Þjóðviljinn - 17.04.1971, Blaðsíða 5

Laug&rdagur 17. apnSl 1971 — ÞJÖÐVHjJINN — SlÐA j
izi'ntfCtVASktf.Trr.

*ih***' - <
/ -• <—•. * <*
♦v .v--':
\ f +;er.«.n^

J '/ "
,v. Q
Y/VaTvIK fiGrth
u'',n+. a

V 'C«U ¥"1-
\l "
,J’%
-5\''
t ’ **♦•' M 4»
.4y5ífci^tíiffr
•JWt,
<*Ór^xvU4tr

✓♦-jvu.* OV«<njí+
«-e*w*x*t
'y J>íturí4i

fUí*r*
<J* :

■aflH
Enn ein hugteiðing um náttúruvernd og virkjanir

>nxur*mórn
^'urtfí
HA»ul'W*r
' l&ftérfÍ'S >

*> o

v7.‘V' .
riJ5«n#< ’ "
o wsnJimi
. ' cjC»»/»*/ý'
^Ól>.T3FJí/R01iR
í t Hri2\
f ' "■ '
>■ V.
Sv«- —T
O lAXKtr*

'rV ." fy7bi+iítí*iir;fí'i, W
- - ■ '/ 3
V. -V»y*' r<
“ f\ \
/ -V
„ Vt)MfÁr,IÖPOUR<&

- * ..„ , V ’ ‘ */./?,
, '* ’*•> :
. ,.,»• . - ,/' -
;v-* ' ••• .• ,
,: .;;.;/. '■■/ . , ’ín ■ ' ■ . ;.: '■ . !;f|
H«í;rwjwr4*
‘ £
& 1 iJS!?n » '"v J
%pfa
Kort sem m.a. sýnir vatnasvæði Laxár.
HÁKON JONSSON:
Píslarvottarnir á Akureyri
<s»
Fyrir noilokru bárust mér fró
knmningja 2 blöð af Moggan-
um. sem höfðu inni að halda
m.ia. grein geysilanga, þar sam
Bjiami Akureyrarbæjarstjóri
sendir kiveðju guðs(?) og sínia
„tyeimur mætustu rithöfund-
um þjóðarinnar, óperusöngvur-
um, leikurum, útvarpsþul, sjón.
varpsfréttamanni, miklum
fuigilafræðingi,“ svo og vond-
um marxistum o.fl. svo sem
„bændaauðvaidi“ ógurlegu.
Þessir ailir og raunar mikiu
fleiri hafa gerzt sekir um ó-
dáðaverk mikil, þeir hiafia m,a.
„skorið upp herör gegn meng-
un á Norðurlandi, hafia efni á
a@ blása á framfarimar, en
hafa patent á þjóðhollustunni
norðan lands og sunnan“.
Trúlega þykjia einhverjum
kveðjur þessar nokkuð kaldiar,
en hefiur háttvirtur bæjarstjóri
haft „efni á“ öllu sínu grjót-
kasti, eða málstað þeim sem
hann er að burðast við að
verja verið mikil stoð í þessu
herhlaupi hans? Ég hygig ekki
að svo sé.
Greinarhöíundur vitnar í
„Rómverjia nokkum, sem hafi
spurt hivað væri sannleikur,
en lýðurinn hafi fiarið sínu
fram“. Telur hann sig hafa
„efni á“ að líkja framkomu,
aðferðum og áformum Laxár-
virkjunar-forkólfanna á vatna-
svæði Laxár og Mývatns og
við bænduma þar við verk
þess manns, sem nefndum
Rómverja var ætlað að dæma?
Hafi Pílatus sáluigi verið fyrir-
myndin hjá Bjama bæjar-
stjóra. fer manni kannski að
skiljast hví vefur hans er svona
siaman settur; látast bara ekki
vita hvað er sannleikur, bafa
endaskipti á staðreyndum og
skrifa svo tólf-þrettán dálka
langloku í þeim dúr!
Landeigendaauðvaldið
Þýzki kanslarinn Adolf Hitl-
«r kenndi það m,a. í „biblíu“
sinni, að ef oama lygin ’væri
endurtekin nó-gu oft kæmi loks
að því að maður tryði henni
sjálfur (og þar með væri hún
orðin sannleikur?). Gyðingar
og kommúnistar vom höfuð-
óvinir mannkynsins og þá var
heilöig köllun hinna „hreinu
arí-a“ að útrýma þeim.
Kanslari Akureyringa hefur
ef til vill haft hliðsjón af þess-
ari „speki“ foringjans þýzka.
þegar hann býr til „land-
eigendaauðvaldið“ á íslandi i
ársbyrjun 1971. Láturn bann
lýsa því sjálfian:
Lítill hópur mianna, kiannski
5 þús. á mest allt fsi'and. —
— — Við hinir eigum ekkert
af landinu, nema þa@ sem rík-
ið og sveitarfélög eiga. — —
— Flestir eru landeiigendiur
þessir bændur, sem yrkjia jörð
sína, í friði við guð og menn.
— — — En meinnibluti iand-
eigenda — afiar fámennur bóp-
ur bmskara, hafa fyrst 'ög
frernst annarskonar arð af
vinnu sinni en ax'ð vinnunnar“
(?) — — — Þess háttar kapi-
talistar eiga Seltj'amames,
Keflavík og Mosfel-lssveit. Aðr-
ir eiga veiðiár, svo sem Laxá.
Sumir græða á að selja land-
lausum þéttbýlislýð landskika
undir hús. Aðrir græða á að
láta hið opinbera taka iand sitt
eignamámi. — — — Landeig-
endur við Laxá láta sér ekki
nægja bætur fyrir raunveru-
legan skaða, heldur reyna með
ofstopa, áróðri og ofbeldi (let-
urbr. miin) að bafia fé út úr
fyrirtækjum á Akureyri og
Húsavík út á draumóra og
ímynduð landspjöll".
Já, „landeigendiaauðvaldið“
sem „á Laxá“ er ægilegt í
bugsýn aumingja Bjama. Þó
finnst mér mig rárna eitthvað
í a@ á sínum tíma hafi Lax-
árvirkjunarforkólflamir látið
birtá skfS' ýfir alla búendur
Laxárdals og bústærð þeirra,
til að sýna hve lítið væri í
húfi (væntanlega fyrir þjóðar-
búið), þótt býlum þeirra væri
sökkt undir uppistöðulón fyrir-
hugaðrar virkjunar og þeir
hættu búhokri sínu. Nú eru
þessir sömu bændur alit í einu
orðnir, ásamt hinum voðalegt
auðvald, svona getur ýmislegt
breytzt á slcömmum tíma. Of-
stopafúllir ofbeldisiseggir ráða
ríkjum á Laxárbökkum og
þessir dárar, ásamt Mývetning-
um. ríkja yfir því vatnasvæði,
sem Aknreyri og raunar öllu
svæðinu Dálvik — Langanes er
lifsnauðsyn að virkja hvern
vatnsdropa úr — og meira tii.
Sækja verður til viðibótar
hluta Skjálfandafljóts, því það
rná ekki orða að virkja á ann-
an hátt, þótt merfcur og þaul-
kunnugur bóndi í framanverð-
um Bárðardial hafi leitt sterk
rök að mildium möguleifcum til
stórvirkjunar með íshólsvatn
sem uppistöðulón, virkjunar
sem ekki myndi batfia teljandi
náttúruspjött i för með sér og
örugglega engum spjöllum
valida á Goðafossi.
Um þetta þegir Bjarni vendi-
lega í öllu málæðinu, enda vel
skiljaniegt. Þá væri augljóst
h-ve haldlaus hún væri uppi-
staða vefsins, sem vefiarinn
mikli setti upp til a@ vefa úr
það fclæði sem hylja átti sár-
ustu nekt Laxárvirkjunarfor-
kólfanna. Landeigendaauðvald-
ið, hugarfóstur Bjama bæjar-
stjóra. eru draumórar, sem
hvergi komast i snertingu við
raunveruleikann. Hann má því
hamast í tómum veflstólnum,
eins og vefiaramir í ævintýrinu
fræga, sem allir þekkja.
Hinn raunvetmlegi
auður Laxár og
Mývatnsbænda
Víst má með sanni segja að
möguleikar bænda á Laxár-
bökikum og Mývatnssvæðinu
til að bagnast á sölu veiðirétt-
ar fyrir löndum sinum séu
miklir í framtí’ðinni, ef sjón-
armið okkar náttúruvemdar-
manna sigra. Annars ekki.
Náttúruvernd og baigsmuna-
mál bænda umrædds svæðis
fara saman, það þarf enga
„sauðargæru" þar yfir að
breiða og er ekkert vanvirðu-
mál.
Það er ósköp hlálegur mál-
flutningur að tala um það sem
einhverja skerðingu á náttúru-isv
vemd, jafnvel mengun, ef iax-
og silungsveiðimenn, bvort
heldur innlendir eða erlendir,
fá þess kost að dvelja við
veiðiskap í eftirsóttri veiðiá,
í flokki þeirra fegurstu í víðri
veröld. Og ef borft er á mál-
in eingöngu frá sjónarhóli
gróðahyggjunniar, svona til að
þóknast virkjunaragentunum,
sem á engin mál geta litið á
annan hátt, ja, þá er aiveg
óhætt að fullyrða að óspillt
Mývatnssveit og Laxá munu
verða sá sterki segull sem
dregur hingað til landsins er-
lenda ferðamenn og þannig
ginn sterkasti aflgjafi til a@
skapa eftirsótt ferðamanna-
land, sem éjr veit ekki betur en
sé óskadraumur margra nú.
Háskólabíósfundurinn
Ósköp hefur sá fiundur far-
ið í tauigamar á blessuðum
bæjarstjóranum. Hann segir að
„landeigenda-auðvaldið" njóti
aðstoðar „lýðs sem villzt hef-
ur inn á heiðar florheimskun-
ar og ofstækis, undir leiðsöign
stórskáldia — — — mieð að-
stoð uppflosnaðra, rómiantískra
sveitamanna, sem engu vilji
breyta í sínum beimalhögum,
þó þeir þori ekki að búa þar
sjálfir“ og þessi „Iýður“ —
„hefur slegið ryki í augu lands-
manna, sem fHykkjast í Há-
skólabíó til að greiða herkostn-
að hinna norðlenzku dinamit-
og maurasýrusérfræðinga land-
eigend!aauðvaMsáns“,
FYRRI
HLUTI
Þarna voru margar fluigur
slegnar í einu höggi — og þið
flenguð yfckar skerf, góÖir
Reykvíkingar en sem betur
fer ætlar hinn orðprúði Akur-
eyrarbæjarstjóri að reyna að
þurrka rykið aftur úr augum
ykkar með ritsmíð sinni, því
að hiann er maður góðhjartað-
ur og má ekkert aumt sjá.
Skriftamál mín
Ég sem þessar línur rita var
alinn upp á bökkum Laxár frá
6 ára aldri. Þar búsettur í 20
ár. Ted mig þekkja allnáið um-
hverfi árinnar frá Gljúfrum
til upptaka. f þau 26 ár, sem
líðin eru síðan ég flutti úr því
urohverfi hef ég getað átt þess
kost að heimsækja æskustöðv-
arnar hvert sumar og þá ætíð
rennt fyrir silung i ánni. Eftir
að „mannvirkjagerð" hófst við
Mývatnsósa tók fljótlega að
minnka veiði í ánni. En um
þverbak keyrði eftir lokun
Miðkvíslarinnar frægu. Enda
þá Idfcuð leiðin, sem urriðan-
Framhald á 7. siðu.
10,25,30 og
40 sýningar á
leikritunum

Fjögur leikrit em nú sýnd
á fjölum Þjóðleikhússins um
þessar mundir. f næstu vikiu
nær hvert leikrit heiliuím eða
hálfum tug, hvað sýnihga-
fjölda snertir, og er það afi-
óvenjulegt á þetta sfeömmum
t£ma.
Ég vil — ég vil verður sýnt
í 40. skiptið n.k. fhnmitudag,
og eru þá eftir aðeins 3 sýrt-
ingar á leifenum. Ég vil — ég
vil, var frumsýnt í lok otot-
óber og hefiur leáfeurinn ver- _
ið sýndur við mög góða að-
sókn.
Fást verður sýndur í 30. |
skiptið n.k. sunnudag og verð-
ur það næstsíðasta sýning
leikBins. Leikurinn hefur vaifc-
ið óskipta athygli og góða að-
sókn. 25. sýningin á Litla
Kláusi og Stóra Kláusi verð-
ur á sumardaginn tfynstav
Uppselt hefur verið á 22
sýningar leifesins.
o
Á laugardag verður svo 10.
sýningin á Svartfiugli Gunn-
ars Guínnarssonar, en leik-
gerðin er sem kunugt er
eftá-r ömólf Ámason. Leifcur-
inn. var frumsýndur flyiir
réttum mónuði.

3