Þjóðviljinn - 15.05.1952, Qupperneq 5

4)
ÞJÓÐVIL.IINN — Firamtudagur 15. maí 1952
þlÓÐVIUINN
Otgefandi: Sajneining'arfloklcur alþýðu — Sósíalistaflokkurlnn.
Ritstjórar: Magnús Kjartansson (áb.), Sigurður Guðmundsson.
Fréttaritstjóri: Jón Bjarnason.
Blaðam.: Ari Kárason, Magnús Torfi Ólafsson, Guðm. Vigfússon.
Auglýsingastjóri: Jónsteinn Haraldsson.
Ritstjórn, afgreiðsla, auglýsingar, prentsmiðja: Skólavörðustlg
19.--Sími 7500 (3 línur).
Askriftarverð kr. 18 á mánuði í Reykjavík og nágrenni; kr. 18
annarstaðar & landinu. — Lausasöluverð 1 kr. eintakið.
Prentsmiðja Þjóðviljans h.f.
Grímsey er landið sjálft
Reykjanesskagi, Rangárvellir, Þykkvibær, Hvalfjöröur,
„nágrenni“ Reykjavíkur, ásamt “ýmsum“ öörum stööum,
þannig teygir bandaríska hernámsvélin sig smátt og
smátt yfir byggöir lands okkar — „í samráöi viö stjórn-
arvöld landsins“.
Hinir .,ýmsu“ staðir, þaö er hiö sameiginlega leyndar-
mál hins einkenniega spyrðubands — hernámsstjórnar-
innar og „stjórnarvalda landsins“.
Kannske vcrður einlivcr hinna ýmsu stáöa einmitt
þinn staöur, þín jörð. Kannske fær bóndinn á Melrakka-
sléttunni, sem hugsaði sér „varnir“ landsins, án þeSs aö
það snerti sjálfan hann og hans jörö, næstu heimsókn.
Eitt er þegar orðiö öllum augljóst: íslenzka þjóðin
vevður ekki að spm’ð. Þaö veröur ekki hún, heldur her-
námsstjórnin og „stjórnarvöld landsins“, sem munu á
kvarða hina „ýmsu“ staöi, þar sem erlendur her veröm-
staösettur, erlendum vígvélum komiö fyrir og sprengi-
efnum hlaöiö upp. Jafnvel „Rangárgrundin gláða“ fær
ekki aö vera í friöi fyrir erlendum her.
.. og mun þá mörgum kotbóndanum þykja þröngt
fyrir dyrum“. í þúsund ár hafa þessi vísu orð Einars
Þveræings hjómaö í eyrum íslendinga. í þúsund ár hafa
íslenzkir feður og mæöur kennt börnmn sínum þessi orð
sem lýsa viöhorfi íslendingsins til erlendrar hersetu.
Nú. eftir eins árs bandarí'skst hernám, hljómar ;þessi
boðskapur enn sterkar í brjóstum íslendinga.
ÞaÖ var sem hnífi. væri stungið í hjarta þjóðai’innar
þegar ílett var ofan af fyrirætlunum hernámsstjórnarinn-
ar og „stjórnarvalda landsins“ um hernám Grímseyjar.
Hvers vegna?
Hvers vegna mátti ekki hernema Grímsey, þetta útsker,
eins og hvern annan stað landsins?
Vegna þess, aö þrátt fyrir allan bandarískan áróður,
lifir Einar Þveræingur meö þjóöinni sem snai’asti þátt-
ur íslenzkrar þjóðarsálar.
Vegna þess, að ameríski gullkálfurinn getur ekki og
mun aldrei geta sigraö Einar Þveræing, fátæka bóndann,
sem frelsaöi fööurland sitt frá hernámi méð vizku sinni
og hugprýöi.
Því fleiri bandarískir hermenn sem flæöa yfir landiö,
því fleiri staðir, sem „etjórnarvöld landsins" afhenda er-
lendum her, því rleiri bændur, sem veröa aö láta land
sitt af hendi, því meira sprengiefni, sem hrúgáö verður
upp í iandinu. því hærra mun Einar Þveræingur rísa og
íslenzka þjóðin mun sameinaist um hann og rísa með
honum.
Þeir, sem dansa nú kringum hinn fallvalta bandaríska
gullkálf, halda að hægt sé að þagga niður í rdðjum Ein
ars Þvcræings meö hernámsdómum, en þeir reikna skakkt.
Slíkar aöfarir munu veröa til þess, áö íslendingar dragi
fána hans að hún.
Þaö er þegar kominn tími til, aö íslendingar, hvar í
stétt eöa flókki sem þeir standa, sameinist um hið sigui’-
sæla msrki Einai’s Þveræings, aö þeir bindist þjóölegum
samtökum í anda hans til verndar þjóöinni, gegn hernám-
inu, fyrir því aö hernámssamningnum veröi sagt upp, fyrir
því aö land okkar veröi friölýst land, er ástundi góöa sam-
búö viö allar þjóöir.
Grímsey er landið sjálft.
KjötverSið og Benjatnín
Benjamín Eiríksson hefur orðið að almennu athlægi út af
samanburði sínum í Morgunblaðinu og Tímanum á verðlagi
neyzluvara í Reykjavík og Moskva. Benjamín var svo óheppinn
að hanu var strax staðinr. að beinum fölsunum og það á verð-
lagi vöru sem allir Reykvíkingar þekkja af eigin raun. Nú
spyrja húsmæður bæjarins kjötsalana um Benjamínskjötið á
13,35 en fá það svar að nautakjöt á því verði sé hvergi fáanlegt.
Nautakjöt í súpu ikostar Reykvíkinga ekki kr. 13,35 kg. heldur
kr. 19,95 þar sem það er ódýrast og jafnvel allt upp í 38 kr. kg.
Þama hefur Benjamin sjálfur orðið til að fletta ofan af blekk-
ingum sínum og er það vel. Höfundur gengislækkunarinnar hafði
að vísu ekki úr háum söðli að detta en sjaldan hefur hlutur þessa
bandaríska erindreka á Islandi verið aumari en nú.
Um útvarpið og enn um útvarpið
Karlakórs Reykjavíkur. Að
FapurhólsTnýrar, Hornafj arðar,
Vatneyrar og Isafjarðar.
Slnfóníuhljómsveitlimi þakkað.
Sinfóniuhljómsveitin hefur að
undanförnu haldið skólatónleika
fyrir 12 ára nemendur barnaskól-
nnna, unglingaprófsnemendur og
liafa fleiri skólabörn notið góðs
af. Fræðslufulltrúi hefur beðið
blaðið að flytja hljómsveitinni og-
forustumönnum hennar þakkir
Fimmtudagur 15. maí 1952
ÞJÓÐVILJINN
(5
ÉG ÁTTI um daginn tal við
tónskáld og sá sagði mér
skrítna sögu um útvarpið.
Síðastliðin fjögur ár, ef ekki
lengur, hefur tónskáldafélagið
margoft reynt, með ljúflegum
fortölum, að læða því inn hjá
útvarpinu, hvort ekki væri
þjóðráð að skipta við áðrar
þjóðir á útvarpsdagskrám. —
Hefur þetta lengi tíðkazt í út-
varpi ytra, danska útvarpið "fc
flytur t. d. norska dagskrá,
tónlist, bókmenntir o.s.frv. og BALDUR Pálmason (hann ... , , , .
öfugt Má nærri geta hvílíkur er einhverskonar starfsmaður Lækna^rðstofan Austurbæjarskoi-
-í:- ™ * útvarpsins) gerði sér ekki það anum' Simi 503°’ Kvoidvorður og
... , * , ... ... fyrir þessa hugulsemi og rausn
þvt slepptu að þessi kor gerði ^ ,Jnin
í þvi í fyrra að syngja hljom-
sveitarverk eins og Hnetu-
brjótinn, en í ár lætur með-
limi sína hafa éftir flugum
og klappa saman höndum sér
og áheyrendum til óþæginda
var hr. Baldur Pálmason
kynnir við þetta tækifæri.
„Frankó og meiri
hluti spönsku þjóð
arinuar er þelrrar
skoðmiar, að land-
ið hafi veitt Banda
mönnum ómetan-
lega aðstoð og hjálp á stríðstím-
unum og bandaríska utanríkis-
ráðuneytlð er svona nokkurn
vegiim á sömu skoðun“. (Morg-
unblaðið 14.5.)
vinningur þetta er báðum að
ilum. Fjöibreytni dagskrár-
innar eykst, gagnkvæm kynni
verða.nánari meðal þjóða. Við
kvörtum oft sáran yfir því,
að aðrar þjóðir skuli halda að
hér búi skrælingjar, sem ekk-
ert sé.af að hafa nema þorsk.
En er þetta ekki mikið sof-
andahætti okkar sjálfra að
kenna, gerum við mjög mik-
ið til þess áð afsanna slíka
trú. Og á hinn bóginn, hvað
veit almenningur hér í raun-
inni um menningu Frakka,
annað en að þeir eru stór-
þjóð og áttu Napóléon og
margar stjómarkreppur. Haf-
ið þið t. d. heyrt hve fögur
hin fornu frönsku þjóðlög
eru? Þannig mætti lengi telja
upp menningarþjóðir álfunnar,
sem við þekkjum ekki nema
á yfirborðinu. Okkur va-ri
ekki lítill fengur í að fá slík-
ar dagskrár frá öðrum þjóð-
um og enn meiri fengur í að
útbúa dagskrár handa öðrum
þjóðum.
★
, _____ . „ , . ~ , Flmmtudagur 15.
Ég GERI rað fynr að i þessu varðsmessa). 136 dagur á
næturvörður.
ómak að vera undirbúinn með
einhvem lesmat fyrir 10—15 Næturvarzla er í Laugavegsapó-
mínútna hlé sem á varð. Og teki- Sími 1618-
las prentuðu söngskrána aft-
xu’ábak og áfram svo ég bjóst
við að hann læsi söngtextana.
Þrisvar kynixti ,hlr. Baldur
næsta lag og höfunda þess.
Las nöfn allra meðlima kórs-

Fastir liðir eins
og venjulega 19.30
Tónleikar: Dans-
lög. 20.20 Einsöng-
ur Elisabeth Schu
man syngur. 20.35
Lns — tók þrisvar fram hvað Frásöguþáttur: Gestir af hafi;
þeir væru margir. Fyrir utan f**1 h’uti (Óiafur Þorvfldsson
þingvorður). 21.00 Emleikur a
allt vanalegt stam og oll buk- . ö. _. .. .
, ,° .. - , piano (Rognv. Sigurjonsson): a)
hljoðin hja þessum stirð-les- prelúdía og fúga í a-moll eftir
ara. Er ekki kominn tirni Bach-Liszt. b) Paganini-tilbrigðin
til fyrir þá aðila, sem um eftir Brahms. 21.25 Upplestur:
dagskrána sjá, áð fara að at- Kaflar úr Gísla sögu Brimness
huga "hvað langt þeir geta (Óskar Aðalsteinn Guðjónsson
gengið í ósómanum Og blygð- rithöfundur). 21.45 Hæstaréttar-
unarleysinu gagnvart híust- mál <Hákon Guðmundsson hæsta-
réttarritari). 22.10 Sinfónískir tón-
leikar: a) Fiðiukonsert í d-móll
op. 47 eftir Sibelius (G. Neveu og
philharmonísk hljómsveit leika;
Walter Siisskind stjórnar). h)
Sinfónía í þrem þáttum eftir
iStravinsky (Philharmoníska hlj.-
sveitin í N.Y.; höf,- stjórnar). 23.05
Dagskrárlok.
endum. Hvar finnast líkar út-
sendingar? — XXX,
Mlkil eftirspurn.
Frásögn Þjóðviljans af 30. marz
málaferlunum og dómum Hæsta-
maí (Hall- ráttar hefur vakið mikla athygli
- . , , . _.. , ---——— —r,-I' ársins. — , bænum og um land allt. Svo
efni se hmn ævagamli bar- Hpfst 4 ik ,umar„ _ TllT1£r, ? h ...
, ... , , ,.___«eist 4. vma sumars. J ungl í mikil eftirspurn var eftir Þjoð-
lomur, Skjolgarður letl Og hásuðri kl. 5.34. - Ardegisflóð viljanum J fyrradag að blaðið var
hugmyndaskorts, tiltækur: ki. 9.35.. Siðdegisfióð ki. 22.05. — aIveg uppse!t Um hádegi í af-
dýrt, dýrt, dýrt. — En svo Lágfjara kl. 15.47. greiðslunni og öllum útsölustöð-
bent sé á eitt fjárhagslegt Rikisskip um í bænum. Á Akureyri seldist
atriði, t. d. í sambandi við Hekla er á Akureyri, fer.þaðan Þlaðið UPP á..stuttri stuudu °s'
tónlist eða bókmenntir, þá á morgun til Norðurlands. Esja viðar frá er sömu sö^u að se&ia'
fara höfundalaun ekki eftir fór frá Rvík í gærkv. vestur um pj.\yóTÓNLEIK.\R
fjölda verka sem flutt eru, iand í hringferð. Skjaldbreið er r
heldur eftir höfðatölu þeirra á Breiðafirði. Oddur fór frá R- dulíLm
sem hlusta, svo að við hefðum vik 1 gærkv. tii Skagafjarðar og Hin ágæta listaliona Jórunn
Oftast viniíinginn. Eyjafjarðar. Viðar heldur píanótónleika í
★ Sambandsskip Austurbæjarbíói í úvold kl.
Hvassafell er væntanlegt til ísa- 7.15. Leikur hun þar meðal ann-
VIÐ látum alltof mörg tseki- fjarðar á morgrun frá Kotka. Arn- ars verk eftir Beethoven og
færi ónotuð. Tökum til dæmis arfell iosar timbuv á Austfjörðum. Chopin. Auk þess leikur hún
Brússelsýninguna. Hefði ekki Jökuifeil er í Reykjavík. sónötu eftir rússneska tón-
verið þjóðráð áð flytja ís- nu„féiag ísiands skáldið Sjostakovits, sem er
lenzka dagskrá í útvarp þar j dag verður flogið til Ak., Ve„ einn fræ§astl tónliofundur í
í sambandi við opnun henn- Biönduóss, Sauðárkróks, Reyðar- heiminum í dag. Þjóðviljinn
ar og æt!i við hefðum fúlsað fjarðar og Fáskrúðsfjarðar. — Á hvetur menn til að sækja þessa
við belgískri dagskrá hér? morgun til Ak„ Ve„ Kiausturs, tónleika Jórunnar Viðar.
Og svo talað sé enn um pen-
inga, þó víla aðrar þjóðir sér
ekki viS í tilfelli eins og
Brússelsýningunni að koma
vörum sínum á framfæri, um
leið og þær gefa sýnishorr ~ agur
af menningu sinni. En íslenzk
ir kaupsýslumenn eru haldn;
svo miklum fimmaurasjóna; -
miðum að þeir koma ekk;
auga á þessa möguleika.
★ í'ííStf
i Í1 % *
ÍSLENZKA útvarpið er syfj-
að útvarp. Sé stuggað við ? '£'
því, geyspar það hroðalega, ,, t
snýr sér til veggjar, sofnar
aftur og lætur sig dreymá:lj^&)fK^Þ^/jfeí.,.
um alla góðu tryggu karlana
sem koma ótilkvaddir með'
SKÁLKWRINN FRA BUKHARA
Framhald af 1. síðu.
um á að lesa útdrátt úr hinnl
skilmerkilegu jarnarræðu Egils
Sigurgeirssonar hrl. sem birt-
ist í blaðinu hinn 26. apríl s.l.
Þar leiðir Egill skýr rök að
því, að sýkna beri S*iefán af
kæru ákæruvaldsins, en of langt
mál væri að rekja þau rök
aftur hér. Hæstiréttur lækkar
refsingu Stefáns niður í 12
mánaða fangelsi.
Ákæran gegn Stefáni var
upphafi þríþætt. Hann var í
fyrsta lagi kærður fyrir ræðu
sína úr há*!:alaranum í fyrra
skiptið, en þá skýrði haim frá
undirtektum þeim, er tillaga
útifundarins við Miðbæjarxkól
ann fékk hjá formönnum þing-
flokkanna. Bæði í undirrétti og
í Hæstarétti er hann sýknaður
af ákærunni ú*j af þessari ræðu.
í öðru lagi var Stefán kærður
fyrií* orðræðu sína í Kirkju-
stræti, þar sem hann cndurtók
fyrstu ræðu sína með breyttu
orðalagi. Fyrir framburð hald-
lítilla ritna var Stefán í undir-
rú.ti fundinn sekui* um æsing-
ar og brot gegn Alþingi fyrir
þessa ræðu sína. Hæstiréttur
tók hins vegar til greina rök
Egils fyrir því að eklcert væri
byggjándi á þessum vitnum og
sýlcnaði Stefán einnig af þess-
um öðtum þæl*;i ákærunnar. I
þriðja lagi var Stefán kærður
fyrir ræðn sína úr hátalaran-
um í seinna skiþtið. Þá skýrir
hann frá úrslitum málsins á
Alþingi og því að þingmenn
sósíalista séu sem fangar
þinghúsinu. Undirréttur taldi.
að þessi ræða hafi haf*; æsandi
áhrif á mannfjöidann og Hæsti-
réttnr staðfestir það. Virðir
Hæstiréttur þar að vettugi hin
skýru rök Egils fyrlr því. að
svo hafi ekki verið. Stefán
flutti þessa ræðu kl. 3 en ljós-
myndir sýna, að óeirðirnar
byrja ekki fyrr en löngu
seinna og eftir að lögreglan
gerir kylfuáiiásir sínar. Egill
sannaði með vitnisburði fjöl-
margra vitna, sem stödd vorn
vestan miðju Alþingishússins
en þar var mesta óeirðasvæð-
ið, að ræða ?*tefáns hafi aUs
eltki heyrzt þangað og því ekki
getað valdið æsingnm. Var það
samkvænit vitnisburði Pálma
Jónssonar varðstjóra, Guð-
mundar Arngrímssonar rann-
sóknarlögreghimanns og Garð-
ars Jónssona.r veitingaþjóns o.
fl. Þingfundi var loldð þegar
Stefán f!ní*:i þessa ræðu sma
og er því fráieitt e.ð dæma
hann fyrir árás á s.iálfræði Al-
þingis. Ef lögregluyfirvöldin
hefðn sjálf hlutazt tU um, að
úrslit málsins á AJþingi hefðu
verið t‘!!:vnnt mannfjöldanum
og hann haðmn að víkja frá
þinghúsinu, hefði aidrei komið
*til þessarar ræðu Stefáns, en
Hinir ósvífnu dómar Hæstaréttar
hann taldi sig trúnaðannann
þeirtu, sem í fríðsamJegum til
gangi vildu nryta síðasta fær
is til að bera frani ósk um
þjóðaratkvæðagreiðslu i mál-
inu).
2. Ákærði Steíán Oddur
Magnússon.
Ákærði Stefán Oddur Magn-
ússon hafði umráð yfir bifreið
þeirri og hátalara, sem ákærði
Stefán Ögmundsson notaði, ér
hann talaði til mannfjöldans.
Með því að eiga hlut að þvi,
að hátalarinn var notaður á
þessum stað, hefur ákærði Ste-
fán Oddur Magnússon gerzt
brotlegur við 1. og 3. gr. lög-
reglusamþykktar Reykjavíkur
nr. 2/1930. Hins vegar verður
ekki alveg fullyrt, að honum
hafi hlotið að vera ljóst, að
ákærði Stefán Ögmundsson
mxmdi í síðara skiptið lialda
ræðu, er væri löguð til þess
að magna upphlaupið. Ber þvi
að sýkna hann af ákæru um
brot á ákvæðum laga nr, 19/.
1940. Refsingu ákærða Stefáns
Odds Magnússonar fyrir fram-
angreint brot hans verður að
meta með h’iðsjón af því, að
upphlaupið stóð yfir og þykir
hún hæfilega ákveðin sam-
kvæmt 96. gr. lögreglusam-
þykktarinnar, sbr. lög nr. 14/
1948, kr. 2500.00 sekt í bæjar-
sjóð Revkjavikur, og komi
varðhald 20 daga í stað sekt-
arinnar, ef hún verður ekki
greidd innan 4 vikna frá birt-
ingu dóms þessa.
(1 undirréTJ var Stefán
Oddur alveg sýknaður og segir
svo í forsendum þess sýknu-
dóms: „Samkvæmt því þykir
ekki sannað að ákærði Stefán
Oddur Magnússon hall gerzt
sekur um hlutdeiid í hinum
iWsiverða verknaði ákærða
Stefáns ögmundssonar og áður
um gfftur og ber því að sýkna
hann af ákærum ákæruvaldsins
í máli þessu“. Dómsmálaráð-
hei'ra vísar þessum sýknudómi
til Hæstaréttar og þar er Stef-
án Oddur sóttur til sakar með
28 öðrum mönnum fyrir brot
á 11. 12. og 13. kafla hegning-
arlaganna. Eins og undirrét*,’ur
sýknai* Hæstiréttur Stefán
Odd af ákæru ákæruvaldsins
fyrír brot á þessum köflum
hegningarlaganna en dæmir
hann í sekt til bæjarsjóðs að
upphæð 2500 kr. og dæmir
hann til að greiða 1/5 af öll-
um sakarkostnaði í héraði og
fvrir Hnv >au5tti (annan en
málflutningslaun) með 6 öðr-
um sakborningum. Ilér eru aug-
Ijós hin svívirðilegu réttar-
spjöll, sem leiða af málasam
steypunni fyrír Stefán Odd.
Hann er bæði í héraði og í
Hæstarétti sýknaður af kæi*u
ákæruvaldsins um brot gegn
hinum almeimu hegningarlög'
um, en er þó dæmdur til að
greiða himinháar upphæðir í
sameiginlegan sakarkof'inað að
viðbættri sekt vegna brots á
lögreglusamþykkt Reykjavík-
ur!)
3. Ákærði Guðmundur
Björgvin Vigíússon.
Með skírskotun til þess, sem
segir í héraðsdómi, ber að stað-
festa ákvæði hans um sýknu
ákærða Guðmundi Björgvin
Vigfússyni til handa.
(Athugasemdir óþarfar).
4. Ákærði Stefán
Sigurgeirsson.
Eitt vitni hefur boriö, að
ákærði hafi verið fyrir framan
Alþingishúsið, skömmu áður en
tekið var að beita gasi, látið
þar ófriðlega og beygt sig
niður eins og til að taka upp
stein. Annað vitni kveðst á
svipuðum tíma hafa séð á-
kærða í kaststöðu.
Ákærði hefur játað, að hann
hafi verið við Alþingishúsið,
er upphilaupið varð. Kveðst
hann hafa hörfað undan fyrri
gasaðgerðinni, en snúið aftur
til þinghússins, orðið fyrir
kylfuhöggi, tekið upp stein og
kastað honum. Ekki er vitað
hvar steinninn lenti.
Af gasaðgerðum lögreglunn-
ar hlaut ákærða að vera ljóst,
að yfirvöldin voru að tvistra
upphlaupinu og ætluðust til
þess, að hann og aðrir færu af
vettvangi. Með afturhvarfi sínu
til þinghússins að gasaðgerð
lokinni og steinkastinu hefur
hann gerzt þátttakandi í upp-
hlaupinu, og varðar brot hans
við 1. mgr. 100. gr. sbr. 2.
mgr. 22. gr. laga nr. 19/1940
og 107. gr. sömu laga sam-
kvæmt löggjöfinni. Þykir refs-
ing ákærða hæfilega ákveðin
fangelsi 6 mánuði.
Staðfesta ber ákvæði hér-
aðsdóms um frádrátt gæzlu-
var&haldstíma og sviptingu
réttinda ákærða.
- (Saga þessa sakbortiings er
í stuttu máli harmsaga þess,
er gerðist á Austurvelli 30.
marz 1949. Hanu kemur niður
eftir að ósk t'ormanna þrí-
llokkaniia og stendur þar liinn
rólegasti enda að eðlisl'ari ró-
lyndurl og prúður maður. Seg-
ir haiín svo sjálfur frá: „Ég
kannast við að hafa verið nið'
ur við Alþingishús, eða öllu
heldur á Austnrvelli nálægt
styttunni. Ég fór þegar burtu
þegar gásárásin var gerð. Þá
Var ég eitur af lögreglunni og
Pálmi Jónsson lögregluþjónn,
sló mig í vin!*';ri handlegginn
aftan frá. Það sást ekki á
handleggnum, nema hvað hann
var rauður eftir, en ég var
máttlaus í honum“. Síðan tek-
ur hann upp stcinvölu, en hend-
ir lienni frá sér, án þess að
henda henni í nokkuijn mann.
Annað gerir þessi verltamaður
ekki! En Hæstiréttur dæmir
hann í 6 mánaða fangelsi og
svip*;ir hann borgaralegum rétt-
indum og lætur sér sæma, að
geta þess í forsendum að svo
hrottaiegum dómi, að Stefáni
hafi hlotið að vera ljóst, að
yl'irvöldin væru að tvístra. upp-
hlaupinu (!) með fyrii-vara-
lausri gasárás!)
5. Ákærði Stefnir
ólafsson.
Hinn 23. janúar 1952, eftir
að héraðsdómur gekk, var á-
kærða dæmt í sakadómi
Reykjavíkur fangelsi 3 mánuði
og svipting kosningarréttar og
kjörgengis fyrir brot gegn 244.,
247. og 254. gr. laga nr. 19/
1940. Auk þess hefur ákærði
eftir uppsögu héraðsdóms ver-
ið sektaður 9 sinnum ýmist
fyrir ölvim einvörðungu eða
ölvun og óspektir.
Mörg vitni hafa borið, aö
þau hafi séð ákærða beina
köstum að Alþingishúsinu, og’
sjálfur hefur hann játað, að
hann hafi kastað eggjum og
mold, m. a. að einum vara-
liðsmanni. Þá er og leitt í
Ijós, að hann tók þátt í liróp-
um óspektarmanna og hafði í
frammi æsilegt hátterni. Með
þessari þátttöku sinni í upp-
hlaupinu liefur ákærði gerzt
brotlegur við 1. mgr. 100. gr.
sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr.
19/1940 og 107. gr. sömu laga
samkvæmt lögjöfnun. Þykir
refsing hans hæfilega ákveðin
fangelsi 7 mánuði.
Staðfesta ber ákvæði héraðs-
dóms um frádrátt gæzluvarð-
haldstíma og sviptingu rétt-
inda ákærða.
(Hér í blaðinu á þriðjudag-
inn var sýnt fram á ósamræmið
í v '.num þeim er komu frarn í
niáli Stefnis Ölafssonar. Hanu
játaði sjálfur að hafa kastað
„drullu framan í einhvern hvít-
Iiða“ og sýnist manni, að í þvf
efni gætu sakir mætzt, þar sem
sannað er með ljósmyndum, að
hvítliðarnir köstuðu grjAl i al-
memiing á Austurvelli. I þess-
um forsendum er Stefni fundið
það til sakar, að hairn hafi
kallað, eins og hann játaði
sjáifur: „Þjóðaratkvæði“ og
„Véií mótmælum allir!“. Eftir
þessum úrskurði Hæstaró'.tar
fer að verða vandlifað á ís-
landi!)
6. Ákærði Magnús
Hákonarson.
Ákærði hefur kannazt við
Framhald á 6. síðu.
Adda Bára Sigíúsdóttir, cand. mag.:
Orðsending til MÆ» og fiiöf-
undar lleylíjavíkurln’éfa
ferðasögur, hafi þeir brugðið
sér útfyrir túngarð.
■ír
Samt alið þið önn fyrir emírnum sjálf-
XXX SKRIFAR: Bæjarpóstur um án þess að mo&la- saKði Hodsja Nas-
r^-'x ... fxct. u c • reddin. Þið fæðið og klæðið alla vesíra
Þjoðviljans. - Oft hefur mer hans_ tvöþúsund hirðmenn og sexþusund
runmð tll rifJa dagskra Rlk- presta — hversvegna ættu þá veslings
isútvarpsins, en aldrei eins og verðinúr að svelta? Ég ,skii ekki óá-
í dag á útsendingu samsöngs nægju ykkar.
Bíðið hægan, sagði smiðurinn og ieit
kringum sig. Litunarmaðurinn hprfði ásök-
unaraugum á Hodsja Nasreddín: Þú ert
hættulegur náungi, ókunni maðyr, og orð
þin eru ekki af góðum rólum runnin. En
emírinn okkar er vitur eg góðgjarn. '...
Hann fékk ekkí lokið máii sínu, því nú
byrjuðu lúðraþeytararnir að blása, bumbur
voru barðar, mannfjöldinn komst allur á
ið — og hinar miklu koparslegnu haliaa'-
grindur opnuðust hægt og þungt.
Emírinn, emírinn, var • hrópað hvaðanæva,
og fóikið streymdi úr öllum áttum upp að
liöllinni, til að sjá stjórnanda sinn og
herra. Hodsja Nasreddín sat asna sinn í
miðri fremstu röð.
Ég bið þessa þjálfuðu og
þrautreyndu stjórnmálamenn
að afsaika, að ég sem lítt hef
tamið mér þá list að skrifa
blaðagreinar — og þar að auki
er kvenmaður, leyfi mér að
narta ofurlítið í sltrif þeirra í
Morgunblaðinu um síðustu
helgi. En ég fæ ekki orða bund-
izt.
B. E. les þann hluta ræðu
Sigfúsar Sigurhjartarsonai
sem fjallar um húsnæðismál í
Sovétríkjunum. Þar segir:
„Fyrir þessi 3—7% (af laun-
unum) fáum við rétt til að búa
á 8 ferm. gólffleti fyrir hverja
persónu í íbúðarherbergjum,
eldhús, bað og gangur er ekki
reiknað með. Þ.e.a.s. 2 herbergj-
um. Fimrn manna fjölskylda á
40 ferm. þ.e.a.s. góðum þremur
herbergjum. — Nú, en ef þú
hefur nú meira. — Jú það er
allt í lagi með það. Ég má hafa
meira. En ég borga næstum
tvöfalt gjald fyrir hvern fer-
meter sem er fram yfir þá átta,
sem felast í fastagjaldinu.“
Þegar B. E. hefur lesið þetta
staðhæfir hann að ræða Sigfús-
ar sanni að f jölskyldan í Rúss-
landi búi í einu herbergi og
höfundur Reyjavíkurbréfa tek-
ur það upp eftir honum.
Hvers vegna beita menn
svona rangfærslum ? Svarið
verður ótvírætt aðeins eitt.
Þeir vilja sanna að fólk í Rúss-
landi lifi eymdarlífi og vegna
þcss að þeir vita að allstór hóp-
ur manna les ekki annað en
Morgunblaðið leyfa þeir sér
þessa fölsun. En þrátt fyrir
blindni margra Morgunblaðs-
lesenda er hættulegt að beita
svona auðsæjum rangfærshun,
— sérstaklega þó fyrir vísinda-
mann. Þeir eru ekki jafn fáir
og B. E. vonar sem lesið hafa.
ræðu Sigfúsar og hljóta því að
sjá hvernig B. E. fer með heim-
ildir sínar.
Nú verður vísindamaðurinn
að þola það, að þegar menn
hafa staðið hann að fölsun í
því sem hann ritar um húsnæð-
ismál, finnst þeim varhugavert
að treysta öðrum skrifum hans,
jafnvel þó að inn í þau fléttist
einhverjar tölur úr hagskýrsl-
um frá árunum 1934, 1938,
1940 og 1945. Ég geri ekki ráð
fyrir að þau laun sem B. E.
ályktar að greidd séu í Rúss-
landi árið 1952, eigi nokkuð að
ráði skylt við þau laun sem
ramiveruiega eru greidd þar.
Ég hef verio að blaða í þeim
gögnum sem Sigfús hafði með
sér frá Rússlandi, en vannst
ekki aldur til að vinna úr. Ég
játa að ég finn þar engar heild-
arskýrslur um launakjör, en
fjöimörg dæmi um tekjur
fólks, sem vinnur ýmiss konar
störf. Lægstu launin, sem ég
rakst þar á eru röskar 1100
rúblur á mánuði. Mér finnst
það því engin goðgá að tala um
1200 rúblna mánaðarlaun sem
lág laun, jafnvel þótt það krniiú
að finnast einhverjir sem hafa
lægrí laun. Með láglaunamanni
er ekki nauðsynlega átt við
þann einstakling þjóðfélagsins
sem hefur allra lægstu tekjur.
Hvaða laun skyldi láglauna-
maður á íslandi hafa, ef þeim
aðferð væri beitt?
Sitt hvað sá ég fleira í l>ess-
um gögnum um tryggingar og
og skatta, sem fróðlegt væri að
vinna úr. En með því að B. E.
hefur valið þann kostinn að
ræða ekki þau mál skal ég ekki
angra hann með þeim upplýs-
ingum nú.
Aðda Báæ« Sigfúsdófctiri