Heimskringla - 08.06.1899, Blaðsíða 3

HEIMSKKÍN'GIiA, 8. JÚNÍ 1899,
briðissemi, ok að það sé ekki “potturinn
og pannan.” Ég skal segja þér, að und-
ir kringumstseðunum vil ég heldur vera
hinn áttundi hluthafi í þeim fáu bókum
lestrarfélagsins, en að tilheyra söfnuði
Iþínum. En ég skal taka það fram, nú
að það var alls ekki hugsun min að auð-
virða söfnuðinn í fregnbréfi minu 24.
jan., heldur segja alveg rétt frá, Safn-
aðarfólk hér ber heldur ekki á móti því
að ég hafi farið rétt með, en það segir :
Hann átti að þegja ! Ja, það var það !
Annaðhvort að segja : Dýrð sé söfnuð-
inum og gloria öllum hans forkólfum
—eða að þegja ! Finst þér nú annars
ekki leiðinlegt, Kristján minn, að standa
i þessum safnaðarirringum hér og þar ?
Þú hefir áður, þegar styrjöldin stóð yfir
um trú og bókstafiegan innblástur á
aðra hlið, en vísindalegar sannanir á
hina, farið hina verstu hrakför á ritvell-
inum, og var það dómur almennings-
álitsins, svo það yrði líkast því nú og að
vekja upp vofu, ef þú færir að heita á
það nú þér til styrklar og vitnisburðar.
Eg efast um, að nokkur annar sem svar-
að hefði fregnbréfi minu, hefði farið eins
illa með efnið, gert eins ilf úr því, eins
og þú gerðir. Það liggur i augum uppi
að þú hefir haft það fyrir mark og mið,
■er þú ritaðir “Andmæli,” að gera hið
versta, að leggja kunningsskap okkar
—já, meira en það—i söfurnar, til að
geta svalað reiði þinni, en ofboð var á-
atæðan lítil, Fyrst þú reiddist, áttir þú
að.koma og tala máli þinu prívat. Það
hefði orðið betra fyrir þig og haft heppi-
legri afleiðingar. Finst þer ekki þetta
<5virðing: að áður en söfnuðurinn
myndaðist, féll hér alt í ljúfa löð fyrir
fólkinu, en nú. þegar söfnuðurinn ætti
að vera fyrirmynd, byrjar einn af hans
aðalmönnum ærumeiðandi ritdeilur af
litlum ástæðum, við mann sem sagt
hefir. að það sé rétt fyrir það fólk sem
finnur hvöt hjá sér til þess, að vera í
söfnuði, og aldrei talað söfnuðinum til
miska. Þú hlýtur að finna til þess, að
með því hversu klaufalega, kjánalega
þér fórst að svara fregnbréfi mínu í vet-
ur. ber þú ábyrgð á því ef öðruvísi fer
en skyldi í félagslegu eða sanivinnulegu
tilliti. Ujpistand af hálfu safnaðanna
er að verða of víða meðal Islendinga.
Ég kem þá að annari áskoraninni,
þar sem þú áttir að sanna, “að ég sé
eins og þeir sem seilast í náungann og
svívirða hans trúarlif.” Þar kemnr þú
með sögu og er hún á þá leið : Að eitt
sinn er séra ,T. Clemens kom hingað og
tók fólk til altaris að persóna hafi kom-
ið til mín og látið vilja sinn í ljósi að
neyta kvöldmáltiðarsakramentisins, að
ég hafi þá sagt að þessi persóua vildi
ganga til altaris bara til að geta drukk-
ið vin ” Væri þessi "saga” sönn, þá
gerðirðu þig hlægilegan í augnm fjöld-
ans að koma með iiana sem vörn og
málsbót, já sem réttlæting fyrir æru-
meiðandi brígslum. Siikt er götótt bót
á fúna llík. Að hefði ég þetta mælt við
eina persónu, að það væri að seilast í
náungann og svívirða hans trúarlíf.
Þarna ert þú “gatisti.” Þetta er svo
vandræðalegt staðhæfingaþrot, lítil-
mannlegt, kúgunarlegt. En svo kemur
bakvindur i seglin og kuggnrinn þinn
*narsnýst, þvf þessi staðhæfing þín er
helber ósannindi. Ég lýsi því hér með
yfir, að ég neita því algerlega, að við
gefið tækifæri hafi einhrer persóna til
min komið í söffðum erindum og að ég
hafi viðhaft þau orð sem mér eru eign-
uð. Eg krefst pess að þú birtir nafn
persónunnar, nafn sögumannsins, ef
nokkur er og ef þú getur fiskað upp tvö
vitni sem átt hafi að heyra þetta sem
áður er áminst. Láttu ekkert vanta
til sannananna, ella daimir almenning-
Ur sögu þína dauða og ómerka.
Þú finnur að því hversu ósamkvæm-
ur ég sé í rithætti,—að ég riti alls ekk-
«rt undir fréttabréf. Þú gerir hið sama
(sjá fregnbréf þitt í Lögb. 18. þ.m.) Það
er ekki siður fréttaritara blaða að setja
nöfn sín undir. Að ég riti “Fregnriti”
undir persónulegar skammir. Þú sjálf-
ur ritar “Nýlendubúi” undir ærumeið-
andi skammir (samanber “Andmæli”).
Og svo hið bjánalegasta að taka til þess,
að ég rita nafn mitt undir bréf sem ég
bið einhvers í! Hvað ritar þú undir
slik bréf ? Kannske þú biðjir aldrei
neins bréflega. En þú veist að mér er
ekki ókunnugt um það, og að þú ritar
og lætur rita “Kr. Abrahamsson” und-
ir slík bréf. Þarna er þín eigin sam-
kyæmni ! Þú átt eftir að “bita ár nál-
inni.” Ef á þarf að halda er framhaldið
rétt svolítil pína, og ef þá þarf er niður-
lagið rétt dáiítil ögn. — Þetta er langt,
það mun þér finnast, ég hafði á svo
margt að minnast.
15. Maí 1899.
Þakkarávarp.
Nóttina milli þess 18. og 19. Marz
siðastl. urðum við fyrir því miður þægi
lega slysi, að missa í eldi mestallar eig-
ur okkar, fatnað, húsmuni og alt bjarg-
ræði. Því sem næst samstundis komu
úr öllum áttum frá nágrönnum okkar
gjafir, til þess að bæta ur þörfum okk-
ar, sem þá voru ekki svo fáar: bjarg-
ræði, föt, fataefni og peningar kom frá
þeim fátækustu, að ég ekki tali um þá
betur standandi. — Það væri of langt
mál að telja hér upp með nöfnum alla
þásem okkur gáfu, og upphæð frá hverj
um einum. Meðþví líka að sumir gáfu
föt, fataefni, mjöl, kjöt og ýmislegt þess
háttar. Og við vissum ekki einu sinni
frá hverjum sumt var.
Fyrir alla þessa góðvild og gjafir
viljum við votta okkar innilegustu
hjartans þökk, og biðja þann að launa,
sem alt gott getur launað.
Sérstaklega viljum við minnast
þeirra manna, sem af eigin hvötum
lögðu á sig bæði erfiði og kostnað til að
safna handa okkur gjöfum og gáfu líka
þar að auki sjálfir. Þeir ættu sannar-
lega meira en eintómt þakk’æti skilið,
þó við vitum vel, að þeirra drengilega
hjálp hafi ekki verið gerð í þvi skyni
að fá endurgjald fyrir góðverk sín. enda
eru sönn kærleiksverk meira virði en
svo, að þah verði endurgoldin með
peningum.
Aðendingu óskum við öllum þess-
um veglyndu velgjörðamönnum okkar
allrar blessunar.
Mountain, N. D., 29. Maí 1899.
Tryggvi Pálsson. Ósk Pálsson
Um leið og ég sendi þessa þakklæt-
isgrein mína, vil ég minnast á hið ein-
kennilega þakkarávarp, sem Kristín P.
Jónsson áHallson, N. D.. skrifar í síð-
asta tölubl. Hkr. Það vúrðist sem
henni hafi þótt ég sína skort á þakklát-
semi, að vera ekki farinu að minnast
hinna veglyndu velgerðamanna minna
fyrr en þetta. En það var ekki af þeirri
ástæðu, heldur blátt áfram af því, að
ég er als óvanur ritstðrfum, en hefi
haft talsvert annríki nú um tíma.
Keyndar var égbúinn að skrifa þetta
þakkavávarp áður en ég sá hið um-
getna blað Hkr., en ekki búinn að senda
það. Ég get ómögulega verið þessari
heiðurskonu neitt þakklátur fjrrir þessa
skriflegu greiðasemi hennar, eftir þeim
skilningi, sem ég legg í orð þau, er sér-
staklega suerta okkur hjónin, án þess
mér komi til hugar að gera á nokkurn
hátt lítið úr þeirri hjálpsemi, semokkur
var veitt, þá verð ég þó að lýsa það ó-
satt, að víð eigum meiri efni nú en áð-
ur, en við urðum fyrir óhappinu, og er
mér nær að halda, 'að kona þessi mundi
hugsa sig um áður en hún gæfi okkur
það sem á vantar. Ogals óþarft var
fyrir hana að fara að gefa það í skyn í
opinberu fréttablaði, aðvafasamt væri
hvernig við mj-ndum fara með þessi
nýu efni okkar. Engum sem skilur ís-
lenzkt mál, getur blandast hugur um
það, að það hefir hún gert í þessu þakk-
arávarpi sinu.
Staddur í Pembinu. 8. Júní 1899.
Tryggvi Pálsson.
Ef þér viljið fá yður ágætan alfatnað, þá komið til vor. Vér búum tilallan
fatnaðinn sjálfir og getum því ábyrgst að hann fari vel og sé úr góðu efni.
Takið eftir þessum verðlista :
Vaðmáls alfatnaður frá 83.50. Navy Blue alfatnaður frá $6.50.
Svört ullarföt frá 6.50.
Vér höfum miklar byrgðir að velja úr með hvaða sniði sem þér óskið.
J- GENSER, eigandi.
‘ Ruby
Foam! I
Reynið það við hús- og fataþvott. Það er óviðjafnanlejrt í
þvott á alt viðarverk í húsum og á húsmunum. lúr þurfið luinna
af því en af nokkru öðru efni sem notað er í þvo tavatn. Tvær
teskeiðar er nægilegt í eina fötu af vatn i við all m vanalegan
þvott. Allir íslenzkir matvörusalar hér í bænum hafa Ruby
Foam í búðum sínum. Kaupið það hjá þeim, og ef það reynist
ekki eins og vér segjum hér, þá getið þér skilað aftur umbúðun-
um tii þeirra, og borga þeir yður þá aftur andvirðið til baka.—
I hverjum pakka af Ruby Foam er “COUPON.” Haldið þeim
saman, og þegar þér hafið svo margar af þeim er sýni, að þér
haflð keypt 20 pund af þeesu efni, þá fáið þér hjá oss ókeypis
einhverja eina af myndum vorum er þér kjósið yður, og eru þær
dollars virði hver. Einnig gefum vér þriggja dollara mvnd fvr-
ir 20 “coupons” og 50 cents í peningum, eða fyrir 50 “Coupons.”
| The Canadian Chemical Works. J
^ ' 389 Notre Dairni Avenue. 3
fmnmmmmmmmm mmmmmuM
TEFJID EKKI
En komið strax og veljið yður alfatnað og nýjan hatt. Þér þarfnist þessa
Vér seljum yður með sanngjörnu verði. í þetta sinn tilfærum vér verð
á fáeinum hlutum að eins :
50 karlmanna-alfatnaðir á $5.00—$6.50.
40 karlmanna navybláii fatnaðir á $7.50.
25 karlmanna-alfatnaðir, mjög í'ínir, á $10.
200 karlmannafatnaðir úr fínu skozku vaðmáli, á $7.50
til $15. Drengjafatnaðir í hunnraðatali, $1 og yfir.
556
Main Street
Gætið þess að þetta vörumerki sé á vindlakassanum.
atvinnu-
stofun
vora
Eftirfylgjandi eru nöfnin á þeim vindlum, sem búíiir eru
til af VVinnipeg Union Cigar Factory.
Up and Ií|i. Blue KihI>oin.
The Biimipeg Feru Ueat'.
Nevailo. The Cuban Belles.
Verkamenn ættu æfinlega að biðja um þessa vindla.
Og
styrkið
Issued by AutDonlyoi the Cjgar MaKers' I
Union-made Cigars.
tthi? Örtlifirt. IIW th* Caotrt inrt.li bo> h«t. tatn m.* c* • fllSl-QíSll)lb«.
lUWtROf TKÖGAIMAOö'fhUIUUOKH 0W0*d AMhu, eoootjlo
CobuL fb'SOt or f ILTHY Un(M(NT H0US( VtORkUsNSriiP Ihtrafore««/obwmU ,
thiM Cioars to 411 •mohari throuohoot tht mvM.
All lolrmjem*nti upoK lh,i Utel «rifbt pwuhed ooeontMg to law
COPYRIODTED á. Prrádent,
/ C U Z UefAmtrim. \
Deegan’s
J. BRICKIiIV, eigamll, Cor. Main 0g Rupert St.
Búnir til af karlmönnum en ekki af börnum.
############*##*#*########
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
Hvitast og bezt
—ER—
Ogilvie’s Miol.
Ekkert betra jezt.
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#
#####*####################
NOKKUD NYTT!
"Ball Bearings” í saumavélum. Sú
þróttlausasta kona getur unnið með
þcssari vél án þess að skaða heilsuna
eða þrej'tast. Fyrir heilbrigða konu er
það að eins skemtun að vinna með þess-
um vélum. Þær ganga hljóðlaust, hafa
sjálfþrædda skyttu og' spóla sig sjálfar.
Þeini fylgja öll nauðsj’uleg áhöld. Þetta
er fullkomnasta vél, á Þgu verði og með
5 ára ábyrgð. Enrin önnur jafngóð
fæst með líku verði. Kaupið aðeins
F.ldiærigv It. Útsöluinenn eru í
hverjom bæ.
—Búnar til hjá —
NATIONAL SEWINGr
MACHINE CO.
New Yoek og Chicago.
Onnur stærsta sauinavélaverksmiðja
i ÞESSI MYND SÝNIH. PART AFí heimi. Smiðar 760 vélar á dag. Eftir-
[J; ELDREDGE B VTELINNI. komendur Eldredge verksmiðjufél. *
M CLARY’S FAMOUS PRAIRIE-
Þetta er sú bezta eldastó í landinu, bún bakar Pyramid af brauðum með
jafnlitlum eldlvið og aðrar stór baka að eins fáein brauð. Hefir sérstök þæg-
indi _svo sem hitamæli í bökuuarliólfinu er sýnir hitann áreiðanlega bökunar-
ofn úr stáli með fóðruðu eldgi jóti, bakar méð þriðjungi mirini eldivið en nokk-
ur önnur stó. Hreint lofr gengur utn ofninn og gerir brauð.n holl og ljúfeng.
Kaupið McClarv’s eldstó ef þór viljið beztu stá._ E[|j kaupinaður yðar hefir
haria ekki þa ritið oss.
The McClary Mfg. Co.
WINNIPEG, MAN.
Iroquois Bicycles $|P,75
of the famous Iroquola Model 3 H ## Ricycie*
WlllbflSnlii at tlfi.7.ri<>arh. iunlnne-lhiril Iheirre al »•>!...«
willbe Bold at $ 10.75each, jusf one-third their re“” al vnlue.
IROQUOIS CYCLE W0RKS FAILED wheels were
too expvnsÍTely built, and we have bought the entireplant at a forced
saleat 20 eents on the dollar. With it we got 400 Model 3 Iroquois Bi-
cycles, finnhedand complete, Made tO Sell at 860. To ad-
vertiso our business wo have concluded to sell these 400 at just what
they stand us, and make the marveloii* olTer of a Mo«leI B
IROQUOISBICYCLE ‘t $16-75 whllotheylast. The whcels
arestrictlyup-to-date, famous everywhere for beauty and goodquality.
nreODIDTniU The Ir°q,10i8 Model 3 istoo well known to net>d
ULmOikI r I Ulv a detailed description. Shelby in. seaniless
tubing.improved two-piece crank, dctachuble sprockets, arch crown,
barrel hul>s and hanger, 21$ in. drop, finest nickel and enannd; color*,
maroon and coach grcen; Qents* frames, 22, 24 and 26 in., l.adics’ 22 in.; best "Record,'* jfuaran-
tires and high-grade equipment throughout. Our Writt<*n Gunrantec with eyery bicycle.
(or your express agent’s guarantce forchargesone way) statewhether ladies'orgents’.colorand
___________________height of fraine wanted, and we will ship C. O. D. fortho bal&nce ($15.76 and express charges)
subjectto examination and approval. If you don’t find it the most wonderful Bicycle Offcr ever made, send it back at our er-
pcnse. OltDKR TO-DA Y if you don't wantto bo disappointe<l. 60 cents discount for cash in full with order.
penso. O
WE
HAVE BICYCLES Wheoll f3 to $10. We want JEAa'&ENTS
in evcry townto represcnl us. Hundreds earned their bicvcle last year. This year we offer wheeis and cash for work done
for us; also of wheelto agents Write for our llbernl propoaltlon. We are known everywhere
as the greatest Kxcluelvc Bleyele Ilonae ín the world and are perfectly reliable; we refer to any bank or biisiness house in
Chicago, to any express company and to our customers everywhere.
Jm Lm MEAO GYGLE COm, Ghicaao, ff/.
Th4 Slead Cyrle Co. are ábeolutaly reliable axcd Iroquoie Bicyclee at $16.75 are wondcrful baryains.—Editor
- 136 —
-137-
—140—
- 133—
‘Hvað ! Vogið þór yður að óhlýðnast skip-
unum mínum ?’ hrópaði hann.
‘Já’, syaradi ég, ‘slíkum skipunumsem þess-
um, Þetta skal ekki verða’.
‘Eruð þér þá einnig svikari ? Sagði Michael
satt?’
Það lék fyrirlitningarbros á vörum hans nú;
•en égsat fastur við minn keip.
‘Ég er ekki svikari, en ég ætla mér ekki að
fullnægja þessari skipun, og skal engum líða að
fullnægja henni’.
Hann varð sem þrumu lostinn af undrun,
að fífldirfsku minni, Hann starði á v-iig, en gat
®ngu orði upp komið, svb mikið var honum
niðri fyrir svp ég hélt Afram :
‘Hlnstið á mig eitt augnabllk, vðarhátign’.
‘Nei, éghlusta ekki á yður. Vegurinn til
Síberíu er svobreiður, að þér getið vel slegist í
förina með þessum fjendum, sem þér handsöm-
í gærkveldi. Og sem guð er á himnum, skul-
nð þér verða j eim samferða !’
‘Þér gleymið einu’, mælti ég; þér hafið
sleymt,----
'Hverju hefi ég gleymt?!-
‘Bræðrafélaginu þagmælska’.
'Ah I’
Ég var við þessu búinn, yðar hátign,
Pfltar inínir munu ekki verða aðgerðalausir,
sliku er að mæta. Ef mér er mein gert, vei
verjuin Níhilista, sem tekinn var fastur í g
veldi, ásamt hinum sem í fangelsi voru ái
^ept lausum innan klukkustundar. og þér h
vorki hermenn né lögregluþjóna, til að stö
það flóð. sem þá geysar að jrður. Rlkið sundr-
ast í mola, og lif j’ðar slokknar út af, eins og
flöktandi kertisskar. Á þessarl stundu er það
ég, sem er keisari Rússlands, en þér eruð að eins
Alexander Alexandrovitch’.
Hann blíndi á mig stargljáum augum.
‘Þá alt er aðgætt, eru þér að eins maður,
hélt égáfram 1 þýðari róm. ‘ÁhjTggjurnar um
velferð ríkis'ns, öryggi sjálfs yðað og fjölskyldu
yðar, leiða jTður oft út af braut réttlætisins.
Fyrir stundu siðan sögðust þér standa í þeirri
skuld við mig, að þér eætuð aldrei endurgoldið.
Þér eruð 1 skuld við mig, og gætuð goldið
hana líka. ef þér fjTrir eitt augnablik vilduð
hugsa minna um stöðu yðar, en minnast þess að
þóreruð maður.
Já, þér getið goldið mér skuld yðar, og
meira að segja, ef þér vilduð enn þá vera vinur
minn, og gleymduð þessari stundu, þá pet ég
sagt yður það, að Olga d’ Echeveria ætiar sér að
giftast Daniel Derrington, ætlar sér að flytja al-
farin úr Rússlandi með honum, og þóhúh væri
ákafasti Nínilistinn í ríkinu — sum ég ve!t hún
er ekki —, þá verður hún lengra burtu en svo,
að hún fái nokkra hvðt til að gera yður mein,
og undir handleiðslu þess manns, sem hefir
reynzt yður trúr.
Og ég get sagt yður meira. Ég ætla að fela
öðrnm manni á hendur þann starfa, er óg hefi
haft að undanförnu — manni, sem er lionum að
öllu eins vel vaxinn og ég, og sem er í fylsta
máta verður þess trausts, er þér haflð haft A
mér. Það er Cranfleld’.
Vikum seinna, þegar víð stóðum saman á
þilfari eimskips þess, er við höfðum tekið okkur
far með heim til föðurlands míns, og stöiðum á
haíflötinn, sem máninn speglaði sig í, layði hún
aðra hina dúnmjúku, hvítu hönd sína á kinn
mér, og sneri andliti mínu að sínu — þetra var
kækur hennar, sem henni var svo eðlilegur, og
mér svo undur geðfeldur.
‘Dubravnik’, mælti hún, — hún segist ávalt
ætla að ávarpa mig með því nafni, af þvi hún
hafi fyrst kynst mér með þvf— ‘égþekki ekk;
sjálfa mig lengur. Ég er ekki lengur sami
kvennmaðurinn, sem eitt sinn var svo hefnigjörn
oggrimmúðug. Ástin hefir kent viér n<) fyrírgefa,
Astin hefir umskapað mig. Ég er ekki lengur
hin sama Olga’.
‘Nei’, svaraði ég léttilega, ‘því núertuOlga
Derrington’.
ENDia.
51. P. þýddi.
frelsa vin, sem ég átti meðal þeirra. Ég hefi
aldi'ei haft neittsaman við ]>á að sælda, og aldrei
sótt einn einasta fund jieirra. Vinur þessi, sem
ég lsgði mig í líma fyrir, hefir reynst ærlegur
maður, svo aldrei hefir komið til minna kasta;
samt sem Aður er ég sekur. Eu trúa máttu því,
vinur sem ég fullvissa þig um. A síðustu augna-
bliðum æfi minnar, að mér hefir aldrei komið til
hugar, að rjúfa hollustu mína við þig í neinu, og
ég hefði hiklaust svikið þá, ef ég hefði v'taðhina
minstu hættu búna. Ég got ekki lifað lengur
við slíka skömm svo ég kýs mér að deyja. En
ég grátbæni þig um að láta ekki berast út sög-
una um þessa ávii ðii g mína. Eg gerði Derring-
ton rangr, til, og óska því fyrirgefningar hans.
Égelskaði hann eins og bróður. og þó við jög-
uðumst við og við, þá var það græzkulaust.
Hann er þér trúr; trejTstu bonum. öuð leiði
þig á rótilætisins vegi; hanu vaiðveiti þig og
ríki þitt, og só mér miskunsamur.
Michael”.
Alexander keisari sýudi innilegan vott um
vináttu sína við Miehael prins. Hann sjTrgði
hann piulægle'-a. og aldrei fókk neinn n aður að
vita um hina réttu orsök tíl dauða liaT>s. Keis-
arinu varð því vel við hinni síðustu bón hins
látna vinar.
M iður var svo sem ekki búinn að bita úr
nálinni enn með þenna erkifant, Durnief, þvi á
meðan íg vTar enn þú yfir líki prinsins, sendi
keisarinn hastariega eftir mér.
‘Þetta er daeur skyndilegra atburð mælti
haiin. ‘Hé-rr annsð b' t fið b'irda 1 é’