Ísafold - 19.09.1891, Side 3

299
gerði hann sig fyrir það brotlegan bæði við
fyrirniæli læknanna og heilagrar kirkju. Hann
át fyrst 10 sneiðar af steiktu brauði, síðan
væna skál af dúfnasúpu og ioks 3 bænsna-
kroppa steikta.
Loðvík fimmtándi var sama átvaglið, en
honum líkaði ekki annað en hinir fágætustu
rjettir. Hann horfði ekki í, hvað sem það
kostaði. Fyrir eina skjaldböku, er hann
pantaði frá Lundúnum handa sjer, varð
hann að gefa 750 pd. sterl. = 8,100 kr.!
Yfirmatreiðslumaður Loðvíks sextánda hafði
um 60,000 kr. í kaup um árið. Loðvík át-
jándi var vanur að fara á fætur um hánótt
til að jeta.
Minnisvarði yfir Columbus.
Spænskur mannvirkjameistari, Don Alberto
de Pallassio, hefir hugsað upp þannig lag-
aðan minnisvarða yfir Columbus, er nú skal
greina, og hann vill láta reisa í Chicago á
afmælishátíðinni þar að ári.
þ>að á verða jarðlíkan, svo feiknamikið, að
Eiffelsturninn, 1000 feta hár, gæti vel kom-
izt innan í það. Jarðarhnöttur þessí á sem
sje að vera holur innan, búinn til úr járn-
plötum utan um beinagrind úr járni, og á að j
standa á 300 feta háum palli, en allur verð-
ur minnisvarðinn 1400 fet á hæð. Utanum
hnöttinn miðjan, þar sem miðjarðarlínan er
mörkuð, liggjá geysimiklar veggsvalir allt
umhverfis, en upp frá þeim liggur tann-
járnbraut í sneiðingum utan um hnöttinn
alla leið upp að norðurheimskauti. Má
marka nokkuð stærð hnattarins á því, að
járnbraut þessi verður full míla (dönsk) á
lengd, þ. e. 24,000 fet ! Utan á hnettinum
skal marka heimsálfurnar og heimshöfin,
eins og á landabrjefi, en innan í honum á
að reisa tröllvaxið líkneski Columbusar, en
raðaumhverfis það ritsöfnum og landabrjefa,
er snerta sögu Columbusar og landafunda-
sögu Vesturheims. þar að auki verða þar
veitingastofur og matsalir og önnur húsa-
kynni handa gestum. Efst uppi á hnettin-
um, á norðurheimskautinu, á að standa
fullstórt skip með rá og reiða; þar á einnig
að vera veðurathugunarturn, og auðvitað
á þar að vera rafmagnsljós, er uppljómar
allan hnöttinn og birtu leggur af langt út í
geiminn umhverfis. Aætlaður kostnaður til
þessa stórvirkis er 20 milj. kr., auk nokk-
urra miljóna til vinnuvjela, lyptistóla m.m.
Ekki mun fullsjeð enn, hvort nokkuð
verður úr þessu eða ekki, en sagður er Don
Pallassio mikils háttar mannvirkjameistari
og hefir staðið fyrir ýmsum stórkostlegum
mannvirkjum, svo sem brúm, flóðgörðum
o. fl.
Proclama.
þar sem bú Jóns Jónssonar frá Tjörn á
Miðnesi er tekið til opinberrar skiptameðferð-
ar, þá er hjer með samkvcemt lögum 12. apríl
1878 sbr. o. br. 4. jan. 1861 skorað á þá, sem
til skulda telja í búi þessu, að tilkynna skuldir
sínar og sanna þœr fyrir skiptaráðanda hjer í
sýslu innan 6 mánaða frá siðustu birtingu
auglýsingar pessarar.
Skrifstofu Kjósar-og Gullbringusýslu 14. sept. 1891-
Franz Siemsen.
Óskilahross. tekin í vöktun í Olveshreppi
þann 16. sept. 1891.
1. Móalótt hryssa, mark: blaðst. apt. h.
(með folaldi).
2. Jörp hryssa, með sama marki (með fol-
aldi).
3. Grá hryssa, stýft og biti fr. h., heilr. og
biti fr. v. (með folaldi).
4. Jarpblesótt hryssa með sama marki.
5. Gráskolótt hryssa n cð folaldi, mark :
boðbíldur apt. h.
6. Eauð hryssa, tvístýft fr. h., tvö stig
apt. v.
7. Bleikalótt tryppi með sama marki.
8. Grá hryssa með sama marki.
9. Grá hryssa : standfjöður og biti apt. v.
10. Bauðskjóttur foli: sneiðr. apt. h.
11. Grá hryssa, sýlt bæði og biti fr. bæði.
12. Jörp hryssa, sneitt fr. h., standfjöður
apt. v.
13. Stálgrárfoli, blaðstýft fr. h.
14. Jörp hryssa, boðbíldur fr. h.
15. Steingrár foli, boðbíldur apt. h.
16. Brúnn foli, stig apt. h., stýft og gagn-
bitað v.
17. Steingrá hryssa (með folaldi), mark : gat
bæði.
18. Jarpur foli með sama marki.
19. Jarptoppóttur foli, sýlt biti fr. h., tví-
stýft fr. v.
20. Eauðskjótt hryssa með sama rnarki.
21. Jörp hryssa, mark: sýlt, biti apt. h.
22. Steingrár foli, mark: sýlt, standfjöður
fr. v.
23. Jörp hryssa, mark : gat bæði.
24. Skolgrá hryssa, mark: tvístýft apt. h.,
sneitt fr. v.
25. Brúnskjótt hryssa, mark: heilr. bæði.
26. Grá hryssa, mark: gat vinstra.
27. Skolgrá hryssa, mark: heilr. h., stand-
fjöður apt. v.
28. Jörp hryssa, mark: sýlt h.
29. Brún hryssa, sneiðrifað fr. v.
Framam og ofannefnd hross, sem óútgeng-
in verða þann 30. þ. m., verða seld við op-
inbert uppboð í Hveragerðisrjett þann 30.
sept. næstk. kl. 3 eptirmiðdag.
Olveshreppi 16. sept. 1891.
Jón Jónsson. Jakob Arnason.
Jeg undirskrifaður geri almenningi kunn-
ugt, að jeg hefi áformað að taka upp ný-
býli í svokölluðum Fóelluvötnum, sem liggja
efst í Kjósar- og Gullbringusýslu við Svína-
hrnunsveginn, og mun fara þess á leit, að
mjer verði úthlutað landi á svæði þessu, á
þann hátt og með þeim rjettindum oghlunn-
indum, sem tilskipun 15. apríl 1776 ákveður.
Skora jeg því á alla þá sem kynnu að þykj-
ast eiga tilkall til þessa lands, að lýsa til-
kalli sínu fyrir amtmanninum yfir suður-
og vesturamtinu innan 4 mánaða frá birt-
ingu þessarar auglýsingar, sem einnig verð-
ur lesin í landsyfirdóminum.
Elliðakoti í Mosfellssveit, 19. sept. 1891.
Guðm- Magnússon-
ÁGÆTT HNETUVIÐAR SKRIFBORÐ með
skápum undir, pólerað, fæst til kaups með góðu
verði, menn snúi sjer til ritstjóra þessa blaðs.
SEXMANNA-FAR, ágætt, er til sölu, með
nýrri útreiðslu, fyiir bezta verð. Ritstjóri vísar á.
þU SEM TÓKST drekann úr kænunni minni
6. þ. m„ skilaðu mjer honum sttax, eða jeg lög-
sæki þig.
Jeg veit vel hver þú ert.
Otti Guðmundsson.
TAPAZT hefur föstudag 11. þ. m. við Bryggju-
húsbryggjuna i Reykjavík poki með 32 pd. af
smjöri og merktur á viðfestu spjaldi E.Ó. Finn-
andi skili til konsúls (í.Finnbogasen.
TIL LEIGU 4 herbergi á góðum stað í bæn-
um tvö með húsgögnum, rúm i öðru (handa
skólapiltum); en tvö handa familíu. Ritstj. vísar á.
136
er þá við vissi, er hann var genginn svo í greipar Halli.
Stökk því út og á hest sinn, og hleypti á brott, en þegarbrá
yfir niðamyrkri. Heyrðist presti þá hrinur og gnurr hver-
vetna um sig í myrkrinu. |>ó komst hann með heilu uudan,
því Brúnn skeikaði hvergi, og fann hann hvergi að gjáin yrði
fyrir honum. Hittust þeir Jón síðan, og eptir það gekk Jón
á milli þeirra prests og Halls, og kom svo, að prestur bauð
Halli til sín fyrir jól, og voru þeir prestur löngum á einmæli,
og heyrðu menn opt hlátra til þeirra. Er þá mælt, að prest-
ur sýndi Halli bók þá, er hann tók af Jóni »gamla«, og ætla
menn að prestur næmi mikið af Halli. Var það þá og opt-
ar, að Hallur dvaldi með presti. Vildi það þá til, að strákur
einn illur og ódæll hrapaði til bana. Hallur sat inni hjá
presti og reykti píku, er þeim var sagt lát hans. Hallur
sagði þá við prest : »Fallega fór einn eldagemlingurinn þinn
núna ! Ætla honum hafi verið vel smalað ?« Prestur svarar :
»Hvernig átti jeg að smala því fje, er enginn gat hamið nema
fjandinn ?»
Voru þeir Hallur og prestur jafnan síðan vinir.
7. kap. Hallvarður ritar Ijðöabrjef Ormi sýslumanni Daöasyni.
þ>eir Hallvarður og Jón voru sjógarpar miklir og reru
jafnan tveir á skipi, eptir það faðir þeirra ljet af útróðrum og
hann gerðist gamall.
Hallvarður var ritari svo góður, að orðlagt er, og að hend-
ingum mátti hann mæla, svo var honum liðugt um kveðskap.
Opt var hann í ferðum og kynnti sjer við það höfðingja og
heldri menn. Hafði hann eitt sinn komið að Fagradal enum
133
göng og all-löng; en er hann vildi fram, heyrði hann að kerl-
ingar tvær sátu í eldhúsi og hjöluðust við.
Prestur stóð við og hleraði til tals þeirra. Átti önnur
þar heima, en hiu var að komin. Spurði komukerling, hvort
messa ætti á helginni. J>að kvaðst hin ætla. »Hvernig fellur
ykkur við prestinn ykkar hjerna?» Hin svarar : »<Svona ! og
svona !« Komukerling spyr : »Ætlið þið látið hann nú kemba
hærurnar ?« Hin svarar : »Æ, jeg veit það nú ekki; hann er
nú hjerna, hann gamli Jón, og með bókina sína«. Hin svar-
ar : »Á, er svo ? Hvar er sauðuriun?«—»Hann er hjerna frammi
í skálahússrúminu*.
Við það gengur prestur fram í skálahúsið. Var þar kol-
dimmt, og enginn gluggi á að sjá.
Prestur þreifaði fyrir sjer, og fann mann í rúminu, með
bók eigi all-litla ofan yfir brjóstinu, og svaf upp í lopt.
Snorri prestur þreif bókina, og laust í andlit Jóni, og ljet
með fylgja hnefann. Vaknaði Jón við illan draum ; fjell blóð
ofan um hann allan ; en við það þreif prestur til hans og
þurkaði blóð hans á vasaklút sínum. þ>ví trúað var, að bezt
raundi að blóðga galdramenn, því þá mætti þeir síður eða
ekki orka.
Snorri prestur tók bókina og var síðan kallaður fjölkyng-
ismaður, og mest eptir það hann komst í kunnleik við Hall
á Horni, er enn mun talið.— En Jón flýði á braut og gaf sig
aldrei í færi við Snorra prest síðan.
5. kap. Frá Halli og sonum hans.
Hallur bjó nú á Horni, og sótti hann eigi heldur kirkju^
A