Alþýðumaðurinn

Tölublað

Alþýðumaðurinn - 22.12.1931, Blaðsíða 1

Alþýðumaðurinn - 22.12.1931, Blaðsíða 1
ALÞÝÐU I. árg. Akureyri, Þriðjudaginn 22. Des. 1931. 79/tbl. Síldareinkasalan afnumin. Nl. III. Síldareinkaslan var lögð niður til þess að jafnaðarmenn fengju ekki tækifæri til að beita henni til hagsbóta hinum vinnandi lýð til lands og sjávar. í nýútkomnum »Degi« hefír herra lögm. Böðvar Bjarkan, formaður út- flutningsnefndar Síldareinkasölunnar, sannað með skýrum rökum og útreikn, ingum, að bæði lagalega og siðferðis- lega séð, hafi verið órétt og óþarft- að gera Síldareinkasöluna gjaldþrota. Petta kemur heim við álit meiri hluta fulltrúanna á aðalfundi S. í. í f. m., og sjálfsagt er eftir að sanna þetta enn betur. Pótt »Alþm.« gangi ekki inn á allar sannanir herra Bjarkans þá er á þessu auðsætt að engin ástæða var til að leggja einkasöluna niður, eða fremja önnur hemdarverk á henni, fyr en Alþingi hefði fjallað um málið. Tímann fram til þings, mátti nota til að selja síldarbyrgðir einkasölunnar, og þar sem tilvera hennar áfram var undir Alþingi komin, var engin hætta á að stjórn einkasölunnar hefði á þess- um tfma tekið á sig nokkrar skuld- bindingar í viðbót við það, sem hún var þegar búin, svo að hætta gæti stafað af fyrir ríkissjóðinn, eða landið í heild. Tunnuinnkaup og fyrirframsala á sfld, fer vanalega ekki fram fyr en seint á þingtíma, eða síðar. Hefði ríkisstjórnm grunað forráða- menn einkasölunnar um óreiðu í fjár- málum eða annað óhæfilegt framferði gagnvart fyrirtækinu, var innanhandar að láta endurskoðendur reikninga henn- ar koma til skjalanna og rannsaka þetta, enda var það nauðsynlegt hvort sem var, þar sem stjórnarskifti í einka- sölunni stóðu fyrir dyrum. Ríkisstjórnin gat því trygt ríkissjóð- inn fyllilega yfir þann tíma, sem um var að gera fram til þings. En því var málið ekki leitt eftir þessum leiðum? Af því að jafnaðarmenn áttu. að taka við stjórn Síldareinkasölunnar ettir áramótin. Frá öndverðu hafa stórútgerðarmenn setið á svikráðum við einkasöluna, mest vegna þess, að veikafólk hefir átt þar fulltrúa. Eins og svo oft áð- ur hefir verið getið um hér í blaðinu, hafa þeir verið að bagsa með laga- breytingar, sem veittu þeim yfirráðin í einkasölunni, en enga áheyrn fengið fyr en á síðasta þingi, að afturhaldið í Framsokn g'ekk tif liðs við þá og nýju Síldareinkasölulögin sem voru gef- in út. Samkvæmt þeim átti íhaldið og rikisstjórnin að ráða meiri hluta útflutningsnefndar, átti að eiga 3 af 5 nefndarmönnum, hefðu útgerðar- menn verið einhuga í sínum málum. En af því að hagsmunir smœrri út- gerðarmanna og þeirra stœrri, fara alls ekki saman, gengu þeir til ko$n- inga út af fyrir sig og breyttu þannig hlutföllunum á aðalfundi einkasölunn- ar, að stórútgerðarmenn og ríkisstjórn- gátu ekki fengið nema tvo fulltrúa af fimm í útflutningsnefndinni. Ofan á þenna ósigur stærri útgerðarmanna bættist svo það böl, sem aldrei yfir- gefnr þá, og gerir þá ófæra til að ráða í síldarsölumálunum, að þeir 5 menn, sem þeir áttu á aðalfundinum, gátu á engan hátt komið sér saman um einn fulltrúa í nefndina. Nýju lögin gögnuðu þeim þvf ekki betur en það, að þau sviftu þá öllum áhrif- um ¦' útfluttningsnefndinni. Peir lágu á sjálfs síns bragði, eins og svo oft vill verða. Þegar svo var komið, að jafnaðar- menn voru búnir að ná yfirráðum yf- ir einkasölunni, og þar með vissa fengin fyrir þvi, að hún myndi verða rekin með óskertan hag sjómanna og verkalýðs í landi fyrir augum, fyltust fjandar hins vinnandi lýðs þeirri heift, sem knúði ríkisstjórnina til að vinna nýðingsverk á einkasölunni, og þá um leið, á stórum hluta verkalýðs þessa lands. Petta var að vísu ekki nema eitt af þeim þrælatökum auðvaldsins, sem það er alþekt fyrir að beita verka- lýð landanna, þegar starfið undir sauð- argærunni hrekkur ekki lengur til. Og ríkisstjórnin var nógu ístöðu- laus og máttvana, til að láta nota sig til þessara starfa. Ems og hér hefir verið tekið fram, bar enga nauðsyn til að leggja einka- söluna niður, fyr en þá að Alþingi hefði faliist á þá ákvörðun. En hversvegna var það þá gert? Aðstaða hatursmanna einkasölunnar er vel skiljanleg, og ákefð þeirra, í að fá hana lagða niður og tekna til gjaldþrotaskifta nú þegar. Fiárhagskröggur einkasölunnar er eina átsæðan, sem þeir hafa til að byggja kröfu sína um niðurlagningu hennar á. A tímabilinu frá aðalfund- inum og fram til þings, var vitanlegt að bæði yrði unnið að viðreisn fjár- hagsins af gömlu útfluttningsnefndinni og ekki síður af þeirri nýju. Það mátti því fyrirfram vita, að allar áslæð- ur einkasölunnar mundu verða orðn- ar stórum betri, er þing kæmi saman og þar með fallin sú eina stoð und- an kröfum þeirra, um dauða hennar. — Og gjaldþrotaskifti þurfti að drífa á einkasöluna, fella allar eignir hennar i verði um helming, til þess, að hrakspár störútgerðarmanna um fjárþrot hennar skyldu rætast. — Pegar allar þessar ástæður eru at- hugaðar, gat hin nýkosna útflutnings-

x

Alþýðumaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðumaðurinn
https://timarit.is/publication/597

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.