Lögberg - 05.01.1911, Side 2

2.
RG, FllVtTUDAGINN 5. JANÚAR 1911.
Iodíanar í British Col-
umbia.
eftir
Bonnycastle Dale.
Saligh-Indíanar heita meö réttu
rauðskinnar þeir, sem byggja
meginland Britisih Columbiu og
Vancouverey, En í því fylki eru
þeir oft kalla&ir Strand Indianar
og Siwashar.
Á feröum mínum uim Br.tish
Columbia og \ ancouver hefi eg j skllgga hlynviöargre nanna, sér að
oft fengiö færi á aö kynnast þe'.m öngjinllm> gín yfjr agniö, en
og hefir mig sérstaklega furöaö á tirengnrinn uppi í trénu starir ot-
því, hvað unglingar af þessum ; ureygglir a veiðina. Það er sann-
InJíana flokki eru snjalhr ve ði- agj. ag segja mjög sjaldgæft, að
menn- ! Indíanapiltar sjá'st við s’lungsveið
Einu sinni, þegar eg var að ■ a[_ á eintrjáningsibátum-
hyggja aö laxgöngu aö haustlagi í j fjörunum og sævarbjörgunum
Sooke-ánni á \ ancouver, hitti eg . eru þessir fjörugu piltar oft á
dálitinn drenghnoWka, oíurlít ð £erj- 0g {lnna þar oft rríestu ó-
ljósara á hörund en Indíana al- ^ grynnl af snigJumi, skeljum, kut-
ment, svo að þaö 'bar vott uim, aö ; ^jgyn^ krákuskeljum, ostrum og
ur og fimleiki ungum Indíána-
piltum er gefinn. Um það sann-
færist hver sem séö hefir þá
fleygja sér tré af tré eins og flögr
andi álfaskugga á fögrum ár-
bakka. Loks nær drengurinn, sem
þannig hendist mlli trjánna ij
stórt hlyntré. Upp eftir því klifr- j
ar hann án þess að honum verði j
aflfátt. Svo sézt mjótt færi síga
hljóðlega niður með spriklandi
ormi 'á önglinum. Jafnskjótt og |
dorg'n snertir vatnsbrúnina renn-
ur silungur, sem legið hefir í |
Winnipeg Electric Railway Company
Ódýr rafur-
magns ljós.
Til heimilislýsingar
og annara þarfa. hvergi
jafri ódýr í Canada,
draga úr framfærslu
kostnaði rnanna í Win-
nipeg.
hann væri kormmn af hörunds- j
stórum ígulkerjum, sem þeir
bjartari forfeðrum en ættbræður ■ fjraga j Jjúið. Skcgarnir, sem leyna
hans alment. l’iltur þessi var | lyngjiænunum, fasönunum og grá-
laxveiði í ánni. Ilann haf ði^ Stál- j gæsunum eru einnig skjól eirrauðu
Indíana sveinanna, sem veiða þar
fjölda fugla, bæði í snörur, skjóta
þá með örvum og stundum með
byssum. Tafnvel eft r að fuglam-
ir eru seztir upp á kveld'n eru þeir
ekki óhultir fyrir Indíanadrengj-
unm, sem klifra hljóðlega um trén
yddda cedrusviðarstöng í hendi
og sta'kk laxinn- Hann var að
veiða tíu punda þungan lax þegar
eg kom, og 4 hakkanumi hjá hon-
um lágu laxar í hrúgu—sjálfsagt
um hundrað pund að þyngd allir
saman. Hann hefir líklega verið
svo sem tiu ára gamall, en systir dns Qg kettir> og slá fUglana til
hans, sem hjá honum \ar, tveim þana meö jöngum stöngum. Og
árum yngri. Litlu siðar toku þau þóu ]eitt sé afi j4ta þaS hafa hvítir
Ódýrt gas til
eldsneytis.
Með því er ráöið íram
úr vandræöunum, sem
eru samfara hinu háa
eldiviöarveröi í sléttu-
fylkjunum.
systkinin ibæði. granna viðargrem
færðu laxinn upp á hana og
drógu þá á henni upp ána að of-
urlitlum bjálkakofa, sem þau áttu
heima í. Skómir og sokkarnir
krakkanna voru forarblautir, og
stúlkan hristi höfuðið kankvíslega
þegar eg spurði hana, hvort hún
ætlaði ekk'. að hafa sokkaskift'.
Nei, það datt henni ekki 1 hug
drengir líka lært þenna ljóta s'ð
af þeirn- Jafnvel stórvaxnir ernir
og haukar eru ekki óhultir þó að
þeir hreiðri sig í háum klettas 11-
*
Odýrasta afl
handa verk-
smiðjum.
Þaö veröur fljótlega
til þess að gera Winni-
peg að miklum iðnaöar
bæ.
Hin mikla aflstöð, vatns-rafurmagna
stöðin við Winnipeg á. Ðirgir Winni-
peg nú og framvegis að óþrjótandi raf-
afli.
Til þeirra, sem
þurfa á rekt-
ursafli að
halda.
Skrifiö tJJ Winnipeg
Electric Kailway Com-
pany.
The Winnipeg Electric Co. hefir átt mikinn þátt í að efla viðgang hins mikla iðnaðar í Winnipeg
unum sé misboðiði. Hins vegar
um og efstu trjátoj>punum, eftir , eru Indianar brjóstgóðir og hjálp-
að Indíanamir hafa egnast hríð-
skota tiyssurnar, strádrepa þeir
síðan þessa fugla.
Föður eins þessa drengs þykir
mjög vænt um vill'dýr og hefir
samir við ættbræður ,sina, svo að
þessi harðneskja við skepnurnar
virðist vera sfwottin af vana og
kæruleysi fremur en af illu inn-
raeti og þVí miðtir eru það fleiri
böm en Indíana böm, sem þyrftu
Þegar l.eiö a ökvoldi, kx>m stór | hygt búr handa þeim inni í þétt- - ... ......F_y, luu
svartur jom m urme a m um furuskógi. Öll trjágöngin þar að læra þaö að fara vel með
að tiunda laxveiðma. Dreng- , ycrja grimm;T hundar g6U skepnurnar.
hnokkinn varð hans skjótt var. í
fyrstu varð piltinum svo ilt við,
að hann tók td fótanna og hljóp
'inn til ömmu sinnar. Hún varð
ekki uppnæm' fyrir simémunum,
gamla konan, freíkar en aðrar
Indíanamæður þar á ströndinni og
skipaði piltinum að taka sér byssu
í hönd og drepa björninn. Hún
rétti honum fáein skothylki, og
með þau og byssuna þaut hann af
staö. Bjöminn stóð'við laxkipp-
una og þefaði af henni eins og
bundur. Stöngin,' sem laxarnh
aiidi og gjammandi alla tíð. En
i milli hundgeltsins heyrist span-!
gól hýenunnar, gargið í margl tum |
suðrænum fuglum, gargið í mex -
könsku gaukunurn, fallegum dök'c
um fuglum.
Kvenréttinda-málið.
/.
Kvenréttinda hugsjónin er eitt
„ af allra þýðingarmestu velferðar-
Við hliö mína stendur tíu ára malum vorraf samtíðar; ekki • er
gamall drengur eirrauður í and- j)aS einungis þýðingarmikið fyrir
Uti og j>ó í ljósara lagi. Hann he;]j 0g. vejferg kvenþjóðarinnar,
hefir skammbyssu i hendi. Eaðir j heI(lllr er þaS afar þýSiingarm'kið
hans, J>essi sem vænt , þyk 1 um fyrir frarnitiðar velferð alls mann-
villidýrin, leyfir syni sínum inn í karja sem Jcvenna, að
búr, j>ar sem leopard er inni og. jafnrettl ryðji sér til rúms.. Dýpri
’ liléngu á var ofurlíti'ð frá' ánbakk- f fitjar upp á trýn ð næsta grnnmi | og traustari rætur er þetta jafn-
anum og stóð biörninn vel í kvið ' bgur. Drengurinn bregður sér réttismál alt af að fá i h.ug og
í vatninu, og millí hans og pilts- b\ ergi. Þeir stara hvor á annan hjarta alls hugsandi fólks.
ins sem næst þrjátíu skref. Pilt- >tundarkorn- Drengurinn lyft.r ls]endinga er ^
urinn fékk skotið einu 'skoti að ■ '•kyndilega upp hendi ni cg skytu ,j . kom s a crófian reksnöl
eins áður en björnmn stökk upp puðurskoti bemt i hvoft nn a leo- ^ ^ j Bened)ictson xm
úr vatninu og u.pþ á takkann. ; padamum, svo að hann re r ut {nmherji baráttunnar hjá oss_
Drengurinn var nógu hyggmn að i ' llorn> en , dren&unnn i eyp starfar ^ ^ kapp- ^ ^ssu vel
forða sér og lét þeim, semi eldri ; h/æjandi ut ur bunnu. ferðarmáli, og þrátt fyrir alt
voru, þaö eftir, að leita bjarnarins | Inn í úlfabúr klifraði þessi hnútukast ^ bakbit og getsakir
sem særöur var mrklu sári. cg sami drengur líka, og goluðu bað-,hefir hún áorkaS aS gera þaS aS
skömmu síðar fansb bjöminn líka ir úlfarmr sem þar voru fynr málefni fjöjdan8 og sigri hrósand!
þar skamt uppi á hæðunum stein- j iililega er j>eir sáu liann. Hann j stendur hún nu á bindi frægðar
dauður- fer eins að við j>á, skýtur framan s nnar og horfir yfir stríðsvöllinn.
Annan Indíana pilt þekti eg, ; 1 l)a púðurskotum, og er rokinn út példg hafa myndast víðsvegar á
sterkan strák 15 ára gamlan, sem | úr búrinu áður en þe r geta gert meSaj jsj, tij þess aS hrinda þessu
elti pardusdýr svo milum skifti. hcmun nokkurt mein. Eg tók; májefni áleiðis til sigurs. Nöfn-
Ilann hafði a ðeins e nhlæða byásu • rrynd af honum meðan hann var um er ver S sem óðast nú að safna
og dýrið hefði því hæglega getað uini í búrinu hjá úlfuuum. j un(hr bænarskrá, sem leggjast
bitið hann til mikilla skemáa, eða Þvínæst tók faðir pilts ns dóttr skaj fyrir Manitobaþ:ngið, er
. helrifið hann, ef illa hefði átt til ( ur sína átta ára gamla og lokaði , lkrefst almenn,s jafniréttis fyrir
að vilja. Indíanadrengir em ekki j hana inni í búri hjá grimmu j kvenfólk í öllum greinum, og þó
nærri þvi eins hræddir við þsssi ! pardusdýri- Haldi'ð þ ð ekki, að ; þaS ekki yinn'st í þetta sinn, þá
dýr, eins og hvítir piltar yfírle'tt ! hún hafí verið hrædd? Ónei, er þaS Samt byrjun . Það vekur
Þeim er það vel kunnugt, að það hún baröi dýrið meö’ mjórri píl- fólkið af dvalanum .kemur mönn-
er ekki með jafnaði, að pardusdýr viðartág þangað til það snautaði ^ um tij aS ihugsa ttm þetta vel og
ráðast fyrirvaralaust iá mann, sem út í hom. Eg greip hana út úr rækijega Dg J>rá'ðlega opnast augu
stendur uppréttur eins og dýr, sem girðingunni þegar óargadýrið j manna fyrir því rétta-
búið er til bardaga. En ef piltur- ; beit í tágarendann. Eg var dauð- . , ,
inn krypi á fjóra fætur, myndi hræddur um að dýri’ð munrli unm om °4>ru • rSYc YS •
dýrið tafarlaust ráðást á hann, hrerama hana og var ekki ánægð- ^eni el" a ln8'ar<'n'r 1S • JS a
eins og menn vita að oft hefir nr fyrr! en faðir bennar tók hana .. es*-ur- ana a, e ;ir mynr ast e tt
komið. fyrir, að pardusdýr ráðast í fang sér. Böm;n hafa erft af 0 vcn re m> en e ag, sem
á kvenfólk, sem lotið hefir áfram föður sínum þetta uppáhald á '^ar ar a a u£a aíS þessu ma
við að binda á sig þrúgur, eða viltum clýrum og óttaleysi við | tFda^nu tve,x stoðn^ f ’skur
taka' upp eitthvað, sem niðtiir hefir ]jau. Faðirinn er hvítur maður ’ 1 1 stanr a m'arg'ar a<:
fallið- En þá hefir dýrið vilzt á , kvæntur Tndianakonu.
manninum -og Lald'ö Ihann vera £n þaS er mjög sjaldgæft, að
ferfætta skepnu. j ókynblentir Indíanar séu dýra-
Oft vill svo td, að Indíanadreng- j vtnir eða fari vel með veiðidýr,
ir s'tja klukkutímum saman eftir eftir aS þeir hafa fengið þau á
dagsetur í slccgarrandum og hafa Vald sitt. Síður en ’svo. Flestir Nauðsynlegt er að stofna félög
gát á að dýr fari ekki inn á 1 tlu Játa þeJr þau sæta grimmilegri
akrana, sem foreldrar þeinra hafa | meðferð. Eg hefi séð ofurlitla
ræktað me'ð rmklum erfiðismun- J Indtanakrakka anga svo sem 4
um. j ára gamla standa með löng pr'k
För dýra í 'áarsandinum eða um 1 og berja laxa, sem l%u ósjálf-
skógarstígana eru eins og op n bjarga uppi á grynmngum-, og
bók fyrir jæssum náttúrunnar krakakrnir ráku uj>p ákefðarleg
sárast sverfur að þjóðunum á
þessari yf.rstandandi menningar
og umbóta öld; og ekkert er á-
reiðanlegra heldur en það, að ef
kvenfólk fengi jafnrétti, þá yrði
þessutm tveimur þjóðarmeinum af
létt af 'herðum þjóðfélagsins á
stuttum tíma.
Nú á yfirstandandi; tíma ætti
það að vera mesta áhugamál með-
al íslendinga hér í Manitoba, að
fá Sem allra flesta til j>ess að rita
undir bænarskrána sem áður var
getið um, ekki einung's meðal Is-
lendinga, helduir einnj g meðal hér-
lendra, eftir J>ví sem föng eru, á.
Mik-ð ríður á, að fá sem mestan
nafnafjölda; betra að bíða lengur
og vinna verk ð til fullnustu. Mér
er ekki vel kuwmgt uim stefnu
kvenréttindafélaganna í þessu
máli, en sé hugmynd’n sú, að
Ieögja hana fyrir næsta ]>ing, álit
eg hana óhej>j>ilega. Þess stærri cg
öflugr , sem bænarskráin er, þess
meira till.t verður tekið til hennar
i þinginu; ]>ví heppilegra, að mér
finst, að bíða ánnað ár. Að vísu
er mér ekk: kunnugt nema að litlu
leyti hvað rru'kið búið er að ger-
Vilji ritstjcri Lögbergs gera
vel og ljá mér rúim í blaði ’sii,..,
hefi eg i hyggju að skrifa kafla
vi'ð og v'ð uim næstkomandi
nokkra mánu'ði um kvenréttinda-
málið, og máske önnur mannfé-
lagsmál.
Með beztu heillaóskum til allra
a jafnréttisfélaganna í Canada.
Virðingarfylst,
G. J. Olcson.
Glenlboro, Man.
og heíir
sftórir. En
starfar af áhuga að þessu málefni.
um
n standa margar
kvæöamestu konur bygðarinnar.
Mikils má vænta af því er stundir
líða fram, Mrs. H. vSiguröson er
forset: ]>ess, en Rósa Christopher-
I son skrifari.
börnum. Þau þekkja gerla djúpu
förin, eftir hjartdýrin, stóru og
sigurhróss org við
sem þau létu ríða
hvert högg,
aumingja
klunnalegu för'n bjarndýranna, skepnurnar, og loks koma stærri
sem víðast um 'bygðir íselndinga,
sem hafi' samband sín á milli og
náttúrlega svo standi í sambandi
yið Canada alrík s lcvenfr. kven-
félagið; en það síðan aftur í al-
heuns jafnréttis félagi kvenna. —
Alt má vinna með samtökum, og
kvenfólkið getur kcmxið sínum á-
hugamálum i framkvæmd ef sam-
tökin vantar ekki; en því m ður
löngu léttfótuðu slóðnia eft'r par-
dusdýrin, krókóttu slóðimar eftir ana og óðu síðan út i jxillana og
systkinin og henda ste'num í lax- | er of kvenfólki sofandi
enn j>á; en ‘hlutverk þeirra, sem
coon-dvrið, stóru þunglamalegu möröu úr skepnunum síðustu lifs-i Vaka’ er að s ta vlð lllnum- vekja
fonn eftir elgsdýnn, hvassbugð- toruna- 1 J
óttu slóðina eftir fiskihegrann, j Og það er mjög sennilegt, aþ | Pessarar ste nu-
flötu og bre'ðu förin eftir villi- aðrar skepnur fái sömu meðferð- ' Karlmenn ættu ekki að vera að-
gæsirnar, tvöföldu holusporin ina eins og f'skamir ef Indíanarn- ! gerðalausir heldur, ef þeir hafa
eftir flýjandi minkinn — alt þetta r ná valdi yfir þeim. Af því að j áhuga fyrir heill og velferð kom-
finst Indiananum svo skýrt skráð sjá þetta fyrir sér strax í æsku, [ andi kynslóða. Ekkert er aug-
á náttúrunnar viða vang að hann venjast þau við það, svo að það ljósara öllum skynibæmm mönn-
getur ekki vilst á því. ; verður þeirra annað eðli, og þau j um heldur en það, stríðsbölið og
Þáð er undravert hvílíkur þrótt! fínna ekkert til þess, þó að skepn- ' áfengisbölið er það, sem einna
Mozart
heitir járnibrauitarstöð rnilli Wyn-
vard og Elfros í hinni nýju stóni
bygð, jSem j-mist er kölluð í heild
shmi Quill Lake að Foam Lake
bygð.
Eg veit að' margir hafa orðið
varir við að minna álit er á bæ
þessum, og bygðinni umí.iverfis
hann, heldur en öðrum hluta þessa
héraðs. Eúnis og gefur að skilja,
dregur það að sjálfsögðu úr vexfí
og viðgangi allrar bygðarinnar, ef
einhver hluti hennar, hvort heldur
er m ðjan eða útarmarnir, er al-
ment álitlð rírt og lífílsvirði. Og
það að sjálfsögðu yrðu menn að
jxila, ef til ]>ess lægu órækar á-
stæður.
En hinis vegar er skylt að eyða
J>essu óálifí, ef það er ástæðulaust.
Nú hagar svo 11, að þessi bær og
bygðin í kring um hann er í m'ðju
sveitarinnar, á hjartastað hennar.
Það mundi þvi verka sem vax-
andi visnunarsýki, ef þetta, rang-
snúna ál'.t væri látið óátalið.
Sannleikurinn er sá, að þessi
stóra bygð er bvergi breiðari og
j>éttbýlli heldur en einm’tt út og
suður frá þessum Ltla 'bæ, og að
löndi'n eru upp og ofan eins góð
og á hverjum öðrum stað í ný-
lendu þessari- Eða hvar em skóg
lausari sléttur og gnóðursælli lönd1
í þessari bygð, heldur en kringum
Gafða-skólahús? Á stóm svæði i
allar áttir útfrá þeim stað era e n-
hver allra fegurstu og beztu lönd-
in, sem hér eru til. Og þegar
hvgðin er mefín eftir afstöðu bú-
jarðanna norður að Quill vatni og
suður fyr r sænsku bygðina, sem
sækir verzlun að þessari braut, þá
get eg ekki betur séð, en að Moz-
art ætti að standa eins vel að vígi
sem bær eins og Wynyard og Elf—
ros.
Enginn má skilja mg svo, að
eg með ]>essu vilji á nokkum hátt
draga úr vexti og framför þeirra
bæja. Nei. Þeir hafa alls ekki,
vaxlð yfir sig ,og vona eg að þeir
eiigi fagra og auðnuríka framtíð
fyrir sér; en að e:,ns vil eg að á-
stæðulaius ótrú og hleypidómar
dragi ekki réttan hlut frá Mozart.
En hver er orsök þess að bœr-
inn bygg st ekki meira?
Stærsta lástæða }>ess er sú að
C. P. R. félagð hefir gert svo
mikið fyrir hina bæina. en svo lít-
ið fyrr Mozart. C. P. R Hefir
unnið stóirvirki í hinum
flutt þar inn fjölda ;
og haft ]>ar timum sar
sína, og j>ar með
ve rz 1 un a rvi úski f’
hafa leitt af
samkepn..
og r"
“ -íi,
verða
.r aldrei sagt, að Moz-
art skuli endilega vera mjög lítill
bær fyr'r j>ví. Hins vegar leiðir
j>að, af sjálfu sér, að svo lengi sem
engin verzlunar samkepni og ekk-
ert fjós er til i Mozart, þá eram
við sem næst'r búum neyddir til
að sækja svo margt og oft til
h nna bæjanna.
Takið eftiir j>ví, þér feem ferðist
með jtárnbrautinni eftir etidl’langri
þessari bygð, og eruð að hta yður
eft r hentugum stað til að setja
yður niiður sem viðskiftameijn al-
menn/ngs, takið eftir þvi, að Moz-
art er hentugasfí staðurinn, af því
j>ar vantar verzlunarmenn. Þar
er engin samkepni fíl í verzlunar-
V'iðskÍftlUTl,
Munið ]>aö, að ekki er til neins
að stanza sncggvast á pallinuin
framan v ð lestina og spyrja kaup
mennina á staðnum hvemig muni
vera að setjast hér að með verzl-
un, því j>ó þeir séu undantekning-
arlamst vænir menn, þá stríðir það
á rnófí hagsmunum jveirra að fleiri
setjist þar að.
Nei, stanzið lengur, lít’jð í kring
um yður og spyrj.ið ittændur, og
j>ér iminuð komast að raun um,
að i Mozart er einmitt álitlegasta
plássið.
Karl.
undanteknu á sumum trjá ávöxt-
um, sem orsakaðist af frostum
síðastliðið vor, var góðl, , svo að
hagur almennings mun þar af
leiðandi vera i góðu meðallagi, svo
að menn geta nú í ró og næði
glatt sig um hátíðirnar. Jólagleð-
in á að byrja hér kl. 5 eftir há-
degi í dag, með skemtiskrá, jóla-
tré, góðgerðum o. fl.
Þetta umliðna iliaust, hefir ver-
ið hið indælasta, og alauð jörð á
láglendi þar til 20 og 21. þ. m. að
dreif hér uim bil 6 þuml. djúpan
snjó. Siðan liafa verið blið-
viðrimeð liægu frost
Fækkun fæðinga á
ÉretJandseyjum.
>
Frá Spanish Fork, Utah, er
skrifað 18- Des.; “Hiéðan er fátt
að frétta nema sumarblíð'u á degi
hverjum. Þó er nú farið að
kólna á nótturn. Skænt er nú á
vatni á im>rgnana, en j>iðniar altaf
á daginn, Kvillasamt er hér held-
ur um j>essar mundir. Gengur
hér taugaveiki. Lungnabólga hef-
ir og stungið sér niður og úr
þeim sjúkdlómi lézt landi okkar
Gísl: Gislason, ættaður úr Vest-
mannaeyjum, dugandi bóndi og
vel látinn af öllum sem þektu hann
hér. Llann lætur eftir s:g ekkju
og tvö börn uppkomin, sem bæði
eru gift hér.”
Fra Springville, Utalh, er skrif-
að 24. Des., 1910: “Þetta ár, sem
nú má he’ta útrunnið, má 'heita að
hafi verið ág;ett. Uppskera að
BOBINSON
t m
Erakkar fara nú að geta hugg-
i sig við það, að j>eir eru ekk
na þjoöin, sem fæðingum fækkar
Mestu rit'höfundar heims
tfiafa verið' fjölorðir um það, og
’ekki að ástæðulausu, að fólksfækk
un yæri nreiri á Frakklandi heldur
en hjá nokkurri annari þjóð.
Skýrslur hagfræðinga sýna, að
ef fólki fækkar eins ört og hingað
til hefir átt sér stað, þá hljóti svo
að fara, að franska j>jóðin líði
undir lok. Margir nafnkunnir
st j ómmálamenn i Bandaríkjum
hafa varað við fólksfækkunar-
hættunni þar. Það er aftur á
móti ekki fyr en nú á síðari árum
að haft hefir verið orð á því að
fæðingum væri einnig að fækka á +
Bretlandseyjum, þaðan sem her-
menn, siglingamenn og stjómvitr-
ingar hafa verið sendir út um
he:m til hinna fjarlægustu landa,
til að ráða ]>ar og ríkja.
í nýútkomnum skýrslum lækna-
félagsins brezka er inik ð talað
um yfirvofandi hættu af fækkun
fæðinga á Bretlandseyjum. Fyrir
þrjáfíu áram er sagt að 35.4 fæð-
ingar kæmu á hvert þúsund lands
manna, en nú að eins á síðastliðn-
um þrem árum 26.6 4 hvert þús-
und að meðaltali. Vifaskuld er
æði mikill munurinn á Frakkland:
j>ar sem fæðingar era 21.1 á hvert
þúsund íbúa. Eólksfjölgun á
Þýzkalandi heldur aftur á móíi á-
fram að aukast. Siðastliðn þrjú
ár eru fæðingar þar taldar 32.4 á
livert j>úsund íbúa.
Að vísu er það miikil bót í máli,
að vegna þess hve hreinlæti og
heilsusamlegur aðibúnaður hef r
batnað i seinni tíð, þá hefir ung-
bama dauði stórum minkað bætSi
á Bretlandseyjum og víðar, en
samt sem áður hefir fólksstraum-
ur nn úr sveitunum til bæjanna,
einkum á Irlandi, drjúgum stuðlað
að því, að draga úr fjölgun fólks
og velliðan—IJt. D'gest.
Nýársgjöf
handa stúlkum.
Yfirhafnir stúlkna við
lágu verði.
$5.00 viröi fyrir
$1.25
50 stúlkna yfirhafnh, bezta
nýársgjöf. Kosta venju-
Iega $5.00 fyrir . . .$1,25
Kvenlrjólnr
kosta alt rð $57,00 fyrir ..
$35.00
Allan Line
Konungleg pióstekip.
Haust-og jóla-ferðir
SÉRSTAKAR FERÐIR |
Frí xa. Nóvenaber fæst niðursett $
fargjald héOan aö vestan til Livor- f
♦ pool, Glasgow, Havre og Laadána. í
+ f gildi til heimferöar um 5 mánuðj. Í
+ J
Montreal og Qyebec til $
Liverpool $
Viotorían (turbine)_Oot. 14, Jlov. 11 t
Corsican
^ Virginian (turbina)
Tunisiat)..............
St. John og Halifax til
Liverpool
Jólaferðir
• Oot. Í1, Jlov. 18 £
Oot. 28 +
.........4 ?
f
■S-
♦
4
4
t
4
4
i
i
4
4
4
41 Virginian flov. 26 Tunisían Deo. 3
Victorian Deo. 9 Crampian Deo. 15
^ Beinar feröir milli Montreal og
4 Quebec til Glaagow
4 Beinar ferðir milli Montreal og
4 Quebec til iiavre og Lundúna.
1 Upplýsingar um fargjöldi sórstök 4
4 skipsrúm og því um líkt, fást hjá öll- f
4 um járnbrauta-stjórum.
4 W. R. AILAN
T General Northwestern Agent ♦
± WINNIPEC, MAN. t
+ í
Stífla er orsök margra kvdla
og óþægind'a, sem gerir æfina
dauflega. Tákið :'nn Chamter-
lain’s magaveiki og lifrar töflur
töflur ('Ghamberlain’s Stomach
and Liver TabletsJ. Þær styrkja
íffærin og losa menn við öll þessi
óþægindi. Seldar hjá öllum lyf-
sölum.
• «. kaupendur ,,1-ögbergs" Aflnr
VjJOllSl en beztn sögnrnar eni npp-
gengnsr. ABeins örfáar eftir
af sumum þeirra Nú er rótti tíminn.
Tilboð um vistir handa Indíánnm.
Lokoðum tilboðum, stíluðum til undir-
ritaðs og merktnm á nmslaginu:
,,Tenders for Indian Supplies",ver8-
ur veitt viðtaka á þesvari skrifstofu ti! há-
degis á mífivikudaginn 18 janúarrgn, um
aC láta f té vistir handa Indfánum á fjár-
hagsárinu, sem endar 31, marz 1912, a8
greiddum tolli, A ýmsum stöBum í Mani-
tobn. Saskatchew n oe álberta.
Tilbofls evSulilöO mefl öllum skýringntn,
geta menn fengiflhjá undirri'n8"m. Laegsta
bofii verBur ekki endilega tekiB, né nokkru
þeirra.
Hlöö sem birta auglýsing þessa án levfis
stjórnardeildarinnar, fá enga borgun fyrír.
J.D MrLFAN,
Asst Uet'nty and Secretary
Department of Indian Affairs, Ottawa.