Lögberg - 28.12.1911, Síða 1

Grain Commission Merchants
-- 201 GRAIN EXCHANGE BUILDING -
Members Winnipeg Grain Exchange, Wxnnipkg
I
ISLENZKIR KORNYRKJUMENN
Sendið hveiti yðar til Fort William
eða Port Arthur, og tilkynnið
Alex John&on & Co.
aol GkAIN EXCHANGE, WINNIPEG.
Fyrsta og eina íslenzka kornfélag í Canada.
24 ARGANGUR :
WINNIPEG, MANITOBA, FIMTUDAGINN 28. DESEMBER 1911
NÚMER 52
NÝIR TALSlMA TAXTAR
GANGA I 6ILDI1. APRÍL 1912
Gjöld fyrir heimila talsíma í Winmpeg.
Eitt heimili um síma — $4.00 á mánuði fyrir samtöl að eins heim-
ilinu viðkomandi. Samtölum að öðru leyti engin takmörk sett.
Eitt heimili um ‘sítna. Samtöl talin. — $1.50 borgist mánaðarlega
fyrir 30 sarntöl á mánuði. 2C. fyrir hvert samtall ,fram yfir það.
Eitt heimili um síma. Fimm cent fyrir fram, fyrir hvert samtal. —
Fæst að eins gegn loforði um ioc. á dag. 2 centum skilað aftur
af innheimtumanni fyrir hvert satntal fram yfir.
Tvö eða fleiri heimili um síma. —50 cent á mánuði. — $2.50 borgist
í eitt skifti fyrir öll, þegar síminn er settur inn. Samþykki yfir-
stjórnar þarf til í hvert sinn.
Gjöld verzlunar og annara starfsmanna í
Winnipeg
'Einstakur sími, takmörkuð samtöl — $4.00 á mánuði fyrir alt að 100
samtöl. Hvert samtal þar fram yfir 2c.
Einstakur simi. Fimm centa fyrirfram borgun fyrir hevrt samtal—
2 centum skilað aftur af innheimtumanni af öilum samtölum
umfram 30 á mánuði.
Gjöld fyrir sérstakt talsímaborð eftir samningi.
Fyrir tvö viðtalsáliöld á sama stað—$1 00 á mánuði, ásamt $2.50
fyrirfram borgun, þegar sími er í húsið settur. Sá borgar fyrir
viðtal er byrjar þa'ð. Máltól sett á vegg eða borð eftir því sem
hver óskar. Sérstakt samþykki yfirstjómar þarf til.
Talsímagjöld utan Winnipeg.
/ bœjum, þorpum on óveitum.
Á talsímastöðvum með 100 Verzl.. Húsa. Sveita
ás'krifendúm, dagbrúkun aðeins..........$25.00 $15.00 $20.00
Með 100-200 og færri en 100 áskrifendum
brúkun nótt og dag.....................31.00 18.00 25.00
Tvö hundruð og þrjú hundruð..............32.00 19.00 26.00
Þrjú og fjögur hundruð...................34.00 21.00 27.00
Fjögur til fim mhundruð...................3600 23,00 29.00
Fimm hundmð til þúsund...................40.00 24.00 31.00
Eitt þúsund til fimm þúsund............. 45-00 27.00 36.00
Afsláttur er veittur, 10%, ef borgað er fyrir fram.
Samanburður á árlegum talsíma gjöldum
WINNIPEG
fyrirhuguð gjöld
$48 fyrir 1200
.viðtöl 2c fyrir
jhvert um fram.
$48(ótakmark
að) $18 fyrir 360
viðtöl 2c fyrir
hvert um fram
l7yrir óskoruð samtöl
Business Montreal Toronto Ottawa Winnipeg sem stendu
talsími $55 $50 $45 $50
Heimila $35 $30 $25 $25
talsími
Íslenzki liberal klúbb-
urinn
heldur fund næsta fimtudag 4.
Janúar í neðri Goodtemplara
salnum. Aríðandi að allir með-
limir mæti. Embættismanna
kosning fer fram og ýms mik-
ilvæg mál liggja fyrir fundinum.
Úr bænum
Lögbergi hafa borist hlýjar
þakkir fyrir jólablaðið víðsvegar
að.
Nýlátin er í Selkirk ung stúilka
ógift, Guðrún Baldvinsdóttir. ætt-
uð, af Langanesi á Islandi.
Séra N. Stgr. Thorláksson var
kosinn School Trustee i West Sel-
kirk í einu hljóði.
Skáldsagan fræga, Ben Húr, í
íslenzkri þýðing eftir Dr. Jón
Bjarnason, er til sölu hjá H- S.
Bardal bóksala og viðar fyrir að
eins $1.25 í skrautbandi. Falleg
nýársgjöf.
Stjórnarnefnd liberalklúbbsms
íslenzka er beðin að koma á fund
á skrifstofu Lögbergs næstkom-
andi þriðjudagskveld 2. Jan. 1912.
f Bifrastar sveit fóru fram odd-
vita kosningar nýlega. Tveir voru
í kjöri, skipaútgerðarmaður og
kaupmaður á Hnausum Stefán
Sigurðsson, og Sveinn Þorvalds-
son, kaupmaður við Icelandic
River. Sveinn var 'kosinn oddviti
með 30 atkvæða meiri hluta.
Herra P. M. Clemens bygginga-
meistari fór í skemtiferð til Chi-
cago og Ottawa. að létta sér upp
eftir annir sumarsins og kom aft-
ur heim til sín rétt fyrir jólin.
f Selkirk var nýlega kosinn i
bæjarstjórn B. Dalhmann, kaup-
maður, méð öllum greiddum at-
kvæðum, með því að enginn bauð
sig fram á móti honum.
Hinn 26. þ.m. andaðist aö Bank
Hotel hér i bæ ekkjan Kristín
Thorarinson, 84 ára gömul. Hún
var til heimilis hjá dóttur sinni
Mrs. Robinson, konu eiganda hó-
telsins. Sónur hinnar látnu Thorv.
Thorarinsson, er kaupmaður við
íslendingafljót. Kristín sál. var
merk kona og vel metin.
Miðnætur samkoma verður að
vanda i Fyrstu lút. kirkju á ára-
mótum næstu. Sá siður hefir um
mörg ár tíðkast 1 þeirri kirkju og
er mjög fagnr og viðeigandi. Þ'á
gefa menn /kvattt gatnl/fi árið og
heilsað hinu nýja á sameiginlegum
stað, og skifst á þakklæti og heilla-
óskum. A sunnudagskveldiö verð-
ur árslokahátið sd.s'kóla safnaðar-
ins sem venja er til og allir böðnir
og velkomnir þangað. Morgun-
messa og sd.skóli á venjulegri
tíð A nýársdag verður guðsþjón-
ustusamkoma kl. 3 eftir miðdag.
Herra Baldvin Sveinbjarnarson
/frá FáskrúðsfirðiJ , er dvalið
hefir hér vestra um fimm ára tíma
kom hingað til bæjar á fimtudag-
inn. BaldVin hefir átt heima í
Leslie um hrið undanfarið. Þar
tók hann sér land, vann á því all-
ar skyldur, fékk eignarbréf fyrir
og seldi það no'kkru áður en hann
fór nú til Winnipeg. Hann lét vel
■ y.fir líðan manna vestra og kvað
flesta hafa náð að þreskja þar um
slóðir, sakir þess hve tíðin
hafði verið óvanalega hagstæð og
góð. Baldvin brá sér suður til
Dakota fyrir jólin.
Þorpararnir þrir, sem sátu fyr-
ir George Kershus contractor, í
norðurbænum, skutu á hann,
særðu hann þrem sárum og rændu.
voru dæmdir i 12 ára betrunarhúss
vinnu og 24 vandarhagga hýöingu.
Finn þeirra klöknaði þegar hann
hevrði dóminn og grét hástöfum.
Bæjarstjóm hefir tekið tilböði
um cement fyrir bæinn næsta ár
frá Bandaríkja félagi; það tilboð
var lægra heldur en það, sem kom
frá Canada Cement Co., einokunar
cement félagi þessa lands.
Samningar í Kína.
Uppreisnarmenn heimta lýðveldi
Milligöngu Breta neitað. Þjóð-
fundnr skal skera úr.
Þar var síðast komið frásögu
vorri af viðitreign Kínverja. er
fulltrúi Yuans var á leið kominn
til móts við umboðsmenn uppreisn-
armanna í Shanghai, að semja
við þá ,frið og fulla sætt af hálfu
keisarans manna. Tang heitir sá
fulltrúi, en fyrir málum uppreisn-
armanna eru þeir helzt, æðsti her-
foringi þeirra Li að nafni og ann-
ar er nefnist Wu Ting Fang.
Lítiö varð ágengt um ættimar
og buðust Bretar og Japanar til að
ganga á milli, en því var hafnað.
helzt af uppreisnarmönnum, með
þvi að Bretar fylgja þvá, að ráð-
legast sé fyrir Kína, að halda
stjórn keisarans, og hætta ekki á
stjórn óþektra og sundurlyndra
leiðtoga.
Sá heitir Sun Yat Sen, er helzt
er fyrir málum úppreisnarmanna,
og þeir vilja hafa fyrir forseta i
lýðveldi þvi, er þeir vilja stofna.
Hann hefir lengstum dvalið í út-
löndum og lagt þaðan ráðin á með
undirbúning og tilhögun uppreisn-
arinnar. Var hann á leið til Kína.
þegar friðarstefnan hóifst, og
drógu fylgismenn hans öll mál
þar til hann kæmi til. Var það
ráð þeirra, að þeir lýstu því, að
þau 14 fylki. er þegar höfðu slitið
trygð við keisara, skyldu vera lýð-
veldi og kusu stjóm með Sun Yat
Sen fyrir forseta Er hann kom til
Shanghai lét hann þann kost vænst-
an. að keisarinn segði af sér, með
þvi að allur styrkur landsins væri
honum fráihverfur, flotinn á valdi
uppreisnarmanna og hugur allrar
alþýðu þeim fylgjandi. Kvað hann
stórveldunum ráðlegast að trúa
þessu og styrkja i engu Yuan al-
ræðismann því að gegn honum
mundu þeir berjast, þar til yfir
lyki, hans vald brotið á bak aftur
og keisarinn tekinn af lífi eða
völdum tekinn. Er svo sagt, að
stórveldin hafi felt niður þá fyrir-
ætlan, aö s'kerast í leikinn eða
ganga á milli. Vopnahlé stendur
ineðan friöarstefnu er ekki slitið,
og nota hvorirtveggju það til þess
að búast um, ef til vopnaviðskifta
kemur á ný.
Uppreisnarmenn þykjast munu
ráða á Pekin, þegar þeim svo líki.
en keisarans menn skipa liði sínu
og færa sig á vígstöðvar, sem þeim
henta; þykir uppreisnarmönnum
]ieir ekki halda trúlega vopnahléð.
Hvorum tveggja hefir baga^ fé-
leysi til þess að halda miklum liðs-
afla í herferðum, og er uppreisn-
armönnum mikill hugur á, að sem
fyrst s'keri úr, því að tiltrú þeirra
fer minkandi eftir því sem styrj-
öldin stendur lengur,
Sú er hin siðasta fregn af við-
ureigninni í Kína. að það varð að
sanikomulagi milli þeirra sem, sátu
á friðstóli í Shanghai, að láta
fulltrúa frá öllum pörtum lands-
ins skera úr því á allsherjar þjóð-
fundi hvort Kína skuli vera keis-
aradæmi eða lýðveldi framvegis
Þessu samþyktist Yuan alræðis-
maður, eftir næturlangar ráða-
gerðir með höfðingjum 'keisara-
ættarinnar, þó með því móti, að
kosningar fari fram íhlutunar-
laust af hálfu uppreisnarmanna
og meö engum æsingum né undir-
róðri af þeirra hálfu. Hann set-
ur það og sem skilyrði, að upp-
reisnarmenn vinni sem trúlegast
að því með stjórninni. að koma
frið á innanlands í þeim hlutum
land's, er uppreisninni fylgja. Svo
er sagt. að Japan fylgi því með
öllu afli, að keisarastjórnin hajd-
ist í Kína.
Jóns Sigurðssonar líkneskið í
New York.
Jóns Sigurössonar nefndin átti
fund með sér á þriðjudagskvöldið
var. Tilefniö var það, að dr. jón
Bjarnason, formaður nefndarinn-
ar, hafði fengið tilkynning um
það, að eirmynd Jóns, sú er
Austur-lslendingar gáfu Vestur-
íslendingum. er nú komin til New
York. Flutningsgjald á myndinni
var ógreitt og var herra Árna
Eggertssyni, varaformanni nefnd-
arinnar, /alið á fundinum að
greiða flutningsgjald þetta og gera
ráðstafanir til aö koma myndinni
greiölega hingað til Winnipeg.
Ófriður á Perslandi.
Morgan Shuster fer frá embættum
að kröfum Rússa. Vopna við-
skifti og óeirðir. Bretar fylgja
Rússum að málum.
Svo hefir lokið deilu Jæirri er
út af Shuster spanst, Ameriku-
manni þeitn, er tók aö sér fjármala
stjórn Perslands að bón þingsins
]>ar í landi srðastliðið vor, að hann
hefir hrakist úr embættinu eftir
kröfun Rússastjórnar og Breta,
er þóttu aögerðir hans frekari en
þeim var hagkvæmt og einkanlega
fram haldið með minni lægni en
ástæður voru til. Almenningur i
Perslandi er í uppnámi útaf íhlut-
un þessara tveggja stórþjóða um
þarlend málefni í suðurhluta
landsins, eru brezkum hermönnum
bönnuð vistakaup og sýndur svo
mikill fjandskapur, sem landsbúar
frekast hafa þor til. Mannvíg
hafa enn ekki oröið í þeim parti
landsins, svo teljandi sé.
Norður i landi hafa oröið bar-l
dagar með Rússum og laudsmönn-
um, en um mannfall erit fréttir ó-
glöggar sem stendur. Segjast
Rússar liafa látið marga menn af
herliði sinu af svikum landsmanna
er hvervetna búi þeim f jörráð, en
Persar bera það, að landsmenn
hafi ekkert gert á hluta þeirra,
h e 1 d!u.r h a f i h e rsv e i t i r
Rússa brytjað niöur fjölda manns
að tilefnislausu, og konur og börn
engu síður en karla. Resht heitir
borg i norðurhluta Perslandlsi,
með 40 þús. íbúum, er Rússar hafa
tekið á sitt vald, með nokkrum
mannvígum, og önnur .Tabriz, þar
sem og var barizt með nokkru
mannfalli, 150 að sögn af Rússa
liði.
í höfuðborginni, Teheran, eru
þingmenn óðir og uppvægir, og
varð það ráð stjórnarinuar að láta
lugregluiið tvistra ]ieim. BorgUra-
leg lög eru úr gildi te'kin og herlög
á komin í borginni, og borgarbúum
haldið í skefjum með vopnuðu
herliöi.
Styrjöld lokið í Mexico.
Reyes gefst upp. Madero fastur
í sessi
Jafnskjótt og uppreisninni i
Mexico var ldkið í sumar, foring-
inn Madero orðinn forseti eftir
landflótta hins forna alræðismanns
Porfirio Diaz’s hóf sá maður her-
skjÖld gegn hinni nýju stjórn, er
Reyes hét, frægur herforingi í
mörgum styrjöldum og kallaöur
mestur maöur þar í landi, þegar
Diaz leið. Frásöguleg tíöindi hafa
engin gerzt af aðgerðum hans,
þar til á jóladaginn, að hann varð
fvrir liöi stjórnarinnar, með þeirri
sveit sinna manna, er hann trúði
bezt. Þeir flýðu sem fætur tog-
uöu, þegar þeir heyröu kúlnaþ'yt-
inn, og skildu foringja sinn einan
eftir. Sá hann sinn kost vænstan,
að ganga á vald óvina sinna, og
svo gerði hann; kom einn sitis liðs
og gaf sig á vald þeirra skilmála-
laust. A eins bað liann þess, að
liðsmenn sinir fengju grið og var
því heitið með þvi móti, að þeir
legðu af vopn og gengju viljugir
á vald stjórnarmanna. Reyes
kvaðst sjá, að þjóð sin vildi hlíta
þeirri stjórn er til valda væri kom-
in, með þvi aö nálega engir hefðu
orðið til þess að ganga undir merki
sin og berjast gegn henni. Þar
með er ófriöarbliku þeirri lokiö,
er yfir landinu hvíldi, og allir ótt-
uöust um stund, að þvi mundi að
fullu ríða.
Um afdrif Reyes vita menn
ekki aö svo ■ stöddu. Mál hans
verður dæmt af herrétti og þyktr
ólíklegt. aö hann verði dæmdur til
dauða, heldur fangelsisvistar 5
nokkur ár.
Silfurbrúðkanp.
Á Þorláksmessudag 23. þ. m.
höfðu þau Mr. og Mrs. Stefán
Sveinsson verið tuttugu og fimm
ár í hjórrabandi. Að kveldi þess
dags fíd. g) heimsóttu silfurbrúð-
hjónin nokkrir vinir þeirra
og kunningjár og færðu þeim
fagra og vandaða gjöf, kaffi-set
úr silfri. Viö veitingar og góðan
fagnað var svo skemt sér langt á
nótt fratn.
Bretar skakka leikinn
í Tripolis.
Af stríðinu milli Tyrkja og It-
ala er það sagt, að bardagar gerist
engir þeirra á meðal. nema út-
varða hryðjur og riddara skærur
stöku sinnum. Sú frétt er ]x>
merkileg, er kom á mánudag, að
stjórn lfgiptalands, sem er ensk
eins og allir vita, hafi “tekið að
sér” austurhluta Tripolis, eftir
samkomulagi við stjórn Tyrklands
þangaö til striðinu ljúki. 1 þeim
hluta lands er hálendið Barka, þar
er og liöfn nafnkend, er heitir
Akaba, og öllum þótti líklegt, aö
ítalir nmndu vilja ná á sitt vald,
en varla mun takast héðan af.
Siðan er nálega sem tekiö hafi
fyrir allar fféttir af athöfnum og
fyrirætlunum þeirra, sem stríðið
heyja um yfirráð landsins.
Eftirlaun á þingi Banda-
manna.
Fúlgan vex með hverju ári.
Skömmu fyrir jólafriið sam-
þykti neðri málstofa í þingi Banda
ríkja. áð auka eftirlaun um 75
miljónir dollara á ári hverju. Fá-
einir þingmenn mundu loforð sín
við kjósendur, að styðja sparnað-
arsteínu á þingi, og er þeirra nafn
kendastur formaður fjárlaganpfnd
ar Fitzgerald að nafni, er skoraði
á flokksbræður sina i liöi Demo-
krata aö breyta ekki ákveðinni
stefnu flokksins, sem sé, að fara
sparlega með rikisfé, og lækka
verzlunartolla. Hið fyrra af þess-
um atriðum stefnuskrár sinnar
braut flokkurinn rækilega, og er
nú svo komið, ef þetta verður aö
lögum, að Bandamenn eyða 5.
parti af tekjum landsins i eftir-
laun.
Til samanburðar sýndi áöur-
nefndur formaður fjárlaganefndar
aö Bretar vörðu áriö sem leið rúm
um 29 miljónum dollara til eftir-
launa, Frakkar 23 milj . Þjóðverj-
ar 41, Austurrikismenn 20og
Ungverjar sex og hálfri miljón
dollara. “En allar til sarnans”—
mælti hann. “eyddu þær 33 miljón-
um dollars minna heldur en Banda
rikin.” Það er álit manna, að ef
þetta nýja eftirlauna frumvarp
nær samþykki öld’ungadeildar, þá
muni Taft forseti synja þvi stað-
festingar.
Sú er önnur athöfn congressins.
að þar er samin ályktun að segja
upp gömlum samningi við Rúss-
land, frá árinu 1832, og þá var
gerður af vináttu og góðu þeli
beggja landa. Neðri deild þings-
ins orðaði svo þá ályktun, að sendi-
herra Rúsanria kvað stjórn síns
lands misboðið, og varð það úr, að
öldungadeildin breytti henni i það
snið, sem með öðrum þjóðum tíök-
ast, eftir tillogum forseta. Var þá
uppsögninni yel tekið af Rússa
hendi, en blöð þeirra höfðu .í
fíéymingi, að nú sýndi sig ' að
auðkýfingar meðal Gyöinga í
Bandaríkjunum væru famir að
færast í aukana, er þeir gætu beitt
þingi þeirra til þess er þeir vildu
vera láta. En það var talin und-
irrót aö uppsögn samningsins, að
Gvðingar úr Bandaríkjum fengju
ekki að fara óhindraðir til x>g frá
Rússlandi.
um rökurn og miklum kunnugleika
á málavöxtum, sem vænta mátti af
honum.
Ályktun var engin tekin í mál-
inu að því sinni lieldur var ráðs-
manni þessa Cementfélags gefinn
kostur á að bera f ram vörn fyrir
hönd félagsins,. Hann er talinn
einn hinn slyngaSti maður við
kaupskap, sem nú er uppi í Aust-
ur-Canada, og þótti hann sýna það
i varnarræðu sinni hér í Winnipeg
að hann kynni að halda. fram sín
um hluta. Eigi að siður komu
æfur allra þeirra er svöruðu hon-
um. í sama stað niður og ræða Mr.
Ashdowns, að félagið héldi cem-
enti sinu einmitt í því verði. að
ekki færi fram úr því, sem cement
frá Bandaríkjunum mundi kosta
hingað komið, með flutningskostn-
aði og afar háum tolli. og væri þar
að auki lakara en verið hefði, áð-
ur en einokun komst á. Sú varð
niðurstaðan, að samin var áskorun
og send ráðaneytisforseta Borden
og þingmanni Winnipeg-borgar,
Hon. Robert Rogers, á þessa leið:
“Portland Cement er orðin ein
helzta nauðsjmjavara til allra bygg
inga, og er notuð meir og meir
með hverju ári.
“Innflutningstollur á þeirri vöru
nenrur 51 }i cent á hvem kagga.
“Cements verð á fyrstu hönd í
Bandarikjum um áriri 1909, 1910
og 1911 hefir verið 8oc kagginn,
og hefir tollurinn þvi numið 60 til
65 centum á hverju dbllars virði,
en það er tvöfalt eöa jafnvel þre-
falt á við innflutningstoll á öðrum
byggingavörum.
“Þeir sem búið hafa til Portland
Cement í Canada. hafa selt eða
gerzt meðlimir í félagi sem heitir
“The Canada Cement Co.,” en það
félag er síðan alveg einrátt um hit-
una, og leyfjr engri samkepni að
komast að, hvorki um gæði né
verð vörúnnar.. Það félag dreg- bætturn. Nú á dögtun mun varla
ur sér ábata meir en hofi gesjnir. , rnega segja svo, að embeett iséu
þeim til skaða, sem vörnna kaupa.,sej(j intlan þeirrar kirkju, með því
“Því er þaö ályktan -þessa vern- ag «vej er fynr þvi séð, væntan-
unarráös, að biðja hans stóru tign,
landstjórann og stjórnarrá'ð hans,
að láta rannsaka þetta mál ag síð-
í vetur. Unionistar ætla sér að
gera hvað þeir geta til þess að
gera þaö nýmæli tortryggilegt í
augum kjósenda, en trúa þó varla
sjálfir, að það nutni takast Það
virðist svo, sem hin liberala stjóm,
er nú situr viö völd. hafi svo mik-
inn styrk bæði á þingi og meðal
almennings, að mótstöðumenn
hennar geri sér litlar vonir um, að
að geta haggað henni að svo
stödd, og öll sin áhugantál hefir
hún haft fram á þingi, að undan
teknu frumvarpinu urri meðferð
hertekinna skipa, er lávarðadeildin
feldi. Þessa dagana öðluðust
samþykki konungs fjárlögin. lög-
in um lagaskyldu verkamanna til
þess að greiða vissa upphæð mán-
aðarlega í styrktarsjóð gegn því,
að njóta styrks ef þeir verða at-
vinnulausir. veikir eða slasast, eða
verða hrumir ai elli og böm þeirra
hjálpar ef þeir deyja- Þetta laga-
frumvarp er fram borið af Lloyd-
George, af frábærtt kappi og lagi
gegn mótstöðu vinnuveitenda, er
einnig er gert að skyldu, að greiða
vissa upphæð í þennan sjóð. Eitt
lagaboðið sem stjórnin hafði fram.
var um það að lögfesta verka-
stundir búðartnanna. annað það
að banna að konur og börn verði
látin vinna í námttm eða önnur
verk neðan jarðar, og enn var þaö
eitt. er ntælir svo fyrir, að ritverk
skuli vera eign erfingja um 50 ár
eftir dauða höfundanna. Þessi
lagaboö hafa lengi verið þráð af
almenningi, og er vel tekið af al-
þýðu.
Kostbœr titill.
Það hefir lengi þótt við brenna
1 hinni kaþólsku kirkju, aö hátt-
settir embættismenn hafa orðiö aö
gjalda stórar upphteöir til “hærri
staöa”, þegar þeir taka við em-
an láta færa niður eöa aftaka nteS
öllu toll á þessari nauösynjavöm,
eftir því sem hentugast þykir og
núverandi tolllög heimila.
“Tollur á varningi sem til bvgg-
inga brúkast:
Af dollars virði.
Mursteinn..................22j4c
Unninn viður .............. 25C.
Unninn steinn ............. 20C.
Tigulsteinn ............... 300-
Þakhella .................. 25C.
Saumur ................ 25—30C.
Cement ................ 60—65C.
lega, að hæfir menn séu í þau sett-
ir, þó gjalda verði J>eir stór gjöld.
þegar þeir eru útnefndir. Til
dæmis um það er, að erkibiskup
einn í Bandaríkjum, Farley að
nafni, var gerður að kardinála fyr-
ir skömmu. Áður hann fór að
heiman voru honum færðir 25,000
doliars í samskotum. Af þeim gaf
hann páfá 10 þús. þegar þeir hitt-
ust í fyrsta sinna. önnur 10 þús-
gaf hann honum siðar í nafni
klerka sinna og biskupsdæmis. Nú
átti hann eftir 5 þús., en ekki
hrukku þau til, heldur varð hann
að leggja fram önnur fimm þús-
und frá sjálfum sér í útnefningar-
gjöld. “gjafir” og annað slikt, áð-
ur hann fengi sinn rauða kardínála
I hatt, hring og skikkju. Um þetta
_____ j taka Bandaríkjablöð varlega til
, „ . . • orða, segjast ekki vilja gefa í skyn
At Indlandt hafa hvað eftir ann-; , ‘s;.. , . , J • , •
, . ., . vi i að embætti þessi seu seld, en kveða
að borist flugufregmr. aö konung- . r . ,r , . ,
& 6 1 f raðlegt fyrir pafadominn, aö forð-
ia a ast þaö, að gefa almenningfi
Frá Fretlandi.
a-
stæðu til að ætla, að svo sé.
ur 'hafi myrtur verið. er
reynzt ósannar, sem betur fór.
Þær sýna samt, að tilefni mun
hafa verið til að efast um hollustu
Indverjanna, enda mun það sönnu
næst, að óánægja þeirra með yfir-
ráð Englendinga hefir aukist í
seinni tíð, sem upphlaup og satn-j yj] fun(jar va,- nýJega stofnaö i
Ófriður út af friðar-
málum.
særi þeirra á meðal hafa lx>rið vott
um. Þetta sýndi sig og við sjálfa
krýningar athöfnina með því móti,
að sá höfðingi indverskur, sem
Cement-einokun og
tollur.
Fyrir mánuði síðan flutti Mr. J.
H. Ashdown það mál fyrir stjórn
kaupmensku starfa hér í borg, að
verð á cementi hefði hækkað snögg
lega i Winnipeg, og enda alstaöar
í Canada. Jafnframt benti hann
á, að allar verksmiöjur í Canada
þar sem cement er búið til, væru
komnar í einn félagsskap meö sam-
eiginlegri stjóm. Héðan af væri í
rauninni nálega engin sjálfstæö
cement verksmiöja til í landi voru.
heldur væru þær uppsvelgdar af
einu félagi sem heitir “The Canada
Cement Company.” er svo heföi
þegar engin samkepni væri lengur
innanland's og öll samkepni utan-
Iands frá útilokuð af háum tollum.
notað færið til að hækka verðið á
cementi langt úr hófi. Mr. Ash-
down studdi þetta meö greinileg-
kominn er af ætt yfirkonunga Ind
lands hinna fornu. kom til krýn-
ingarinnar í hversdagsklæðum, en
allir aðrir voru skrúðbúnir, og er
hann skyldi veita konungi lotn-
ingu seni aðrir, þá laut hann kon-
ungi að eins og sneri þegar baki
við honum glottandi. Eftir þessu
tóku allir viðstaddir, og varð hljóð
bært um alt land, þvi að “alt
spyrst á Indlandi”. segir máltækið.
Varakonungur Indlands skarst
leikinn, með því að svo búið mátti
ekki hlýða, og 0301 þá höfðingi
þessi afsökunar á framkomu sinni.
lézt verið hafa feiminn og hefði
sér fatast góðir siðir í návist kon-
ungs.—Bóluveiki kom upp í Delhi
meðan krýningar hátíðin stóö. og
dóu nokkrir, en fyrir mikinn usla
var þar tekið með röggsamlegum
aðgeröum af hálfu stjórnarinnar.
inguðeffi áiElotn húnikt ffra tafs
Konungur er nú á dýraveiöum og
veröur þar til hann leggur af stað
heim á leið um miðjan næsta
mánuð.
Eftir hátíðir rnunn hvorir-
tveggju þingflokkar ganga á hólm
á ný og heyja hildi um heimastjóm
írlands, er sfjómin vill fram hafa
New York af helztu forsprökkum
allsherjar friðar, til þess aö ræða
um fyrirhugaöa gerðardóms,-
samninga railli Bandaríkja annars
vegar og Frakklands óg Englands
hins vegar. Þangað var boðið
mörgu stórmenni og sátu þeir á
palli. með Andrew Carnegie á
miðjum bekk, en Joseph Choate
stýrði fundinum. Fundarsalurinn
var alsettur uppi og niöri og fór
alt spaklega fram, þar til fyrsti
ræðumaður bar upp tillögu til yf-
irlýsingar um velþóknun fundar-
ins á samningum þessum. Þá
1 laust upp óhljóðum fram í salnum
með stappi og ólátum, sem aldrei
ætlaði aö linna. Gamli Carnegie
fékk ekki að tala og var afarreiö-
ur, og enginn annara er til var
boðið, þar til foringi óspektar-
manna gaf þeim bendingu að
hætta hljóðunufn, og varö þá ekk-
ert af aðgerðum fundarins. Þess-
um fundarspjöllum ollu menn af
þýzkum ættum, er spilla vildu fyr-
ir samningunum. Láta blööin' sér
fátt um finnast þau strákslegu læti
við hátíðlegt tækifæri.
Einn einasti maður hefir fund-
ist i Winnipeg, sem lætur vel yfir
talsima gjöldunum nýju Sá mað-
ur er Colin H. Oampbell, ráögjafi
opinberra verka.