Fjallkonan


Fjallkonan - 11.02.1890, Síða 4

Fjallkonan - 11.02.1890, Síða 4
8 sagði: Ég var að sópa ganginn um það leyti er morðið varð. Raymond vélfræðingr hafði farið burtu fyrir hádegi; hann hefir verkstofu á aðra hönd við verkstofu Hollis. Hann fekk mér lykilinn að sinni verkstofu og sagði að hann mundi að líkindum koma heim eftir tvo eða þrjá mánuði, því hann ætlaði að bregða sér til 'Washington í erindagerð- um er lytu að nýrri uppfundning, er hann hefði gert, og þaðan til Evrópu. Hann bað mig að geyma vel verkstofunnar. Eg fór þar inn og lagaði þar til og sópaði síðan ganginn. Margir gengu þar um á meðan og kl. kortér í eitt hljóp sakborn- ingrinn út af verkstofunni með fasi miklu og fór út. Fimm mínútum siðar sá ég kvenmann ganga út; ég veit ekki hvort hún kom af verkstofunni eða ekki. Vitnið kvaðst halda að það hefði verið frú Morgan, sem er hér viðstödd, enn þorði þó ekki að fullyrða það. Þriðja vitnið var frú Morgan. Hún kvaðst hafa verið að finna saumakonu, sem byggi þar í húsinu. Hún kvaðst hafa orðið sam- ferða Hollis málara í uppgöngunni og hefði hann rekið upp hljóð, er hann lauk upp verkstofunni. Þá sáu þau hinn myrta mann, er lá í blóði sínu á gólfinu. Hún var spurð, hvort hún hefði þekt hr. Latreille, og kvaðst hún einstöku sinnum hafa átt erindi að reka við hann. Hin önnur vitni báru þessu líkt. — Það sannaðist að Hugo Latreille átti hnífinn, er morðið hafði verið framið með, og lá hann á gólfinu í verkstofunni. — Hugo var tekinn fastr í þeirri svipan er hann var að fara úr borg- inni. Hann þrætir harðlega fyrir að hafa framið morðið. (Framh.). Stranda kirkja1. Krnplu®iist er tru u« tryggð Tæpan raátt að styrkja, Þo aö sé á saniii byggJ, Seig er Strandakirkja. Gissurr hvíti gjírbi heit, Guði hús ab vanda Hvar sem Lífs af laia reit lands hann kenndi stranda. Sjáið! f,uð hans greiddi leið Gegnum sjávar voha, Ho'f hann skipið hafs úr neyð Hvern ylir manndráps boða. Hóf það npp á Hafnarskeið Himin-sendi hoðinn; Heit unz efndi heim ei reið Hvíti Mosfells goðinn. Þá var tízka orð og eið Allan vel að halda; Þar sem lenti’ á landi skeið, Lét hann Gissurr tjalda. Reisti’ hann kirkju sterka’ í stað, Storma’ og hret er þyldi, Heitsæl beiddi’ hann einkum ab Öllum reynast skyldi. Grunnur þott sé gljúpr og laus, Get ég til hún standi; Guð sér sjálfur kirkju kaus Kringda marar sandi. Ötsynningar oflug reip Um hana’ úr sandi flétta, Engi’ er hætta’ að guðs úr greip Gangi húsið þetta. Henni’ að trúin heldur við, Heitin endur-smða, Hæstum þakkið hagleiks smið, Hjertu’ er telgir lýða! Or. Þ. 1) Þar sem átrúnaðrinn og áheitin á Strandakirkjn virðast heldr fara í vöxt enn hitt, þar sem ekki er einungis heitið á hana um alt ísland, heldr eru nú íslendingar i Ameríku, hinir sanntrúaðu lærisveinar sira J6ns Bjarnasonar, alt af að auka áheit sin til Strandakirkju, þykir vel við eiga að flytja þetta kvæði. Útg. Þjóðráðaþáttr. Að bæta þránað smjör. Óbragð af þránuðu smjöri má taka með því, að hnoða saman við það tvíkolsúrt natron, og þvo síðan smjörið úr hreinu vatni eftir 2—3 daga. 8 grömm natrons (hér um bil */2 16ð) ætluð mót 1 kilógrammi (2 pd.) smjörs. Að geyma kartöflur. Á Frakklandi hafa menn þessa að- ferð til að geyma kartöflur. Fyrst eru þær þvegnar, siðan er þeim (i körfum eða neti) brugðið niðr i sjóðandi vatn og ekki haldið lengr niðri í enn svo sem 4 sekúndur. Svo eru þær teknar upp og helt á gólfið. Eftir það eru þær strjálbreiddar til þurks á þerrilofti eða þurrum stað. Skal síðan geyma kart- öflurnar á dimmum stað. Með þessum hætti má halda kartöfl- unum óspiruðum og óskemdum og bragðgóðum fram á sumar. Nýjum lampakveykjum skal dýfa í sterkt edik [og látal þá síðan þorna áðr enn þeir eru brúkaðir. Með því má varna því að lampar rjúki. Við mari er gott að bera á volgt edik, sem dálítið af brenni- vini er sett saman við, og hafa umbúðir um marið vættar í þessari blöndu. Að spara steinolíu. Við ráð það, sem stóð í þessu blaði um að spara steinoliu, gleymdist að geta þess, að kveykinn á að smyrja öðru megin, það, sem snýr inn að pípunni, með þunnu lagi af bræddri tólg. G-áta. Menn hittust á förnum vegi og spurði annar hvað fram- orðið væri. Hinn svaraði: „Helmingrinn, þriðjungrinn og fjórði partrinn af tölu þeirri er klukkan var að slá, er 1 fleira enn klukkan sló.“ Hvað var þá framorðið? HIN ALÞEKTA skósmíöa-vinnustofa mín í Veltusundi nr. 3 er opin frá kl. 6—7 á morgnana til kl. 9—10 á kveldin. Alt fljótt og vel af Iiendi leyst.. Rafn Sigurðsson. Skrifstofa fyrir alnienning 10 Klrkjustræti 10. Opin hvern rúmhelgan dag kl. 4—5 e. h. Skósmídaverkstæði og leðr verslun BJÖRNS KRISTJÁNSSONAR er i Vestrgötu nr. 4. Thorvardsson & Jensen: Ból* iDandsvrorliStofa. Bankastræti 12. (hús Jóns alþm. Ólafssonar). Bókbandsverkstofa er á Laugaveg 2. (Arinbjörn Sveinbjurnarson). r*rá síðastliðnu hausti vantar mig af fjalli ljðsbleika hryssu vetrgamla, mark: lögg aftan bæðiý og fjöðr fr. bæði, og bið ég hvern er kynni að hafa fundið nefnda hryssu, að koma henni til skila til mín mót sanngjörnum hirðingarlaunum. Jón Tómasson, á Ferjubakka i Borgarhrepp. IBesta bamabók er Kátr piltr. Innb. 1 kr. 25 au. Fæst i Sigf. Eymundssonar Bókverslun. Prentsmiðja Sigf. Eymundssonar.

x

Fjallkonan

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fjallkonan
https://timarit.is/publication/122

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.