Arnfirðingur - 08.03.1902, Qupperneq 3

45
í'islivprft. Nú mt'ð Láru er
skrifað að heldur hafl verið að lifna
yflr þvi nú um nýárið, en farið
rojög hægt, og fjöidi farrna lá ó-
seldur víðsvegar í ýmsum höfnum,
þvi eftirspurn var lítil Hæst hafði
stórflsbur komist á 55 kr. en eing-
inu bauð svo hátt þegar Laura fór.
íáraáflskur var í 47 kr. en ýsai 39.
Á Einglandi 43—44.
Saltket altaf að hækka og komið
upp í 55 kr. síðast.
Ull ennþá lág. Mislit ull og haust-
fill að hækka; 45-^47 au. pd.
Eákartahjsi 34 kr. tn. liæst, en
þorskalýsi 33.
Að undantekinni vorullinni hvitu
var öilu heldur að þoka upp þó
hægt færi.
Skúli Thoroddsen
auglýsir að hánn gefl Ísfirðíngum
kost á sjer aftur tii þíngmeusku,
en geti ekki fnndið þá að máli fyrri
en með voiinu, því hann verði að
fara til ú tlanda nú, en segir það
\insamleg tilmæii sín að kjósendur
sjeu öllum óhundnir þángað til.
Þess munu og margir menn ó-ka
víðsvegar um land, og vona það að
Ísflrðíngar sje svo tryggir og rjett-
sýnir dreingir að verða við þessari
ösk, ekki síst þar sem slíkur þíng-
maður sem Skúli á i hlnt, sem
mikill híuti þjóðarinnar mun telja
< irm með fremstu og færustu mönn-
um á þíngi.
Klemens Jónsson sýslum. dvel-
ur ytraívetur. Hann hjeltiKhöfn
tölu um bánkamálið og var ein-
dregið með hlutafjelagsbánka og
var gerður að góður rómur. (ísaf.(
B í 1 d u d a 1.
Veður einmuna gott þessa. viku,
svo gott, að ekki er unt að hugsa
sjer fegurræ veður á vetri. Dag
arnir kyrrir, sólbjartir og nær frost-
■lausir svo það hefur komist lægst
3 stig en oftast verið 1—2 st. og
hiti hæst 2 stig, en nætumar stjörnu-
bjartar með norðurljósum. Hafi
snjóföl komið hefur það aðeins
varað iitla stund í senn. Þýngdar-
mælir hefur staðið illa alla vikuna,
hvað sem að honum hefur geíngið.
í dag hæg hláka.
Pjetur Sigurðsson skipstjóri, kom
híngað frá Stykkishólmi 25. Febr.,
tók hjer við skipi og lagði af stað
á því fám dögum síðar snður þáhg-
að aftur tál að taka þar skipshöfn
sína.
Hann fór með póstbáthum yftr
Breiðafjörð að Brjámslæk og sagðí
þar nokkuð af lagís, einkum milli
Bjarneyja • og Flateyjar. Það tafði
hann 3 daga. Eingin markverð
tíðindi sagði hann þaðan.
Nýdáinn Eliseus Eoskuhis-
son bóndi i Skógum í Mosdal hjer
við Arnarfj. Hann lætur eftir sig
ekkju, Margrjeti Kristjánsdóttur
systur þeirra Kristjánssona, Kristy-
áns bónda í Stapadal, Arna, hjer á
Bíldudal og þeirra bræðra. Þau
hjón . áttu sex börn á lífl uppkomin.
Eliseus var í betri bænda röð, og
er það almælt hjer, að þar sje mesti
mannskaði orðinn, því hann væri
einn meðal merkustu bænda hjer í
þessum bygðarlögum.
Hanu varð 59 ára.
Banamein hans var lúngnabólga.
Jén Pjetursson í Flatey er og
sagður nýlega dáinn. Hann var
leingi verslunarmaður hjá Markúsi
kaupmanni á Geirseyri. Jón var
kominn á efra aldur.
Mamital
í Suðurfjarðahreppi ölhim var 1.
Nóv. síðastl. 515. Staddir í hreppnum
aðkoruandi 61. Verða eftir því 454
heimilisfastir í hreppnum. þar af voru
hjer á Bildudal 334 en lfiO í innra hlut
hreppsins fviir innan Haganes.
1900 voru i sókninni 339 menn. 285
á Bíldudal; 114 innan Haganess.
1891 voru als 188 í sókninni. Á Bildu-
dal 73 en 115 innan Hagaess.
Og 1890 voru í sókninni 156 m. Á
Bíldudal 49; innan Hagan. 107.
Éftir þeim mánntalsskýrslum, sem enn
hafa sjest i blöðunum, mun þessi fjölgun
lijer á Bíldudal síðustii 10 árin veraeins
dœmi á landinu. 1891 er íbúa tala hjer
einir 73 menn, 1901 eru þeir 454.
Reykjavík þótti gera vel, og gerði það,
að tvöfaldast, nærri á 11 árum, Bíldu-
dalur hefur ferfaldast á 10 árum, og þó
meir, því mannfjöldinn hefur aukist, um
442%. Þð öll árin hafi stöðugt fjölgað
nokkuð, hefur það þó verið láng stör-
stígast nú síðustu árin, því nú þetta sið-
asta ár, 1901, hefur fjölgað hjer um 49
eða fullum- helmlngi meira en árið 1891,
þá fjölgaði aðeins um 24. Það hittist
svo skrítilega á, að siðastliðið ár hafa
komið nákvæmlega jafnmargir nýir menli
til Bíldudals eins og öll Sbúatalati var
fyrir 10 áruni: 49,
Væri hjer h,ieraðamagn nóg til að
fjölgunin hjeldi hjer áfram næstn tvenn
tíu árin, jafnt og þessi síðustu, þá ætti
Bíldudalur að rúmum 20 árum liðnum
að verða jafnstór og Reykjavik er nú.
En þó ekki fjölgaði lyer meira að jöfn-
uði en gert hefur nú siðustu árin, eða
nál. 50 á ári, þá ættu ibúar Bíldudals
samt að 25 árum liðnum að verða orðn-
ir alt að 2000, og það verður á eingan
hátt taHð óhugsandi.
Við manntal nú í Janúar taldist í
sókninni 5 mönnum fleira en 1. Nóv. eða
als 459.
SMÆLKI.
—:q:—
I) ý r j ö r ð,
I Khöfn er nú verið að reisa skraut-
hýsi eitt mikið. Það á að standa við
ráðhústorgið nýja, aíarstórfeingt og með
200 feta háum turni (Ráðhústurninn er
336 fet. Sívalitum er aðeins 111 fet).
Byggingin öll á að kosta nál. 2 tnillj.
krðna, Framhlið hússins verður 250 fet
á leingd en hæð þess 37 álnir til míenis.
Turninn verður flatur að ofan og þar
rúm fyrir 30—40 manna að standa og
sjest þaðan yfir alla borgina, Þángað
verður öllujn mönnum frjálst að gánga
fyrir 25 aura og flytur lyft.ivjet upp og
niður. Húsið er ekki ætlað til bústaða.
44
Að tíu úögum liðnum, sagði harm. Við munum nú atmgu
hafa gleymt, sem að þarf að gæta?
Aungu, vinur minn góður, svaraði jeg, og píndist af þessu
sorglega kaldiymdi sem yfir honum var við allan undirbúníng-
inn rmdir brúðkaupið.
Svo vorurn við kallaðir til morgunverðar, og samtalið
hjelt áfram um þetta sama og við mintumst á ótal smámuni,
sem að brúðkaupinú lutu. Anatole gat, ekki verið í því. Hann
var rjett nýfaiinu að heiman til að ráðstafa eitthvað arfl sín-
irm. Það var svo mikill auður að hann gaf honum sextíu
þúsundir sterlíngspunda í tekjur.
Það hafði verið fastráðið fyrir laungu að brúðkaupið
skyldi verða haldið í ljómandi fallegu sumarhúsi úti á lands-
byggðirmi í nánd við Meudora Þar hafði frú l’ons alið Vale-
ríu upp og hún hafði einskonar hjátru á því, og hana ekkí
svo litla, að Valería yrði vigð í sömu kapellunni, sem hún
var skírð i. Jeg hafði lagt það til, án þess þó að tilgreina
ástæður mínar, að í brúðkaupið yrði að eins boðið n.ánasta
skyldfólki okkar og hans. Systir mín Ijet mig ráða þessu, og
þótti mjer það nærri furða, því jeg vissi að hún hafði hug á
rneiri viðhöfn. Mjer hefði átt að þykja þessi vmdanlátssemi
gnmsamleg, en hún kom rnjer úr þeirri klípu að berjast fyrir
því, undir einhverju fölsku yflrskyni, að frú Bermejas yrði
lokuð úti fiá brúðkaupinu, því nú var komið svo, að systiv
mín virtist ekki geta orðið lifað áir hennar.
Jeg skildi nú við Theobaid og flýtti mjer heitn. Valería
korn úndir eius til mín og settist á kollustól sinn við hliðrua
á rnjer.
Góði frændi, sagði hún, hefur yður verið sagt hvaða happ
Theobaid hefur hiotnast? Hamr hefur erft -200,000 króaur-.
41
sem mitt hjarta þarfnast? Hjer er þetta nafn gefið hjegóm-
legum daðurgælum og ómannlegu og ólystugu kurteysisdálæti.
Líti þjer aðeins hjer í kríng um okkur. Haldi þjer Anatole
greifl þekki ást? Onei, hann er of rjóður í kinnunum, harm
dansar of fyrirmannlega og hann brosir til of rnargra kvenna
til þess að elska eina. Eða Valería? Þetta sæla barn hefur
aldrei farið að gráta þegar þjer ljet.uð hana biða eftir yður og
hun hefnr aldrei skift litum þegar hún heyrði fótatak yðar
nje hrokkið við. Og þjer? . . r .
Jeg, sagði Theobald, og greip frammí, jeg! o, þjer hafið
tekið vel eftir rnjer, frú
Þjtír elskið ekki Valenu, sagði hún aftur, og þjer fáið
nlurei ást á henni; hún verður ekkert ólúnsöm fyrir þvj, þvj
hun hefur aimga hugmynd um hvað yður vantar til þess að
vera sæll.
Haidi þjer að jeg viti það? sagði Theobald ákaflega þúng-
lyndislega.
Hún þagði lítið eitt við, svo dró hún þúngt aodann og
sagði um leið: já.
Fyrst svo er, sagði hann dálítið æstur, þá hljóti þjeV að
aurnka rnig. Mjer líður svo vel síðan....
Ilún leit á hann svo hann þagnaði alt í elnu, spenti
greipar og Sagði -með sársauka í rð'ddinni, sem hann reyndi
þá okki að dyjja:
Þjer sjáið þá, ‘hvort jeg 'veit hvað kvalir eruv
Autníngja Theobald, sagði fm Bermejas íágt, og tár sýnd
ist koma frám í augu heturi og tindra á dökkú bráimi.
Hann fölnaði af ákafri geðshræríngu, og hahíi söáft Íjett
hörrd hénúar með fíná hatiskáuum á.
Eö ennþá fef jeg ekki gíftúry ságði haúú háJtetáfaáhdi o|