Norðurljósið - 14.10.1891, Side 4

76
NORÐURLJÓSIÐ.
It9í.
eptir örskamma stund; og loptið er jafntært og áður. Um
petta leyti dags ætlar svefninn ætíð að sigra syfjaðan
mann; að minnsta kosti gætti eg ekkevt að mér fyrr en
sá skjótti hnaut við í götunni, og eg vaknaði við pað, að
eg ætlaði að hrökkva af.
Eg sá til sveitafjallanna. Hnjúkarnir á milli dalanna
gnæfðu hátt upp, bleikir og sólroðnir á austurhlið, en
vestanmegi voru peir allir dökkir og skuggalegir álits.
Iblá móða lá eins og gagnsær sjór milli peirra. Enn pá
gat eg ekki séð ofan í dalina; en bláa móðan minnti mig
á morgunkaffið og búverkareykinn á bæjunum, og mig sár-
langaði til pess að komast áfram:
En á bak við mig — langt í fjarska gnæfðu jöklar,
hvítir að lit; pað voru bræður, sem eg hafði heilsað, kynzt
og kvatt daginn áður, J>eir hentu sólargeislana á lopti,
margfölduðu pá í mjallhvítunni, og köstuðu peim svo apt-
ur hvort sem vera vildi; peir létu sig pað engu varða.
J>eir létu sér pað nægja ef sólargeislarnir gátu flutt frá
peim pau tíðindi, að par væri eldur fólginn undir ís-
breiðu, og bent til pess. að ef peim Loka væri úr læðing
sleppt, pá gætu pessar breiðu bungur sett stóra fláka af
Islandi undir ægilegt jökulflóð.
Eg vildi fara að hraða mér og ná til byggða, en eg
var svo máttprota af morgunhitanum, og klárinn svo blóð-
latur, að okkur gat engan veginn heppnast að hvetja
sporið. En svona prömmuðum við samt áfram pangað til
pað ætlaði að fara að halla undan fæti.
Eg hafði farið eitthvað einu sinni eða tvisvar áður yflr
heiðina, en var ekki vel kunnugur fyrir pað; en samt
minnti mig að einhversstaðar um pessar slóW ætti að
vera sel. Hugsaði eg mér að ná par í morguninn. Veg-
urinn lá parna meðfram melhrygg einum, og var brekkan
fyrir ofan raig alpakin víði, birkikræklum, fjalldrapa, fjól-
um og blágresi. Vel var loðið í milli runnanna af kjarn-
góðu língresi. Eg reið pví út úr götunni, lét Skjóna eiga
sig í brekkunni, en kjagaði sjálfur upp á melhrygginn til
að skyggnast um.
|>að varð ekki ónýtisför fyrir mig; eg sá selhúsin æði.
kipp úr vegi. Búverkareykurinn eða kaffireykurinn strokk-
aði sig beiut upp úr eldhússtrompinum í háa lopt eins og
stórviðarbolur, og dreifðist par svo út eins og furutoppur
J>að má nærri geta, hvað eg varð feginn.
Eg lét ekki lengi bíða að ná í klárinn. En hann var
orðinn fastur á munninum í brekkunni, og vildi hvergi
fara. Hann hefir ekki búizt við betri kjarna í selvarp-
anum en parna. par sem hann var.
Seinast lét hann pó til leiðast; eg teymdi hann upp
á melhrygginn, fór á bak og hélt at' stað heim að selinu.
Eg reið svo liðugt sem eg gat yfir holt og hrjóstur, pang-
að til eg kom að dyrunum.
Óðara en eg kom af baki varð mér litið inn í eldhúss.
kofann. Og pað var mér pá hjartkær happasjóu, sem eg
sá. J>að skíðalogaði í hlóðunum, og rétt um leið og eg
kom í dyrnar bullsauð upp úr katlinum. (Framh.)
Leiðrétting.
I 17, blaði «Norðurljóssinsu. í frásögu þeirri, sem par
stendur um samsæti á Espihóli 15. ágúst í surnar, er nokkuð
mishermt, sem eg óska leiðréttingar á.
J>ar stendur meðal annars svo:
„Séra .). J. svaraði fyrstur, og kvaðst ekki hafa mætt
á kirkjuþingi, enda vildi hann einskis manns dóm
hafa á trú sinni og stólskenniugu m“.
þetta er rangt.
pað væri meira en meðalgrunnhygginn prestur, sem vildi
einslsis manns dóm hafa á því, sem hann segði á stolnum.
Hunn yrði þá altaf að steinþegja, eða prédika í tómu húsí.
Orð mín voru í þessa átt: „ . . . . að eg hefði aldrei
flett upp mínu hjarta, og látið lesa í þvi eins og bók, svo
að eugum væri unnt að dæma um skoðanir minar í trúar-
efnum, og pó eiuna sizt St. Th., og baðst eg því undan öllum
dómum um það, að því er mig snerti, enda væri pað óvið—
kunnanlegt umtalsefni á pessari stundu“.
|>e tta vildi eg að eins leiðrétta.
Annars hefði verið heppilegast, að þegja um pað púns-
drykkjuhjal um trúarefni; það var ekki svo hefðarlegt.
Með virðingu.
Hrafnagili 10. okt. 1891.
Jónas Jónasson.
Bókaverzlun Frb. Steinssonar:
Alþingistíðindin. Með „Lauru“ komu nú aðeins.
10 eintök af pví sem búið var að prenta af peim. Fram-
haldið kemur með póstunum. J>eir sem hafa skrifað sig
fyrir tíðindunum hér og borga pau um leið með ákveinu
verði 3 krónum, sitja fyrir pessum eintökum. Eptir pví
sem áskrifendur fjölga verða tíðindin pöntuð, hvort sem
pau fast eða ekki.
íslendingasögur: Harðarsaga (3. hepti) er kom-
in. Yerð 40 aurar. Askrifendur hraði sér að taka sög-
urnar.
Búnaðarrit Y. ár, eptir Hermann Jónasson, nýkomið-
Yerð : 1 kr.
Til sölu er meðal annars:
Kvöldsálmat' Arna i Grímsey . . Kr. 1.00
Asbjarnar saga (pýdd af. P. P.) . — 0,50
Biblían (Reykjavíkur útg.j . . . — 5,50
I verzlun Friðbjarnar Steinssonar fæst:
V i o 1 i ii og H a r m o 11 i k u r
með verksmiðjuverði.
Hrcppaskilaþiiig
fyrir Ákureyriirkaupstað verður Iialdíð á
Jíingstofu bæjarins laugardaginn 17. J>. m.
ki. 11. f. h.
Bæjarfógetinn á Akureyri 10. okt. 1891.
Kl. Jónsson.
settur.
Norðurljósið hafa borgað 1891:
Sigurður J>órustöðum, Júlíus Héðinshöfða, Sigurjón
Flatatungu, J>órarinn Víkingavatni, Ingimar Litlhóli, Agúst
Saurbæ, Kristján Hallgilsstöðum, Jón Hvassafelli, Sigur-
jón Sveinbjarnargerði, Hallgrímur Rifkellsstöðum, Kristinn
Yztabæ, Hálfdan Krossanesi, Jónas. S. Húsavík, Jónas
Yztuvík, Illhugi Svartárkoti, Randver Leyningi, Jónas
Kjarna, Sigurgeir Öngulstöðum, Guðm. Siglufirði, Davið
Sigurðsson Akureyri.
Fjármörk Sigtryggs Sigvaldasonar á J>órustöðum á
Svalbarðsströnd:
1. Sýlt hægra, stýfður helmingur framan vinstra.
2. Sýlt, gagnbitað hægra, stýfður helmingur fr. vinstra.
Brennimark: Str. Sv.
Brennimark Einars Helgasonar á Leifsstöðum í Öngulstaða-
hrepp: E H.
— — Kristjáns H. Kristjánssonar á Hólum í Saur-
bæjarhrepp: K H K.
Eigandi og ábyrgðarmaður Frb. Steinsson.
Prentsmiðja B. Jónssonar.