Íslendingaþættir Tímans - 12.06.1976, Síða 6

Guðrún Jónsdóttir
Mýrum
Fædd 17. mai 1895.
Dáin 7. október 1975.
„Gæfa var aö samfylgd þinni”. Þessi
setning er mér efst I huga nú er ég rita
nokkur minningarorð um vinkonu
mina Guðrúnu Jónsdóttur, Mýrum. Á
vegferð okkar gegnum lifið njótum við
ávalltgóöra eiginda samferðafólksins.
Þannig öðlumst við dýpra og raun-
særra lifsmat i samskiptum við heil-
steypt og hreingeðja fólk, sem ekki
bregst þegar á reynir, né stendur hjá
þegar liösinnis er þörf, en gengur fram
með höfðingslund, sem hvorki spyr um
mannaforráðné viðurkenningu, reynir
aðeins að leysa sitt hlutverk af hendi
meö vönduðu hugarfari. Slík hygg ég
aö persónuáhrif Guðrúnar hafi verið,
þarna fór traust og hjartahlý kona,
sem gott var að eiga samfyigd meö.
Og þó hún hyrfi okkur sjónum, háöldr-
uö#var sem staldra þyrfti við til þess að
átta sig á aö hún væri öll. Hún var
okkur tákn þess að aldur viröist auka-
atriði þegar lifað er og hrærzt i dagsins
önn fram undir þaö slðasta, og ávallt,
sem veitandi fremur en þiggjandi.
Guðrún var fædd i Sauðeyjum á
Breiðafirði 17. mai 1895. Munu að
ættum hennar hafa staðið sterkir
stofnar. Hún ólst upp i eyjunum við
alla algenga vinnu, sem þar var stund-
uö til sjós og lands. Það er alkunna hve
lifsbarátta eyjafólksins var ströng og
oft þurfti að heyja tvisýnt striö við
óbliönáttúruöfl. Það lætur að likum að
þroskaár i sliku umhverfi hafi verið
Guðrúnu harður og lærdómsrikur skóli
enda mun hún snemma i æsku hafa
mótazt af atorku og skapfestu.
Ariö 1923 giftist Guörún eftirlifandi
manni sinum Gisla Vagnssyni frá
Hallsteinsnesi i Gufudalssveit. Voru
ungu hjónin 2 ár I húsmennsku að
Rauðsstöðum i Arnarfirði. En hófu
siðan búskap aö Gljúfurá i sömu sveit
og bjuggu þar i 11 ár. Það blandast
engum hugur um, sem leið á fram hjá
Gljúfurá, sem nú er eyöijörð, hve erfiö
skilyrði hafa verið þar til búsetu og
þurft mikinn kjark og manndóm til
þess aö ala þar önn fyrir sjórum
barnahópi. Gisli mun þá þegar hafa
kennt vanheilsu og auk þess þurft að
sækja sjó fjarri heimili. Reyndi þvi
mjög á þrek og dugnað Guðrúnar viö
6
að sjá um bú og börn. Arið 1936 réðust
þau Guðrún og Gísli I að festa kaup á
höfuðbólinu Mýrum i Dýrafirði. Efni
voru lítil og fjölskyldan stór. Börnin
voru orðin 7, öll i ómegð,að auki fóstur-
sonur og aldraðir foreldrar Gisla.
Þrátt fyrir þetta brást ekki bjartsýni
þeirra hjóna. Við jarðarkaupin munu
þau hafa notið aðstoðar hins mæta
manns Björns Guðmundssonar á Núpi
með iánafyrirgreiðslu. Það voru gæfu-
spor stigin, er þau Guðrún og Gisli
fluttust að Mýrum. Ekki aðeins fyrir
þau og börn þeirra, heldur einnig fyrir
sveitina, sem á þeim svo margt gott að
gjalda. A Mýrum var miðstöð sveitar-
innar til mannfunda og allskyns
félagsstarfa. Þar er þinghús hrepps-
ins. Einnig er þar kirkjustaður. Fljótt
kom I ljós að Mýrahjón voru þeim
vanda vaxin að bregðast með velvild
og skilningi við félagslegum þörfum
þeirra, sem þar knúðu svo oft dyra.
Ekki þarf að fjölyrða hve stór þáttur
húsfreyju hefur verið á þessum vett-
vangi. Þrátt fyrir fjölmennt heimili,
stóðu ávallt opnar dyr til þess að ljá
hverskyns góðum málefnum lið, hvort
sem voru saman komin ungmenni með
söng og gleðskap, eða setið var og
þingað um sveitar— og héraðsmál.
Alltaf brást Guörún við öllu sliku með
risnu og drenglund. Guðrún var mikil
á heimilinu og aldrei talað um vand-
kvæði þó marga bæri að garði bæði
langt og skammt að. Guðrún var vin-
föst kona,trygglynd og hjálpsöm með
afbrigðum. Hún var ein af stofnendum
Kvenfélags Mýrahrepps og starfaði
þar af lif og sál alla tið.
Þaö ber hugarþeli Mýrarhjóna vitni
að þau tóku á heimili sitt umkomu-
lausan fávita og önnuðust hann um tvo
áratugi. Maður þessi var flogaveikur
og þurfti mikla umönnun, var hún látin
I té af allri fjölskyldunni með æöru-
leysi og ástúð.
Guörún og Gisli eignuðust 9 börn og
eru 8 á lífi. Einnig ólu þau upp bróður-
son Gísla.
Börn þeirra eru:
Einar búsettur i Reykjavik.
Þuriður húsfreyja Kirkjubóli i
Bjarnardal.
Arndis, sem er látin, en var húsfreyja i
Hjarðardal.
Una, búsett á Hvolsvelli
Alfheiöur búsett I Reykjavfk.
Jón járnsmiður, búsettur i Garðabæ.
Valdimar bóndi og hreppstjóri á
Mýrum.
Bergsveinn bóndi á Mýrum,
og Davið læknir i Sviþjóð.
A Mýrum er æöarvarp, sem nú mun
eitt hið stærsta á landinu. Hafði þaö að
einhverju verið nytjað áður en Guðrún
og Gisli fluttust að Mýrum. Guðrún
kunni þar vel til verka, enda alizt upp
við hirðingu varplanda i breiðfirzku
eyjunum. óx varpið og dafnaði fljót-
lega undir handleiðslu hennar og
kunnáttusemi. Ótalin spor átti Guörún
I æðarvarpið og dvaldi hún þar oft dag-
lega á vorin meðan starfsþrek leyföi-
Þegar linur þessar eru ritaðar er
hækkandi sól og vorblær i lofti. Þá er
gott að minnast Guðrúnar á Mýrum.
Það var i anda hennar að ganga von-
glöð mót sólarátt og þannig mun hún
nú stárfa Guðs um geim.
Guðrún andaðist á sjúkrahúsi Isa-
fjarðar 7. okt. á s.l. hausti eftir erfiöa
sjúkdómslegu. Jarðarför hennar var
gerð frá Mýrum 17. sama mán. að viö-
stöddu fjölmenni. Þar var kvödd
höföingskona, sem skipaði viröingar—
og vináttusess i hjörtum sveitunga
sinna.
Guð blessi minningu hennar.
Asiaug Jensdóttir, Núpi-
islendingaþættir