Sjómannablaðið Víkingur - 01.07.1992, Page 23

Sewrf war nú þyrla að sveima um haf
frá Surtsey og vestur að Dröngum.
Árangur snarlega góðan það gaf
af Gœslunnar cefingum ströngum.
Snöggir þeir þefa uþþ númer og nöfn
— nú skyldi útgerðin borga —
skipuðu þrjótnum að halda í höfn
og hætta sem snarast að dorga.
En gamlinginn hlýddi ekki réttarins rödd,
hélt rólegur áfram að skaka.
Þyrlan í vandrœðum virtist nú stödd,
bað varðskiþ því lögbrjótinn taka.
Með gínandi fallbyssum geystist um sjá,
Gæslan í sókn vildi ráðast.
Forhertum lögbrjótnum nú skyldi ná
og neyða til hafnar sem bráðast.
Lögum að hlýða oss landsmönnum ber
og lagast að reglum og siðum.
Aflinn af bátnum skal upptœkur ger
til eflingar gæslu á miðum.
Aðeins í róðrinum ýsukóð tvö
að endingu féllu í valinn.
Þarna við bættust þyrsklingar sjö,
þar með var fengurinn talinn.
Verðið á þorskinum þykir víst hátt
þeim sem á markaðinn sœkja.
í veskjunum þeirra samt vegur það smátt
sem verndarstörf landgrunnsins rœkja.
í sífellu Gœslan á eftir þeim er
sem annast af prýði sinn nökkva.
En þeir eru friðhelgir, því er mi ver,
sem þjóðfélagsskútunni sökkva.
•
Nýorðin eiginkona lá og lét sér líða
vel um brúðkaupsnóttina eftir unaðs-
legar samfarir. En einhversstaðar í
höfði hennar gerði veik tilfinning
vart við sig, jafnvel örlítill vottur af
afbrýðisemi. Henni fannst eins og
hún gæti af ýmsu merkt að
maðurinn hennar hefði talsverða
reynslu í fangbrögðunum. Þess
vegna spurði hún elskulega en þó
dálítið hrædd við svarið:
— Segðu mér, Palli minn, hvað
hefurðu legið með mörgum konum á
undan mér?
Það var dauðaþögn í tíu mínútur.
Þá:
— Svaraðu mér, ég bíð enn eftir
svari.
— Þegiðu kerling! Ég er enn að
telja.
fslendingar eru vinnusamir, það
verður ekki af þeim skafið. Sumir eru þó
harðari á þessu sviði en aðrir, jafnvcl svo
að öðrum þykir nóg um. Einn slíkur var
áfragtara hér á ströndinni. Hann lét sig
ekki muna um að standa tvo, jafnvel þrjá
sólarhringa i einu ogfannst sér misboðið
ef hannfékk ekki að standa nema einn
sólarhring ef nóg var að gera, Félagar
hans kölluðu hann Sólarhring.
Einn dag þegar menn voru að fara
inn í hádegismat sagði stýrimaður við
hann:
— Heyrðu Sólarhringur minn, þú ert
nú búinn að vinna stöðugt síðan í
gœrmorgun og ættir nú að fara að hvíla
þig.
— Nei, það er óþarf, ég get vel haldið
áfram.
Stýrimaður gaf sig ekki og skipaði
honum að hœtta ogfara í koju, og
Sólarhringurinn flýtti sér að borða ogfór
svo út. Þegar hinir komu aftur til vinnu
sáu þeir vininn í verkamannáhópnum á
bryggjunni.
— Hvað ertu að gera þarna maður,
var ég ekki búinn að segja þér aðfara í
koju? kallaði stýrimaður til hans.
— Þér kemur það djöfulinn ekkert við,
svaraði hinn. Ég er á frívakt og er að
vinna í landi núna.
•
Nonni netamaður fór að kaupa
smokka. í apótekinu voru honum
sýndar nýju pillurnar fyrir karlmenn
og stúlkan sagði:
— Þú ættir að kaupa þessar í
staðinn, þær eru getnaðarvörn
framtíðarinnar.
— Ég gef skít í það, ég ætla að ríða
núna.