Nýja dagblaðið - 17.07.1937, Síða 4

REYKJAVlK, 17. JÚLÍ 1937.
5. ÁRGANGUR — 163. BLAÐ
NYJA DAGBLAÐIÖ
IGamla Bíól
BEN
HUR
Hin heimsfresga kvik-
mynd er gerist á dög-
um Krists.
Aðalhlutverkið leikur:
RAMON
NAVARRO.
Stórienglegust o g
fegurst allra kvik-
mynda.
Annáll
Blaðinu hafa borizt skýrslur
embættismanna Stórstúkunnar. —
Samkvæmt. þeim hefir verið selt
áiengi hér á landi fyiir 150 þús.
kr. minni upphæð siðastliðið ár
heldur en 1935. Er lækkunin mest
. Hafnarfirði 110 þús. kr. í Vest-
mannaeyjum er hún 25 þús. kr. og
i Reykjavík 50 þús. kr. Aftur á
móti hefir útsalan á Seyðisfirði
selt fyrir 12 þús. kr. meira árið
1936 en 1935 og útsalan á ísafirði
fyrir 25 þús. kr. meira. — f
skýrslu um áfengislagabrot, kærur
og fleira árið 1936 segir, að lög-
reglan hafi 698 sinnum verið köll-
uð á opinbera staði og 488 sinn-
um i heimahús, 13 konur hafi ver-
ið kærðar vegna ölvunar, en auk
þess liefir 635 aðrar kærur borizt
vegna ölvunar, þar af befir í 34
■ilfellum verið um menn við bif-
reiðaakstur að ræða og i 34 til-
fellum hafa ýmsar fleiri sakir ver-
ið. — Fyrir smygláfengissölu,
bruggun og fleira hafa 38 menn
gerzt sekir. 24 árásir hafa verið
framdar á götu á árinu.
Veðurútlit í Reykjavík og ná-
grenni: Hægviðri. Smáskúrir.
Næturlæknir er í nótt Daníel
Fjeldsted, Hverfisgötu 46, sími
3272.
Útvarpað í dag: kl. 10,00 Veður-
fregnir. 12,00 Hádegisútvarp. 15,00
Veðurfregnir. 19,10 Veðurfregnir.
i9,20 Útvarpstríóið leikur. 19,55
Auglýsingar. 20,00 Fréttir. 20,30
Upplestur: „Einn dagur á Horn-
bjargi". Gullpennaritgerð Mennta-
skólans í Rvík 1937 (Áskell Löve
stúdent). 21,00 Hljómplötur: Kór-
lög. 21,30 Harmóníkuleikur (Pétur
•lósepsson). 21,55 Danslög.
Húsmæðraskólinn að Hallorms-
stað og hússtjórnarskólinn á ísa-
firði auglýsa báðir eftir væntanl.
nemendum. H al 1 o r m s t a ð a s kó 1 i nn
starfar í tveimur ársdeildum frá
20. sept. til aprílloka, en hús-
stjórnarskólinn á ísafirði starfar
með tveimur námskeiðum frá 1.
október til 1. júni.
Samtíðin, 6. hefti, er nýkomin út.
í henni eru tvö allmerk viðtöl,
annað við Hannes Guðmundsson
iækni um kynsjúkdóma, en hitt
við Jóhann Briem um málaralist.
Kvæði er í ritinu eftir Gunnar
Arnason frá Skútustöðum og
heitir það Strandafjöll. Margra
fleiri grasa kennir þar.
Um þessar mundir er verið að
gera umbætur ~á hinum frekar ó-
glæsilega trjáreit fyrir neðan
Bjarkargötuna við sunnanverða
tjörnina. Hefir verið rist ofan af
dálitlum bletti og þökunum hlað-
io upp í garð norðan við blettinn
til skjóls plöntum, sem gróður-
settar verða þar. Er um þennan
skjólgarð það að segja, að hann
rr fjarri því að vera fallegur- eða
smekklegur og ýmsum mun þykja
ósparlega farið með þökurnar, þar
sem skortur er á þeim i bænum,
cg' hefði enda skjólgarður . úr
jmbri getað verið snotrari og
komið að svipuðu gagni. En manni
kemur jafnvel í hug, að umbæt -
urnar í trjáreitnum við Bjarkar-
götu verði álíka röggsamlegar og
þær, er gerðar voru á tjamar-
bólmanum í vctur.
Ostavikan.
O S T U R
er holl Sæða, sem Sólk ætftí að borða
sem allra mest aS. Hann þarS því að
vera ódýr lengur en eína viku á ári.
Þeir sem haSa viðskiSti sín við Pönt-
unaríélagið vita að par er osturinn
altaS seldur með lítilli álagningu og
núna i ostavikunni á heildsöluverði.
PöntunarSélagið,
Skólavörðustíg 12. — Grettisgötu 46.
Vesturgötu 33.
í Hafnarfirði, Strandgötu 28,
Hvert steSnir
AlþýðuSlokkurinn ?
Framh. á 3. síðu. j
itinar. Ef mistök eru í því efni '
þá er það annarra sök, Við
höfum gert okkar til að ríkis-
stjómin gæti líka haft vinnu-
frið og þingflokkarnir tækifæri ,
til að búa sig undir erfiðleika
þá, sem bíða allra þingmanna,
með ábyrgðartilfinningu á Al- j
þingi í vetur. Alþ.fl. hefir
ekki nema um tvo vegi að velja
Annaðhvort að fylgja hinni
gömlu stefnu Staunings, Per !
Albin Hanson, Nygaardsvold og
Jóns Baldvinssonar, eða að
kasta sér út í æfintýri með 1
forsjárlausum yfirborðsmönn- 1
um. Forlög íslenzku verka- '
mannastéttarinnar ánæstu ára-
rugum geta verið komin undir
því, hversu leiðtogum íslenzka
Alþýðuflokksins tekst að halda
á málum sínum.
Framsóknarmenn hljóta af
mörgum ástæðum að óska þess,
að gifta og manndómur megi
verða yfirsterkari í þróun
verkamannaflokksins. 1 tutt-
ugu ár hafa Framsóknarmenn
og umbótafúsir verkamenn
starfað saman um hin þýðing-
armestu mál. Þar hafa að vísu
stundum komið til greina deil-
ur og hörð átök og hörð orð.
Sameiginlegu og þýðingar-
miklu átökin hafá þó verið
miklu fleiri, heldur en kapp-
raunirnar. Og svo getur enn
íarið um mörg ókomin ár, en
þó því aðeins að flokkarnir nái
því jafnvægi og þeirri samstill-
ingu um stjórn og framkvæmd-
ir, sem hann hefir of oft vant-
að nú í ár.
Framsóknarmenn geta ekki
óskað nábúunum til hægri og
vinstri betri óska en að þeim
megi takast á vikunum þar til
Alþingi kemur saman, að kveða
niður ólánsfylgjur sínar, naz-
ista og kommúnista, eins og
Nýja Bló
Kósakka-
höíðíngínn
Tarass Bulka
FrönBk stórmynd sam-
kvæmt samnefndri
sögu eftir rússneska
skáldsnillinginn M.
Gogal, gerð undir
stjórn rússneska leik-
stjórans Alexanders
Granowsky.
Aðalhlutverkin leika:
Harry Baur
Danielle Darricux
o. II.
Börn fá ekki aðgang.
við höfum gengið frá sams-
lionar leiðindaveru, sem lædd-
ist í slóð okkar. Við munum
ekki láta í ljós nein undrunar-
merki, þó að skipti nábúanna
kunni að verða nokkuð öfga-
kend og með þverbrestum þar
til vetrar að. Islenzkir kjósend-
ur munu smátt og smátt kenna
hinum skammsýnu umbrota-
mönnum landsins, að dagar
þeirra eru liðnir að kveldi. —
Framundan er hið mikla starf
að gera þjóðina aftur fullkom-
lega frjálsa, að endurreisa at-
vinnulífið úr fangbrögðum
heimskreppunnar, að skapa at-
vinnu handa hverri manneskju,
sem hefir dáð til að vinna fyrir
daglegu brauði. Með hinni
gætilegu og þolinmóðu mála-
miðlunarstefnu, sem læra má
af Englendingum munu Fram-
sóknarmenn bera giftu til að
lægja öldugang þann, sem nú
virðist líklegur til að granda
snekkjum samferðamannanna.
J. J.
ÖRLAGAFJÖTRAR. 3
— Ég á gamla móður heima í Englandi Kit. Það
eru tólf ár síðan ég fór að heiman, og sex ár síðan
ég hefi fengið fréttir að heiman.
Kit horfði á hann undan hvössum dökkum brún-
um.
— Hún hefir líklega ekki fengið glöggar fregnir
frá þér heldur, mælti Kit þurlega.
Farfax varð vandræðalegur.
— Nei, það er satt. Ég hefi oft ætlað að skrifa,
en geymt það, til þess að ég gæti skrifað einhverjar
góðar fréttir. Ég leitaði að gulli í Kaliforníu áður en
ég kom til Klondyke, en ég hefi aldrei fengið neitt
teljandi handa á milli. Ég hefi ekki haft kjark í mér
til þess að skrifa henni sannleikann, — að ég væri
ónytjungur, eins og hún óttaðist og hélt. En ekki gat
ég frekar sagt henni ósatt, og þá var þögnin máske
bezt. Ég sendi henni örfáar línur frá Dawson í fyrra.
Sagði að mér liði vel og ég ætlaði einhverntíma að
koma heim til gamla landsins aftur. Alltaf síðan hef-
ir mér fundizt að hún þarfnast nærveru minnar, —
og nú er ég að fara heim. Líklega hefði ég aldrei átt
að skilja við hana, en ég gat aldrei liðið manninn,
sem hún giftist.
— Áttu við föður þinn?
— Nei, ég á við manninn, sem hún átti síðar. Fað-
ir minn dó þegar ég var smástrákur, og hún varð að
ala mig upp og sjá um menntun mína. Það varð víst
nokkuð dýrt alltsaman. Svo þegar ég var átján ára,
þá giftist hún aftur, auðugum kauphallarbraskara.
Hann var ekkjumaður með þrjá krakka, og það nær
gjörsamlega ómöguleg börn. Það var eins og þau
héldu að þau ein ættu allan heiminn. Eldri strákur-
inn, sem hét Luke, hafði það sér til dægrastyttingar
að minna mig á, að ég væri betlari, sem lifði á pen-
ingum pabba síns. Einu sinni tók ég hann og barði
hann ærlega, en rétt í því kom gamli Cavandish,
faðir hans heim af veiðum. IJann stökk af baki, þeg-
ar hann sá til mín og sló til mín af afelfi með svip-
unni. Ólin hitti mig þvert yfir andlitið, og sársauk-
anum reyni ég ekki að lýsa. Ég sleppti mér alveg.
Ég stökk á hann, fleygði honum um koll, þreif af
honum svipuna og lét ólina ganga yfir hrygginn á
honum þangað til ég var orðinn lúinn í handleggn-
um. í því kom móðir mín að, og hún skammaði mig
með þeim niðrunarorðum og gremju, að það dró úr
mér allan mátt. Um nóttina fór ég að heiman. Ég
tók ekkert með mér nema það allra nauðsynlegasta.
Ég komst til Plymou'th, leyndist þar í skipi, og ég
fannst ekki fyr en komið var á þriðja sólarhring í
haf. Skipið var að fara til New York. Fyrstu árun-
um héma vestra ætla ég ekki að reyna að lýsa, en
einhvernveginn lifði ég þau af. Að lokum skrifaði ég
móður minni, og fékk frá henni innilegt og gott
bréf aftur, en þó voru í því duldar ásakanir um mína
fyrri hegðun. Þá ákvað ég að fara alls ekki heim,
fyr en ég gæti borgað Cavandish hvern eyri, sem ég
og móðir mín hefðum þegið af hans fé. En nú er ég
loksins að fara heim aftur. Vasarnir eru tómir, en
hugurinn fullur af lítillæti. — Hann hló við. — Það
er erfitt, Ki't, en móðir mín er að verða gömul, og
ég er þó alltaf eina bamið hennar.
Hann sneri sér hvatlega frá Kit og fjarlægðist
hann. Það var eins og hann hefði séð eftir því að
hafa sýnt Kit inn í fortíð sína.
Kit varð hugsi. Hann vorkenndi Farfax. Farfax
hafði marga góða kosti, þrátt fyrir- hvatvísi sína og
skjótlyndi. Hann fékk sér stundum dálítið í staup-
inu, og hafði gaman af peningaspilum, en sam't sem
áður var hann tryggur og áreiðanlegur. Kit Carew,
sem var góður mannþekkjari, hafði við fyrstu sýn
verið þess fullviss, að Farfax hefði ærlegan mann
að geyma, og árslöng vinátta þeirra hafði staðfest
þann dóm.
Kit leit til hliðar, þangað sem stór og loðinn eski-
móa-hundur lá og hringaði sig upp á þilfarinu. Kit
blístraði, og þegar hundurinn heyrði það stökk hann
á fætur og flaðraði upp um Kit. Þetta var máske
allra nánas'ti félagi Kits. Þeir voru búnir að reyna
saman margt sætt og sárt og höfðu oítsinnis verið
hver öðrum til ómetanlegs gagns. Nafn hundsins var
Gyp. Kit fór ofan í úlpuvasa sinn og tók upp stóra
kexköku, sem hann henti á þilfarið við fætur hunds-
ins. Gyp sat á afturfótunum, framlöppunum dingl-
aði hann vonarlega og horfði á kökuna, er lá við
fætur hans. En ekki gerði hann neina tilraun 'til þess
að taka kökuna. '
— Tatku það Gyp, mælti Kit .Og að vörmu spori
stökk Gyp á bráð sína og fljótlega hvarf hún inn
milli sterklegra skolta hans.
Kit hló og klappaði Gyp, en fljótlega þagnaði hlát-
urinn á vörum hans. Honum varð litið fram á þilj-
urnar, þar sem spilamennirnir sátu. Farfax var sezt-