Þjóðviljinn - 15.05.1952, Síða 6

6) — ÞJÓÐVJLJINÍf — Fimmtudagur 15. maí* 1952 -----------------
Hinir ósvífnu démar Hæsfaréffar
Framhald af 5. síðu.
að hafa verið staddur við Al-
þingishúsið umræddan dag frá
því kL 1 e. h. Að vætti lög-
reglumanns hafði hann þar æsi-
legt hátterni í frammi. Sam-
kvæmt vætti annars lögreglu-
manns kastaði hann einhverju
nokkrum sinnum í áttina til
þinghússins. Þriðja vitnið kveð-
ur hann hafa rifið upp grjót og
varpað því að lögreglunni og
hjálparliði hennar. Ákærði hef-
ur játað, að hann hafi kastað
mold í Alþingishúsið, áður en
til átaka kom. Lögreglan ruddi
honum ásamt öðru fólki frá
Alþingishúsinu, en hann sótti
þangað aftur. I bæði skiptin,
sem lögreglumenn beittu gas-
aðgerðum, hélt hann undan,
en kveðst hafa tekið upp mold
nokkrum sinnum á undanhald-
inu, búið til kúlur og kastað
þeim í áttina til lögreglumann-
anna. Ákærði var handtekinn
á Austurvelli, eftir að hann
hafði orðið fyrir nokkrum
meiðsli<m af skoti úr gas-
byssu. Gegn- neitun ákærða er
ekki sannað, að hann hafi kast-
að grjóti, en með annarri
hegðun sinni, sem lýst er að
framan, hefur hann gerzt þátt-
takandi í upphlaupi, og varðar
brot hans við 1. mgr. 100. gr.
sbr. 2. mgr. 22. gr. laga nr.
19/1940 og 107. gr. sömu laga
samkvæmt lögjöfnun. Með hlið-
sjón af 2. tölulið 74. gr.
nefndra laga þykir refsing á-
kærða, sem var einungis 17
ára að aldri, er hann drýgði
brot sitt, hæfilega ákveðin
fangelsi 6 mánúði.
Staðfestr ber ákvæði hér-
aðsdóms um frádrátt gæzlu-
varðhaldstima ákærða.
Með hliðsjón af æsku á-
kærða, ákveðst, að refsingu
hans skuli fresta og hún falla
niður eftir 5 ár frá uppsögu
dóms þessa, ef skilorð VI. kaf'a
laga nr. 19/1940 verða hald.in.
(Reykvíkingar kannast við
piltinn, sem féklí gasbyssuskot-
ið í augað 4 Austurvelli 30.
marz og var síðan hafður sár-
sjúkur í tugthúsinu í marga
daga. Hann hét Magnús Há-
konarson. Verjandi hans fyrir
Hæstaré 'li var Sveinbjörn Jóns-
son, en því miður hefur enn
ekki unnizt tími til að skýra
frá varnarræðu Sveinbjarnar í
þessu máli, og það er of um-
fangsmikið til að unnt sé að
gera því skil nú. Eftir skýrslu
Magnúsar sjálfs mun hann hafa
lent í óéirðunum, enda ofboðið
aðferðir lögreglunnar og hjálp-
armanna hennar. Þegar gasá-
rásin stendur yfir gengur
Magnús rólega f1 af Austur-
velli og kemur þá allt í einu
í humátt á eftir Iionum lög-
regluþjónn og miðar á hann
gasbyssu. Lögregluþjónninn
segir svo frá í skýrslu sinni:
„Ég bjóst til þess að reka
mann þennan brott með gas-
byssuskoti og hljóp í áOiina til
hans og hleypti skoti af, er ég
taldi mig vera kominn í færi
við hann (!)• Skotið hæfði
hann og iá hann eftii’ á vellin-
um, en spratt síðan upp með
brjálæðishrópum og fórnaði
höndum“. Manni verður á að
spyrja: var lögregluþjónninn á
dýraveiðum eða hvað? En að-
gerðir lögreglunnar vcru lög-
mætar, segir Hæsúiréttur, og
þessi piltur fær G mánaða
f an ge! sisdóm.)
7. Ákærði Jón Kristinn
Steinsson.
Ákærði var á Austmvelli
gegnt Alþingishúsinu, er lög-
reglumenn ruddu fólki á brott.
rétt áður en gasi’ var beitt. Að
vætti tveggja varalíðsmanna
var ákærði í hópi manna sem
úspektir höfðu í frammi og
Jcgreglumenn voru sendir gegn.
Annar varaliðsmaðurinn k'-eð-
ur ákærða auk þess hafa kast-
að mold eða grjóti að lög-
íeglunni. Ákærði kveðst hata
fengið kylfuhögg á hægri öxl,
er gasaðgerðir hófust. Fafi
hann þá gripið stein, tæpiega
hnefastóran, og varpað honurn
áttina að varaliðsmönnurf. en
ekki vitað, hvar ■úeinninn Isnti.
Þessi þátttaka ákærða í upp-
iúaupinu var brot á 1. mgr.
100. gr. sbr. 2. mgr. 22. gr.
laga nr. 19/1940 og 107. gr.
sömu laga samkvæmt lögjöfn-
un. Þykir refsing hans hæfi-
!ega ákveðin fangelsi 7 mán-
rði.
Samkvæmt 3. mgr. 68. gr.
i?ga nr. 19/1940 ber að svpta
ákærða kosningarrétti og k’.ör-
gengi til opinberra starfa og
annarra almennra kosninga frá
birtingu dóms þessa.
(Hér er glöggt dæmi um,
hvað Hæstiréttur ger.gur Iangt
í að hvítþvo lögreglustjóra.
Jón Steinsson verður fyrir árás
lögreglunnar, hún er fyrirvara-
laus og því ólögmæt. Hann er
sleginn með kylfu, verður fyrir
sársauka og reiðist og snýst til
varnar án þess að valda nokkru
tjóni. Vegna þess að Jón snýst
reiður við hinni ólögmætu
kylfuárás, er hann af Hæsta-
réttj dæmdur í 7 mánaða fang-
elsi og þar að auki dæmd af
honum almenn borgararéttindi!
Hvað eru réttarofsóknir, ef
slíkur dómur tclst ekki til
þeirra?).
8. Ákærði Friðrik Anton
Högnason.
Ákærði kannast við, að hai.n
hafi verið staddur á Austur-
velli, er lögreglumenn gerðu
útrás. Hafi þá varaliðsmaður
slæmt til hans kylfu, en ákærði
snúizt gegn honum, tekið af
!;onum kylfuna eftir nokkrar
tviptingar og haft hana á brott
með sér. Þessi háttsemi ákærðe
var þátttaka í upphlaupinr. og
\arðar við 1. mgr 100. gr. sbr.
22. gr. laga nr. 19/1940 og
107. gr. sömu laga samkvæmt
iögjöfnun. Þykir refsing ákærða
hæfilega ákveðin fange'si 4
mánuði.
Ákærður var 21 árs, er hann
drýgði brot sitt, og hefur hann
játað það hreinskilnislega. Á-
kveðst því, að refsingu hans
skmi fresta og hún falla níður
efiir 5 ár frá uppsögu dó"’S
þessa, ef skilorð VI. kafla laga
nr. 19/1940 verða haldin.
(Þó er þetta dæmi jafnvel
ennþá g'.ieggra. Hvítliði ræðsí
að Friðrik Anton Högnasyni,
og slær til hans kylfu. Friðrik
sér auðvitað að Heimdellingiir-
inn kann ekki að fara með þetta
þunga vopn, sem lögreglustjóri
hafði fcngið lionum, og gerir
sér lftið fyrir og tekur af hvít-
Hðanum kylfuna. Notar síðan
ekkert kylfuna og hefur hana
á brott ineð sér. Fyrir þetta er
ham?. dæmdur í 4 mánaða fang-
eý»' til að hafa samræmi í hlut-
unum).
9. Ákærði Jóhann
Pétursson.
Samkvæmt vætti eins iög-
reglumanns og játningu ákærða
tók hann upp gassprengju, sem
varpaft hafði veri'ð að mann-
fjöldanum, og kastaði henni að
hópi lögreglumanna, og sprakk
sprengjan þar. Þessi háttsemi
ákærða var þátttaka í upp-
hlaupinu og varðar við 1. mgr.
100 gr. sbr, 2. mgr. 22. gr.
laga nr. 19/1940 og 107. gr.
sömu laga samkvæmt lögjöfn-
un. Þykir refsing ákærða hæfi-
lega ákveðin fangelsi 3 mán-
uði.
(Jóhann Pétursson er á Aust-
urvelli og tekur engan þátt í ó-
eirðunum. Lögregla,n kastar
gassprengju á hann og hún
springur við fætur honuni, en
har.n tekur hana og kastar
henni rjúkandi frá sér. Það var
hans árás á Alþingi!).
10. Ákærði Gísli Raín
ísleiísson.
Samkvæmt vætti eins óei'ð-
fests vitnis kastaði ákærði
hvað eftir annað grjóti að lög-
reglumönnum, sem voru við Al-
þingishússið dð ;setja á sig
gasgrímur. Að vætti annars
vitnis barði lögregluma'ður á-
kærða með kylfu, en ákærði
tók þá upp stein og kastaði
honum að lögreglumanninum.
Sjálfur hefur ákærði játað,
að hann hafi kastað mold aö
iögreglumanni, sem hafi slegið
til hans, áður en gasi var
btitt. Verður ekki talið sann-
ao, að ákærði hafi kastað öðru
en mold að lögreglumanni.
Þessi háttsemi ákærða var
þátttaka í upphlaupýu: og
varðar vift 1. mgr. 100. gr. sbr.
2. mgr. 22. gr. laga nr. 19/
3940 og 107. gr. sömu laga
samkvæmt lögjöfnun. Þykir
refsing ákærða hæfilega ákve'ð-
ir» fangelsi ? mánuði, cn refs-
ingu hans, sem var 21 árs að
aldri, er hann drýgði brotið,
skal fresta og hún falla nið-
ur eftir 5 ár frá uppsögu dóms
þessa, ef skilorð VI. kafla laga
nr. 19/1940 verða haldin.
(Eins og rakið var í Þjóð-
viljanum á þriðjudag var Gísli
barinn af lögregluþjóni, þegar
hann var að hjálpa manni, sem
sleginn liafði verið niður. Gísli
snerist til vamar en fær fyrir
það 3 mánaða fangelsisdóm).
11. Ákærði Árni Pálsson.
Að vætti lögreglumanns og
samkvæmt játningu ákærðs
sjálfs kastaði hann eggi að
varaliðsmönnum þeim, sem
voru við Alþingishúsið umrædd-
an dag. Þetta gerðist. eftir aC
byrjað var að kasta að þing-
húsinu, og varðar brot hans
við 1. mgr. 100. gr. sbr 2.
mgr. 22. gr. laga nr. 19/1940
og 107. gr. sömu laga sam-
kvæmt lögjöfnun. Þykir rcfs-
ing ákærða hæfilega ákveðin
fangelsi 3 mánuði, en refsingu
lians, sem var 21 árs, er hann
drýgði biot sitt, skal fresta,
og niður skal hún fnlla eftir
5 ár frá uppsögu dóms þessa.
ef skilorði VI. kafla laga nr.
19/1940 verða haldin.
(Gangstéttarlið lögreglu-
stjóra er orðið bert að |>vi að
hafa kastað grjóti í almenning
á Austurvelli. Einn úr því lið»
kastaíi skítugum hanzka fram-
an í Arna Pálssor., en hann
kastar einu eggi í staðinn inn
í hvítliðahópúin. Fyrir það fser
hann 3 mánaða fangelsi).
12. Ákærði Kristján
Guðmundsson.
Hinn 2. janúar 1952, eftir
að héraðsdómur gekk, var á-
kærða dæmt í sakadómi
Reykjavíkur fangelsi 3 mánuði
og svipting kosningaréttar og
kjörgengis fyrir brot gegn 1.
mgr. 142. gr. sbr. 22. gr. laga
nr. 19/1940 og 16. gr. laga
nr. 33/1935.
Ákærði var staddur við Al-
þingishúsið frá því eftir há-
degi umræddan dag,- þar til
skömmu eftir að tilkynnt hafði
verið í hátalara, að þingmenn
Sósíalistaflokksins væru lok-
aðir inni í Alþingishúsinu Að
vætti tveggja óeiðfe.stra vitna
léf ákærði ófriðlega og kast-
aði skeytum aft Alþingishúsiru,
en ekki sáu þau hverju hann
kasta'ði. Sjálfur- hefur ákærði
játað, að hann hafi kastað
moldarköggli að varnarliði Al-
þingis. Þá er og sannað með
játningu ákærða og vætti eins
vitnis, að hann veittist að ljós-
myndara, sem var þar að taka
mynd, og hratt honum. Ákær'ði
hefur því gerzt þátttakandi í
upphlaupinu, og varðar brot
hans við 1. mgr. 100. gr. sbr.
2. mgr. 22. gr. laga nr 19/
1940 svo og 107. gr. sörcu
laga samkvæmt lögjöfnun Þyk-
ir refsing hans hæfilega á-
kveðin fangelsi 4 mánuði.
(Þessi piltur, Kristján Guð-
mundsson, hefur játað, að hann
hafi kastað moldarköggli að
hvítliðinu. Fyrir það fær hann
fjögurra mánaða fangelsi. Um
ljósmyndarann er ekkert vitað
Hann hefur ekki gefið sig
fram).
13. Ákærði Guðmundur
Helgason.
Með játningu ákærða og
(vætti vitniis er sannað, að
hann kastaði eggjum að Al-
þingishúsinu og varnarliði því,
sem þar var. Þetta ger'ðist,
eftir að byrjað var að kasta
mold og grjóti að Alþingis-
húsinu. Með þessu hefur ákærði
gerzt þátttakandi í upphlaup-
inu, og varðar brot hans við
1. mgr. lf'0. gr. sbr. 2. mgr.
22. gr. laga nr. 19/1940 og
107. gr. sömu laga samkvæmt
lögjöfnun. Þykir refsing ákærða
hæfilega ákveðin fangelsi 3
mánuði.
Refsingu ágær'ða, sem var
21 árs að aldri, er hann drýgði
brot sitt, skal fresta, og nið-
ur falla eftir 5 ár frá upp-
sögu dóms þessa, ef skilorð
VI. kafla laga nr. 19/1940
verða haldin.
(Guðmundur Helgason kast-
aði eggjum f hvítliðið og réðst
á þann hát-t að sjálfræði Al-
þingis að dómi Hæstaréttar og
hlýtur 3 mánaða fangelsisdóm).
14. Ákærði Alfons
Guðmundsson.
Ákærði skýrir svo frá, að
hann hafi komið að Alþingis-
húsinu um ki. 3 e.h nefndan
dag og dvalizt bar um Lríð.
Með vætti lögreg'.umarno og
játningu ákærða er sannað, að
fcann réðst, þegar upnh’aupið
var í algleymingi a5 lögreglu-
r»;anni, sem var þarna a' starfi
einkennisbúningi, og sló liann
bnefahögg í andlúið. Taldi á-
kærði sig hafa orðið fyrir
kylfuhöggi, er lögregiumaður-
inn var að reka hann ásamt
öðru fólki frá Aj/ngishúsinu,
en eigi ré!f:.otir þv5 á ncinn
hátt atferli ákærða. Þvi næ.st
reif hann upp allstóra liraun-
he’lu og kastaði hejv.ii í bræði
að lögreglumanninu"';, en hæfði
bann ekki. Um svipað ieyti
fékk mavir nokkur ákærða
barefli, og beitti ha’ r. bv: gpgn
ögreglumönnum, eigí er í
’.jós leitt - livort hann kom
höggi á þá. Með framangreindu
atferii hefur ákærði gerzt þátt-
takandi í upphlaupinu. og varð-
ar brot háns vi'ð 1. mgr. 100.
gr. sbr. 1. mgr. 22. gr. laga
nr. 19/1940 og 107. gr. sömu
laga samkvæmt lögjöfnun. Þyk-
ir refsing hans hæfilega á-
kveðin fangelsi 12 mánuði, en
refsingu ákærða, sem var ein-
ungis 18 ára, þegar hann
drýgði brot sitt, skal fresta,
og niður skal hún falla eftir 5
ár frá uppsögu dóms þessa,
ef skilorð VI. kafla laga nr.
19/1940 verða haldin. Samkv.
3. mgr. 68 gr. laga nr. 19/1940
ber að svipta ákærða kosning-
arrétti og kjörgengi til opin-
berra starfa og annarra al-
raennra kosninga frá birtingu
dóms þessa.
(ABfons kemst í óeirðirnar
eftir að hann liefur orðið fyrir
kylfuhöggi frá Iögregiuþjóni.
Fyrir það hlýtur hann 12 mán-
aða fangelsi (áður 6) og eru
dæmd af honurn borgaraleg
réttindi).
15. Ákærði Páll
Theódórsson.
Ákærði kom a'ð Alþingishús-
inu um kl. 1.30 e. h. og dva'd-
ist þar til þess, er táragas-
sprengjum var kastað
Með vætti vitnis og játningu
ákærða er snnr.að, að hann
kastaði tveiraur eggjum að AI-
þ>ngishúsinu og varnarliði því,
er þar var. Með þessu hefur
hann gerzt þátttakandi í upp-
hiaupinu, og varðar brof haris
við 1. mgr. 100. gr. sbr. 2.
mgr. 22. gr. laga nr. 19/1940
og 107. gr. sömu laga sam-
kVæmt lögjöfnun. Ákvecíst
refsing hans fangelsi 3 mán-
uði. Refsingu ákærða, sem var
20 ára, er hann drýgði brot
sitt, skal fresta og niður falla
eftir 5 ár frá uppsögu dóms
þessa, ef skilorð VI. kafla laga
nr. 19/1940 eru haldin.
(Páll játaði á sig eggjalcast
að gangstéttarliðinu og fær 3
mánuði).
16. Ákærði Garðar Öli
Halldórsson.
Ákærði kom niður að Al-
þingishúsi um kl. 2 e. h. um-
ræddan dag og fór ekki af
vettvangi, fyrr en táragas-
sprengjum hafði verið kastáð.
Að vætti eins vitnis lét hann
þar illa og ófriðlega. Ákærði
kannast við að hann hafi
kastað stólfæti að einkennis-
búnum lögreglumanni, sem var
að æeka ákærða og annað
fólk frá Alþingishúsinu, er upp-
hlaupið stóð sem hæst Kveð-
ur vitnið lögreglumann þenna
hafa áður greitt sér kylfuhögg
í ógáti, en eigi réttlætir það
á neinn hátt atferli ákærða.
Með þessum verknaði hefur á-
kærði tekið þátt í upphiaup-
inu og me'ð því gerzt brotieg-
ur við 1. mgr. 100. , gr. sbr.
2. mgr. 22. gr. laga nr. 19/
1940 og 107. gr. sömu lagæ
samkvæmt lögjöfnun.
Með hliðsjón af fortíð á-
kærða, sem m. a. tvívegis hef-
ur gerzt sekur um líkamsárás-
ir, ákveðst refsing hans fang-
elsi 5 mánuðir. Svo þykir og-
rétt af sömu ástæðu og með
skírskotun til 3. mgr. 68. gr.
framangreindra laga að sviptæ
ákærða kosningarrétti og kjör-
gengi til opinberra starfa ogr
til almennra kosninga frá birt-
ingu dóms þessa.
(Eir.s og rakið var í Þjóðvilj-
anum á þriðjudaginn var Garð-
ar Öli barinn af iögregluþjóni
án nokkurs tilefnss. Varð liaim
reiður þar við og kastaði stól-
löpp að lögregluþjóninum ára
þess að hún snerti hann. Ann-
að gerði Garðar Óli ekki og fær
5 mán. fangelsi og sviftnr kosn-
ingarétti og kjörgengi).
Framhald á 7. siðu. iJÍ