Verklýðsblaðið

Tölublað

Verklýðsblaðið - 06.10.1931, Blaðsíða 1

Verklýðsblaðið - 06.10.1931, Blaðsíða 1
VERKLÝÐSBIAÐIÐ ÚTGEFANDI: KONMÚNISTAFLOHKURISLANDS (DEILD ÚR A.K.) II. árg. Reykjavík 6. október 1931 45. tbl. Allsherjarárás auðva§dsins á virkslýðinn Krónan fallin unt yfir 22%. Vöruverð hækkar. Samningum sagt upp við togarasjómenn og línubátasjómenn. Stórkostlegar kaupkúgun artilraunir út um land. Skipshöfnum varðskip- anna sagt upp atvinnu. Atvinnurekendur eru nú þegar teknir til ó- spilltra málanna að hrinda boðskap ríkis- stjórnarinnar um 40% launalækkun í fram- kvæmd. Krónan er þegar fallin með sterlings- pundinu og dollarinn er skráður í 5.861,4 ísl. krónum. Það er rúml. 28% hækkun. Af þessari gengislækkun stafar undir eins tilsvarandi verðhækkun á öllum vörum, enda eru vörur þegar hækkaðar í verði, sumar um allt að 20%. Verðlækkun krónunnar þýðir sama sem 28% kauplækkun fyrir verkalýðinn. Það er allálitleg byrjun á framkvæmdum stefnuskrárinnar, sem Jónas frá Hriflu boðaði í Tímanum nýlega. En þetta láta atvinnurekendur sér ekki nægja. Á Norðfirði krefjast atvinnurekendur lækkunar á dagkaupi karlmanna úr 98 aurum niður í 60 aura og 32 aura lækkunar á kvennakaupinu, úr 72 aurum niður í 40 aura á klst. Það er ca. 40% lækkun ofan á gengislækkunina. Þá hefir samningum verið sagt upp við tog- arasjómenn, línubátasjómenn og járnsmiði vafalaust í þeim tilgangi að koma fram kaup- lækkun. Þá hefir skipshöfnunum á varðskipunum verið sagt upp atvinnu frá áramótum og er það kölluð kreppuráðstöfun. Sjómennirmr hafa samninga til 1. apríl, svo það lítur út fyrir, að ríkisstjórnin ætli að hætta við landhelgisgæzl- una(!!). Mun það vera gert til að ,,spara"(!!) og bæta skipshöfnum varðskipanna í atvinnu- leysingjahópinn. Eða ætlar ríkisstjórnin að brjóta samninga við sjómenn? Nú dugar ekki lengur fyrir verkamenn að verjast beinu launalækkununum, heldur verða þeir að búast tii að hrinda af sér þeirri launa- lækkun, sem þegar er fram komin, vegna krónulækkunarinnar. Nú dugar ekki iengur að setja sér sem mark að verjast því, að launin lækki um einn einasta eyri, nú verður krafan að vera: Enga raunverulega launalækkun. Kaupið verður að hækka í krónutali, minsta kosti jafn mikið og vöruverð hækkar, af völd- um gengislækkunarinnar. Kröfur línubátasjómanna verða að vera: Föst lágroarkslaun, bæði á síldveiðum og þorskveiðun». Síðasta ár hefir fært sjómönnum þá lær- dóma, að það nær ekki nokkurri átt að treysta á hlutaskiftin án þess að hafa lág- markstryggingu. Næsta ár mega sjómenn bú- ast við að verða varla matvinnungar, ef' þeir eiga að treysta á hlutinn einan. Nú ríður á að verkamenn á sjó og landi treysti sem bezt samtök sín, til þess að búa sig undir komandi stórdeilu. Umfram allt verða verkamenn sjálfir að hafa stjórn bar- áttunnar. Fylkið ykkur inn í baráttuliðin! Launalækkunartilraun hrundið. Atvinnurekendur í Stykkishólmi með kaup- félagið í broddi fylkingar, ætluðu að lækka kaup verkamanna úr 1 krónu niður í 85 aura. 28. þ. m. svöruðu verkamenn ósvífni þessari með verkfalíi. Samtök voru ágæt, en atvinnu- rekendur hótuðu að fé, sem verið var að slátra, skyldi flutt til Borgarness og slátrað þar. Var þá verkamannafélaginu í Borgarnesi gert aðvart, og lofaði Borgarnesfélagið að sjá um að ekki yrði slátrað þar fé úr sveitunum umhverfis Stvkkishólm. Strax daginn eftir urðu atvinnurekendur að ganga að taxta verkamannafélagsins í Stykk- ishólmi. Verkamenn rísa gegn kaupkúgunínni á Hvammstanéa. Hið fámenna, en framúrskarandi þrautseiga og ötula verklýðsfélag á Hvammstanga hefir nú ráðist í að hrinda af sér kaupkúgun kaup- félagsstjórans Hannesar Jónssona'r alþingis- manns „Framsóknarflokksins". Félagið krefst þess að fiá greidda 1 krónu um tímann í dagvinnu og kr. 1,25 í nætur- og helgidagavinnu, og að vinnudagurinn verði aðeins 10 tímar. Hannes vill aðeins greiða 90 aura og hafa 12 tíma vinnudag. Hannes Jónsson er afgreiðslumaður Eim- skipafélagsins á Hvammstanga. Brúarfoss kom þangað á fimmtudag og iét Hannes þá skipa upp úr honum með verkfallsbrjótum, sem unnu fyrir 90 aura um tímann. Verkamenn á Hvammstanga leituðu nú að- stoðar verklýðssamtakanna og óskuðu eftir að ekki yrði skipað upp úr Brúarfossi á öðrum höfnum, fyr en gengið er að kröfum þeirra á Hvammstanga. Verkamannafélögin á Siglu- firði, Akureyri, Seyðisfirði og Norðfirði hafa ákveðið að verða við þeirri ósk. Brúarfoss er á leið austur um, og verður hann ekki af- greiddur á ofangreindum höfnum fyr en samn- ingar hafa tekizt á Hvammstanga. Hannes Jónsson er einn af þeim kaupfélags- stjórum, sem dyggilegast hafa fetað í fót- spor gömlu selstöðukaupmannanna. Er því mikil nauðsyn að verklýðssamtökin hjálpi verkamannafélaginu á Hvammstanga til að hrinda af sér kaupkúgun hans, og hefði það þurft að gerast miklu fyr, eins og Verklýðs- blaðið hefir margsinnis bent á. Verkamannafélagið á Hvammstanga nýtur samúðar og virðingar verkalýðsins um allt Iand. Krónan fallin Dýrtíðin vex. — Kaupið lækkar. Bankaauðvaldið á íslandi hefir tekið sína ákvörðun, krónan hefir verið lækkuð um 22%. — Hún er látin fylgjast með sterl- ingspundinu, sem opinber viðurkenning þess, að íslenzka bankaauðvaldið hlýti í hvívetna forsjá og stjórn brezku auðmannanna. Afleiðingarnar koma strax í ljós. Ýmsar að- keyptar vörur eru hækkaðar um 20% í heild- sölu. Og fyrr en varir mun smásöluverðið hækka að sama skapi. Kaup verkalýðsins hinsvegar stendur í stað — og það þýðir að raunverulega lækkar það um 20%. Hvaða hagsmunir ráða hér? Það eru tví- mælalaust hagsmuifir fiskbraskaranna — hér sem annarsstaðar. Þeim til þægðar er ís- lenzk alþýða nú ofurseld okri á aðkeyptum vörum og laun hennar lækkuð, svo þeirra gróði geti orðið meiri. Ráðherrann Ásgeir Ásgeirsson skrifar grein í síðasta „Tímann" um gengislækkunina. Lít- ur hann á hana sem ráð til að hækka vöru- verðið og afnema þannig kreppuna. Hér eru blekkingar' á ferðinni. Um verðhækkun sem tákn um að kreppunni sé að linna, er ekki að ræða fyr en vörubirgðir fara að minnka. Verðhækkunin á íslandi nú er aðeins dulbúin árás auðvaldsins á laun verkalýðsins. Hið sanna innihald í grein ráðherrans um lausn kreppunnar með verðhækkun sökum gengis- lækkunar — er aðeins það að með því er verið að lina kreppuna fyrir atvinnurekendur með því að velta afleiðingum' hennar yfir á verka- lýðinn með launalækkun. Annars verður vart varist hlátri yfir „samvinnu" hjá þeim Fram- sóknarráðherrunum, Jónasi og Ásgeiri. Annar hefir nú predikað sýknt og heilagt að dýrtíð- in verði að lækka, vöruverðið að falla, — og nú dregur hinn ályktunína af öllu skrafinu með þessum orðum: „Það eitt er víst, þó sum- um" (t. d. J. J.?!) „kunni að þykja það harð- ur boðskapur, að kreppunni léttir ekki á ann- an hátt en með hækkandi verðlagi". Það fór sem „Verklýðsblaðið" fyrir nokkru spáði: Framsókn skrafar svo lengi um dýrtíðina að hún loks ræðst í að lækka kaupið — og láta dýrtíðina standa í stað. Hefir það rætzt ræki- lega. En hvað aðhefst nú verkalýðurinn ? „Alþ.- blaðið" rífst út af gengislækkuninni, stimplar fjárdrotnana miljónaþjófa, — en um leið predika „foringjarnir", sósíaldemókratarnir: Við stöndum varnarlausir gagnvart þessu. — Það er sem endranær — stór orð, engar gerð- ir. En Verkalýðurinn er ekki varnarlaus. Hann á hamrömm samtök, sem hægt er að beita miskunna-rlaust. Hann þarf ekki að láta stela miljónum af kaupi sínu með krónulækkun- inni. Hann getur knúð í gegn kauphækkun að sama skapi sem dýrtíðin vex! Og það verður hann að gera, ef lífskjörum hans á ekki að hraka. Svar verkalýðsins við drotnun stórlaxanna, lækkun krónunnar, aukinni dýrtíð, verður að vera: Ekki eins eyris raunveruleg launalækkun! Kauphækkun að sama skapi og dýrtíðin vex!

x

Verklýðsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verklýðsblaðið
https://timarit.is/publication/345

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.