Þjóðviljinn - 21.09.1969, Blaðsíða 14
14 SlÐA — ÞJÓÐVILJINN — Sunnudiagur 21. septemiber 1960.
cm
ad opna biblíumar sinar, og
hljóð sem mirunti á stunu steig
upp frá kirkjubekkjunum og i't
um.opinn gluggann. Það var auð-
fundið að fóiikin'u var meinilla
við að horfa niður i biblíumar
sínair í stað þess að teygja álkuna
og góna á íramandilegu konuna
með gula hárið. Hún sat á
fremista beitknum og eif hún haifði
nc'kkurn tíma komið í Thorpe
kapelliuna fyrir þennan sunnudag,
þá hafði ég eklá séð hana.
Það síkirjáfaði í blöðum bibl-
íunnar meðan fóHkið leitaði að
Orðskviðunum. Neevy frænka leit
í sífellu upp frá biblíunni sinni
og á þennan kivenmann.
— Væna koinu, hver hlýtur
hana? las bróðir Mearl og radd-
ir þeirra uimiluðu og söngluðu og
hvasluðu og blönduðust saman.
— Hún er mikiis meira virði en
perlur . . . Raddimar héldu á-
fram að lesa: — á lampa hennar
slokknar eigi um nætur . . .
— Þdð senduð miig til New
Orleans í vi'kunmi sem leið, kæru
vinir. Samlesturinn var á enda
og brtóöir Mearl leit aftur upp
frá biblíunni. — Þið senduð mig
til að frelsa sálir. Og nú í dag
vil ég segja yikikur, að einmitt
það gerðum við í vikunni sem
ledð. Vdð frelsuðum tvö stór
hundruð, lofaður sé guð. Tvö
himdruð sélir sem öðlast ljós og
náð. Við sungum sálima og báð-
um og það get ég sagt ykikur, að
áður en vikan var á enda hö'fð-
um við meiri áhey rend askaira
en mairkaðsgleðin ofar í götunni.
Lofaður sé'drottinn! Hann þagn-
aði andairtaik og leit niður til
ókunnu konunnar.
é— Á þiriðjudaigslkivölldið í þeirri
viku kom lítil kona niður sag-
stróðan gamgirm, að altarinu. Hún
kraitp þama við altarið og ég
kraup hjá henni, vinir mánir, og
aUa nóttina áttuim við í stríði
við djöfiullinn þama í saginu.
Undir morgun eygði hún Ljósið,
vinir mínir. Titrandi og örmagna
kraup hún þama í saginu og var
frelsuð. Frelsuð. Og vinir mínir
— rödd hans vairð að hvísili — Ég
HÁRGREIÐSLAN
Hárgreiðslustofa
Kópavogs
Hrauntungu 31 Síml 4224a
Hárgreiðsla. Snyrtmgar.
Snyrtivörux.
Fegrun ar sérfræðingux é
staðnum.
Hárgreiðslu- og saiyrtistofa
Steinu og Dódó
Laugav. 18. III. hæð (lyfta)
Síml 24-6-16.
Perma
Hárgreiðslu- og snyrtistofa
Garðsenda 21. SÍMl 33-9-68
náði mér í leyfiisbréf og ég gift-
ist þessari litlu konu sem ég
hafði náð úr kióm djöfulsins.
Það heyrðist ekkert hljóð í
kapellunni nema suðið x blæ-
vængjunum og flestir voru nú
kyrrir.
Bróðir Mearl leit á okikur öll
og tóik aftur til miáls. — Og í stað
prédikunar í daig, ástkæru vinir,
þá bið ég ykikur að ganga hér
upp að fyrstu röð oig rétta hinni
nýju systur Mearl hægiri hönd-
16
ina sem vináttuvott. Lofaður sé
Guð. Systir Mearl, viltu gera svo
vc-1 að x-ísa á íætux.
Hún stóð upp og sneri sér að
okkur. Undir hlaðanum aif gulu
hári var andlitið sikúrað og
hreint og gljáandi. Það var líka
fölt og hræðslulegt. Kjóilinn
hennar var úr grænu og fjólu-
raúðu silki ‘ og piilsið geiak í
bylgjum eins og á kjóilunum
hennar Eloise. Upp við hálsinn
sáust för eins og einhveir hefiði
slitið þaðan blóm. Eða kannski
pífur eins og Elodse hafði á sín-
um kjólum.
AHir x kirkjunni héyrðu Neew
frænku taka andann á lofti og
það vair þá sem pabbi fór að
brosa. Mamma var aivarleg á
svipinn en andiit hennar var
rjótt. Munnurinn á James varð
eins og kringlótt O og auga-
brúnimar lyftust næstuim upp í
hársrætur. Mamima sparkaði í
fótlegginn á honum. Andlitið á
Neevy frænku var eins og þaö
hefði frosið eftir stununa og
hakan á hénni geikk upp og nið-
ur eins og haikan á Unu Jackson.
Við píanóið sat ungfní Mildred
og las söngbókina. Hún hafði
ekki einu sinni snúið sér við til
að líta á hina nýju systur Mearl.
Ég býst við að gifiting bróður
Meairils haiö verið merkasti við-
burðurinn þetta sumar. Hvert
sem miaður fór, var fólk að tala
um það. Sumt af því fóOiki sótti
ekki einu sinni kirkju í Thorpe-
kapeliuna.
— Jæja, hann lét svei mér
harika sig. Það er það skásta
sem ég get sagt um þetta til-
stand. Neevy frænka hafði komið
heiim til okkar einn daginn eft-
ir fund x trúboðsfélaginu og hún
og miamma vom að tala samian í
setustotfunni. — En kannski
leynist dulin blessun í þvl líka.
Að xninnsita kosti fyrir þig, Ven-
ie.
— Jú, fófllk fær þá um edtt-
hvað annað að t^la en Jim Torr-
ance, sagði Neevy firænka
— Kannsíki gileymir fióHk því að
hann hagaði sér eins og glópur.
— Væna konu, hver hlýtur haina;
SKÁLDSAGA
EFTIR
MARY
DUTTON
ékiki nerna það þó. Textinn var
svo sem vel valinn, ekki vantaði
það. Ég er bara reigiuleiga reið út
í bróður Mearl. Hann fór niður-
eftir og frelsaði markaðspakik fyr-
ir peninga sem 'kiirkjan okkar lét
hann hafia til að frelsa heiðar-
legar sálir! Hún getur sivo sem
þvegið af sér mélninguna og tal-
iö honum trú um að hún hafi
aldrei gert' annað verra en að
vinna við skotfimiborðið, en hún
blekkir mig ekki. Hún er sikytta,
ekki vantar það, en eftir útlit-
inu aö dæma hefur hún verið ein
af þessum — þiessum dirósum!
— Ó, Neevy- Marama andaöi
djúpt að sér og síðan hægt frá
sér aftur. — Hvemig eigum við
að dærnia hana, þegar við þeikkj-
um hana ekki einu sinnd? Hún
virðist allra viðkunnanlegasta
manneskja, ef hún væri etoki
dauðhrædd við okkur öll. Ég —
— Já, ójá. Munnurinn á Neew
frænku var eins og rnjótt strik.
— Ég hef frétt að þú sért strax
búin að heimsækja hana! Jæja,
Venie, ég er ekki viss um að
þetta sé rétti tíminn fyrir þig
að fara að umigangast markaðs-
pakk. Þú veizt —
— Ég veit það eitt, sagði
mamma, — að þú ættir að reyna
að komast eirxhvem tíma réttu
megin fraim úr rúminu á imiorgn-
ana. ' Thoi-pe, farðu og settu
kaffikönnuna framar á eldavél-
ina svo að hún hitni.
Mammia sneri sér við og horföi
á eftir mér fram anddyrið og
inn x eld'húsið, og ég heyrði hana
segja: — Við skulum fá okkur
kafifisopa og hætta að hugsa uim
systur Mearl —
Klukkan í eldhúsinu sýndi
hálfifiaxiim en úti í bakgarðinum
var pabbi að draga bálann fyrir
hornið á reykihúsinu og inn á
milli ferskjutrjánna. Hann var
með handklæði og eitthvað fleira
undir handleggnum. Gráu bux-
urnar hans héngu á herðatré í
stærsta ferskjutrénu. Ég færði
kaffikönnuna framar á eldavél-
ina og fór út um bakdymar.
Ég settist á þvottabékkinn og
kállaði fyrir homið til pabba.
— Má ég tala við þig meðan þú
ert að baða þig? .
Hanxx rak höfiuðið fyrir homið.
— Gerðu það endilega. Hann
hvarf afitur, en éftir endartak
kom höfuð hans í ljós á ný. Hann
fleygði tál miin vinnubuxunum og
skyrtunni. — Pairðu með þetta
og hengdu það fyrir utan baik-
dyrnair áður en við hefijum sam-
i’æðurnar.
Ég hengdi vinnuföt pabba bak-
við húsið og fór síðan afiltur að
bekknum mánum. — Pabbi, vann
systir Mearl á ailvömmarkaði? Ég
á við eins og þeim sem Eloise
fiór með okkur á?
— Já, það skilsfi mér. Rödd
pabba barst til miín undan trján-
um. — En ég held að hún sé bú-
in að leggja frá sér riffilinn.
Sástu hann annars eikki yfir am-
inum, þegar við heimsóttuim hana
hér um kvöldið?
Ég hafði séð hann. Qg þegiar
pabbd var farinn út til að reykja
sígarettu, hafiði bróðir Mearl sagt
að rififillinn héngi þarna fyrir
guðs náð tii að mánna á þær
syndir, sem hún hefiði hreinsað
sig afi.
— Er það synd að sikjóta úr
riffili? kallaði ég mdlli tjánna til
pabba.
Bakdymar opnuðust og
nxamrna og Neevy fi-ænka komu
út á pallinn. — Eikikei-t kafifi,
var Neevy, frænka að segja.
— En ég vil fá poka af þessum
stóðu Eiiberta ferskjum. Dawxx
Starr elskar þær með sykri og
rjóma. Gamla tréð oktoa-r er
loksáns dautt.
— Jæja, taktu eins mikið og
þú viilt, sagði maimimia. — Þú átt
hélminginn hvort sem er. Ég skal
fara inn og sækja kassa. Hún
hvarf aftur inn í húsið.
Neew frænka toom niður
tröppurnar og yfir að þvotta-
bekknuim. — Ertu hér úti að tala
við sjálfa þig? spurði hún mig.
Hún leit í kringum sig í gairð-
inum. — Thorpe, eru þetta
karlmannsbuxur, sem hanga
þarna í trénu?
— Það — það lítur úr fyrir
það, sagði ég. — Mér sýnist það
vera buxur af paibba.
Neew frænka teygðá sig upp
í tréð og losaði herðatréð. Þegar
miiamima kom aítur út stióð hún
enn og hélt á þeim. — Ágætis
buxur, sagði hún við mömtmu.
— Hangandá í trjónum. Sveá miér
þá, Venie. Ég skil ekiki, hvernig
þú getur — uppi x trén! Hérna
Thorpe, farðu með þær inn í
húsið!
— En — Mamma renndi aug-
unum í sfcyndi um garðimn og að
pallinu'm . bakdyramegin og hún
sá hvar vinnubuxurnar hans
paibba héngu á naglanum — En
HÚSMÆÐUR!
Hvað er betra í dýrtíðinni en lágt vöru-
verð? Matvörumarkaðurinn opinn til kl.
10 á kvöldin. — Gjörið svo vel að líta inn.
Munið hið lága vöruverð.
Vöruskemman
Greíttisgötu 2.
FáiS þér (stenzfc flólfteppi frfii
cmm
Zlltima
TEPPAHUSIÐ
Ennfremur ódýr EVLAN teppl.
Sparlð tíma og fyrlrfiöfn, og verxtiS ó einum staS.
SUÐURLANDSBRAUT10. REYKJAViK PB0X1311
CIUBXIRY Itl.OSSOM-skóíibiirðnr:
Gliinsiir liriur, endlst betnr
auxur - juyriur - re Úipur - o.mJI. Ó.L. Laugavegi 71 — Sírhi ysur- 20141
KOPÁ VOGUR
Blaðbera vantar í Kópavog.
*
ÞJÓÐVILJINN, sími 40-319.
Tek að mér að skafa upp og olíubera úti-
hurðir og hverskonar utanhúss viðar-
klæðningu. — Upplýsingar í síma: 20738.
SÓLÓ-eldavélar
Framleiði SÓLÓ-eldavélar af mörgum stœrðum og
gerðum. — Einkum hagkvœmar fyrir sveitabœi,
sumarbústaði og báta.
Varahlutaþjónusta.
Viljum sérstaklega benda á nýja gerð einhólfa
eldavéla fyrir smærri báta og litla sumarbústaðí
ELDAVÉLAVERKSTÆÐI
JÓHANNS FR.
KRISTJÁNSSONAR h.í.
Kleppsvegi 62 — Sími 3SÖ69.
HÚSAÞJÓNUSTAN s.f.
MÁLNINGARVINNA
ÚTI-INNI
Hreingerningar, lagfærum ýmis-
legt s.s. gólfdúka, flísalögn. mós-
aik, brotnar rúður og fleira.
Þéttum steinsteypt þök. —
Bindandi tilboð. ef óskað er.
SÍMAR: 40258 og 83327
Auglýsingasími Þjóðviljans er 17500
i