Verði ljós - 01.12.1899, Síða 5

181
Irjjnið konunginn Iristí
Hersöngur hins alheimslega kristiloga stúdontasamhands.
íraór englar ljóss í lífsins rann,
1,4 ó, lofið herraun Krist
og krýnið dýrðarkonung þann,
já, krýnið, göfgið, tignið drottin Jesiun Ivrist.
Þér vottar blóðs, guðs helgur her,
í hiinna dýrðarvist,
ó, tignið hann, sein heiður her,
og hyllið, lofið, prísið drottin Jesúm Krist.
Þér Adams börn, leyst ógnum frá,
er ánauð þjáði byst,
sem hlutuð frelsið himnum á,
nú heiðrið, rómið, dýrkið drottiu Jesúm Krist.
Þér lýðir heims uud himni blá,
er heill sú auðnaðist
við Jesú hjarta frið að fá,
ó fagnið, miklið, elskið drottin Jesúm Krist.
Hve fögur stund, er frelsis rós
ei framar getum mist,
en ávalt sjáum lifsius ljós
vorn lávarð, konung, herra, drottin Jesúm Krist.
* ■*
iíðusíu orðin.
(Sönn saga)
(i? sjúkrahúsi einu í Bonn lá ungur búfræðingur, sem hafði feugið
krabbamein í tunguua. Eiun af kennurunum í læknisfræði þar
við háskólaup, sem jafnframt var yfirlæknir við sjúkrahúsið bjó sig til
að skera meinið burtu úr tungunni og fjöldi lærisveina hans stóð hjá
honum, til þess að horfa á þennan hættulega holdskurð. Áður en hanu
byrjaði á verki sínu, tjáði hanu sjúklingnum, að svo hlyti að fara, að
hann upp frá þeim degi yrði mállaus. „Og ef yður því liggur eitthvað
á hjarta", mælti lækniriun, sem þér viljið fá sagt, þá ráðlegg ég yður
að gera það nú. En þess bið ég yður að minnast, að það verða allra
síðustu orðin, sem þór fáið að mæla af vörum fram í þessu lífi, Því
eftir skurðiun verðið þér ineð öllu mállaus11.