Tíminn - 16.12.1986, Side 8

8 Tíminn
Tíminn
MÁLSVARIFRJÁLSLYNDIS, SAMVINNU OG FÉLAGSHYGGJU
Útgefandi: Framsóknarflokkurinn og
Framsóknarfélögin i Reykjavík
Framkvæmdastjóri Kristinn Finnbogason
Ritstjóri: NíelsÁrni Lund
Aðstoöarritstjóri: OddurÓlafsson
Fréttastjórar: BirgirGuðmundsson
Eggert Skúlason
Auglýsingastjóri: SteingrímurGíslason
Skrifstofur: Síðumúli 15, Reykjavík. Sími: 686300. Auglýsingasími:
18300. Kvöldsímar: Áskrift og dreifing 686300, ritstjórn 686392 og
686495, tæknideild 686538. Setning og umbrot: Tæknideild Tímans.
Prentun: Blaðaprent h.f. Kvöldsímar: 686387 og 686306
Verð í lausasölu 50.- kr. og 60.- kr. um helgar. Áskrift 500.-
Framsókn í 70 ár
í dag 16. desember eru 70 ár liðin frá stofnun
Framsóknarflokksins.
Að stofnun flokksins stóðu forystumenn og áhrifa-
menn úr búnaðarsamtökunum, Ungmennafélagshreyf-
ingunni og Samvinnuhreyfingunni og mótuðu stefnu
hans.
Þannig var Framsóknarflokkurinn í öndverðu vaxinn
upp af þjóðlegri rót og stofnsettur sem umbótaflokkur
til stuðnings lífsbaráttu fólksins. Því hlutverki hefur
hann gegnt síðar.
Framsóknarflokknum var strax ætlað að vera í
fararbroddi framfaranna á pólitíska sviðinu, hliðstætt
því, sem samtök almennings önnur ýmis konar, höfðu
orðið á öðrum sviðum og ætluðu sér að verða og því var
honum gefið nafnið Framsóknarflokkur.
Þá var honum ætlað að vera vernd og skjól sjálfsbjarg-
arfélagsskapar fólksins í baráttu þess fyrir framförum,
efnalegu sjálfstæði, lífvænlegri afkomu og aukinni
menntun.
Einkunnarorð hans hafa jafnan verið: samtök og
samvinna enda hefur það sýnt sig að með samvinnu
fólksins er hægt að áorka mestu.
Framsóknarflokkurinn er sprottinn af rammíslenskri
rót og þau tengsl verða ekki rofin. Framsóknarflokkur-
inn hefur reynt að sameina það besta sem við þekkjum
hjá öðrum þjóðum, íslenskum staðháttum og mun
leitast við að gera svo framvegis.
Hann hafnar öfgakenningum hvort heldur þær koma
frá hægri eða vinstri enda hefur það hvað eftir annað
komið í ljós að slíkar erlendar kennisetningar eiga ekki
við í íslensku þjóðfélagi.
í riti sínu Framsóknarflokkurinn og stefna hans segir
Eysteinn Jónsson, fyrrverandi ráðherra og formaður
Framsóknarflokksins: “Framsóknarflokkurinn vill
byggja upp á íslandi sannkallað frjálst lýðræðis- og
menningarþjóðfélag efnalega sjálfstæðra manna, sem
leysa sameiginleg verkefni eftir leiðum samtaka, sam-
vinnu og félagshyggju. Þjóðfélag, þar sem manngildið
er metið meira en auðgildið, og vinnan, þekkingin og
framtakið sett ofar og látið vega meira en auðdýrkun og
fésýsla.“
Þessi orð eiga enn við í dag.
Framsóknarflokkurinn hefur ávallt kappkostað að
aðlaga sig breyttum aðstæðum og þörfum þjóðfélagsins
á hverjum tíma. Af þessu hefur leitt að hann hefur verið
og er enn hvað áhrifamesta stjórnmálaaflið á íslandi.
Hvað eftir annað hefur hann tekið að sér forystu, ekki
síst þegar útlit landsmála hefur verið hvað verst. Þá
hefur hann líka sannað getu sína til að leysa þau mál
farsællega. Framsóknarflokkurinn hefur ætíð sýnt
ábyrgð í verkum sínum og á þann hátt áunnið sér traust
landsmanna.
Tengsl Tímans og Framsóknarflokksins hafa ætíð
verið náin enda var blaðinu frá upphafi ætlað að vera
málgagn hans.
Á þessum degi sendir Tíminn, Framsóknarflokknum
sínar bestu heillaóskir og lætur í ljósi þá von að
Framsóknarflokkurinn verði um ókomin ár jafn áhrifa-
mikill í íslenskum stjórnmálum og hann hefur verið
hingað til.
Þriðjudagur .16. desember 1986
GARRI
I
Hans heilagleiki á íslandi
Það er langt síðan Garri hefur
haft slíka skemmtun af að lesa
leiðara Alþýðublaðsins, eins og nú
um helgina. Að vísu er málflutn-
ingur á þeim bæ oft heldur brosleg-
ur, sérstaklega þegar fjallað er um
hinn heilaga flokksformann, Jón
Baldvin, son Hannibals.
Hans heilagleiki, Jón Baldvin,
sonur Hannibals, var reyndar til-
efni þessa sérstaka leiðara. Tíminn
hafði víst saurgað helgidóminn í
kringum son Hannibals í skrifum
sínum þar sem m.a. var fjallað um
spaugilegan grímudansleik, þar
sem Jón Baldvin, sonurHannibals,
birtist í gervi Hróa hattar, og síðar
páfans í Róm.
Þessi umfjöllun Tímans særði
greinilega hjartnæmt stolt sann-
trúaðs ritstjóra Alþýðublaðsins,
sem að sjálfsögðu brást við með
heilagri móðgun og reiði. Hann
skrifar:
„Velgengni Alþýðuflokksins í
skoðanakönnunum hefur valdið
reiði og ótta í flokkum pólitískra
andstæðinga... Tíminn ríðurá vað-
ið í gær og gefur tóninn í þeirri
liaráttu, sem nú skal háð gegn
AIþýðuflokknum. Þar tekur til
starfa ritsóði, sem veitist að for-
manni Alþýðuflokksins, Jóni Bald-
vini Hannibalssyni, á dæmalaust
smekklausan hátt. Slíkir leiðarar
hafa ckki sést í íslenskum dagblöð-
um um langt árabil og minna á
tímabil i sögu íslenskra stjórnmála,
þegar persónuníð og mannorð-
smorð tíðkuðust... “
Hrói Höttur og páfinn
á Vesturgötunni
Það var ekki svo lítið!
Þar sem Garri gat ómögulega
skipað Jóni Baldvini, syni Hanni-
bals, á svo háan stall sem þeim
mönnum sem leiðarar vissra blaða
veittust að með persónuníði og
tilraun til mannorðsmorðs í huga,
t.d. þeim Ólafl Jóhannessyni og
Jónasi Jónssyni frá Hriflu þá fannst
honum rétt að líta aftu^ á þennan
leiðara Tímans.
Það rann upp Ijós fyrir Garra við
þá lesningu. Að sjálfsögðu var það
hcilagleikinn sem ekki mátti minn-
ast á, en um hann segir:
„Það vakti eðlilega nokkra at-
hygli á umræddum dansleik, þegar
Hrói höttur hvarf úr salnum, en að
vörmu spori birtist Jón aftur og var
þá kominn í klæði páfans í Róm.
Til að gera afturkomu sína enn
áhrifameiri, mun hann að hætti
páfans hafa hneigt sig listamanns-
lega, knékropið og kysst gólflð,
líkt og páflnn kyssir jörðina, þegar
hann kemur í heimsókn til nýrra
landa...“
Sonur Hannibals
er enginn meðaNón
Þegar Garri las þetta fyrst, þá
hélt hann að Jón Baldvin, sonur
Hannibals, tæki eigin heilagleik
ekki svo ýkja alvarlega. Hélt jafn-
vel að sonur Hannibals teldi sig
ekki yflr okkur meðaljónanna
haflnn. En eftir hálf spaugileg
viðbrögð Alþýðublaðsins sér Garri
að hann veður i villu. Sonur Hanni-
bals trúir því greinilega að hann sé
heilagur!
Við þessa uppgötvun minntist
Garri einnig orða Jóns Baldvins,
sonar Hannibals, í viðtali við þekkt
tímarit. Þar segir hans heilagleiki
eitthvað á þá leið að eftir tíu ár eða
svo, þá muni sonur Hannibals stíga
úr hásæti sínu og fela það postula
sínum, Jóni úr Þjóðhagsstofnun,
scm síðan muni leiða Alþýðuflokk-
inn á vit framtíðar, þar sem hann
muni dafna um alla eilífð.
Við þetta sló nokkrum óhug á
Garra. Því þrátt fyrir nokkrar vær-
ingar, þá taldi Garri Alþýðuflokk-
inn vera flokk sem þrátt fyrir allt
byggði á samvinnu og jafnaðar-
stefnu. En greinilegt er á orðum
Jóns Baldvins, sonar Hannibals,
að hvorki jöfnuður né lýðræði eigi
að ríkja í Alþýðuflokknum í fram-
tíðinni. Næstu tíu árin ætlar hans
heilagleiki að tróna i sem formaður
flokksins og fela næsta Jóni foryst-
una eftir sinn dag. Þar á hinn
almenni Alþýðuflokksmaður engin
áhrif að hafa. Þetta fer að minna á
visst „alþýðulýðveldi“ á norðan-
verðum Kóreuskaga.
Gjafir vitleysingjanna
Þetta minnti Garra einnig á
kímnisögu, sem óánægður Vest-
fjarðakrati sagði honum, en hann
er víst ekki eini kratinn á Vest-
fjörðum sem er ekki par hrifinn af
hans heilagleik. Sagan er eitthvað
á þessa leið:
Það bar eitt sinn við að í Alþýðu-
húsinu á ísaflrði fæddist sveinbarn.
Yflr húsinu skcin fögur rauð
stjarna. Stjömuna sáu þrír vitleys-
ingjar af Austfjörðum. Þeir sáu að
undir stjörnunni var borinn maður
er kæmist til mikilla metorða í
hreyfingu þeirri sem húsið var
kennt við. Þeir héldu því á af stað
þvert yfir landið til að votta svein-
barninu virðingu sína.
Þeir komu í Alþýðuhúsið rétt
eftir að svcinbarnið var í heiminn
borið og gáfu því gjafir. Gjafirnar
voru bull, ergelsi og firra.
Vestijarðakratinn sagði í
óspurðum fréttum að gjafír þessar
hefðu fylgt sveinbarni þessu æ
síðan.
Garri
VÍTT OG BREITT
Viðvaranir síst of miklar
„Fréttamannaveður“ var þegar í
gær farið að kalla veðurofsann sem
gekk yfir landið í fyrrakvöld og
nóttina sem á eftir fylgdi. Ástæðan
er sú að veðrið varð ekki alls staðar
jafn hart og spáð hafði verið ,
sérstaklega slapp höfuðborgar-
svæðið vel miðað við það sem á
horfðist. Pá varð tjón ekki eins
mikið og varað hafði verið við.
Skynsamlega
brugðist við
Fjargviðrast er yfir því að ffétta-
menn hljóðvarps og sjónvarps hafi
gert meira úr ofsanum en efni
stóðu til og að óþarfi hafi verið að
vara fólk eins mikið við og gert var.
Þetta er fásinna. Veðurfræðing-
ar og fréttamenn brugðust vel og
skynsamlega við lægðinni djúpu
sem ofsanum olli og vafalítið má
þakka þeim að hvorki varð stórtjón
eða mannskaðar. Varnaðarorð
margra mætra manna sem leiddir
voru fram til að leggja áherslu á
hvernig fólk ætti að bregðast við og
forðast tjón voru sjálfsögð og eðli-
leg eins og á stóð.
Þótt mörg byggöarlög hafi slopp-
ið vel og má þar fremst telja
höfuðborgarsvæðið, varð veðu-
rofsinn víða síst minni en spáð
hafði verið.
Má minna á að í næsta nágrenni
Reykjavíkur, á Kjalarnesi, varð
vindhraðinn yfir 200 km. í verstu
hviðunum. Beljandi stormur og
hríð var á leiðinni austur fyrir fjall.
Á Suðurnesjum, Snæfellsnesi og á
Vestfjörðum varð veðurhæðin síst
minni en spáð hafði verið.
Það er fávíslegt að heyra talað
um og jafnvel sjá á prenti að
fréttamenn hafi gert meira úr en
efni stóðu til.
Litlir skaðar
Vel má vera að það sé einmitt
viðbrögðum þeirra, að veður-
fræðingunum ógleymdum, að
þakka að ekki fór verr. Þeir fengu
fólk til að sitja heima og umfram
allt að leggja ekki í ferðalög undir
kvöldið og nóttina. Eða hver vill
hugsa þá hugsun til enda ef fjöldi
bíla hefði t.d. verið á ferð á
Kjalarnesi á glerhálum vegi þegar
rokhviðurnar náðu á þriðja hundr-
að km hraða. Eða tugir eða hundr-
uð bíla hefðu lagt á Hellisheiði
undir nóttina. En einatt er mikil
umferð á þessum vegum á þeim
tíma viku og sólarhrings sem veðr-
ið gekk yfir.
Einmitt vegna margítrekaðra
viðvarana var gengið tryggilega frá
skipum í höfnum og yfirleitt því
sem hætta var á að gæti orðið fyrir
tjóni eða valdið tjóni í veðurofsa.
Veðurfræðingar og fréttamenn
eiga eingöngu þakkir skildar fyrir
hvemig staðið var að málum og
auðvitað var það hárrétt hjá lög-
reglu og Almannavörnum að vera
við öllu búin.
Það mætti gefa út tilkynningar
um veðurlag og vara við þegar það
er slæmt oftar en gert er. Það gerir
þá ekkert til þótt minna verði úr
veðri en spáð er. Veðurfræðingar
þurfa alls ekki að óttast það að þeir
verði kallaðir litlir spámenn þótt
veður verði heldur skárra en þeir
spá fyrir um.
Vítin til vamaðar
Mönnum hefur lengi gengið erf-
iðlega að búa í þessu landi og
bregðast rétt við óvæntum aðstæð-
um. Löngum þótti karlmannlegt
að æða á fjöll húfu- og vettlingalaus
og helst matarlaus.
Það þótti kveifarskapur að búa
sig vel að heiman og eru margar
hörmungarsögur af því hvernig
menn hröktust og urðu úti af
drembilæti og fíflaskap. Það var
ekki alltaf af fátækt og bjargarleysi
að menn bj uggu sig ekki að heiman
af forsjá.
Enn skundar fólk á fjöll án þess
að hlusta á veðurspár og lagt er á
fjallvegi á litlum og illa búnum
bílum þegar allra veðra er von. Á
rjúpnaskyttur skal ekki minnst.
Það er því heimskulegt raup
þegar verið er að tala um að
ofsaveður sé ekkert til að minnast
á svo ekki sé talað um að ekki þurfi
að vara við því. Dæmin sýna ein-
mitt að þess er full þörf og að það
er alveg óhætt að minna menn á
hnattstöðu íslands og þau veður
sem Norður- Atlantshafið er frægt
fyrir.
OÓ