Frjáls þjóð - 12.09.1959, Síða 2

B
cJJatifyarcfaginH 12. sepF. 1959“ FRJALS Þ'JOQ
fíróf íffft shatta-
waálin
Þetta athvglisverða bréf
um skattamálin hefur
blaðinu borizt frá fast-
launamanni:
„Ég vil leyfa mér að þakka
Frjálsri þjóð fyrir hina röcjg-
samlegu og tímabœru grein
í siðasta blaði um útsvars-
og skattamálin. Það er fyrir
löngu kominn tími til þess,
að kveðið sé duglega upp úr
með *það hróplega ranglœti,
sem á sér stað í þeim mál-
um. Hver bœjarbúi þekkir
dœmin í sínum verkahring.
Þannig er til dœmis ástatt
um mig eins og fleiri fast-
launamenn, að mér er gert
að greiða rúml.fjórðu hverja
krónu, sem ég vinn mér inn,
í opinber gjöld. Á sama tíma
sé ég í kringum mig menn,
sem hafa miklu hœrri tekj-
ur og þurfa þó ekki að borga
nema áttundu eða tíundu
hverja krónu í skatta og út-
svör. Þetta jafngildir því, að
einstökum mönnum séu bein-
linis afhentar tugþúsundir
króna árlega á kostnað sam-
borgaranna. Menn verða að
gœta að því, að síðustu árin
hafa þessi mál komizt- á
miklu alvarlegra stig, síðan
þjóðlífið varð fjölbreyttara
og fleiri möguleikar urðu til
alls konar aukastarfa, sem
draga má undan skatti. Þetta
hefur margfaldað óréttirm,
sem venjulegir launþegar,
er enga undankomuleið hafa,
eru beittir. Eins og skýrt
var frá í Frjálsri þjóð, virð-
ast stjórnmálagœðingarnir
hins vegar kunna fótum sín-
um forráð í þessum efnum,
svo sem foringjar Sjálfstœð-
isflokksins í Reykjavík og
Vilhjálmur Þór bankastjóri.
Það verður að minnsta kosti
að teljast vel sloppið, sem
ég tók eftir í skattaskránni,
að ýmsir pólitískir gœðing-
ar, sem sannanlega hafa ekki
undir 250 þúsund króna tekj-
ur, borga ekki nema 50—70
þúsund krónur í öll opinber
gjöld, ef ekki enn minna.
Er ekki kominn tími til, að
launþegar bindist öflugum
samtökum um að eyða þeim
hroðalega órétti, sem hér á
sér stað?
Fastlaunamaður“.
Keflavíkurmálin -
ekkert dagblaðanna ástæðu til
að gera neina athugasemd við
það einstæða plagg. Það vakti
því ekki iitla furðu manna,
þegar Tíminn tók allt í einu
viðbragð nú á miðvikudaginn,
réðst gegn Pritchard hershöfð-
ingja og taldi „niðurstöður"
ráðherrans óviðunandi með öllu.
Tekur Tíminn nú undir þá kröfu
FRJÁLSRAR ÞJÓÐAR, að hers-
höfðinginn verði látinn víkja,
og þar er tekið á flestum atrið-
um málsins á sömu leið og gert
var hér í blaðinu.
FRJÁLS ÞJÓÐ fagnar því
auðvitað, er henni berst slíkt
iiðsinni, og batnandi mönn-
um er bezt að lifa. En óneit-
anlega finnst mörgum það
sitja illa á þeim mönnum að
fjargviðrast yfir uppivöðslu-
semi hernámsliðsins, sem í
f.yrsta lagi báðu um það hing-
að til þess að geta haft það
að féþúfu og í öðru lagi
sviku hútíðleg loforð sín frá
1956 um, að oki hernámsins
skyldi létt af þjóðinni.
„Með
útréttar hendur^,
Það er satt að segja grát-
broslegt, þegar sjálíir her-
námsfeðurnir eru farnir að
býsnast yfir því harðræði,
sem starfsmenn flugmála-
stjórnarinnar mega þola: að
vera skipað á grúfu á jörð-
ina. Öll þjóðin veit, að útgef-
endur Tímans sem og ann-
arra hernámsblaða hafa sí-
fellt legið hundflatir Á
GRÚFU fyrir hernámsliðinu
og meira að segja „með út-
réttar hendur“. Það er þeirra
uppáhaldsstelliiig! En sinua-
skiptin eru g’eðileg, ef þau
eru að sama skapi sönn og
þau eru snögg.
„Viðeigaiyh
ráðstafanir/'
Utanríkisráðuneytið hefur nú
gefið út tilkynningu um rann-
sókn þessa síðasta atburðar á
Keflavíkurflugvelli. „Jafn-r
skjótt og þeirri rannsókn er
lokið, mun ráðuneytið gera við-
eigandi ráðstafanir,“ segir í nið-
urlagi tilkynningarinnar.
Guðmundur í. Guðmundsson
þykist sjálfsagt vita manna
bezt, hvað ,,viðeigandi“ sé og
hvað ekki. Samt skal honum
enn bent á, að það er ekki við-
eigandi af yfirvaldi að gleypa
hráan framburð sökudólgs,
þegar bæði er vitað og augljóst,
að hann er ekki sannleikanum
samkvæmur. Og það er ekki
viðeigandi af yfirvaldi að liggja
á grúfu „með útréttar hendur“
frammi fyrir sakborningnum.
Það eitt er í rauninni
viðeigandi, að utanríkis-
ráðherra og kumpánar
hans framkvæmi, þótt
seint sé, þingsályktunar-
tillöguna frá 28. marz 1956
og vísi hernámsliðinu öllu
úr landi, strax og samn-
ingsákvæði Ieyfa. En með-
an svo er ekki gert, hlýtur
það að vera skilyrðislaus
krafa þeirra, sem ekki
liggja á grúfu „með
útréttar hendur“, að of-
beldismönnum eins og
Pritchard hershöfðingja
sé ekki skotið undan lög-
um og dómi, heldur látnir
sæta fyllstu ábyrgð eftir
því sem |>eir hafa til unn-
ið. Annað er- ekki „viðeig-
andi“.
Birgir efstur
Ákveðið er, að Birgir Finns-
son. Jónssonar fyrrv. alþm. og
ráðherra, verði efstur á listá Ai-
þýðuflokksins í Vestfjarðar-
kjördæmi. Hjörtur Hjálmars-
son, skólastjóri á Flateyri hef-
ur verið beðinn um að gefa kost
á sér, í annað sæti, en hann er
tregur til að taka sæti svo of-
arlega á listanum að minnsta
kosti.
Raddir lesenda —
Frh. af 4. síðu:
sofnuðu strax aftur. Þá sá ég, að
andi Einars Þveræings svifur
enn yfir vötnum norðanlands, og
var það mér hið mesta gleðiefni,
og er ástæða til að vona, að is-
lenzk þjóðarsál lifi þar og vaki
lengur en í öðrum landsfjórðung-
um.
Forsætisráðherrann okkar
sagði við brezkan blaðamann, að
allir Islendingar vildu vera í
Nató nema kommúnistar. Þefta
er hæpinn sannleikur. Það eru
bara þrjú ár síðan fjórir stjórn-
málaflokkar hér gengu til alþing-
iskosninga og boðuðu herinn
burt úr landinu og meiri hluti
þjóðarinnar greiddi þeim at-
kvasði. Siðan hefur það gerzt, að
hver maður og kona i landinu
hefur þreifað á þvi og sannpróf-
að, að herverndin hér er einhver
hin mestu og hættulegustu svik
og blekking, sem nokkur þjóð
hefur orðið fyrir. Ef maður hugs-
ar út í þetta, getúr maður ekki
varizt þeirri hugsun, að íslenzkir
stjórnmálamenn séu reiðubúnir
að kyssa á hönd brezka böðuls-
ins, sem sendur er til að húð-
strýkja þá. Mikil er sú lotning.
Guðm. Benjahiíhsson,
Grund.
Framboðslistar
við Alþingiskosnmgar í Reykjavík, sem fram
eiga að fara sunnudaginn 25. október 1959,
skulu afhentar í sknfstofu borgarfógeta,
Tjarnargötu 4, eigi síðar en miðvikudaginn
23. september 1959.
Yfirkjörstjórnm í Reykjavík,
7. september 1959.
Einar Amalds. Kr. Kristjánsson.
Jónas Jósteinsson. Sveinbjörn Dagfinnsson.
Þorvaldur Þórarinsson.
Ný bók, sem beðið hefur verið eftir:
Á stji
Saga Eiríks Kristóferssonar skipherra á Þór
skráð af Ingólfi Kristjánssyni rithöfundi.
Bókin er stórmerkileg heimild frá fyrstu hendi um
sögu íslenzku landhelginnar frá upphafi og ekki
hvað sízt hina sögulegu atburði, er gerðust undan ströndum íslands fyrstu mánuð-
ina eftir að fiskveiðitakmörkin voru færð út í 12 sjómílur 1. september 1958:
Jónas Guðmundsson stýrimaður segir í ritdómi um bókina í Tímanum 2. sept. sX:
„ . . . . Mun það einsdæmi hér á landi, að endurminningar sjómanns veki svo mikla
athygli . . . Þó ævi Eiriks Kristóferssonar skipherra sé án efa viðburðaríkari en al-
mennt gerist um sjómenn, þá kynnast menn eigi að síður af lestri bókarinnar ævi-
kjörum allra sjómanna á öllum tímum . . . Bókin er rituð á lifandi máli, sem fer
vel við efnið . . .“
Á STJÓRNPALLINUM er bók, sem allir íslendingar þuría að lesa,
KVÖLDVÖKUÚTGÁFAN H.F.
Akureyri .
1 v
Aðalumboð í Reykjavík:
Bókaverzlun Stefáns Stefánssonar, Laugavegi 8.
i' „
• v • ‘ Uf - t*x
h' ?!*«
?■ A*.■ •
pst •?:
• . 1 •
'
• '' vÁ ýV ,.L': v v
; té
íi iíiSL'!.;!;
a'y.,;..-
• r.-'
Nýbók
eít: r
AGNAR
<E
Blettirnir cfi V ð’S'ÍMÍÍfiif ðitínii
Smásögur með öllui
hins norska skálds
♦
Kímni og gáski, skop
nærfærni, raunsæi o.
flug — allir þessir
sálai'lífi leika í höndu .
♦
Viðfangsefni hans er
búð mannanna — bæt
merkingu — ást þeirr;
leiki þeirra og blíðuþö'
♦
r einkennum
. samúð og
ist hugar-
mannlegu
remst sam-
igri og víðri
lur, einmana-
Agætt lesefni á haustkt ;um.