Mánudagsblaðið - 17.10.1949, Blaðsíða 8

MiHiiiiuiniiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiliiiiiiiiiiiiiiliiliiiiiiiiiiiíiiiiiiiiÉiiiiiliiliiiiiiiiiiiiiiiiiiinuiinMaiinintniininii
Strandvirki Þýzkalands voru ekki nein smásmíði. Þetta virki
var hjá Nordenmwy, en nú er þar haðströnd. Sjá rná, að
þetta var sterkt virki.
Forjúðskun hugsunarháttarins
Framh. af 2. síðu.
skinnungur í afstöðu þinni.
Þú ert ekki hálfvolgur í trú
þinni á, að við þolum mann-
felli, en það er einhver ein-
kennilegur klofningur í mati
þínu annars vegar á hætt-
unni, sem stafar af komm-
únismanum, og hins vegar í
því, sem þú segir um hætt-
una við það að bindast sam-
tökum með hinum vestrænu
þjóðum.
Þú bendir okkur á dæmi
Odysseifs, sem reri milli
Skyllu og Karybdis og var
ekki á þeirri leið „að dreifa
huga sínum við að meta,
hvor væri verri“. Þó getur
þú ekki stillt þig um að meta
þetta dálítið, þó það sé að
vísu stundum gert á mjög
loðinn hátt, sem minnir á
delfisk þokusvör eða sumar
framsagnir júðskra hrak-
fallaspámanna úr Biblíunni.
(Annað hvort væri nú
reyndar, að hlutleysi okkar
ætti ekki að þurfa að vera svo
gagngert, að við mættum ekki
einu sinni hugleiða hætt-
urnar og gera okkur grein
fyrir, hvort sé það verra!).
Þú virðist ekki ganga að því
gruflandi, að mestar líkur
séu til, að samtök okkar með
vestrænum þjóðlöndum valdi
því, að við mundum „láta her-
nema líkama og sál“. Þú
virðist telja, að með slíku sé
hætta á, að við gerum okkur
„réttdræpa“ í augum ein-
hverra annarra þjóða. Þú
telur sem sagt öll tormerki á
því, að við getum haft nokk-
urt samningslegt samneyti
með vestrænum þjóðum
öðruvísi en eiga á hættu
þjóðlegan aldauða eða a. m.
k. svo stórfelldar hörmung-
ar, að helmingsfellir gæti
verið betri.
Á hinn bóginn sýnir þú
miklar efasemdir um, að
okkur stafi nokkur veruleg
hætta af hinum alþjóðlegu
samtökum kommúnista, sem
stjórnað er frá Kreml. Þú
segir ofur góðlátlega:
„Það kann að vera mikil
nauðsyn að hafa glöggar
gætur á hugarfari og tilgangi
Jósefs Stalins“. (Bls. 158).
Já, — það kann að vera —
meira er það ekki. í þessum
milda tón eru ummæli þín í
þá áttina. Það sterkasta, sem
þú segir um Rússa, er, að
þeir séu „grettir og urrandi“.
Þetta mun eiga að gefa til
kynna, að hættunni þaðan sé
hægt að jafna við þann
óskunda, sem stafað gæti af
hundtík, sem gretti sig og
urraði.
Þessi klofningur í fram-
setningu þinni, þar sem þú
leggur áherzlu á, að gera
lítið úr hættunni öðrum
megin, en mikla hættuna á
hinn bóginn, er áberandi í
öllu, sem þú skrifar.
Bréfið er nú senn á enda.
Það virðist ekki hafa opnað
augu þín, hve íslenzkir
kommúnistar hafa fagnað
kenningum þínum hj artan-
lega. Þú lætur þá birta ræðu
eftir þig, þér finnst það bera
vott um einlægni. „Varizt
súrdeig Fariseanna, sem er
hræsni“, sagði Kristur.
Mánudagur 17. okt. 1949
Þú kalar bók þína: „Draum-
ur landsins“. Það er ták'nrænt,
að þú talar um „draum“. Þú
hefur manna mest gert að
því að halda að þjóðinni
draumsýn hlutleysisins. En
við skulum ekkert vera að
tala um drauma, Sigurbjörn.
Islendinga dreymir ekki, þeir
vaka! Við munum taka þann
kostinn að velja vakandi um,
hver þau ráð eru, sem forð-
að geta okkur frá helmings-
fellinum þínum. Við höfum
þegar tekið þá stefnu að
velja okkur föruneyti eitt-
hvað fram á leið, heldur en
spenna greipar í hlutleysi
vanmættisins. Við viljum
enga píslarþanka. Ef við
dugum ekki með hyggindum
sjálfra okkar, vakandi með
öðrum, sem vaka, mun okk-
ur ekki á annan veg betur
farnast. Þó uggvænt sé, mun
okkur vel farnast, og við
munum aldrei sofna á verð-
inum. Þjóð okkar mun lifa,
ekki að helmingi, heldur öll.
Hjálpi oss svo Freyr og
Njörður og Áss hinn al-
máttki.
MÁNUDAGSBLADiÐ
KEFLAVÍKURVÖLLUR
Ríkisúívarpið
I greinum frá útvarpsstjóra
um auknar kvartanir úr
sveitum landsins um skort á
sýrugeymum, loftnetsvír og
öðru viðhaldsefni til útvarps
nota, tekur útvarpsstjóri það
fram, að varahlutir geti því
aðeins verið fyrir hendi, að
gjaldeyrisleyji og þá einnig
innflutningsleyji fáist.
í sumar fóru ekki færri en
6 útvarpsmenn til Svíþjóðar,
að sitja eins-dags fund með
öðrum útvarpsmönnum af
Norðurlöndum. Á þennan
fund sendu Danir t. d. að-
eins einn mann, Norðmenn
sömul., en útvarpið ísl. sex
menn. Ferð þessara manna
mun hafa kostað útvarpið
tugi þúsunda í gjaldeyri,
enda mun ráðherra Eystein,
aldrei þessu vant, hafa sett
ofan í við útvarpsstjóra að
taka með sér 5 útvarpsmenn
í þessa ferð. Þá sendi útvarp
ið hinn norska gerdu eða
gervi doktor Pál Isólfsson til
þess að láta innspila „Guð
vors lands“ með danskri
hljómsveit, því að sú ís
lenzka — þrátt fyrir mikinn
ríkisstyrk — gat ekki spilað
þjóðsönginn!!! og varð því að
fá danska hljómsveit, sem
„doktorinn“ stjórnaði. Þetta
mun hafa kostað — eftir
sögn — 25 þúsund krónur,
svo að það er alveg út í blá-
inn skrifað af útvarpsstjóra,
að enginn gjaldeyrir fáist
handa útvarpinu, því að það
er vitað, að einokunarmenn
útvarpsins vilja fá gjaldeyri
handa sjálfum sér í „lúxus-
Vegna blaöaskrifa og um-
tals um ymisiegt misierh á
jxeiiaviKuriiugveni, p. á. m.
smygl, SKipaoi aomsmála-
lauuneytio, ryrir noKKru
iynr urn rettarrannsókn, svo
ao Komizt yroi rynr þau iog-
orot, sem þarna voru sögo
iramm.
Voru þess vegna kvaadir
til sKyrsmgjata þeir, sem
mest noiou ntaó um þessi
emi og heizt mátti ætla, aö
heiöu akveönar upplýsingar
og tiltekm gógn til aö styoja
mal SiVt vio.
1 rannsokninni kom fátt
íram, er iiægt væri aö henaa
reiöur a, enua neituöu sumir,
sem spuróir voru, ems og
ntstjórar og blaöamenn
pjooviijans aö svara íram-
oornmn spurningum.
Af haixu biaöamanna
pjóöviljans kom þo Iram, aö
asakamrnar um smygi væru
oyggoar á því, ao meira
væn ilgtt mn af vórum tii
Keilavikurílugvallar toll-
irjaist en hennilt væri sam-
kvæmt Ketiavikurílugvailar-
samningnum. Pessi luiiyrð-
mg á mns vegar við engin
roK að styðjast.
isienzk toiiyin-vöia íyigj-
ast meo þvi, sem iiufc er ui
i^eiiaviKui'iiugvaliar og er
paó eitt uutt rnn án toii-
gi eiösiu, sem neumit er sam-
Kvæmt y. gr. augiysmgar nr.
öi, 11. oKtóoer lyíto, um
mourieiimg nervernaarsamn-
mgsins vio uanaariKi Aiuer-
iku ira lyál, og 1. gr. iaga
nr. yo, Ira Zö. aesemoer ii/'tö
mn, ao aKvæoi sainnmgs ira
i. OKtooer laio viö banaa-
nki Ameriku, er varoa aö-
ilutningsgjoid o. fl. sKylau
oölast guui.
A Aipingi hefur verið gerð
grem lyrir íramKvæmd
pessara aKvæöa og heiur
pao eKKi gert neina athuga-
semd viö iiana og eru pað
pvi staölausir staur aú íysa
pessmn mniiutningi sem
smygii og iogoroVum. Hins
vegar heiur ao sjalisogou
verio íariö meö öii logorot,
sem upp haia komizt á
KeilaviKurílugveili á sama
veg og önnur orot sömu
tegundar.
Dómsmálaráðuneytið,
15. október 1949.
Tímaritið
Samtíðin
TIMARITIÐ SAMTÍÐIN
Oktoberheíti þessa fjöl-
breytta og vinsæla tímarits
er nýkomð og ilytur m. a.
eitinarandi eini:
Græni krossinn í Sviss
eftir Jónas Kristjánsson
lækni. Keisarafata-yoga eítir
Loft Guömundsson. Lárus,
vinur minn (saga) eftir Hans
kiaufa.
Tveir nýir þættir byrja í
þessu heíti, annar um Bndge
eitir Arna IVf. Jónsson. Hinn
er eftir írú Sonju B. Helga-
son og neínist: „Undir fjögur
augu '. I iönaöarþættinum er
aö pessu sinni ytarleg ritgerð
um RugDrauösgeröma h.f.
Þá er kvæöi ettir Auðun Br.
Sveinsson, fjöldi snjallra
skopsagna, og loks skrifar
ritstjonnn um listfræðslu
Félags ísl. frístundamálara,
nýjar ísl. og erl. bækur o. fl.
flakk“ út í lönd, þá taka þeir
tugi þúsunda, hvað sem Ey-
steinn litli segir, og það er
alveg rétt hjá einu dagblað-
anna, sem skrifar, „að út-
varpsnotendur eigi alls ekki
að horga sín útvarpsgjöld,
nema útvarpið sjái þeim fyr-
ir nœgum varahlutum“.
Stígandi.
Ný bók
Framh. af 3. síðu.
orð, sem virðast fara vel í
ísienzku máli.
Um eðlisfræðikennsluna
íer þýðandinn svoíelldum
orðum:
iVíeginþáttur eðlisfræði-
kennsiu nú á tímum er fólg-
mn í tilraunum, sem nem-
endur gera oft að mestu leyti
sjáiíir, sem kunnugt er.
Verður seint lögð nogu rík
áherzla á það, hve kennslu-
tæki eru nauðsynleg.“
Bókin er þýöandanum til
sóma, enda var ekki annars
að vænta af L. Bj., sem álit-
inn hefur verið einhver
mesti kennari þessa lands.
Bogi Ólafsson.
Mánudagsþankar
Framhald af 2. síðu.
ar hreyfingar, sem nú er
á liugum kvennanna hér í
biæ mun verða sú, að
kommúnistar og hálf komm
únistar í Framsóknargervi
munu fara hina háðuleg-
ustu hrakför. Að því leyti
liefur framboð Rannveig-
ar Þorsteinsdóttur Ixina
mestu þýðingu. Það sam-
einar öfl, sem ætlað var
að sundra, eykur þann
kraft, sem átti að dreifa
og steypir þeim, sem
lilaða átti undir.