Þjóðviljinn - 31.08.1957, Blaðsíða 9

Laugardagur 31. ágúst 1957 — Þ.TÓÐVILJIKN ^9
% ÍÞRÓTTIR
fOTSTJÓM. FRtMANH HELGASO0
Sovétríkin unnu Englcmd í
frjólsíþróttakppni 119:93
Kúts hljóp 10 km hlaup á Bezta tíma
sem náðzt hefur í
Um síðustu helgi fór fram í
London keppni í frjálsum í-
þróttum milli Sovétríkjanna og
Englands. Náðist ágætur ár-
angur í mörgum greinum, og
varð keppnin hin skemmtileg-
asta. Þó svo hafi farið, þá hef-
ur ekki verið skrifað nærri því
eins mikið um þessa keppni og
iskrifað var um frjálsíþrótta-
keppnina í fyrra sem aldrei fór
fram, sæliar minningar, þegar
heiminum í ár
hún Nína var sökuð um hatta-
hvarf og allir fóru heim án
þess að keppa; en Nína var
ekki með að þessu sinni og allt
var rólegt.
Stærsti viðburður keppni
þessarar var hlaup Vladimír
Kúts á 10.000 m. Hann hafði
eklti hlaupið, siðan hann hljóp
í maí í vor í París í víðavangs-
hlaupi. Hann hafði þjáðst af
magakvilla. Það var því mikil
Vladimír Ivúts
Til Óskasíi&aidar-safneiula
eftirvænting hjá hinum 40.000
áhorfendum sem voru á White
City leikvanginum.
Fjögra héraða keppni í
Kellavik á morgim
Á morgun fer fram í Kefla-
vík fjölmenn frjálsíþrótta-
keppni, þar sem fjögur héruð
keppa sín á milli. Er keppt í 10
greinum, en þær eru: 100 m,
400 m og 1500 m hlaup, 4X100
m boðhlaup, kúluvarp, kringlu-
kast, spjótkast, hástökk, lang-
stökk og þiústökk.
Héruð þau sem keppa eru:
Ungmennasamband Eyjafjarð-
ar, Ungmennasamband Kjalar-
ness, Akureyri og Keflavík. Er
gert ráð fyrir að keppnin hefj-
ist kl. 2.
Tveir menn taka þátt í keppn-
inni frá hverju héraði, og má
gera ráð fyrir að um 70 kepp-
endur verði þáttþakendur í mót-
inu. Stig eru reiknuð þannig að
fyrsti maður fær 10 stig, annar
7, þriðji 6 o. s. frv., þannig að
8. maður fær 1 stig.
í fyrra fór keppni þessi fram
á Akureyri, og þá sigraði Ums.
Eyjafjarðar, en það kom fyrst
með í keppni þessa þá, en
keppni milli Iiinna aðilanna
hófst áður og hefur verið fast-
ur liður í starfsemi héraðanna
í nokkur ár. Keppni þessi fer
fram árlega, og að þessu sinni
er gert ráð fyrir að hún verði
hörð og nokkuð jöfn
28,13,0. Um annað sætið varð
hörð barátta þar sem við áttust
Bretinn George Knigth og Rúss-
inn Eugenij Zhukov, og Bret-
inn vann á mjög góðum tíma,
29,25,8.
Tveir Rússar köstuðu spjóti
yfir 80 m eða 82,89 og 80,41.
Þessi árangur er aðeins 9 sm
lakari en bezti árangur Sidlos
um okkar keppni við járnmeiin
ykkar án þess að nokkurt
,,járntjald“ sé á milli“, sagði
Jakob Malik við þetta tækifæri.
Úrslit í keppninni urðu aun-
ars þ.essi: ...
100 m hlaup
1. L. Bartenev, S........ 10,7
3. J. Breacker, E ....... 10,9
Kæru Iesendur og safnendur
Öskastundarinnar! Sl. laugar-
dag henti okkur hér á Þjóð-
viljanum það leiða slys að
rugla síðum Óskastundarinnar,
þannig að 1. síðan var þar
sem sú 4. átti að vera — og
öfugt. Það stóð ekki á kvört-
unum frá ykkur út af þessum
inistökum, sem sérstaklega
komu sér illa fyrir þau ykkar
sem Iátið binda Óskastundina
inn. Þið báðuð um að fá þetta
leiðrétf ; og niðurstaðan hjá
okkur varð sú að láta ykkur
fá Óskastuiui fyrra laugar-
dags rétta hér í blaðinu í dag,
í staðinn fyrir að sérprenta
liana og biðja ykkur að sækja
hana eða panta — það hefðu
orðið vanhöjld á því. Svo biðj-
um við ykkur vel að virða og
heitum góðri og spánnýrri
Óskastúnd næsta Íaugardag.
Þetta hlaup Kúts olli heldur
engum vonbrigðum. Hann hljóp
á bezta tíma sem náðst hefur í
heiminum í ár eða 29,13,2-
Hann byrjaði hlaupið með mikl-
um hraða og hljóp fyrstu 1000
m á 2,45,8, og leit hélzt út fyr-
ir að hann væri að reyna við
eigið heimsmet. Svo var þó
ekki, því heldur dró af honúm
er leið á hlaupið. 5000 m hljóp
hann á 14,22,2 og 6 mílur á^>
ú ár.
Síðast þegar lönd þessi
kepptu, en það var í Moskva
1955, munaði 44 stigum, en nú
voru það 26 sem skildu á milli.
Eftir leikinn lagði sendiherra
Sovétríkjanna í London fram
boð til brezkra frjálsíþrótta-
manna um að koma til Moskva
næsta ár og keppa þar, og
bauð þá velkomna þangað.
Við viljum gefa járnmönn-
200 m hlaup
1. J. Konoýalov, S ....... 21,4
3. D. Segal, E ......... 21,6
400 m lilaup
1. F. P. Higgins, E....... 47,3
3. A. Ignatjev, S......... 47,8
800 m hlaup
1. M. Rawson, E ........ 1.48,8
Framhald á 10. sírtu
....

4
Ekki er allt sem sýnist
eftir Kristján Jónason Fjallaskáld
Krýndur situr öðlingur konungs-stóli á,
knéfiiilandi þegna lítur liann sér hjá;
vilji hans er abnáttkur; orö hans laga-boð;
aldrei beygir sorgin slíkt hamingju-goð.
Enginn skiiur hjartað! Nær hauður byrgði húm,
hátta sá ég gylfa í konunglegt rúm;
með hryggðai'-svip liami mændi auða sali á,
af augum hnigu társtramnar. Hver skildi þá?
I aurasafni miklu ég auðkýfing sá,
á asti-leið hans hamingjan gulli nam strá; 1
sorgin þeim gullmúr ei unnið fær á,
er umhverfis sig ltleður mæringur sá.
Engiim skilur hjartað, því auðugan hal
áðan sá ég reika í gullskrýddum sal;
féllu tár af augum á fépyngjur títt;
fölvan stip og harmþnmgiim hver getur þýtt.
1 björtum æskublóma blíða mey ég leit,
brosti rós á vöngum; en sálin var svo heit,
yngismanna vonandi augu stöðru á snót;
aldrei nagar sorgln svo blómlega rót.
Enginn skilur hjartað, því unga sá ég mey
um eugið græna reika í hægum sumarþey,
gleðisnauða,' einmana, grátna með brá;
geislar stóðu af tárunum. Hver skildí þá?
Blíða og unga móður í barnahóp ég sá,
blíða, ást og von skinu auguhum frá;
móðurhjartans. ástar-magn engin bugar neyð,
aldrei verður nornin svo fögru blómi reið.
Enginn skilur lijartað, því yngsta soninn sinn
áðan lagði í vöggu með rósfagra kinn;
hún andvarpaöi sáran og alvald hjálpar bað,
af augum sá ég tár liníga. Hver sliiidi það?
Glaður situr unglingur góðvinum lijá,
glóir vín á skálum, en yndi á brá;
aldrei sigrar harmurinn vhiáttu og vín,
vonar-sól og gleði þar ómyrkVuð skín.
Englnn skilur lijartað, því höfðinu liann
halla döpru áðan að legu-bekknum vann,
og svipinn lians hinn bjarta sorgar liuldi ský
sem sólu byrgði hreggfíóki. Hver skildi í því?
G á t ik r
1.
Ilvað er það í flestum
dyrum, sem öllum er
illa við.
2.
K'aufdýr eitt ég kann-
ast við.
Það kreikar greitt á
aðra hlið.
Það þrír fá leitt á máta-
mið-
Það miktar eitthvað dá-
lítið
í króka.
(Húsgangur),
Ilusgangur er vísa, sem
enginn veit hver höf-
andur er að, en gengur
manna á milli og flestir
iiannast við. Afi minn
fór á honum Rauð er
gott dæmi um slíka
v.'su. Miktar þýðir lek-
ur.
Ráðningar
Skröksagan getur ekki
verið sönn, af því að, ef
maðurinn fékk slag og
do gat enginn vitað itvað
hann hafði verið að
c.rej’ma.
Ráðning á gátunni: —
Fyrsti hét Sveinn, ann-
ar Gestur og þriðji Karl.
SKRÝTLUR
Stöðvaðist úrið þitt,
þegar það datt á gólfið?
Auðvitað! Hé.lstu, að það
befði farið niður úrþví?
AJstaðar er harmur og alstaðar er böl,
aistaðar er söknuður, tára-föll og kvöl;
skiilð eigi hjartað vor skammsýni fær,
né skygnst inní það hulda, sem nokkuð er fjær.
Veröldhi er lelkvöllur heimsku og harms,
er hrygðar-stunur bergmálar syrgjandi barms.
Eífið allt er blóðrás og logaudi und,
sem læknast ekki fyr en á aldurtila-stiimL
iMamraa: Ætlið þið að
fdra að synda i sjón-
im svona seint, þegar
rólin er gengin undir?
Dóra: Já, sólin er geng-
in ofan í sjóinn og þá
hlýtur hann að hitna.
Laugardagur 24. ágúst 1957 — 3. árgangur — 30. tölublað
,,Það er mikið, fröken
góð! hvað þér haldið
csvona öllum tönnunum
yðar óskertum. Hafið
þér aldrei hugsað um
trúlofun?"
„Já, það ættuð þér nú
aö fara sem næst um,“
sagði hárgreiðan, „ég er
lofuð stígvélaþrælnum."
„Lofuð!“ sagði flibb-
inn. Nú voru ekki fleiri,
sem hann gat beðið, og
svo fékk hann skömm
á kvonbænum.
Nú leið langur tími,
og lenti flibbinn seinast
í kassa hjá pappírsgerð-
armanninum. Þar var
roikið tuskusamkvæmi,
fínu tuskurnar sér og
þær grófu sér, alveg
cins og á að vera. Allt
þetta hyski kunni frá
mörgu að segja, en þó
lar flibbinn þar af öðr-
um, því hann var stór-
grobbinn.
„Ég hef átt svo
fjarska margar kærust-
ur,“ sagði flibbinn, „ég
gat ekki verið í friði.
Ég var líka fínn herra,
íyrirtaks vel stifaður,
átti stigvélaþræl og hár-
greiðu, sem ég aldrei
notaði. Þið hefðuð átt
í ð sjá mig, eins og ég
var þá, helzt þegar ég
lá á hliðinni. Aldrei
gleymi ég fyrstu kær-
FLIBBINN
Ævintýri eítir H.
C. Andersen
ustunni minni; hún var
mittisband, hún var svo
fín og mjúk og gull-
lalleg; hún steypti sér
þvottabalann mín
vegna. Þá var líka ein
ekkjufrú, sem varð gló-
sndi, en hún fékk að.
biða og blakkna fyrir
mér. Og enn var dane-
kona ein í fyrstu röð;
hún veitti mér skrám-
una, sem ég geng með
enn; hún var svoddan
vargur. Það kvað svo
rammt að kvennalání
rnínu, að hárgreiðan min
varð skotin í mér; hún
missti allar tennurnar
af á.starharmi. Já, ég
hef lifið mikið og margt
af þess konar, en sárast
tekur mig til sokka-
bandsins — mittisbands-
Framhald á 3. siðu.

í SundhöUinni. (Teikning 13 ára telpu)