Þjóðviljinn - 20.11.1960, Side 9

Sunnudagur 20. nóvember 1980
Þ J ÖÐ VILJINN
(9
Gálum viS nokkuS iœrf af Tékkunum - er
handknaffieikur betri hér en við œtlum?
dáðust mjög að
þessara félaga.
Þeir óskuðu .gð ísl^nzkir hand- ]
knattleiksmenn feiígju sem
fyrgt stórt hús til þess að leika I
í. það mundi breyta leik þeirra
og þroska mjög mikið, qg það
gætu beir svolitið bætt upp með
því að leika meira úti á sumr-
öðrum flokkum ’ uðina rotuðu þeir meir til ferða-
laga um önnur iönd sem léku
aðallega inni i stórum húsunj.
Þeir töldu að bezti léikur
þeirra hefði verið - á móti Fim-
leikafélagi Hal'naríjarðar.
Þcir létu mjög vel yfir öllunr
móttökum hér og létu þau orð
I um
stórum völlúm. Sjálfir. falia að það hefði verið ævintýri
Heimsókn tékkneska hand-
knattleiksliðsins Gottwaldov má
tel.ia með einum af stórviðburð-
um í íþróttalífi bæjarins á þess-
um vetri. Það þótti heldur ó-
trúlegt er það íréttist fyrst að
Víkingur ælaði að fá þingað
eitt' bezta lið Tékkóslóvakíu í
hardknattleik. Vitað var að
handknattleikur er þar á háu
stigi og miög góð féjög þar
starfandi. Var því naumast trú-
að að svo vel til tækist, og þá
ebki sízt fvrir þá sök, áð Tékkó-
slóvakía er langt burtu og ierða-
Jag þaðan dýrt. Hingað til hafa
félög hér haft samvinnu við
handknattleikslið frá Norður-
löndum og Þýzkalardi. Það var
því skemmtileg tilbreytni að ná
samvinnu við eitt landið enn
og þá það sem talið er
bezt utan Norðurlandanna. Það
má líklega teljast lán að Vík-
ingar skyldu ná samningum við
bezta lið Tékka í handknatt-
leik, lið sem hafði innan sinna
vébanda landsliðsmenn og menn
sem tekið haía þátt í úrslitum
i heimsmeistarakeppni. Var það
vissulega trygging fyrir því að
hér væri ekki verið að kaupa
köttinn í sekkr.um.
Slik heimsókn á þessu augna-
bliki og var okkur mikils-
virði, einmitt þegar að því kom
að velja leikmenn þá sem eiga
að æía undir þátttöku í HM, og
3áta þá ganga i gegnum harða
og markvissa þjálfun í því
augnamiði. Leikurinn í Keílavík
hafði líka sína þýðingu fyrir þá
sem að því liði standa og kepp-
endurna sjálfa. Tíminn ætti að
vera nægilegur til að laga þá
galla sem þar komu fram og
býggja upp liðið á þeirri reynslu
sem þar íékkst og í leikjunum
yfi.rleitt.
Lítill munur?
Ef við horfum aðeins á úrslit
leikjauna við þetta meistaralið
frá Tékkóslóvakíu dylst manni
ekki að munurinn er ef til vill
minni en maður hafði gert ráð
lyrir.
Að vísu hafa þeir orðið að
leika við skilyrði, að því er
snertir Hálogaland, sem eru allt
öðru vísi en þeir hafa heimafyr-
ir, þ.e. völlurinn í því húsi
er miklu minni en þeir vellir
£em þeir leika á heimafyrir.
Gerir það mönnum. sem eru ó-
vanir slíkum aðstæðum mun erf-
iðara fyrir. Manni verður á að
álykta sem svo, að handknatt-
leikurinn hér sé kominn á það
stig að beztu erlendu lið sem
hingað koma fái fulla mótspyrnu
í hinu litla húsi sem hér er
leikið í. Leikir Gottwaldov við
Reykjavíkuj-úrvalið, KR og FH
sanna þetta mikið til. Þar nær
Gottwaldov einum vinningi, einu
jafntefli og fær eitt tap, og
markamunur vinnings- og tap-
Jeikja var aðeins 1 mark!
Það var því mikil eftirvænt-
ing að sjá leikinn í Keflavík,
hvemig íslendingarnir kynnu
við sig á stóra vellinum og eins
hvernig gestirnir færu með okk-
ar menn á þeim velli. Ef litið er
aðeins á úrslit leiksins er mun-
urinn aðeins 1 mark!
Ef hér er um réttan mæli-
kvarða að ræða getum við vel
við unað. Vissulega bætti það
aðstöðu okkar manna að undan-
farið hafa handknattleiksmenn.
sem líklegir eru til að fara á
HM í vetur æít í Keílavík, og
ekki síður hitt að meiri hluti
liðsins var úr FH, en þeir æfa
meira út á stórum völlum en
önnur félög, og er það senni-
■lega ekki sízt því að þakka hve
lið FH er sterkt i dag.
Gátum við þá ekkert af þeim
lært?
Þó leikirnir hafi verið jafnir
og tvísýnir, leyndi það sér ekki
að Tékkarnir iéku betri hand-
knattjeik en iiðin hér. Að því
er snerti leikni og hraða í
sendingum, þar eru okkar menn
á eftir. í því sambandi vakn-
ar sú spurning hvort almenr.t í
félögunum sé lögð áherzla á
leikni sem eðlílegt er. Vissulega
er knattmeðferð. leiknin, sú und-
irstaða sem góður handknatt-
leikur byggist á, en slikt lærist
ekki nema með sérstakri æf-
irgu, og það ekki i kyrrstöðu;
það verður að æfast við skil-
yrði sem eru sem líkusl þeim
sem fyrir koma i leik. Hér er
það dregið í efa að um þessa
hlið leiksins sé hugsað eins og
skyldi. Á þessu sviði var það.
sem gestirnir gátu sett okkar
menn á skólabékk. Leikur þéirra
við Hnuna var lika atriði sem ís-
lenzkir handknattleiksmenn gátu
mikið af lært. Þótt munurinn á
leik iiðanna i Keflavik væri ekki
mikill var greinilegt að gestirn-
ir kunnu betur að nota hinn
stóra vö’l og er það í sjálfu sér
eðlilegt. Hvað leikskipulag
snertir voru þeir einnig læri-
meistarar, sérstaklega i húsir.u
í Keflavík.
Hinsvegar. hvað skot snertir,
voru okkar menn 'laetri og skot-
harðari. og er það ekki lítið at-
riði fyrir handknattleikslið. Sjálf
leikaðferðin er svipuð, og mannj
virðist túlkun þeirra á reglum
svipuð og hjá okkar mönnum.
Þó við gætum ýmislegt lært af
þessum ágætu gestum, þá er ef
til viij það ánægjulegasta að iá
samanburð við mjög gott hand-
knattleikslið, sem verður á
margan hátt jákvæður fyrir is-
lenzkan handknattleik.
Það er naumast hægt að kalla
það ofmat þó sagt sé að ís-
lenzkur handknattleikur er betri
en flestir munu ætla, ekki sízt ei
miðað er við þau skilvrði og það
fámenni sem hér er um að ræða.
Undirbúningur undir IDI
Heimsókn þessi hefur einnig
orðið mjög styrkur þáttur í
undirbúningi íslenzkra hand-
knattleiksmanna undir þátttöku
í LIM í handknattleik, og kem-
ur þar fyrst til hinir tveir leik-
ir sem skipaðir voru landsliðs-
möínnum þótt íá síðari haíi
að nokkru misheppnazt.
Eigi að síður ætti heimsókn
þessi að geta geíið forystu-
mönnum um handknattleikinn
hér nokkra reynslu og innsæi í
það. hvar við stöndum, hvað
þurfi að ieggja mesta áherzlu á,
í hverju veilurnar liggja og
styrkurinn.
Þessi heimsókn og sá saman-
burður sem gera má í sambandi
við hana. ætti einnig að vera
handknattleiksmönnum þeim sem
vaídir verða til þess að verða
væntanlegir fulltrúar íslands á
HM i vetur, örfun til æfirga,
örfún til þess að ná það Jangt
að frammistaðan geti orðið góð
þegar á það mót .kemur. Það má
segja að það sé til of míkils
ætlazt, en liandknattleiksmern
hér haía sýnt að þeir geta ein-
beitt sér. að vcrkeínum og það
með góðum árangri. og miðað
við þann efnivið sem hér er og
þann kraft sem ' írlerzk æska
býr yfir. er engin ástæða að
ætla annað en að þeir geti bætt
mikið við getu sína þar til á
HM í vetur.
ísland ætti að ná langt í IIM,
sögðu Tékkarnir
Áður en Tékkarnir i'óru héð-
an létu þeir í Ijós að hér væri
leikinn góður handknattleikur og
yfirleitt betri en þeir bjuggust
við. Þeir víidu lika áíita að ef
vel væri á haldið ætti landslið
íslands að ná langt í heimsmeist-
arakeppninr.i í vetur.
Þeir sögðu ennfremur að ekki
þyrfti að kviða framtíðinni, því
að þéir héíðu séð það mikið af
ungum og efnilegum hand-
knattleiksmönnum. Þeir horfðu á
æfir.gar : hjá- Víking og FH og
sögðust þeir leika nær eingöngu fyrir þá að
úti haust og vor, og vetrarmán- I lega lard.
>ista þetta sérkenniv
Einaogrunarkork
Jénsson &
Tryggvagötu 8
Júlíusson
— Sírni 15430.
I,
P E Y S U R
I
14 ge.rðir ,af peysum. — Orlon-, ullar- og
poplineíni. — lírval af tölum og ýmsum
smávörum. — Ullartreflar — MohairsjoL
Verzlunin H E R A,
Laugavegi 11 — Sími 13100.
iiii#iiii::

i .. , V.Ji.v Í I
Þessi mynd er komin alla leið frá Ástralíu og er tekin er t\Tö áströlsk lið háðu
knattspyrnuleik. Einn leikmarmanna virðist koininn með nelið niður í eitthvað sem
honum kemur ekki við — eða svo er að sjá áf myndnmi.