Frjáls þjóð - 01.12.1956, Blaðsíða 6

Laugárdágxnri í, desériibér'í&Sð

FJÍSAhS ÞJÚÐ
Hugþekk ár.
T gamla daga var svo sagt,
"*• að heldrimannadætur,
sem misstu fótanna ó hálum
brautum skirlífisins, þyrftu
sjö ár til þess að verða aft-
urbatapíkur og nánast hrein-
ar meyjar á nýjan leik. Það
var löng bið, sefn þær stóð-
ust ekki allar, er ekki var
heldur von.
En nú er svo guði fyrir
að þakka, að hraðinn er orð-
inn miklu meiri.
Maddömu Framsókn henti
hér á árunum að falla fyrirj
töfnrm Kanans. í skiptum
við elsku Kanann sinn hafði í
hún þó að sjálísögou á sér !
snið þeiri'a hefðarkvenna,
sem sjaldan þurfa að óttast i
álitshnekki, þótt þær beri
ofurlítið af leið. Allar gælur
sínar við stríðsmennina úr
Vesturheimi gerði hún af
miklum yndisþokka og forð-
aðist að vekja hneyksli á al-
mannafæi’i. Allir betri boi-g-
arar dáðust að þvi, hve
hugðnæmt daður og fésæld
fór vel saman hjá þessari
síungu maddömu. Þar lék
sú, er kunni. Þetta voru
hugþekkir timar.
Maddama
í aíturhata.
Qvo gerðist það ó einmán-
^ uði í fyrravetur, að
óskiljanlegir dyntir hlupu í
hina virðulegu maddömu.
Hún gaf elsku Kananum
sínum langt nef og sagðist
ekki lengur vilja taka við
peningunum hans. Hún
sagðist ætla að gerast aftur-
batapíka ao dæmi lögmanns- !
dætra og annarra fyrir- ]
kvenna, sem falleruðúst í ;
gamla daga. Þetta var eins |'
ans af fyrirgreiðslunni við
elsku Kanann eða blygðun
þeirra yfir því, hve varan,
sem þeir útveguðu, reyndist
haldlaus. En skiljanlegt er,
að hvort tveggja sé góðum
sölumönnum viðkvæmt xnál:
Þykkja þessara dyggu um-
boðsmánna elskú Kánáns
Þrándur í Götu skrifar:
konar klausturheit, sem
maddaman gerði upp úr
þurru, eins og stundum bar
líka við að fornu urh það
fóík, sem orðið var þreytt á
lystisemdum þessa heims.
Elsku Kananum féll auð-
vitað þungt þessi óvænti
missir. Honum þótti tómlegt
á eftir i sínum herbergjum,
enda sáust þess skjótt merki,
að mjög di'ó úr umsvifum
hans eftir þetta áfall. Hálfu
reiðari urðu þó þeir góðvinir
maddömunnar, sem í önd-
verðu höfðu komið henni í
kynni við elsku Kanann og
staðið vörð um þann kunn-
ingsskap allan með nokkrum
ábata. Vita menn ekki með
vissu, hvort meir vakti í’eiði
þessara samvizkusömu um-
boðsmanna, skerðing ábat-
hefur ekki heldur reynzt
stundargremja, svona eins
og þegar gömlu karlarnir
flugust á í réttunum út af
bithögum og ómerkingum,
en kysstust að skilnaði. Þetta
er hér urn bil heilög reiði,
sem hefur þrútnað, eftir því
sem nótt lengdi. Hefur
það helzt yljað þess-
um mönnum um hjarta-
rætur í neyð þeirra, að
vonir hafa verið glæddar um
það, að ekki sé enn úrhættis
með blessað stríðið og öll þau
höpp, er því fylgja fyrir þá,
sem ekki verða á vegi atóm-
bombunnar.
En þrátt fyrir allt hafa
þessir sárt leiknu sölumenn
tjáð sig fúsa til sátta við
maddömuna gégn rýmileg-
um skilyrðum, og vitnar það
>

If
1) Ferð Nonna umhverfis jörðina, 2 bindi: NONNI í
JAPAN, 219 bls. 1 góðu bandi, með mörgum mvndum.
Verð kr. 55.00.
2) HVERNÍG NONNI VARÐ HAMINGJUSAMUR
7. bmdið í ritsafm Jóns Sveinssonar.
129 bls., verð kr. 40.00.
3) ÐRAUGASKÍPIÐ OG ÖNNUR ÆVINTÝRL — Or
ævintýrum Hauffs. Frábær unglingabók. 150 bls.
með mörgum myndum. Verð kr. 48.00.
4) HANNA DÓRA, telpusaga, eftir Stefán Jónssön, rit-
höfund (höfund ,,Hjalta‘ ). Saga um unga Reykjavíkur-
telpu. 183 bls. Verð kr. 48.00.
5) UGLUSPEGILL. Saga um þýzkan æringja, sem uppi
var á 15. öld. Hcimsfræg unglingasaga. — 190 bls. með
mörgum myndum. Verð kr. 35.00.
sannarlega am manndyggð
þeirra.
Upprisa til lífsins.
TVTú víkur aftur sögunni til
’ maddömunnar í hlut-
verki afturbatapikunnar. í
fulla sjö mánuði rækti hún
Gjajabœkur
Isafoldar
með miklum ágætum hið i
nýja líferni, svo að þar varð j
hvorki á blettur né hrukka. j
í slíka endurnýjun lífdag- I
anna gekk hún á hvíldar- :
heimilinu, að hreinleikinn <
skein af henni. Svo miklu
hraðar gerist afturbatinn nú
á dögum en var á fyrri tíð.
Mega allir sjá, að mad- (
daman hefur nú náð þeim ’
áíanga yfirbótarinnar, að
hún er að fullu hlutgeng á
markaðinum án nokkurra
affalla, líkt og þegar hún j
var ungmey í föðurgarði.
Með hvort tveggja í senn,
dýrmæta lífsreynslu og end-
urfenginn hreiníeika, er hún
vitaskuld hið mesta piltatál
og á ýrnissa kcstá völ. En
það er þó mál manna, að af
eðlislægri tryggð hneigist
hugur' hénnar þó' nxest til
þess brúðguma, sem hún gaf
langt nef í fyrravetur, elsku
Kanans, sem bíður í sárum ]
— vakir og biður á eyðiiegri j
heiði suður á nesjurh, þár
sem hrafnát flugu í flokkum j
á hræ og refur norpaði við
búðarvegg um ljósa sumar-
nótt, meðan allt lék í lyndi.
En vegna sóma endur-
fæddrar maddömu verðúr
að fara hægt í sakirnar, svo
að ehginn ætli, að þetta séu
henni girndarráð. Hún verð-
ur að hafa sinn trúlofunar-
xrianri, sem véli um forms- j
atriðin, áður en maddaman ]
sjálf birtíst suður á héiði j
elsku Kanans og kveikir •
að nýju þá glöðu elda, er \
forðum brunnu þar.
ForsmáSir
meSalgöngumenn.
í-y> þykir einn Ijóður á
ráði þessarar frábæru
maddömu, sem svo vel kann
sig. Hún hefur ekki þekkzt
að fá sér að trúlofunarmönn-
um hina upphaflegu og stað-
föstu umboðsmenn elsku
Kanans, enda þótt þeir hafi
að fyrra bragði boðið frarn
meðalgöngu sína að hætti
ötulla sölumanna. Þykir
mörgum það rneira en með-
alforsmán, að svo gott boð
skuli lítilsvirt, einkum þar
sem í því fólst fyrirheit ura
fyrirgefningu þeirra von-
brigða, er maddaman olli
unnendum ábatasamrar
sölumennsku með duttlung-
um sínum i fyrravetur. —-
Tækju Seljalandsmenn þess-
ir þó ekki á sig litla áhættu
með slíkri meðalgöngu fyrir
maddömuna, ef hún skyldi
til dæmis hveria að nýju í
afturbatahlutverkið, þegar
kosningavindai’nir taka næst
að blása um þetta land.
Fagnaoar beðið.
TT’n maddaman vill nú einu.
sinni sjálf sjá fyrir sínu
ráði og hefur sér við hönd
hafnfirzkan trúlofunar-
rnenn, einn af máttarstólp-
um hvíldarheimilisins, sem
hún hefur gist sér til aftur-
bata þessa síðustu mánuði,
mann kunnugan Miðnesheiði
jafnt í sóldýrð sem sudda og
gamlan hollvin elsku Kan-
ans. Má af þessu skilja, að
maddömunni þyki sitt ráð
í góðum höndum, jafnvel
þótt gengið sé fram hjá
gamla söluumboðinu.
Bíður laridslýðurinn nú í
ofvæni þeirrar glöðu stund-
ar, er maddaman gengur á
ný til íundar við elsku
Kanann og heilsar með
léttri glettni hefðarkon-
unnar þeim óskmögum
þessa útskérs. er svo
kuldalega voru kvaddir í
fyrra, og ábati árangurs-
ríkrar verzlunar tek-ur á ný
að Jífga upp heimíli góð-
börgaranna. En það er
fagnandi bið, þvi að sælt er
góðs að bíða.