Þjóðviljinn - 31.08.1956, Síða 7
tnoaas' 88»w»MP»»<w»8a»Btot—«»ahwasB»aaw
Föstuáagur 31. ágúst 1956 — ÞJÓÐVILJINN — (7
James M. Cain
Mildred Pierce
MÁLMÚTFLUTNINGUR
90. dagur
vandræðaleg hvað þeim bæri að gera næst og komust aö
þeirri niðurstöðu að þau yrðu að halda þessu til streitu.
Þegar Bert fór út úr bílnum voru þau orðin sammála
um að kominn væri tími til að Wally aðhefðist eitthvaö,
og Mildred var hörkuleg á svip þegar hún ók heim. Hún
fór inn í eldhúsið og sendi Letty burt í nýjum gervi-
erindum. Og þegar stúlkan var farin út flýtti hún sér
inn í hreiðriö og hringdi tii Wallys. Æstum rómi sagði
hún honum frá því sem gerzt hafði og sagði honum
heimilisfangiö sem herra Simons hafði látið hana hafa.
Hann baö hana að bíða andartak meöan hann næði 1
blýant. Þá lét hann hana endurtaka heimilisfangiö og
sagði síðan: „Prýöilegt. Þetta er mikil hjálp. Þaö er ágætt
aö hafa þetta, ef til kemur“.
,,Við hvað áttu meö, ef til kemur?“
,,Ef til kemur að þau verði erfið viðureignar“.
„Ætlai-ðu ekki aö tala við lögreglustjórann?“
„Það er ástæðulaust. Við erum búin að koma þeim
upp að vegg, og eins og ég hef þegar sagt er næsta
skrefiö að láta þau nálgast okkur. Það er bezt að bíða
átekta og —“
„Wally, ég vil láta taka þennan pilt fastan“.
„Mildred, hvers vegna læturðu mig ekki —“
Mildred skellti tólinu á og spratt á fætur með leiftr-
andi augu og hattinn vitund skakkan á höfðinu. Þegar
hún sneri sér við til aö þjóta út um dymar, stóð Veda
þar. Samstundis fór hún að hella sér yfir Wally. „Þessi
maður gerir ekki nokkum skapaðan hlut. Ég er búin
að segja honum hvar pilturinn er. Ég lét leynilögreglu-
mann hafa upp á honunv— og samt ætlar hann ekkert
að gera. Jæja, ég ætla ekki að tala meira við hann. Ég
ætla sjálf á lögreglustofuna“.
Titrandi af geöshræringu og vanþóknmi stikaöi Mildr-
ed til dyra, Hún rakst á Vedu sem virtist hafa fært sig
til að hindra brottför hennar. Svo var gripið þéttings-
fast um úlnlið hennar, henni ýtt afturábak þar til hún
lét fallast niður í sófann. „Þú gerir það ekki“.
„Slepptu mér! Af hverju ertu að hrinda mér? Af
hverju segiröu að ég geri það ekki?
„Ef þú ferð á lögreglustofuna, ná þeh’ í Fon’ester
unga. Og ef þeir ná í hann, þá vill hann ólmur kvænast
mér, og það vill svo til að það hentar mér ekki. Þér
þýkir ef til vill fróðlegt að vita, að hann hefur komið
hingaö. Hann hefur tvisvar stolizt til borgarinnar, og
ég átti í laglegu stríði með að fá hann til að vera góður
drengur og vera kyi’r þar sem mamma sendi hann.
Hann er alveg vitlaus í mér. Ég sá um það. En hvað
hjónaband snertir þá verðurðu að hafa mig afsakaða.
Ég vil miklu heldm’ peningana“.
Mildred tók af sér hattinn og starði á fallegu, til-
finníngalausu stúlkuna sem var setzt fyrir framan hana
og geispaði nú eins og henni leiddist þetta allt saman.
Atbmðir undanfarhina daga komu nú upp í huga henn-
ar, einkum hiö undarlega samband sem hafði myndazt
milli Vedu og Wallys. Glampinn birtist í augum hennar
og- andlit hennar varð hörkulegt. „Nú skil ég hvaö
konah átti við meö fjárkúgun. Þú ert aöeins aö reyna
að hafa peninga út úr henni, út úr allri fjölskyldunni.
Þu átt alls ekki von á bami“.
„Mamma, á þessu stigi er þaö álitamál, og ég álít
að svo sé“.
ÞjóSviljann vantar nnglinga
til blaðburðar í eftirtöldum hverfum:
Norðunnýri
Laugantesi.
| Talið við afgreiðsluna, sími 7500.
Vegna svartletursgreinar á
baksíðu Þjóðviljans, nú í dag,
þar sem dróttað er að fyrirtæki
mínu, SINDRA h.f., að smygla
úr landi eirvír með síðustu ferð
m.s. „FJALLFOSS“, vil ég
taka eftirfarandi fram:
Eins og farmskrá skipsins
mun bera með sér, þá flutti
SINDRI ekki út eitt eiriasta
kíló af eirvír eða öðrum góð-
málmum með þessari umgetnu
ferð skipsins.
Blaðinu ætti að vera fullvel
kunnugt um það, að allar þær
vörur, hverju nafni sem þær
nefnast, og fluttar eru til út-
landa, fást því aðeins settar um
borð í skip hér á landi að fyrir
hendi sé útflutningsleyfi frá
Viðskiptamálaráðuneytinu.
Nú um nokkur undanfarin ár
hefur Sindri h.f. verið eina fyr-
irtækið hér á landi, sem hefur
xeglulega hagnýtt brotajám til
útflutnings. Ennfremur hefur
fyrirtækið öðm hvom flutt út
málma, og þá aðallega gamalt
rafgeymablý. bílavatnskassa og
aluminium xir flugvélum. Þá
málma aðra, sem borizt hafa
til fyrirtækisins og hægt hefur
verið að nýta hér innan lands,
höfum við oft selt til innlendra
iðnfyrirtækja.
Að sjálfsögðu hefur útflutn-
ingsleyfi fyrir öllum okkar út-
flutningi ávallt verið fyrir
hendi, því smygl frá liendi fyr-
irtækis eins og SINDRA, sem
hefur náð þeim árangri með
heilbrigðri iðnaðar- og verzlun-
arstarfsemi að vera eitt höfuð
þjónustufyrirtæki járniðnaðar-
ins í landinu, kemur alls ekki
til greina.
Reykjavík, 29. ágúst 1956.
Einar Ásmuridsson.
Eins og fram kemur í at-
hugasemd forstjóra og eiganda
Sindra ber hann af sér að eiga
nokkra hlutdeild i útflutningi
þeim á eir sem gerður var að
umtalsefni hér í blaðinu. Það
er eigi að síður staðreynd sem
fjöldi manna er til vitnis um
að miklu magni af eir var skip-
að um borð í Fjallfoss s. 1.
mánudag. Spurningar Þjóðvilj-
ans eru því enn i fullu gildi
og væri ekki ófróðlegt að þáð
upplýstist hver stendur fyrir
þessum útflutningi á góðmálmi.
Munið Kaffisöluna
i Hafnarstræti 16
DTBOÐ
Tilboð óskast í byggingu verkstæðis- og geymslu-
byggingar og- vatnsþró í Gufunesi. Teikningar og
útboðslýsing afhendist gegn kr.200.00 skilatrygg-
ingu hjá Almenna byggingafélaginu, Borgartúni 7,
laugardaginn 1. september n.k. kl. 10—12 f.h.
Áburðamrksmiðjan h.f.
<&-
ÞritoviuiNN
einilisþáttar
Þegar skán er
á tungunra
Þegar skán er á tungunni er
það merki þess að maginn er í
ólagi, eða það höfum við haldið
til þessa, en nú segja Englend-
ingar að skán á tungunni eigi
sér ýmsar orsakir, aðrar en
magatruflanir.
Rannsakaðir voru 700 sjúk-
lingar sem margir þjáðust af
stöðugri hægðatregðu, engir
þeirra höfðu skán á tungunm
Þeir sem vom með skán á tung
unni vora einkum þeir sen
reyktu mikið. Aðrar ástæður
voru svo bólgur i niunninuir
eða önduuarfæranum. í sam
bandi við rannsóknina er þesf
getið að áður fyrr hafi skánir
á tungunni verið sett í samband
við hægðatregðu, trúlega vegna
þess að flestir hitasjúklingar fá
hægðatregðu, og svo hefur ver-
ið talið að skánin kæmi vegna
hægðatregðumiar en ekki vegna
hitans.
Strokbreiti
á veggnum
Hér er sænsk hugmynd sem
sýnir hvernig koma má fyrir
strokbretti. Við máimstöng sem
liggur samsíða veggnum er
strokbrettið fest með hólkum,
svo að liægt er að ýta því bak-
við aukavegg sem byggður er
upp 1 hornið, þegar ekki er verið
áð nota það, og síðan má draga
JllR ÍSlí
twnmeeus
smusmoiaaRðon i
Minningarkortln era tll söla'
i sferifstofa Sósialistaflokks-'
ins, Tjarnargötn 20; afgreiftslu j
Þjóðviijans; Bókabúð Kron; ]
Bókabúð Máls og menningar,!
Skólavörðustig 21; og i Bóka-!
verzlnn Þorvaldar Bjarnasou-I
ar i Hafnarfirði |
■ ■■■■■■■■■■■■■■■■■■■aBaaaBaBBaaaailBaBBBaBBaaaa
Teppaliltið
■ komið. — Verð kr. 32,00 m »
1 !
T0LED0
: :
Fisehersundi. «
TIL
LIGGUR LEIÐIN
Langaveg 36 — Sími 8220!*
Fjölbreytt úrval af
♦teinhringom — PóstseJKiura
það fram og sveifla þvi niður
svo að hægt sé að vinna við
það.
11
l k
PgMlJ XV
PÁS2E
•>,
i! pit-a-'::
Nú er farið að framleiða létta
gönguskó og fina samkvæmis-
skó úr teygjuofnu efni. Skórinn
á myndinni er svartur, gljáandi
satínskór, gerður úr lastex^sem
teygist á. En nú er eftir að
vita hversu vel efni af þessu
tagi endast í skó.
|»ÓÐtflUINN
ðtgeíandl: SaœcminKarfiokkur alMffi. — SóslaUstanoltlcurlim. - RltstXirar: Maenut. fUartansícs
(&b.), Slg'urffur Guðmundsson. — Frétt&ritstjórl: Jón BJarnason. —• Blaðamenn Ásmundur 81bui>
Jónason. BJarni Benedlhtsson, Guðmundur Vlgfússon, fvar H. Jónsaon, Masnús Torfl Ólafsson. ■■
AuBlÝBinsiwrtjojn: Jónstelnn Haraldsson. ~ Rltstjórn, afgxelðsla, auglýslngrar, prentsmlðja: SkólavOrðusMg 19 - 81rot 7500 (3
Unur). ~ Asknftarverð kr. 2S 4 mánuðl 1 Reykjavlk *'4grennt: Vr. 22 APn»utfU0ar. — «-an«aBöluvArii v. — x~:
hjóSvlljiiu h f