Dagblað

Tölublað

Dagblað - 01.02.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 01.02.1925, Blaðsíða 1
Sunnudag 1- febrúar 1925. kÞagðlað j.i 4 I. árgangur. 1. tölublað. J^&grblad þetta, er núhefur göngu sína, er ekki neinn póli- tiskur uppvakningur. Það raun eigi fylgja neinum sérstökum stJórnmálaflokki aö málum.held- ur telja það skyldu sina að fylgja réttu máli jafnan, hver sem í hlut á. Dagtolaöiö verður aðal- 'ega sniðið handa Reykvíkingum °g mun þess vegna láta sig öll bæjarmál miklu skifta. Enda er fyllilega kominn tími til þess, ~ að Reykvíkingar gefi sínum mál- um meiri gaum en verið hefir fram að þessu. Nægir í því efni að nefna sem dæmi, að fyrir 10 árum voru fjárlög ríkisins álika há og fjárhagsáætlun hæj- arins er nú. Dagblaðið mun marka sér sina stefnu í málum bæjarins, án tillits til þess, sem nefnt er flokkaskifting í bæjar- stjórn. Um fram alt vill það kappkosta, að fræða lesendur sína um málin og vekja áhuga þeirra fyrir þeim. X>ag-t>laðid ætlar enn- fremur að verða bezta fréltablað landsins og yfirleitt ætlar það sér að verða svo fjölbreytt að efni sem kostur er á og stærð þess leyfir. Og þótt það þyki lítið vexti nú, þá mega menn vita fyrir víst, að það á fyrir sér að stækka er stundir líða. Eins og nafn blaðsins ber með sér, er því ætlað að koma út daglega. Þó mun það fyrst um sinn taka sér einn hvildardag í viku hverri og verðurþað mánu- dagur. Aðra daga verður það á ferðinni meðal bæjarbúa um og eftir hádegisbil. Verður það að eins selt í lausasölu og hafa söludrengir hver sitt afmarkaða svið í bænum. Þeir sem vilja fá blaöið reglulega heim til sín þurfa því ekki annað en biðja drengina að koma með það daglega i sama mund. Meö því roóti ætti flestir að geta fengið það svo snemma, að þeir geti lesið það í matmálstíma sínum. S j ómannadag'ur. Rómi dimmum rymur löngum Rán við strendur þessa lands; inst í fjörðum, yzt með töngum öldur stiga trölladanz. Kalt er undir Kólgu vöngum kell þar tiðum bjarta manns. Þegar saman rugla reitum risaveður og hriðarköst oft er 'ann napur upp' í' sveitum og átök Norðra- heldur föst. En verður þá ei veikum fleytum viðsjál leið um straumaröst? Lífs og dauða mjótt er milli. Magnþrunginn er dökkur Hlér. En þó að löngum farið fylli formaðurinn stiltur er; hjartaprjði og handarsnilli hafa tíðum bjargað þér. Ekki hefir þó' ekkjum fækkað. Enn í liðið höggvast skörð. Og vitið, hafið hefir stækkað og hyljað dj'pra sérhvern fjörð. íslenzk tár munu hafa hækkað heimsins miklu landagjörð. Þeir, sem stríðið harðast heyja, hljóta oft að falla í val, og enginn þekkir, satt að segja, sjódruknaðra manna tal. En gott er hraustri hetju að deyja, hetjufrægðin lifa skal. Sjómenn íslands! Út í löndum — eftir þvi sem ég hef' frétt — og meðfram öllum íslandsströndum yðar dáð er metin rétt. íslandsfáni í yðar höndum / aldrei fær neinn smánarblett. Háan syngur Himinglæfa. Hærra ná þó bænirnar, héðan í dag er hvaðanæva hetjum fylgja út á mar: Fylgi yður guð og gæfa * gegnum allar hætturnar, A. Ó.

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.