Lögrétta - 20.07.1910, Síða 4

136
L0GRJETTA.
Gufubáturinn „Ing'ólfur11 fer
til
22. júlí.
ia
Ráðherra á ferðalagi.
„Ráðgjafinn fer upp í Borgarfjörð
á morgun og verður þar á ferðalagi
um tíma", stóð í ísaf. 9. þ. m. En
undanfarna daga hafði bóndinn á
Grímsstöðum í Borgarfirði verið á
reið um hjeraðið í hestaútvegun,
kvaðst ætla norður í land, en vildi
ekkert frekar segja um þá för.
Ráðherra fór svo upp í Borgarnes
með Flóabátnum, en þar tók Gríms-
staðabóndinn við honum og reið með
hann vestur í Dali og þaðan til
Norðurlands. Síðast frjettist til hans
norður á Hólum í Hjaltadal. Hafði
hann gist á Breiðabólsstað í Vestur-
hópi, hjá Hálfdáni presti og alþm.,
og stefnt þangað til sín Birni sínum
á Kornsá. Sýnir sig í því meðal
annars hin mikla alþýðuvinátta ráð-
herra, að hann gistir á ferðum sín-
um hjá embættismönnunum, til þess
að gera ekki alþýðubændum átroðn-
ing. Hann hafði á norðurleið heim-
sótt Ólaf á Álfgeirsvöllum, og lík-
lega hefur hann ekki riðið fram hjá
Vatnsleysu án þess að gera vart við
sig. En nú er sagt, að þessi ferð
hans sje embættisferð; hann sje að
líta eftir hjá sýslumönnunum. Sum-
ir eru að segja, að hann muni litla
þekkingu hafa til þess starfs, og
líklega verða Heimastjórnarblöðinbor-
in fyrir þeim „ósannindum". En til
dæmis um það, hve sýnt honum er
um þetta embættisstarf, má geta þess,
að hann kvað ekki þurfa nema svo
sem 10 mínútna stund til þess að
vinna það, sem öðrum veitir ekki
af heilum degi til. — í Borgarnesi
tók hann með sjer í ferðalagið lækni
Mýramanna og frú hans, en læknir-
inn er tengdasonur hans.
Artliur Sliattuck, píanóleik-
arinn frægi, kom hingað með „Sterl-
ing“ 13. þ. m. eins og til stóð.
Þegar kveldið eftir skemti hann
Reykvíkingum með Concert í Báru-
búð. Er óhætt að fullyrða, að ís-
lendingar hafa ekki fyr átt kost á að
heyra svo góðan hljóðfæraslátt hjer
á landi, því hr. Sh. er einn af hin-
um fremstu núlifandi píanóleikurum.
Söngskráin var efnismikil, i8núm-
er, og smekklega valin, bæði eftir
eldii og nýrri tónskáld. Af söng-
skránni fyrra kveldið má helst nefna
Rhapsodie (í Es-dur) eftir Brahms,
Ballade (í As-dur) eftir Chopin, Valse
de Concert eftir Moszkowsky.
Annars virðist hr. Sh. jafnljett að
leika alla músik, eldri og yngri, Ijetta
og erfiða. Hjá honum fara saman
meðfæddir hæfileikar, æfing og lið-
leiki með afbrigðum.
Á laugardaginn hjelt svo hr. Sh.
annan Concert. Söngskráin var jafn-
löng og engu miður valin, nokkur
lög (Sindings) voru endurtekin frá
fyrra kveldinu. Einna bestu lögin
síðara kveldið voru Arabesque eftir
Leschetisky, þar sem hr. Sh. hafði
tækifæri til að sýna hinn frábæra
fiinleik sinn, Præludium og Fuga eftir
Brahms, og smálag eftir Liadov,
Spiladósin, þar sem Sh. sýndi, hve
ljett og fimlega hann getur tekið á
nótunum. Annars er varla hægt að
gera mikinn mun á lögunum, því
öll voru þau snildarvel leikin. Eins
og flestir tónsnillingar, spilaði hr. Sh.
alt nótnalaust. Húsfyllir var bæði
kvöldin.
Á Sunnudaginn kl. 2 lagði svo hr.
Sh. á stað hjeðan, landveg norður
til Akureyrar, ásamt förunaut sínum,
Rogers að nafni, sem er organisti
frá Albany í Bandaríkjunum, og er
Ögmundur kennari Sigurðsson fylgd-
armaður þeirra. B.
Finnland. Ríkisráðið rússneska
hefur nú haft Finnlands-frumvarp
dúmunnar til meðferðar. Sú frjett
flaug um, að verið væri að breyta
því þar í verulegum atriðum, en hún
hefur ekki reynst rjett. Það var sam-
þykt þar nú nýlega óbreytt.
Rúmeníndrotningin, skáldkonan
Carmen Sylva, liggur hættulega veik.
Etatsráð Ferslev, sem var útgef-
andi margra hægri blaða í Danmörku,
þar á meðal »Nationaltíðinda«, er
nýlega dáinn, stórauðugur maður.
Gjafir og áheit til Heilsuhælis-
fjelagsins: Safnað af ljósmæðrum
í Olfushreppi . . . • . 126,67
Samskot úr Árneshreppi í
Strandasýslu . . . . . 53.00
Húsfr. Steinunn Bjarnad. Rv. 5,00
N. N., áheit 1,00
Frá Vestmanneyjum . 5.00
N. N. 2,00; J. J. 2,00 4,00
L. G. Laxdal 5,00
Frú Ágústa Bjarnason 10,00
N. N 2,00
Kr. 211,67
í Ártíðaskrá hælisins voru í júní-
mánuði skráðir 13 manns af 16 gef-
endum; stærsta gjöf 30,00, alls á
mánuðinum 111,50.
Jón Rósenkranz.
Ágætar, nýjar
kartöflur
í verslun
c7ss SZimsan.
Fyrirlestur
um bindindi og bannlög
heldur frú Yilhnr F. Craí’ts frá
Washington í Iðnaðarmannahúsinu
fimtudaginn 21. þ. m., kl. 8^/2 síð-
degis.
AIIíf velkomnir!
Hambur^
W. v. Essen & W. Jacoby.
(Eigandi Waldemar v. Essen. Stofnað 1869).
Vöruafgreiðsla. Skipaafgreiðsla. Vátrygging.
Meðmæli: Die Deutsche Bank.
íslensk og útleiid
FRÍMERKI
eru keypt með hæsta verði af
«J. %11-Ilaiiseii, Þingholtsstr. 28.
Þakkarávarp. Hjartanlega þökk
vil jeg hjer með færa hjónunum Helga
járnsmið Magnússyni og konu hans, og
sömuleiðis ljósmóður Þ. A. Björnsdóttur
fyrir mikla og ástúðlega hjálpsemi við
mig. Blessun guðs komi yfir þau, og
alla aðra þá, sem hlyntu að mjer á ein-
hvem hátt.
Reykjavík 20. jnlí 1910.
Hallfríður Guðmundsdóltir.
Gjalddagi Lögr. var
1. Júlí.
cJil sjómanna.
Biðjið útgerðarmenn yðar um smjörliki frá „Kö>
benhavns Margarinefabrik44, sem er búið til
úr hreinu og ósviknu efni, lítið litað og hvítt eins og
sauðasmjör. Fæst frá íorðabiiri verksmiðjunnar á
Akureyri og beint frá verksmiðjunni. Áreiðanlegum
kaupendum er geíinn gjaldfrestur, sje mikið keypt í einu.
Jón Stefánsson, Akureyri.
Hjei* með auglýsist. að jeg um áramótin 1910—1911
legg 6°/o rentu á allar útistandandi skuldir við verslun mína, nema
öðruvísi hafi áður verið um samið.
Bakkafirði 20. Júní 1910.
Halldór Runólfsson.
|~ Mestu birgðir af vjelum og verlilíerum
til trjesmíða, bestu tegundir, sem til eru. Verð-
skrár sendasl, ef um er beðið.
C. Th. Xí oin «& Oo., Köbenhavn B.
Útboð.
Valnsnefnd Reykjavikur óskar eftir tilboðum um lagningu
vatnsæðar frá Rauðarárstíg til Laugarnesspítala.
Vegalengdin er ca. 1964 metrar, 4 þml. pípur eða 4 þml. og
3 þml. pípur, 4—6 brunahanar, einn 4 þml stopphani.
Tilboð má gera með þrennu móti:
1. í skurðgröft, pípur og pípulagningu í einu lagi; alt efni
og öll vinna i því fólgin.
2. í skurðgröft eingöngu, og fylling eftir á.
3. i pípur og pípulagningu út af fyrir sig.
Óskað er eftir tilboði í tvennu lagi um pípurnar og lagn-
ingu þeirra:
a. 4 þml., öll lengdin = 1964 metrar.
b. að eins 510 metr. íjögra þml. pipur, en 1454 metra
þriggja þml. pípur.
Ábyrgð verður heimtuð á pípunum fyrir skemdum í 6 mán-
uði eftir að verkinu er lokið. — Á vei’kinu verður væntanlega byrjað
seinni hluta september þ. á.
Tilboð sendist til undimtaðs i seinasta lagi 14. ágúst. Til-
boðin verða lesin upp á skrifstofu boi'garstjóra þ. 15. ágúst á há-
degi. Nánari uppíýsingar fást hjá undirrituðum. (Heima kl. 3—4
e. h.).
Reykjavík 20. júlí 1910.
Sig. cTfíoroéésan.
Prentsmiðjan Gutenberg.
vextir væru tiíkyntir eins og lög mæltu
fyrir. Bumbuslátturinn hófst á ný og
kallai’i einn gekk fram á sviðið og
hrópaði: »Hjer er kominn Bi’jánn
riddari frá Bósagiljum og er við þvi
búinn að berjast við hvern frjálsborinn
riddara, sem taka vill að sjer að heyja
við hann einvígi fyrir hönd Gyðinga-
stúlkunnar Rebekku ísaksdóttui’, er
fengið hefur leyfi til að velja sjer hólm-
göngumann, þar sem hún sjálf eigi er
fær um að berjast,— og hverjum manni,
sem þetta einvigi teksl á hendur, heitir
stórmeistari Mustei’isreglunnar,sem hjer
er við staddui’, fullu jafni'jetti við mót-
stöðumanninn á hólmgönguvellinum
og, að fylgt skuli i öllu þeim reglum,
er settar eru fyrir heiðarlegum bar-
daga«.
Pegar kallarinn hafði lokið máli sínu,
voru bumburnar aftur barðar, en á
eftir varð dauðaþögn, og slóð .svo
nokkra stund.
»Hingað er enginn kominn til þess
að berjast fvrir £iúlkúna«, sagðí stór-
meistarinn loks. Svo benti hann kall-
aranum, að hann skyldi koma til sín,
og mælti: »Fai’ðu til stúlkunnar og
segðu henni, að við bíðum þangað til
að sól sje komin yíir hádegisstað. En
verði þá enn enginn kominn til þess
að berjast fyrir hana, þá skuli hún
búa sig undir dauðann«.
Kallarinn flutti Rebekku þessí boð.
Hún hneigði sig auðmjúklega, kross-
lagði svo hendurna á brjóstinu og leit
til himins. Svona sat hún um stund,
en heyrði þá rödd Brjáns riddara rjett
hjá sjer. Hann talaði lágt og með
hvíslandi rómi, en samt hrökk hún við.
»Rebekka«, sagði hann, »heyrirðu
til mín?«
»Jeg vil ekki heyra til þín, grimmi,
samviskulausi maður!« svaraði Rebekka.
»Farðu burtu! Þú færð mig ekki enn
til þess að játa neinu, sem jeg hef áð-
ur neitað. Þó jeg viti, að hjer sjeu
alt í kring um mig óvinir, þá álít jeg
þig verstan af þeim öllum. Farðu í
guðs bænum undir eins burt frá mjer!«
Haraldur sá, að Brjánn var farinn
að tala við Rebekku, hjelt, að rjettast
væri fyrir sig að trufla samtalið, og
gekk til þeirra.
»Hefur stúlkan játað á sig glæpinn?«
sagði hann við Brján, »eða heldur hún
enn fast við neitunina?«
»Henni verður ekkert þokað«, svar-
aði Brjánn.
»Þá verður þú, bróðir góður, aftur
að fara á þinn stað og híða þar«, sagði
Haraldur. »Sólin nálgast nú hádegis-
stað. Komdu Brjánn riddari, sómi
reglu okkar og bráðum yfirmaður
hennar!«
Um leið og hann sagði þetta, lagði
hann höndina á tauminn á hesti Brjáns,
eins og hann ætlaði að teyma hann
burtu.
»Hræsnisfu!li níðingur!« sagði Brjánn
og varð reiður. »Dirfist þú að taka um
taumana á hesti mínum!« Siðan reif
hann taumana af Haraldi og reið yfir
i hinn endann á hólmgöngusvæðinu.
»Það er enn skap i honum«, hvísl-
aði Haraldur að Konráði, »ef hann er
mátulega egndur. En það verður að
gerast með gætni«.
Nú voi’u tvær stundir liðnar frá þvi,
er dómararnir komu á hólmgöngu-
völlinn, og enn var enginn kominn
þangað til þess að berjast fyrir Re-
hekku. En þá sást til riddara úti á
sljettunni og fór hann geyst og reið í
áttina til mannfjöldans. Kváðu þá við
óp til og frá: »Þarna kemur hólm-
göngumaðurinn!« — og þegar riddarinn
reið inn á sviðið, var honum tekið
með fagnaðarópum. En þegar menn
gáðu nánar að honum, kom alvöru-
svipur á marga. Hestur hans var laf-
móður og virtist helst vera uppgefinn
af langri reið, og þótt riddarinn reyndi
að bera sig vel, var það auðsjeð, að
annaðhvort var hann veikur, eða þá
mjög þreyttur«.
Iiallarinn gekk til riddarans og bað
hann að segja nafn sitt. Riddarinn
svaraði djarflega, svo að allir máttu
heyra: »Jeg er riddari og aðalsmaður
og er hingað kominn með vopn og
verjur til þess að heyja einvigi fyrir
jungfrú Rebekku ísaksdóltur frá Jórvík
og sanna með því, að dómur sá, sem
feldur liefur verið yfir henni, sje rang-
ur og að engu haíandi, og skora jeg
hjer með á Brján riddara frá Bósa-
giljum til einvígis og tel hann svikara,
morðingja og lygara. Þessi orð min
vil jeg sanna hjer á vigvellinum með
þvi að leggja fram líf mitt gegn lífi
hans i nafni guðs og hins heilaga Ge-
orgs riddara«.
»Þessi ókunni maður verður fyrst
að sýna, að hann sje góður og frjáls-
borinn riddari«,sagði Haraldur. »Must-
erisreglan sendir ekki riddara sína í
bardaga við nafnlausa menn«.
»Nafn mitt er þektara en þitt, og
ætt mín er þinni ætt miklu fremri«,
svaraði nýkomni riddarinn og opnaði
hjálmgrímu sína. »Jeg er ívar hljú-
járn«.
»Jeg berst ekki við þig nú«, sagði
Brjánn riddari, og var rödd hans und-
arlega dimm og hikandi. »Láttu fyrst
sár þín gróa, og fáðu þjer belri hest. Þá
má vera, að jeg telji það ómaksins vert
að berja úr þjer drengjarostann«.
»Ha, hæ! Brjánn riddari!« svaraði
ívar. »Hefurðu nú gleymt þvi, að þú
hefur tvívegis áður legið flatur fyrir
þessari burtstöng? Manstu ekki eftír
burtreiðunum við Akrakastala og síð-
an við Ásbæ nú nýlega? Og manstu
ekki eftir stóryrðunum, sem þú hafðir
nýlega i höllinni á Rauðuskógum, og
gullfestinni, sem þú lagðir fram gegn
smáöskju frá mjer og átti að vera veð
fyrir þvi, að þú skyldir berjast við
Ivar hlújárn ogvinna aftursóma þinn!
Nú lýsi jeg þig huglausan aumingja,
ef þú berst ekki við mig þegar í stað«.
Brjánn leit hikandi á Rebekku, en
síðan með heiftartilliti á ívar hlújárn.
»Engilsaxneski hundur!« sagði hann,
»taktu hurtstöng þína og búðu þig und-
ir dauðann, þvi hann verðskuldar þú!«
»Leyfir slórmeistarinn mjer að berj-
ast?« spurði ívar.
»Jeg get ekki neitað þjer um það,
ef þú krefst þess og stúlkan velur þig