Óðinn - 01.11.1919, Qupperneq 1

ÓÐINN
H. HLAU
NÓVKMBER 11*1S*
XV. AR
Jóhann Sigurjónsson skáld.
Hann andaðist í Khöfn 31. ág. síðastl., 39 ára
gamall, fæddur 19. júní 1880. Hefur æíiatriða hans
og helstu ritverka áður verið minst hjer í blaðinu
og tvívegis hefur það áður sýnt myndir af honum
(í nóv. 1909 og apríl 1912). En hjer verða tekin
upp ummæli eftir danskan höf-
und, Anders Thuborg, sem skrif-
aði minningargrein um Jóhann
látinn, í októberhefti timaritsins
»Tilskueren«.
Þegar jeg sat í kapellunni í
Veslur-kirkjugarði og horfði á
kistuna, sem geymdi lík Jóhanns
Sigurjónssonar, segir höf., þá fylt-
ist hugur minn gremju yfir hverf-
ulleik tilverunnar og yfir því, hve
tilgangslaus hún virðist oft og
tíðum. Svona enda jafnvel bestu
hæfileikarnir, hugsaði jeg, svona
slokknar jafnvel hinn heitasti
blossi. Hver skilur þetta? En svo
rann fram á varir mínar eins og
til hughreystingar gamalt orðtæki,
sem lifað hefur í bókmeritunum:
Sá, sem guðirnir elska, deyr
snemma! — En samt! Hver skil-
ur þá ást, sem kallaði þetta 39
ára gamla skáld burtu, einmitt á
björtustu þroskaárunum, mitt í
sigrinum, í erfiðinu við aflinn,
sem gneistarnir voru fariiir að
fljúga frá út um heiminn? — Má
vera, að J. S. haí'x verið kominn
upp í hámarkið. Pað sje lausnin,
sem menn eigi að sætta sig við.
Og getur skáld hærra komist en
J. S. i Fjalla-Eyvindi og Galdra-
Lofti? Eru það ekki háfleygar
lýsingar á mannlífinu, á stríði
og ást, eldi magnaðar skáld-
skapur, með ævarandi gildi, og
svo ríkur af fegurð, að hún hefur ekki verið stærri
sköpuð í nokkrum bókmentum? Á þeim hæðum
hefði J. S. getað lialdið sjer um tíma. En það
virðist óhugsanlegt, að hann hefði nokkru sinni
komist hærra. Pað má vera, að sú hugsun geti
sætt menn við dauða hans. ... Franski ritdóm-
arinn Léon Pineau sagði þegar árið 1914 í »La