Dagblað

Tölublað

Dagblað - 19.03.1925, Blaðsíða 1

Dagblað - 19.03.1925, Blaðsíða 1
Fimtudag 19. marz 1925. IÞagBlaé I. árgangur. 40. tölublað. VEÐURATHUGANASTÖÐIN er tiltölulega ný stofnun og margir hafa enn eigi gert *ér það ljóst hverja þýöingu hún befir. Má þar eigi að eins telja Þá menn, er álíta alla nýbreytni flð eins til bölvunar, heldur og *öarga þeirra, sem slík visinda- stofnun á að verða að liði. En öllum þeim, sem bera það mál fyrir brjósti, að Islendingar reyni 3ð »gá til veðurs«, hefir sjálf- *agt þótt vænt um það, þá er stjórnin ætlaði 30 þús. kr. á Qárlagafrumvarpi sínu fyrir 1926 iil handa veðuratbuganastöðinni. Frá alda öðli hafa nýtustu öienn þjóðarinnar fundið til þess ^ð gott væri að sjá ofurlítið fram jf tímann um það hvernig veðr- ^tta muni verða. Um Vífil. leys- 'ögja Ingólfs Arnarsonar, þann *r reisti fyrstur bygð á Vífils- stöðum, er þess getið, að hann Sekk á hverjum morgni upp á Vífilsfell að gá til veðurs. Enda Þótt maður viti nú, að slíkt 'öuni málum blandað, þá sýnir sagan þó, að maðurinn hefir ^Unnað að meta veðurathuganir. ^g þótt lengra sé seilzt aftur í ^mann, finnur maður i sögum Y*ða merki þess hve mikið menn ^öfðu um veðurathuganir hugsað ^8 hvers virði þær voru taldar. u •n Völund er þess getið að a*ön hafi verið »veðureygur«. 8 slik mætti dæmi telja óend- n'ega, alt fram á vora daga. *«o þá kom veðurfræðin sem * vísindagrein. Er henni að tsu enn í ýmsu ábótavant, en P° erum vér nú mikið betur 'ttlr með það að sjá ofurlítið i tímann heldur en menn áður meðan þeir urðu að augu sin eingöngu og fr*m yoru ^r, h sé . 7" "*enr þegar orðið lífgjafi eIJ«adi manna. Og hér á ls- 'andi, að Það hlýtur því hverjum rétt hugsandi manni að verða fagn- aðarefni, að fjárveitinganefnd Nd. hefir lagt það til, að fram- lag ríkissjóðs til stöðvarinnar næsta ár verði hækkað upp í 40 þús. kr. Um þýðingu veðurathugana- stöðva skal ekki fjölyrt hér. En þetta, sem nú hefir verið frá sagt, er gleðilegur vottur þess, að íslendingum er að fara fram um það, að færa sér visindi í nyt. gra ára athuganir um loft- 6ssi vísindagrein — þótt ung þar sem svo má segja, , a*t sé undir tiðinni komið, hlýtur Qán að verða ómetanleg. Landsspitalamálid. (Niðurl.) Þá flutti Gaðm. próf. Thor- oddsen glögt og ítarlegt erindi um þá knýjandi nauösyn sem orðin væri á þvi, að koma upp hið allra bráðasta fallkominni spítalabyggingu. Kvað hann þetta mál enga bið þola. Að því er snerti kostnaðaráætlun hinnar dýrari spítalahyggingar hefði nefndin gert ráð fyrir, að bygt yrði fyrir tvær milj. króna í byrj- un og siðan bætt við eftir þörf- um. Lýsti ræðumaður átakan- lega því aumlega ástandi er nú ríkti hér, sakir þess að full- komna spitalastofnun vantaði. Læknar væru á við og dreif með sjúklinga sína, þrengsli í spitölum þeim sem fyrir væru afskapleg, vistin of dýr, kcnslan við læknadeild háskólans gæti ekki verið nærri eins nákvæm og skyldi, vegna vöntunar á íull- kominni raunsóknarstofu. Væri þetta háskólanum tii minkunar, sama gilti um hjúkrunarkvenna- námið. Mælli hann á þá leið að alla áherzluna ætti að leggja á að spara mannslífin. Taldi ræðumaður sjálfsagt, að á vænt- anlegum landsspitala yrðu fastir spítalalæknar, það væri svo margl sem mælti með þvi m. a. það, að spitalavistin yrði mun ódýrari. Guðm. Hannesson próf. lýsti nánar fyrirhugaðri spítalabygg- ingu samkv. uppdráttum og lét því næst uppi það álit fyrir sína hönd og spitalanefndar, að þótt minni spitalinn væri betri en enginn, myndi farsælast öllum . sem hlut ættu að máli og þjóð- inni í heild, að spitalinn yrði bygður samkvæmt fyrri upp- drættinum. Hægur nærri síðar að færa út kvíarnar eftir þórf- um landsmanna og getu rikisins. Guðm. Björnson landlæknir áleit sparnaðartal óviðeigandi þegar mannslífin væri annars- vegar. Hvert mannslif væri rik- inu dýrmætu fjársjóður. Sér hefði reiknast svo til fyrir stríð- ið að hver fullþroskaður maður á íslandi væri landinu 20 þús. króna virði. Peningar væru nú í lægra verði og mætti því ýkja- laust meta hvern þritugan mann 60 þús. króna virði fyrir föður- landið, en þar sem mannslífin væri þjóðinni svo dýrmæt eign, yrði að telja iandsspitamálið hið mesta sparnaðarmál og ætti það þvi sem fyrst að komast i fram- kvæmd. Frú Briet Bjarnhéðinsdóltir kvaðst treysta stjórninni til að sjá svo um, að hægt væri fjár- hagsins vegna að byrja á bygg- ingu spítalans hið fyrsta, og að stofnuð yrði i sambandi við . hann fæðingardeild. Áður en fundi væri slitið tók frummælandi til máls og lýsti því yfir fyrir hönd Landsspitala- sjóðsnefndar, að hún væri fús að ieggja fram úr sjóðnum svo mikið að hægt væri að hefja verkið, ef trygging fengist fyrir að því yrði haldið áfram. Ennfremur studdi frummæl- andi sterklega tillögu þá, sem fram hafði komið í nefndinni um fæðingardeild, sem láðst hafði að taka með, er teikning var gerð. Á fundinúm var borin fram svo hljóðandi tiilaga og samþ. með öllum greiddum atkv.:

x

Dagblað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblað
https://timarit.is/publication/605

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.