Réttur - 01.02.1921, Qupperneq 47

Heillar aldar rangsleitni.
47
þrætumálinu, þar sem hann segir: Eftir 1286 og eftir því
sem tímar liðu fram, þá hafði brezka stjórnin ástæðu til að
kvarta yfir þeim hætti, hvernig lögunum var framfylgt, og
þar sem það virtist ómögulegt að ná samkomulagi með bréfa-
viðskiftum, þá tók Ripon greifi þá leið, sem álitin er réttust
eins og á stendur, nefnilega þá, að stinga upp á því við
Suður Afríku lýðveldið að málið yrði lagt í gerðardóm. Retta
var samþykt...; af því að stjórninni virðist að gerðardómur
í slíkum málum, sem þessu sé hin óhlutdrægasta, réttlátasta
og mest fulluægjandi leið út úr slikum erfiðleikum, og að síð-
ustu, af því að aðili að samningi samkvæmt öllum reglum
hnilbrigðrar sanngirni, getur ekki búist við því, að hans skiln-
ingur verði álitinn af hinum aðilanum sem hinn eini rétti og
gildi. Og jafnvel þótt þessi stjórn sé fastlega sannfærð um
það, að það yrði hægra að fá réttlátan og óhlutdrægan úr-
skurð í Suður Afríku en í nokkurum öðrum stað, þá óskar
hún, með tilliti til hinna andstæðu atriða, efna, áhugamála og
eftirlangana, sem nú gera vart við s;g í Suður-Afríku, og til
þess að forðast jafnvel minsta útlit á því, að hún gæti eða
óskaði eftir að hafa áhrif á úrskurðinn sér í hag, að leggja
það til, að forseti svissnesku bandaríkjanna, sem álíta má að
standi algerlega utan við deilumálin, og hafi hvorki samúð
né óbeit á hvorugum málsaðila, verði beðinn að útnefna
færan lögfræðing, eins og oft hefir þegar verið gert í alþjóða-
deilumálum. Stjórnin mundi ekkert hafa á móti því, að tími
gerðardómsins yrði takmarkaður, og lýsir yfir því nú þegar,
að hún tnuni fúslega beygja sig undir úrskurð dómsins, ef
hann skyldi, á móti vonum hennar, verða henni andstæður.
Stjórnin endurtekur þá velmeintu ósk, að stjórn Hennar brezku
Hátignar geti fallist á þessa tillögu; og þar sem nú er.farið
að halda fram fullyrðingunum um brot á samningnum jafn-
vel hér í Suður Afríku, svo að tilfinningar manna komast og
haldast meira og meira í æsingarástandi, þá mun stjórn þessi
verða glöð, ef hún getur fengið að vita ákvörðun stjórnar
Hennar brezku Hátignar eins fljótt og auðið 'er.«
Pessu svaraði brezka stjórnin svo, að samkvæmt samningn-