Þór - 07.04.1925, Blaðsíða 2

",T— JZi

ÞOR
^rgangi úr þessuril fiskí er ekið
Upi götur bæjariris, í verksmiöj-
ttrnar, í matjurtagarðí og á tún-
íb eða þá austur á Urðir.
En kassarnir á vögnunum og
bílunum, sem þessu er ekið 1
eru svo grunnir eða götugir, að
slorið vellur úr þeim, og göturn-
ar löðra allar í slori dag eftir dag
eg viku eftir viku. Slorkeyrslan
ter mest fram fyrri hluta dags ög
gætir þessa óþrifnaðar mest.
En eftir því sem líður á daginn
’ treðst þetta ofan í göturnar og
blandast saman við ofaníburð
fícirra, eða hverfur og bíða þær
þtt áburðarins næsta morgun og
Éfram meðan nokkur slorskúfur
•r ókeyrður.
Alveg það sama gildir um sorp-
ið. Vagnkassarnir leka eins og
brip og forarleðjan drýpur jafnt
►jett á göturnar.
Ekki verður þess vart að bæjar-
skifti sjer neitt af þcssuj svo
teljandi sje, eða geri ráðstafanir
m umbóta i því. — Hún virðist
borfa á það alt saman glöð og á-
nægö.
Eins og áðnr er áminst treðsf
•lorið og annar óþverri sem á
göturnar drýpur og gettur ofaní
Jiier og hverfur í bili eða breyt-
fr lit. En í vætutíð kennir þar
Itðju nokkurrar af þessum ,ofaní-
burði*. er vitanlega berst iun
búsin og á aðra sloriausa bletti
ef nokkrir voru. í þurkatíð fá
göturnar harða skel, þegarleðjan
jlornar, er svo smám saman verð-
ur að fingerðu dufti. Svo kemur
stormurinn viö og við og feykir
áuftinu í munn manna, upp á
búsþðkin og í þakrennurnar, ea
í vætu og rigningu kemst það
sem á húsþökin hefir sest eða í
rennurnar, ofan í vatnsbólfn og
þaðuB rjetta boðleið ofaní hvera
•instakan mann í bænum.
Menn sjá þvt að þetta, sem á
göturnar er látið, fá bæjarbúar
f sig, ýmist þurt eða i vatninu
■em þeir drekka; því að hjer
hast ekki annað vatu en það
^aJtiaÆavtnensfia
á
eftir
Sigurð Sigurðsson frá Arnarholti.
Frh.
UI.
það er leitt að vita til þess,
að höfuðstaður hins unga ísleaskt
ríkis skuli ganga í broddl fylk-
ingar og öðrum íslenskum bæjum
ffemur taka þegjandi við hverri
yanhyggju og ójöfnuði, sem hinir
•g þessir græningjar „jafnaðar-
9)anna“ eru að troða upp á þá,
iþr. meðal annars samþyktins
um svefnrima á botnvörpungum
og fl*ira.
Simskeyti.
frá Frjetiastofunni.
Bretland.
I. apr. Frá London er símað að Tagore (indverskur) sje
dauðveikur.
4. apr. Frá London er simað, að Balfour hafi vígt nýja Gyð-
iugaháskólann í Jerúsalem.
Bandmrfkin.
4. apr. Bandan'kjamenn eru reiðir Frökkum, sem kynoka sjer
við þátttöku í afvopnunarráðstefnunni í Washington. Frakkar skulda
Bendaríkjunum stórfje og verða Hklega neyddir tii þátttöku.
Þýskaland.t
1. apr.|jí Frá Berlín er símað, að við forsetakosningarnar hafi
24 miljónfr kjósenda neytt atkvæðisrjett. Poross, í þýska fóiks-
fiokknum fjekk 8 miljónir atkvæða, Braun, þýski þjéðflokkurinn,
6 miljónir, Ludendortt beið herfllegan ósigur í þessum kosningum
og sömuleiðis Kommúnistar. Vilhjálmur þýskalandskeisari var eitt
forsetaefnið og fjekk 12 atkvæði. Síðustu fregnir herma að lýðveld-
isflokkarnir sameinist um Marx sem forsetaefni, er endurkosið verð-
ur í mánaðarlokiD og er sigur hans talinn viss.
Danmörk.
4. apr. Dtnir hafa i hyggju að gera út 5 Esbjergskúttera til
veiða hjer við land, með sennilega 5000 kr. styrk pr. Kútter frá
danska ríkinu og er ráðgert að leigja tvö ensk frysrissip til að taka
við aflanum. Tilraunir verða gerðar með nýtt síldveiöiáhald, búið
ttl í þýskalandi.
►Ingfrjettlr
1. apr. Annari umr. fjárlaganna er lokið, voru flestar tillogur
fjárveitinganefndar samþyktar en einstakra þingmanna feldar. Styrk-
ur til veðurathugunarstofunnar var hækkaður um 10 þúsund. Hail-
dór Kiljan Laxness, Stefán frá Hvítadal cg Sig. Norðdal fengu rit-
starfastyrk.
4. apr. þriðja umræða um fjárlögin hefst í Neðri deild á
mánudag. Afgreidd lög um breyting á lögum um smjörlíkisverslun
Breytingin veitir Áslækjarsmjörbúi undanþágu frá banni við að
reka smjörlíkisiðnað í sambandi við rjómabú. Frumvarpið vakti
miklar deiiur í þinginu.
Innlendar frjettlr.
4. apr. Ægi telst svo til að í janúar og febrúar hafi fiskast 15
þús. skpd. í Reykjavík af öllum fisktegundum í Reykjavik og lögð
upp á sama tíma 1900 lifrarföt.
1924 voru 27 skip tekin landhelgi. þaraf tók þór 9, Fýlla 11
Fálkinn 7 og Enok 1. Tólf skipin voru þýsk, 10 ensk, 3norskog
2 íslensk. Hæsta sekt var 30 þúsund og lægsta sekt 585 kr. flest-
ar sektirnar voru 10 þús. Alls 250 þús.
4. apr. Samkvæmt aflaskýrslum Fiskiflelagsins, er afli Sunnan-
lands frá áramótum 63,171 skpd, á Vestfjörðum $55 skpd. og á
Austfjörðum 370. Um sama tíma í fyrra, eða til 1. apr. 55331 skpd
sem rignir á þökin.
- Ef til vill er þetta iiolt og
heilsusamlegt, að áliti bæjar-
stjórnar og heilbrigðisnefndar, —
ef hún er til. En viðbjóðslegt er
það eigi að síður.
Margir munu og þeirrar skoð-
unar að óvíða sje betri farvegur
fyrir allskonar sóttkveikjur en
einmitt þeim sem göturnar fá og
áður er lýst — enda er heilsu-
leysi mikið hjer í bænum.
Eg hefi oft vakið athygli ýmsra
bæjarfulltrúa á þessu, en að
mestu leyti árangurslaust.
Ekki get eg sjeð að það væri
neitt þrekvirki að bæta úr þessu.
Ekki er annað en skipa svo
fyrir og fylgja því fast frarn, að
vagnkassarnir sjeu svo heldir og
djúpir, að ekkert detti úr þeim
á göturnar.
Bærinn hefir svo mörgum
starfsmönnum á að skipa, að
slíkt er engin ofætlun, og satt
að segja mundi bæjarstjórnin, að
mínu áliti ekki vinna annað
þarfara verk í bili, en bæta úr
þessu.
Eg veit það, að bæjarbúar
kvarta ekki alment yfir þessu
ástandi. Flestir virðast veita því
efrirtekt. Vaninn er ríkur, margra,
margra ára vani. Sannast það
hjer sem oftar, að svo má illu
venjast, að gott þyki.
þegar taugaveikin geysaði hjer
fyrir nærfelt tveimur árum, tók
bæjarstjórnin kipp nokkurn og
Ijét þá hreinsa allmikið sorp af
götum bæjarins og taka upp
sorphauga. Svo eignaðist hún
mikið af kalki og ljet hella
kalkblöndu á göturnar og í
haugstæðin. Hún átti þökk fyrir
þessa framtakssemi því að ekkert
var ltklegra þá um tíma, en að
veikin mundi hertaica meirihluta
ailra bæjarbúa.
Bn það er of seint að byrgja
brunninn þegar barnið er dottið
í hann. Enginn veit hve lengi
það dregst, ef óþrifnaðurinn
hfclst áfram, að sóttin gjósi upp
Reykjavík, sem vitanlega telur
meðal borgara sinna flesta dug-
andi og v'tsmunamenn landsins,
ætti sem fyrst að hverfa frá
því ráði, að horfa með þegiandi
fyrirlitningu á hamfarir »jafnaðar*-
blaðanna.
Með þeim hætti að láta blöð-
um haldast það uppi mótmæla-
laust að prjedika það fyrir fólkinu,
að starf og umhugsun allra
manna annara, en verka- og
sjómanna og að sjálfsögðu bún-
aðarmðlamanna, sje þjóðfjelaginu
verðlítið eða jafnvel verðlaust —
að láta þetta viðgangast ár eftir
ár, endar vitanlega með því, að
fólkið fer smátt og smátt að
trúa á þessar hrópandi raddjr í
andans eyðimörku ,Alþýðublaðs-
ins* og ,Tímans“.
það er nssta ótrólegt, að
menn sjeu svo viðkværnir og
taki sjer væntanlegar persónu-
legar skammir þessara blaða svo
nærri, að þeir fyrir þá sök
dragi sig í hlje, þótt þeim þyki
ástæða til andmæia. Fyrst og
fremst eru nú þessar persónu-
legu skammir frekar skoðaðar
til skemtunar ,fyrir fólkið*,
svona alment og þá er hitt, að
áhrif þeirra hverfa því meira, ef
nokkur væru, sem meira er
mokað af fúkyrðunum.
Hitt er sönnu nær, að margir
mætir menn, sem gætu vei, hver
á sínu sviði, upplýst alrrenning
i þessu efni, hafa enu ekki
komið auga á hvert stefnir, þrátt
fyrir öll lætin í höfuðstaðnum.
Úri um landið er fjöldi af
verkamannafjelögum, sem fara
sjer hægt og skynsamlega. Svo
er t. d. með verkamannafjelagið
hjer í Vestmannaeyjum. Hjer
greiða flestir vinnuveitendur
hærra kaupgjald en fjelagssam-
þyktin áskilur; hjer styðja allir
sjúkrasjóð verkamannafjelagsins
og greiða jafnvel árstillög þeim
til styrktar, hærri en meðlimirnir
sjálfir. Og »jafnaðar“-blöðin í
Reykjavík eiga áreiðanlega enga
eindregnari mótstöðumenn en
verkamannafjelagið hjer. Hjer
eru sem sje engir prjedikarar á
kaffihúsum, tii þess að rugla
fólklð, fyrir borgun, engir lctingjar,
sem lifa á cetingum.
það gegnir því furðu að sjá
„Tímann* blað iðjusamra og
dugandi bænda, á sama bandi