Lögrétta - 27.10.1911, Síða 4

212
L0GRJETTA.
KjörseöilliDD hjer í Reykjavík lítor svo út:
0 CiiiOiniiriíliii- Finnbogason.
0 Halldór* Daníelsson.
0 .lón Jónsson.
0 Jón Porkelsson.
0 Lárns 11. Bjarnason.
0 Magnús Blöndahl.
Kjörseðillinn eetti helst að vera svona
merktur, þegar þjer aíhendið liann
kjörstjórninni :
O Gruömnndnr Finnbogason.
O Halltldr Daníelsson.
0 Jón Jónsson.
O Jón Porkelsson.
® I iái'us H. Bjarnason.
O Magnús Th. fS. Blöndahl.
Vtllist ekki á jónunum!
liátið ekki blýantsstrykin ná út yfir liringinn.
Munið að morkja við þriðja o« fimta nafnið.
Biðjið kjiirstjórn um aðstoft, eí' þjer treystið yður ekki til að
merkja rjett.
Gutujivottavjelm Ideal
+
Þorsteinn Egilsson
kaupmaður í Hafnarfirði.
Látinn er að heimili sínu í Hafn-
arfiði hinn 20. þ. m., eftir langa
vanheilsu, Þorsteinn Egilsson, fyr-
verandi kaupmaður. Hann var
fæddur 7. jan. 1842 á Eyvindar-
stöðum á Álftanesi; faðir hans var
hinn frægi vísindamaðnr Svein-
björn Egilsson skólameistari, en
móðurfaðir Benedikt Gröndal eldri,
yfirdómari og skáld; var Þorsteinn
albróðir Benediks Gröndals skálds
hins yngra. Hann var stúdent frá
lærða skólanum í Reykjavík, og
kandídat frá prestaskólanum, en
aldrei tók hann prestsembætti.
Hann gerðist snemma verslunar-
maður, fyrst í Reykjavík og síðar
í Hafnarfirði, og þar var hann um
langt árabil kaupmaður fyrir eigin
reikning. Hafði hann um skeið
mikla þilskipa-útgerð í Hafnarfirði,
og var hann meðal hinna fyrslu
og fremstu, er rak þann útveg hjer
við Faxaflóa. Síðustu ár æfinnar
liafði hann látið af verslunarstörf-
um, enda var hann þá mjög far-
inn að heilsu. Hann var um mörg
ár umboðsmaður hjer á landi fyr-
ir ýms erlend skipa-ábyrgðarfjelög,
og rækti hann það starf með alúð
og dugnaði.
Þorsteinn Egilsson var ágætum
gáfum gæddur eins og hann átti
kyn til; hann fjekst mikið við
kenslu um miðbik æfinnar, og var
hann i mörg ár kennari við Flens-
borgarskólann; fór honum það
ágætlega úr hendi; hann var vel
skáldmæltur og prýðilega ritfær;
ritaði hann iðulega um ýms mál í
blöð bæði hjerlend og útlend. Eftir
hann liggja kenslubækur fyrir byrj-
endur bæði í ensku og dönsku;
smá-leikrit hefur hann sahiið og
snúið, mun eitthvað hafa verið
prentað af þeim. Annars hneigð-
ist hugur hans mest að verklegum
framkvæmdum, einkum í öllu því,
er að sjávarútvegi lýtur. Hafði
hann hinn mesla áhuga á þeim
atvinnuvegi, enda var honum mjög
sýnt um hann, og átti hann veru-
legan þátt í, að koma þilskipaút-
gerðinni upp við Faxaflóa á árun-
um 1880—90. En síðari árin ljet
hann af þessari starfsemi. Þ. E.
var maður óframgjarn og yfirlætis-
laps, hreinlyndur og vinfastur, og
vinsæll svo, að hann mun engan
óvin liafa átt. Áhugamaður var
hann um almenningsmál, en hafði
sig þar þó eigi mjög frammi, því
^ð honum var eigi ljúft, að láta
nfikið á sjer bera, og leiddi jafn-
aðárlegast hjá sjer þras og deilur,
svo sem hann mátti. Hann sat
mörg ár í hreppsnefnd Garða-
hrepps, var einn af stofnendum og
stjórnendum sparisjóðs Haínar-
fjarðar, og lengi var hann í stjórn-
arnefnd Flensborgarskólans.
Þorst. Egilsson var þrígiftur, og
eru 4 synir hans á lífi.
Fyrir 30 árum kyntist jeg þess-
um látna sæmdarmanni, og gerð-
ist þá með okkur sú vinátta, er
staðið hefur til þessa dags, og ald-
rei snurða á komið.
(íngólfur). Kl'. J.
Þíngmenska dr, J. Þ.
Smáatriði.
Því er einhvern veginn svo var-
ið, að þegar minst er á þingmensku
dr. Jóns Þorkelssonar, þá verða
fyrst fyrir, að gera það í hálfgerðu
skopi.
Mesta áhugamál hans á þingi
1909 var það, að hann vildi fá
biskupum fjölgað í landi hjer og
sníða alt, þar að lútandi, sem mest
eftir kaþólskum sið. Hann vildi
stofna nýjan biskupsdóm, endur-
reisa Hólastól og setja þar biskup
með 4000 kr. árslaunum.
Svo vildi hann skíra upp fjölda
af stofnunum og stöðum hjer í
landi. Allir kannast við frumvarp-
ið hans, sem gerði Austurland að
Austurríki, ísland að Ísríki, Landa-
kot að Þjóðakoti, Meðalland að
Meðalríki, landskjálfta að þjóð-
skjálfta o. s. frv., o. s. frv.
Mest hefur þó verið umtöluð
kergja hans við atkvæðagreiðslur.
Þegar atkv.greiðsla fór fram um
Thoremálið á þingi 1909, þá fól
hann sig, og var það þó reyndar
betra en hitt, að greiða atkvæði
með dallakaupunum eins og M. Bl.
gerði. En flóttinn þótti svo óþing-
mannlegur, að hann hefur skaðað
meir þingmannsálit Jóns, en atkv.gr.
þingmannsálit Magnúsar. Svo var
kórónan sett á, þegar liann kvaðst
ekki geta greitt atkv. um vantrausts-
yíirlýsinguna um B. J. í vetur og
kendi um »dragsúgi«. Sú saga
hefur flogið inn í hvern hæ lands’
hornanna á milli.
Um hið tádæma-vitlausa stjórn-
arskrárfrumv. hans og Vog-Bjarna
hefur áður verið talað hjer í blað-
inu.
Það er ekki nema eins og við er
að búast, að sú skoðun hefur
myndast um Jón, að liann sje af-
arljelegur þingmaður, þótt honum
sje að öðru leyti ýmislegt vel gefið.
Píslarvottar
sjálfstæðisflokksins.
Þeir eru búnir að sjá það sjálf-
stæðismenn, að það borgar sig
undir vissum kringumstæðum að
vera píslarvottur. —
Björn Jónsson, foringi flokksins,
lærði þetta þegar hatrið var mesl
á milli hans og Skúla fyrir 17—18
árum. Skúli varð þá píslarvottur
og óx mjög fylgi við það. Hann
varð það aftur nú í haust eftir
Rúðuhneyxlið og er sagt, að það
hafi gefist vel. —
B. J. ætlaði sjálfur að leika sama
leik í vetur eftir »vígið« nóttina
milli 12—13. mars, en almenning-
ur var þá svo hlálegur að skilja
ekki, að hann gæti verið hreinn og
hvítur og heíði ekkert misjafnt
aðhafst í sinni stjórnartíð, enda var
það hans eigin flokkur, sem steypti
honum. Honum tókst ekki að
leika píslarvott í það skifti.
Þá kom túrinn að þeim Bjarna
frá Vogi og Ara í Arabíu. Þeim var,
eins og kunnugt er, neitað um að
hlaupa frá verkum sínum til að
finna kjósendur sína, og strax gerir
ísafold þá að píslarvottum. Það
er »kúgun« að láta þessa herra
stunda verk sin eins og aðra menn,
segir »ísaf.«! Það er nú reyndar
ekki komið á daginn, hvað þetta
hefur hjálpað, en vonirnar eru hin-
ar bestu. —
Seinasti pístarvotturinn er þessi
Jakob Möller. Hann fjekk trúrra
þjóna laun og var als óreyndur og
óvanur öllum störfum settur í
mjög vel launaða stöðu við Lands-
bankann. Það var hann, sem á-
samt bankastjórunum hjelt áfram
störfum rannsóknarnefndarinnar
eftir að skýrslan fræga var komin
út, og það er hann, að sögn, sem
hefur samið hinar röngu og vit-
lausu skýrslur, sem rannsóknar-
nefnd efri deildar hafði til með-
ferðar frá bankanum í vor.
Nú hefur honum verið vikið
burtu úr stöðu hans við bankann
vegna þess, að hann á opinberum
fundi rjeðist á einn af húsbændum
sínum (Jón gæslustj. Olafsson) með
ókvæðisorðum og ósannindum.
Það vildi nú raunar svo til, að
aðeins annar bankastjórinn var
heima þegar þetta gerðist, því B.
Kr. var í kosningarleiðangri um
Suðurnes. Nú mun það eiga að
líta svo út, að gæslustjórarnir hafi
»kúgað« bankastjórann til að víkja
Möller úr stöðunni.
En mundi hitt ekki heppilegra í
alla staði, að víkja þessum manni
í burtu fram yfir kosningar, nota
hann sem pislarvott á meðan og
taka hann svo í fulla sátt á eftir,
einkum ef sjálfstæðismenn verða í
meiri hluta?
Það var nú reyndar haft eftir
B. Kr. um það leyti sem hon-
um var veitt bankastjórastaðan,
að meiningin væri sú, að gera
Landsbankann eins ópólitiskan og
hægt væri. En hvernig hefur þetta
orðið í neyðinni? — Sjálfur hefur
B. Kr. aldrei vasast meir í pólitík
en á eftir, og bankinn liefur verið
notaður til þess að ala þar vika-
drengi óaldarllokksins, er lítið eða
ekkert hafa þar að gera, en eru i
þess stað notaðir til þess að fylla
ísaf. og önnur blöð flokksins.
Argus.
Sjúlfslœdismenn oíj alþýdan.
í fyrra vetur tældu þeir „sjálfstæð-
is“menn alþýðumann einn til að
segja rangt frá fyrir rjetti í máli, sem
Björn gamli Jónsson höfðaði út af
Lækjartorgsfundinum og Sveinn
Björnsson flutti — töldu honum trú
um, að þótt hann svaraði spurningu
einni eins og hann gerði, þá yrði ekk-
ert haft á því.
En nýlega dæmdi hæstirjettur —
þessi dómstól), sem B. J. hefur svo
mikla trú á — mann þennan í 14
daga fangelsi fyrir rangan tramburð.
Ef rjetturinn hefði skeð, þá hefðu
þeir herrar, sem tældu manninn, átt
að taka út hegninguna, en maðurinn
að sleppa.
Þetta er ekki fyrsti maðurinn, sem
þeir „sjálfstæðis"-menn hafa saurgað
og verður ltklega ekki sá síðasti.
Þessir menn hrópa hátt um alþýðu-
valdið og þykjast vilja alt gera fyrir
alþýðuna.
Fyrst að rýja hana og koma
henni síðan undir vönd hegningar-
laganna, er kjörorð þeirra, þótt ann-
að sje uppi látið. X.
^fjirlýsing.
í 52. tbl. Lögr. stendur, að kon
súll Svía hjer hafi leyft Lögr. að
hafa eftir sjer, að viðskiftaráðanautur
okkar hafi ekki einu sinni talað við
hr. Reutersvárd, sem sje aðalmaður
í fyrirtækinu um samgöngur milli
íslands og Svtþjóðar, og als ekkert
við hann átt um málið.
1 „kosningablaði" óaldarflokksins,
sem út kom í gær, stendur, að konsúll-
inn hafi sent Lögr. yfirlýsing, sem þar
er prentuð, um, að þetta sje ekki satt.
Fyrst og fremst er það ósatt, að
Lögr. hafi nokkra yfirlýsingu fengið
frá konsúlnum.
Þar næst er þess að geta, að hann
hefur ekki aðeins sagt mjer þetta
hvað eftir annað og leyft að hafa
það eftir sjer, heldur hefur hann,
meira að segja, rekist í því við mig
nær því í hvert sinn sem við höfum
mætst á götu, að jeg birti þetta, og
borið fyrir sig brjef frá hr. Reuter-
svárd til sönnunar, sem jeg ekki ef-
ast um að til sje, þótt jeg ekki hafi
lesið það.
Ailar upplýsingar um starf hr.
Retursvárd, sem fluttar eru í 52. tbl.
Lögr., eru teknar upp úr brjefi frá
honum til konsúlsins, sem konsúllinn
hefur ljeð mjer og jeg lief enn í
höndum. Én nasasjón af málinu
hefur viðskiftaráðanauturinn auðvitað
úr brjefaskriftum við hr. R. Lundborg,
sem standa mun í sambandi við hr.
Reutersvárd um allar framkvæmdir
þar að lútandi.
Rvík, 27/io 1911.
Þorst. Gíslason.
Kanada. Þar í landi eru 2
flokkar, framsóknarmenn og íhalds-
menn. Framsóknarmenn hafa lengi
setið við völdin og nýlega gert samn-
ing við Bandaríkin um lækkun á öll-
um verslunartollum; en þeir hafa verið
svo háir að stórum hafa tepst öll
viðskifti milli ríkjanna. Nú var efnt
til kosninga um þetta mál og hugðu
allir að framsóknarmenn mundu vinna
fagran sigur. En það fór á aðra leið.
Bandamenn ljetu mjög feginslega og
höfðu á orði að þetta væri upphaf
annárs meira; mundi Kanada innan
skamms segja skilið við England og
sameinast Bandarfkjunum. En þá
sáu Kanadamenn að sjer, þóttust
sjá að Bandamenn mundu verða sjer
ofjarlar og hollara að halda trygð
við England og hafa alt í sömu
skorðum. Af þeim ástæðum hafa
nú íhaldsmenn unnið glæsilegan kosn-
ingasigur. Verður því ekkert úr
tollsamningnum. En Bandamenn una
illa við, og kenna sjálfum sjer um,
að þeir hafi verið of berorðir í
málinu.
ágæt, falleg og ódýr,
nýkomin.
^ínrírs rQÁnsan n
stórt, gott og ódýrt úrval.
Einlœgt nýtt med hverri ferð.
Selst með afarlágn verði.
Karlmannastíg'v|el (Boxcalf
reimuð).
Vatiastigvjel.
K,venstígvjel.
Síurla cZónsson.
kostar með verksmiðjuverði einungis
20 krónur. Hún er svo haganlega
gerð, að um hana þarf engan stamp
eða bala, heldur er hún sett í sjálf-
an þvottapottinn. Hún þvær ljerefts-
þvottinn meðan vatnið sýður. Spar-
ar vinnu, tíma og peninga, en eink-
um hlffir hún höndunum á kvenfólk-
inu. Fæst af hæfilegri stærð í hvaða
þvottabala sem er.
Söluumboð hafa:
Fyrir Reykjavík og Kjósarsýslu:
Kaupm. Árni Einarsson, Talsími 160.
Fyrir Hafnarfjörð og Gullbringu-
sýslu: Kaupm. Sigfús Bergmann,
Talsími 10.
Upplýsinga má leita til undirritaðs,
sem hefur fullkomið sýnishorn af
vjelinni.
Páll Júnsson, Laugaveg 11.
Skinnjakkar,
skinnvesti,
fyrir karla og konur, ný-
komin.
ieljast óvanalega ódýpt.
Síuría Sónsson.
Kvenúr fundið, vitja má á
Barónsstíg 16.
Tóbaksbaukur hefur tapast,
skilist á Barónsstíg 18.
Fæói og liúsnæði í Ingólfs-
stræti 4.
Prentsmiðjan Gutenberg.