Heimskringla - 09.08.1917, Blaðsíða 7
WFKNIPE®, 9. ÁGÝ«T 1917
HEIMSKRINGLA
7. BLAfifUBA.
Spyrjið sjálfan yðar
eftirfylgjandi spurningar:
Nœr var eg þresktur í fyrra? Hvaí mikla haust-plægingu hefíii eg
getaC gjört, ef eg heffci veriö þresktur fyr? Hva« varí eg at5 borga
fyrir þreskingu í fyrra, og hvat5 hár vert5ur reikningurinn í haust?--
Hvat5 hefi eg eiginlega fyrir alla þá peninga, sem eg hefi borgaö ut
fyrir þreskingu undanfarin ár? Fékk eg alt kornit5 mitt 1 kornhloo-
una, — et5a var ekki töluvert af því á strá-byngnum? Ef eg heft5i
fengit5 alt mitt korn, hvat5 miklu meiri peninga heft5i eg nttf
I>at5 er ekki naut5synlegt fyrir yt5ur at5 senda oss svörin upp á þessar
spurningar,—vér vitum þau. En met5 því atS kaupa litla Moody þreski-
vél NÚ, munu svörin vert5a á alt annan veg í framtít5inni.—GleymitS
ekki, aö Moody þreskivélin er seld á lægra vertSi en nokkur önnur sams-
konar vél, og gætSi hennar og vinnumagn er fullkomlega ábyrgst.
The Moody er bygt5 í þremur stærtSum, nfl.: 24x32 þuml., 30x36 þuml.
og 30x40 þuml., útbúin met5 annat5 hvort strá-þeytir (blower) etSa strá-
bera (carrier). Taktu eftir myndinni,
hún sýnir útbúnat5, sem lætur illgres-
is-fræit5 í poka. Þetta ver því atS alls [
konar illgresisfræ berist um akurini^
þá þreskt er.
Yér höfuirn lallskonar gas-
olín, stff'nolíu og aðrar afl-
vélar (engines). Það má
brúka þær sér eða festa á
sömu hjól og breskivélina.
*
Skoðið Moody
vélarnar á öllum
stærri sýningum
í sumar.
Skrlfi® eftlr
VerSllata, l’rn-
lngn <>K Tlma
prfMum tll
The New Home Machinery Co. Limited, Saskatoon, Sask.
Francoenr Bros. Camrose, Alberta.
Abal umbobMmenn fyrlr SnNkatehcwan
Mitchell & McGregor, Ltd., Brandon, Man.
Abal nmholSnmenn fyrir Manitoba
Minni Vestur-íslendinga
Erindi flutt á þjóðminningardegi
íslendinga í Winnipeg,
2. ágúst 1917.
Eftir Sveinbjörn Johnson.
Fyrir sex árum, á þessum stað og
næstum því á þessari klúkkustund,
var eg hér samkvæmt tilmælum ís-
lendingadags nefndarinnar. Þá,
eins og nú, vorum vér saman
komnir til að hálda hátíðleg'am
frelsisdag fsiands og íslendinga.
Öll landsbygðin henti á örláta
uppskeru í vænduim frá hendi
náttúrunnar og jörðin lá græn og
kínandi sem gimsteinn í glóandi
sólskini þessa heims. Andi iðnað-
ar og verzluniar var f samræmi við
hugsjónir friðelskandi og vel meg-
andi þjóðar og á heimilum lands-
ins voru sálir manna og kvenna
fyltar þeirri unaðslegu hljómfeg-
urð, sem mannsandinn. getur vott-
að að eins þegiair engir ekuggar
hvíla á vonum eða framtíðar-
draumum hans.
1 dag sýnist tmér, sem þetta sé
annar hnöttur. Auðvitað skín sól-
in enn á himinhvolfinu, en hún
skín nú á bygðir, þair sem þögulir
menn og ikvíðafullar konur bíða
daglega með óljósum ótta gula
miðans, bréfsins með ógurlega
merkinu, eða dagbl'aðsins, sem ber
þeim fregnimai, að vinur eða vanda-
inaður sé fallinn á vígvellinum;
hún skín nú á heimili, þar sem
kvíðinn ihvílir sem þoka í lofitinu
»g dauðinn leggur daglega sína
náköldu hönd; hún skín á veröld
flótandi f blóði og tárum. Hjól
iðnaðar sniiast með áköfum hraðiai,
en nú mest til að margfalda og
gjöra enn voðalegri verkfæri etríðs
og dauða. Mannsamdinn krefur
onn skyldleika guðs, en inn í sálir
manna lætur styrjöld daglega
drjupa eitur haturs og hefndar.
Þ$ tilgangur þossa móts sé sá
saimi og áður, er anér ómögulegt
að útrýma algjörlega úr huga mín-
um þeim voða kringumstæðum,
sem Canada og Bandaríkin nú eru
í. Margir okkar, sem erum hér í
dag, erum kjörsynir þeirra, og aðrir
eru fæddir og uppaldir hér. en
aJlir eigum vér borgaralegum skyld-
Mm að gegna, sem vér getum ekki
sneitt hjá, þó vér vildum, og sem
vér vildum ekki leiða hjá oss, þó
▼ér gætum. Hvernig sem þetta
stríð endar, hlýtur það að hafa í
för mieð sér i&fleiðingar, eem enginn
getur að fullu séð fyrir fram.
Eitt er samt vissulega óhætt að
fullyrða, og það er, að ef England
skyldi ekki geta staðist árásir neð-
ansjávarbátanna og ýrði að ganga
að ótímabærum friði við Þýzka-
land, mundi það verða hlutfall
Canada og Bandiarfkjanna sameig-
inlega, að verja og viðhalda frelsis
og lýðveldis stofnunum 1 þessari
heimisálfu, án hjálpar fsá þjóðum
Evrópu. Eins sýnist mér að rás
viðburðanna bendi til þess, að eft-
ir þetta stríð verði Canada enn
frjáisara land en nú og afstaða
hennar í ihópi þjóðannai enn tign-
arlegri en fyr. Mér finst eg sjá
nýja sól renna upp yfir Canada,
sem varpar vermandi og lífgandi
geislum yfir alt lamd, og Inun þá
hefjast vor þroska og framfara og
öll þjóðin fyllast vöknuðum lífs-
kröftum, eins og jörðin eftir vetr-
ardag.
Höfum vér Vestur-lslendingar
Jagt nokkuð til framfaha og upp-
byggingar Canada og Bandaríkj-
anna? Hvað hðfum vér að láta í
té til lað bæta þjóðernið, eora er að
myndast f þessari álfu, sem ætti
að verða það hraustasta í heimi,
því það er myndað af efnurn ailra
þjóða veraildarinnar?
Þessum spurningum er eg ekki
fær um að svara tað fullu. en. eg vil
benda á sumt, sem vér höfum
gjört þegar og sem vér getum í
framtíðinni gjört.
Margt hafa frumbyggendur ís-
ienzku bygðanna í Ameríku lagt
til 'auðgunar og framfara ])jóð-
anna, sem vér erum nú partur af.
Fyrstu íslendingar settust að" í
Wiseonsin í Bandarfkjunum fyrir
46 árum síðan; fyrir 44 árum sett-
ust fyrstu landar vorir 'að í grend
við Quebec; fyrir 42 árum hófst
bygðin í Nýja íslandi; og fyrir 39
árum síðan settust fyrs u landar
að í Pembina héraði í Norður Da-
kotai og um sama leyti í Lincoln og
Lyon héruðum í Minnesota. Þetta
eru aðal bygðirnar, sem bygðust af
lönduim þvf sem næst beint frá
íslandi, og mun það hafa verið
hugmynd flestna Islendinga, sem
fluttu af Islandi uim eða fyrir árið
1890, að setjast að í einhverri
þeirra. í öllum þessum bygðum
voru landar vorir frumbyggjendur.
1 mörguim tiifellum voru lönd num-
in fljótandi f vatni og að öJlu leyti
hin óálitlegustu. Með iðjusemi og
atorku varð eyðimökin að frjó-
sömum görðum. 1 Pembina héraði
settust margir að á löndum, soin
voru loðin af smákógi eða Vaxin
stórviði, eða alveg undir vatni. Nú
er smáskógurinn því sem næst
horfinn, vatnið þurkað upp og
hygðin ein af þeim fegurstu í
Rauðárdalnum. Lönd í igrend við
Minneotai, sem voru einkis metin,
þegar íslendingar settust þar að,
eru nú að fróðra manna dómi ekki
föl fyrir $150 hver ekran. Landar
fóru inn í eyðimörkina f Vestur-
Canada og sýndu brátt heiminuim,
að ósveigjanlegur viiji og atorka
gota yfirbugiað því nær alla erfið-
leika, sem óvinveitt náttúruöfl
geta lagt á veg frumbyggjenda.
Þannig hefir þetta verið allstaðar.
Þegar landar hafa verið búni að
sigra eyðimörkimaj f einu héraði
Ameríku, hafa þeir, þótt aldraðir
væru, selt eignir sínar til að hefja
stríð á ný gegn um voða óbygð.
Eg býst við, að það sé gamli vík-
ingia hugurinn, sem leiðir þá þótt
aldurhnignir séu til að stríða á
móti og sigra nýjar torfærur og
líða og yfirbug torfœrur á ný.
Margir svitadropar hiafa fallið,
margar taugar slitnað og mörg bök
orðið lúin í stríðinu við eyðimerk-
urnar, við skógar verkið og fram-
rásarlaus vötn, En nú er sigurinn
að mestu unninn og hefir fjár-
hirzlai og auðlegð landanna, sem
vér búum f, aukist stórum fyrir af-
reksverk og iðjusemi íslendinga.
Eg sé hér í dag menn og konur
með grátt hár og bogin bök, er
tilheyra ]>essum dýrðlega her, sem
á bezta skeiði lífsins lögðu djarf-
man.nlega á móti öflum óbygð-
anna. Þið eruð nú að nálgast diail-
inn vestan vert við hæðir lífsins,
þar sem skuggarnir fara óðum að
lengjast austur á við, a«f því að
sólin er að síga til viðar. Eg sé
hér líka marga hinna yngri, seim
horfa djarfmannlega fram f tím-
amn og nú njóta herfangsins, sem
gömlu sigurvegararnir unnu. Til
þeirra eldri finst mér að eg megi
segja fyrir hönd mannfélagsins,
sem þeir .hafa bygt: “Fyrir sólar
laginu og nóttinni þurfið þér eng-
an kvíða «ð þera. Yðar verk hefir
verið vel af hendi leyst og yðar
minnisvarði eru blómlegar lands-
bygðir og þakkiæti heillar iþjóðar.
Og það sama niannfélag finst mér
segja til hinn a yngri: “Reynist
sannir niðjar feðra yðar; stríðið
er að eins byrjað. Það má vera að
fríðar bygðir ben.di á sigur unn-
inn yfir auðum héruðum; en nú er
oftir að sigra ranglæti og svik í
stjórn, mannfélagi og þjóðarlífi.
Reynist eins duglegir stríðsmenn
þar, eins og feðurnir í stríðinu við
náttúruöflin. Sbarfið í ríkjum and-
ans eins duglega og þeir.”
Yér liöfum gert skyldu vora í
efnalegu og verklegu tilliti. Hvaða
þátt getum vér átt í því að mynda
sterka og heiðarlega þjóð í Oan-
adui og Bandarfkjunum? Hingað
renna straumar frá öllum álfum og
lönduim heimsins, er mætast í einu
])jóðarflóði sem vér vonum verði
]>að dýpsta, fegursta og lireinasta
í sögu veraldarinniar. Það er í
okkar valdi, hvort íslenzki straum-
urinn flytur kraft eða veikleika,
hrein eða saurguð efni, frjóanga
lífs eða sýkingar og dauða. Við
upptök sín meðal víkinga og fjalla
Norðurlanda er íslenzki straumur-
inn stríður og hreinn. Hefir hann
saurgast í farveginum síðan á gull-
öld íslendingiai þegar frelsis og lýð-
veldis sólin skein yfir landið? Hvað
ein þjóð getur lagt til uppbygging-
ar þjóðernis þess, sem nú er
að myndast hér, er helzt hægt
að dæma um eftir að saga hennar
hefir verið ramnsökuð. Og gildi
einnar þjóðar er ihægt að mæla á
þrem mælikvörðum: Hefir liún átt
einstaklinga, sem telja má mikla
nnenn? Hefir hún lieiðvirt áform
og óbifanlega staðfestu að full-
nægja þ\f? Húað hefir hún áork-
að og hvernig hefir hún notað
tækifærin, sem kringumstæður
hafa iagt henni upp í hendur?
mlainnsins. Um ihana hafa skáld
sungið sfna fegurstu söng\Ta, og
fyrir frelsið hafa menn dáið með
helgri undirgefni og hátíðlegri
gleði.
Einhuga hafa fslendingar verið
í að eignast og viðhalda frelsi ís-
lands og íslendinga. Saga þessar-
ar litlu eyjar er óviðjafnanleg í
þessu atriði. Svo hefir þjóðin hald-
ið við frelsis hugsjónina, svo fast-
lega hefir hún fylgt þjóðarásetn-
ingi sínum, .með svo mikilli ein-
beitni hefir hún sótt mál sitt, að
þó íslendingiair hafi ekki átt her-
fylkingar, byssur eða herskip á
síðari öldum, hefir ]>essi iitla þjóð
án blóðsúthellinga eða stríðs hrist
af sér einokunarstjórn útlendrar
þjóðar. Þettia er eitt hinna fáu
andans afreksverka í heiminum,
þar sem kraftur frelsisástar yfir-
bugar eigingirni studdia. af öflum
hers og herskipia. Ef íslend-
ingar eru á þessum mælikvarða
reyndir, eigum vér óefað heima í
hópi heimsins mestu þjóða.
Hvað hefir fslenzkia ])jóðin áork-
að og hvernig hefir hún notað
tækifærin, sem henni hafa gefist?
Vér verðum enn að snúa oss til
eraldarsögunnar. Enda er þiar
nægur vitnisburður þessu viðvíkj-
andi.
Eg ætla stuttlega að reyna ís
lenzku þjóðina með þessum mæli-
kvörðum, og hygg eg að það verði
þá ljóst, hvers konar framlag Vest
ur-fsiendingar muni leggja f þjóð-
armusterið, som hér er f smifðum.
Eru nokkur íslenzk nöfn í ver-
aldarsögunni, þar sem rætt er um
mikilmenni ]>essa heirns? Hér er
óhætt að venai stuttorður. Á land
námsöidinni voru svo margar hetj-
ur og svo mörg stórmenni, að erf-
itt er að segja hver skarar fram úr.
Þfjgar allir tindar eru háir og risa-
vaxnir, getu'in vér að eins sagt, að
öll fjöllin séii tignarleg. Svo var
með víkinga á þeirri öld. Þeir
voru aðalbornir menn, stórhugia
hetjur, sem elskuðu frelsið öllu
fremur og óttuðust ekkert þessa
heims nema ólieiðarlegt líf og ó-
sæmifegan dauðá. Hér eru: Gunn-
ar á Hlíðarenda; hann merkir
drengsktaip, hugrekki og ættjarðar-
ást; liann kaus heldur að deyja á
ættjörðinni, en 'flótta, sem hafði
í för með sér það, að hann aldrei
framar liti íslands björtu heiðar
og fögru dali Hér er Njáll, og
merkir hann réttvísi og lögspeki
Hér er Leifur Eiríksson, sem bætir
lieilli heimsálfu við landafræði
lieimsins. Svo er Snorri Sturluson
sagnrftari, heimspekingur og skáld;
hann er eyja í heimi andans og
bókmentanna; snert af öllum höf-
um og öllum öldum liugsania' og til-
finninga; haf, þar sem allar ár
sagnafræði og skáldskapar meðal
Norðurlandabina eiga uptpök sín.—
lýsa; þið þekkið þá öll máske bet
Seinna er Hallgrímur Pétursson
sálmaskáldið góða; fegurð og kraíti
söngva hans er mér ómögulegt að
lýsa; þér þekkið þá öll máske bet-
ur en eg. Líka vil eg nefna Þor-
valdsson steinhöggvara, sem Danir
hafa reynt að stela frá íslending-
um, eins af Iremstu lisfcamönnum
þessa heims. Og svo er Jón Sig
urðsson, frelishetjan, sem ekki má
gleyma. — Þessir menn tilheyra
veraldiairsögunni jafnt og þeir til
heyra Islendingum.
Hvað er þjóðaráform, þjóðar-
hugisjón Islendinga? Þessari
spurningu er ekki erfitt að svara
fyrir vora þjóð. öll saga vor að
fornu og nýju sýnir óneitanlega
að sú tilfinning, sem öllum öðrum
ræður hjá oss, er og hefir verið
frelsisást. Frelsi f öllum stjórn
málum og 1 allri stjórn, er þjóðar-
áform, þjóðarhugsjón íslendinga
Grundvöllur lýðveldisins á gullald
ar tímahilinu var frelsi. Forfeður
vorir flúðu frá kúgun f öllum
myndum í Noregi og mynduðu
nýja stjórn á frelsi sem hyrningar-
steini. ísland var fyrst bygt af
mönnum, sem höfðu þá lífsskoðun
að ekki væri mögulegt að kaupa
of dýrt frelsi þjóðair einstaklings.
Þótt aldir kæmu yfir Island, þegar
fátækt og harðindi, þegar grimdar
eldsins úr innýflum jarðarinnar
öfl kuldans frá heimskautinu eða
eyddu efnum og lífi, þegar frelsis-
ást sýndist sofa, lifði samt neist-
inn og kviknaði í bál, sem hefir
smám saman lagt 1 rústir kasbala
og landamerki harðstjórnar. Frels-
isástin er ein af göfugustu tilfinn
ingum, sem dáfnað getur í sálu
ÞAKKARORÐ.
íslendingar stofnuðu fyrsta lýð-
eldi ibygt á grundvelli frelsisins,
sem sögur fara af . Forfeður vorir
neituðu að beygja sig undir ein-
veldi Haraldar Hárfagra og stukku
til Englands, Frakklands, Irlands,
Skotiands, Rússlands og annara
Evrópulanda og gjörðust þar strax
leiðandi menn og höfðingjar. Þeir
réðu á tímabilum og stóruin svæð-
um lögum og lofum í öllum þessum
löndum. Þeir mynduðu lög, laga-
kerfi, dómstóla og rétbarhald merki-
legra og betur lient til að skera á
réttvíslegan Iiátt úr málum manna
á milli, en var til nokkurs staðar í
útlöndum. Jafn.vel trúfræði for-
feðna vorra, ])ótt kjarni hennar
væri goðadýrkun, var fegurri og
göfugri en goðafræði Grikkja eða
Rómverja, sein liafa hlotið lof-
söngva frá fyrstu tímuni. Þeir
fundu Ameríku, og engin vötn voru
svo æst, og engin höf svo ótak-
mörkuð, að þeir sigldi ekki sínum
um opnu seglhátum án ótba eða
kvíða. Þeir gáfu heiminum bók-
mentanámu fuila af dýrmætustu
gimsteinum, sem listamenn heims-
ins skreyta verk «fn með. Og merki-
legra máske en alt annað er, að
þeir sýndu heiminum lað þekking
og tunga eru sterkari öfl en sverð
eða bys«ur.
Island er eyja, sem myndast hef-
ir af eldsumbrotum jarðar á löngu
liðinni tið. Meiri hluti hennar er
jöklar og fjöll. Ofurlítil rönd 'af
frjósömu iandi, eins og brydding,
fylgir sjávarströndinni í kring um
eyna. Alt hitt er hrikaleg fjöll,
ægisandar eða frosnar eyðimerkur,
þessu landi og undir þessum
kringumstæðum hafia fsJendingar
lifað og þrátt fyrir ait framkvæmt
og sigrað.
Eins og eg byrjaði, enda eg þessi
fáu orð—fá, þegar á efnið sem reynt
er um að tala, er litið, en sjálfsiagt
mörg að ykkur finst, þegar með-
ferðin er tekin til greina. Hvað
getum vér lagt f þjóðina nýju?
Eg hefi dregið fram baria fáein at-
riði, sem sýna, að íslenzka þjóðin
er ein i hópi þeirra merkustu
heimi, þegar alt er réttilega skoð-
að. Eg hefi bent stuttlega á þann
merkilegia þjóðararf, sem forfeður
vorir eftirskildu sonum slnum. Ef
vér ekki höfum verið óreiðumenn
og sóað þessum mikla arfi, ef vér
gjörum skyldu vora, eins og þeir
gjörðu skyldu sína, ef vér gleymum
ekki að Canada og Bandaríkin
eigia heimting á þvf, að vér helgum
öll vor öfl og alla vora krafta til
þess að vinna þetta stríð og byggja
hér þjóð, sem ber virðingu fyrir
réttindum þjóðflokka og fyrir
frelsis tilhneigingum einstaklinga
og þjóða, ef vér kynnum o«s sögu
íslendinga og ásetjum oss að rækja
dyggilega traust ]>að, sem sonar-
skyidur hafa lagt oss á herðar, þá
hljótum vér að leggja ríflegan og
virðulegan skerf til uppbyggingar
lands og þjóðar. Páll postuli seg-
ir, að Efesusmenn hafi hrópað:
“Mikil er Artemis Efesusmanna.”
Hún var mikil og fögur, en fegurra
var þó mqsteri hennar. öll Asíu-
lönd lögðu f þessa stórbyggingu,
sem var marga' tugi ára f smfðum.
Hver Aslukongur lagði til sína súlu
af hreinasta alabastri, 60 að tölu.
Var þetta líklega hið skrautlegasta
musteri, ér menn liafa reist. Svo
veit eg að Vestur-íslendingar
leggja, sem sinn skerf, veglega súlu
í þjóðarmusterið ameríska, sem nú
er að byggjast, og munu sagnfræð
ingiaT benda á fegurð hennar um
leið og þeir rifca: “Miklar eru
þjóðir Canada og HancLaríkjanna.”
Seinni part síðasta vetrar veikt-
ist eg undirrituð og þrátt fyrir it-
rekaðaa- tilraunir Dr. Jaeobsons hér
í Wynyard mér til hjálpar, fór mér
hnignandi eftir því sem leið. Sök-
um peningaskorts sá eg engan veg
tii þess að leita Dr. Brandssonar,
sem mér var þó ráðlagt. Undir þess-
um kringumstæðum var það, að
gott fólk liér úti tók höndum sam-
an til þess að styrkja mig og gera
mér þessa læknishjálp mögulega —
Öllum þessum göfuglyndu gefend-
um þakka eg hjálpina af hrærðu
hjarta;—Það er það eina, sem
snauður fær í té látið. — Nafnalisti
yfir þá, sem gáfu blrtist hér á
eftir.
Guðbjörg Guömundsson.
Mozart, Sask., 31. júlí 1917.
Nöfn gefenda: — C. Thorleifsson
$20, P. N. Johnson $5, J. K. Jöhnson
$5, J. F. Finnsson $5, Th. S. Laxdal
$5, G. J. Laxdal $1, H. B. Grímsson
$5, J. J. Thordarson $5, J. Kristjáns-
son $5, aoffía Johnson $5, John S.
Laxdal $10, Runólfur Sigurðsson
$1, B. Arngrímsson $5, St. Arngrím-
son $5, H. Hoseasson $5, Jón Berg-
inann $5, Th. Gunnarsson $5, S. S.
Grímsson $5, Fr. Guðmundsson $5,
J. Thomasson $2, Mrs. Th. Jóhanns-
son $1, Mrs. Paul Thomasson $3,
Paul Thomasson $5, Á. Jónsson $1,
A. G. Janusson $5, Á. Jónsson $1,
$10, C. Josephson $5, Sterve Johnson
$1, Jónias Stefánsson $1, Jón Svein-
björnsson 50c., Árni Jónsson $5, J. S.
Sigurðsson $3, Snorri Kristjánsson
$5, Jóhnna Goodman $1, Elízabet
Björnsson $1, Ina Laxdal $2, Ben.
Johnson $1, Helga Gíslason $2, T.
Guðmundsson $2, J. G. Gíslason
$1, J. K. Húnfjörð $5, Guðr. Auð^
unsson $5, Sigríður G. Grímsson $5,
Dóra Þorleifsson $5, Stefanía Núp-
dal $2, E. Watsndal $1, S. Björns-
son $1, Th. Líndal $2, G. Pétursson
$1, S. D. Grímsson $5, G. Lindal $5,
J. Arngrfmsson $5, Frederick John-
son $1.
LÁTIÐ EKKI ELD-
INGAR BRENNA
HÚS YÐAR.
Komist hjá eldsvoða áhyggj-
um. Fáið billegri eldsáhyrgð,
þegar byggingar yðer eru varð-
iar með góðum ÞRUMULEIÐ-
URUM. Varist járnleiðara —
verri en ekki neitt. — Lesið
bækling stjórnarinnar nr. 220,
og sjáið að áherzla er lögð á
að HREINN KOPAR sé búk-
aður. — Vorir leiðarar eru úr
kopar. — Vér höfum haft 21
árs reynslu. — Vér viljum fá
góða umboðsmenn upp til 1.
Okt. Einn umboðsmaður vor
græddi $10,000 árið 1916. Höt-
um 10 umboðsmenn sem haía
yfir $2,000 um árið. — Skrifið
eftir upplýsingum í dag. —
BRANDON WIRE & STAMP
CO„ BRANDON, Man.
(Nefnið Heimskringlu, þegar
þér skrifið)
Oss vantar duglega fslenska
umboðsmenn. Góö laun boö-
in, Skrifiö strax eftir tilboöi
voru og takiö til hvaöa bygö
þér viljiö vinna í
QIQTVEIKl
Professor D. Motturas
Liniment er hitS eina
ábyggilega lyf vit5 alls
konar gigtveiki i baki,
lit5um og taugum, þat5
er hit5 eina met5al, sem
aldrei bregst. Reynit5
þat5 undir eins og þér
munut5 sannfærast.
Flaskan kostar $1.00
og 15c í burt5argjald.
Kinkasalar fyrir alla Canada.
MOTTURAS UNIMENT CO.
P. O. Box 1424
Dept. 8
Wlnulpeg
™ DOMINION BANK
B.ral Notre Doaae »> Uerkreeke
ItrMt
BltaMMI ee*b___________
VaraelftBer ...... ftT,
Aiiar elsmlr_________
Vftr ftskum eftlr vlVsklftlM
listrmsiss og ftbyrgjasart aB safa
ketm fullnasju. 8parl.JftUaft.il* ver
er sú stsereta saas aokkar bamkl ket-
lr 1 borslanl.
lbftendur þessa hlnta bec«artaaar
ftska a« sklfta vlB stofauas sem b.lr
vlta aft ar alc.rl.ca trjwy. Nafa
vort er fulltrysrln* ftblutletka.
ByrJlb s«art lmni.ra tyrlr sjftlfa
ytlur, koau eg bttra.
W. M. HAMILTON,
PHONK GAUHY tftftft
North Star Drilling Co.
CORNBR DEWDNBY AND ARMOUR STREETS
Regina, Sauk.
Agentar í Canada fyrir Gus Pech Foundry Co. og Monitor
Brunnborunar áhöld.
LOÐSKINN 1 HÚÐIR S ULL
Ef þér viljiö hljóta fljótustu skil á andviröi
og hsesta verö fyrir lóöskinn, húöir, nll og
tL eendiö þetta tiL
Frank Massin, Brandon, Man.
Dept H.
Skrifið eftir prísum og shipping tags.
B0RÐVIÐUR
SASH, DOORS AND
MOULDINGS.
ViS höfum fullkomnar birgðir af öllum tegundum
Verðskrá verður send hverjum þeim er þess óskar
THE EMPIRE SASH & DOOR CO., LTD.
Heafy Ave. Eeit, Winaipeg, Man., Telephone: Main 2511
Minnist íslenzku drengjanna
sem berjast fyrir oss.
Sendid beim Heimskringlu; það hjálpar til að gera lífið léttara
KOSTAR AÐ EINS 75 CENTS 1 6 MÁNUÐI
eða $1.50 í 12 MÁNUÐI.
Þeir, sem vildu gleðja vini sína eða vandamenn í skot-
gröfunum á Frakklandi, eða í herbúðunum á Englandi,
með því að senda þeim Heimskringlu í hverri viku, œttu ,
að nota sér þetta kostaboð, sem að eins stendur um stutt-
an tíma. Með því að slá einum fjórða af vanalegu verði
blaðsins, vill Heimskringla hjálpa til að bera kostnaðinn.
Sendið oss nöfnin og skildingana, og skrifið vandlega
utanáskrift þess, sem blaðið á að fá.
The Viking Press, Ltd.
P.O. Box 3171. 729 Sherbrooke St., Winnipeg