Dagblað - 21.03.1926, Qupperneq 3

DAGBLAÐ
3
Oorgin.
Nætnrlœknir. Gunnlaugur Einars-
son, Stýrimannastig 7, Simi 1693.
Nœtnrvördnr í Rvíkur Apóteki.
Próf. Haraldur Níolsson messar i
Fríkirkjunni kl. 8 í kvöld.
Á útleið veröur leikið í kvöld í
12. sinn. Aðsókn að leiknum er
jafngóö enn, þrátt fyrir það þótt
búið sé að sýna hann þetta oft og
sýnir það greinilega hversu vel fólki
geðjast að honum. Pað mætti líka
teijast undarlegt ef svo væri ekki.
Sigurður Guðbrandsson skipstjóri
heflr fengið leyfi byggingarnefndar
til að byggja tvilyft steinsteypuhús
við Hverfisgötu nr. 16 A.
Fyririestnr séra Ólafs Ólafssonar
um Snorra goða verður í Nýja
Bíó til 2 i dag.
Nýtt blað sem »Aldan« nefnist, hóf
hér göngu sína í fyrra dag og á að
koma út vikulega. Segist það aðal-
lega ætla aö ræöa máletni sjómanna.
Ritstjóri þess er Jónas Jónasson
frá Flatey.
Yinnudeilan. í Hafnarfirði var
unnið i gær að uppskipun úr Menju
og gekk það alt friðsamlega. Njörð-
ur var þar einnig inni og ætlaði
í heildsölu:
"V eiðarfæri s
Fiskilínur 1—6 lbs.
Lóðaöngla nr. 7 og 8.
Lóðabelgi.
Lóðatanraa 18 og 20“.
Netagarn 3 og 4 þætt.
Manilla, allar stærðir.
Trollgarn 3 og 4 þætt.
Sjófatnaður allskouar.
Kr, 0. Skagfjörð.

að fá sig afgrciddanD, en hann lá
óhreifður síðdegis í gær.
Hér í Reykjavik stóð alt við sama.
Sáttasemjari hefir borið fram ný
sáttatilboð og voru fundarhöld um
þau í gær. Var ekki talið ómögulegt
aö þau myndu leiða til samkomu-
lags.
Goðafoss fór héðan kl. 6 í gærkvöld
vestur og norður um land til Kaup-
mannahafnar.
Nísoðin Kæfa
á smáum og stórum belgjum,
viðurkend að gæðum, fæst
ávalt í heildsölu hj-á
Siáturijelagi Suðurlands.
Sími 249 (2 línur).
Reyltnr ranflmagi
og mjólkurostur á
kr. 1,50 pr. kg.
kta Hannesar Ölafssonar,
Grettisgötu 2.
Sími 871. Sími 871.
Hestahafrar, Maismjöl, Hafra-
mjöl, Bankabygg. Lágt verð.
Hannes Jónsson, Laugaveg 28.
Feðranua fold.
Hún fór að rifja upp í huga sínum síðustu
viðskifti þeirra Jacquess:
»Er hann sagði mér frá væntanlegu hjóna-
bandi sinu, fór ég að gráta. Ég bað hann að
biða fáein ár enn, þvi ég væri bráðum orðin
gömul kona. Hann hæddist að mér. »t*að gerir
ekkert«, sagði hann hlæjandi. »Ég gifti mig, af
því ég þarf á peningum að halda og ætla mér
að verða þingmaður. Þú ert þó vænti ég ekki
afbrýðissöm við telpunal Þegar ég er giftur,
kemur þú á eftir til Parísar. Þú verður að telja
manninum þínum trú um, að hann mnni hafa
gott af andlegri tilbreytingu. Vertu nú bara ekki
að gera þig hlægilega«. — Og ég lét undan eins
og ég er vön. Veslings litla sæta Annie! Hugsa
sér, ef hann yrði nú ástfanginn í henni! Guð
minn góður, að ég skyldi fara að elska þenna
mann!«
Pað skrjáfaði í kjarrinu, og stór gulblakkur
hundur af ensku kyni kom þjótandi fram á
klettinn til hennar.
— Hvuti greyið! sagði hún og klappaði hon-
um. Svo kallaði hún:
— Eruð þið þarna, systur?
Runnunum var ýtt til hliðar og Annie kom
fram á balann.
— Jeanne var svo þreytt, ég kem því ein-
sömul.
Pær kystust, eins og þær vóru vanar. Annie
var ljómandi af gleði, hún var rjóð i kinnum
eftir gönguna, og gleðin lýsti úr augum hennar.
Frú Ferresi fann á sér, að hún myndi ekki
njóta sín sem bezt í dag, og hún horfði bæði
með aðdáun og öfund á ungu stúlkuna.
— Komdu, við skulum litast um, sagði Annie
og dró vinkonu sína með sér fram á kletts-
brúnina.
Himininn var fagurblár, djúpblár uppi í hvolf-
inu, en bjartari og bjartari, er neðar dró, og
breyttist að lokum í rósrautt og blárautt niður
við sjóndeildarhring. Vatnið var skfnandi bjart
og endurspeglaði himininn, og einstöku sinnum
leið ofurlítil hræring gegnum vatnið, og bar
vott um, að það lifði sínu eigin lifi í kyrð og
þögn. Hinumegin við vatnið gnæfðu hvítir turn-
arnir á Duingt-höllinni upp yfir grænan skóg-
inn. Á hægri hönd lá Annecy með Nemours-
höllina gnæfandi uppi á hæðinni. Par hafði áð-
ur verið víggirt borg á Miðöldunum.
Svalur blær frá vatninu barst upp til þeirra
á klettinum. Annie sneiri sér frá útsýninu og
horfði á vinkonu sína. Hana langaði mest til að
hrópa hamingju sína út yfir heiminn, en hún
var hrædd um, að þessi dæmalausa hamingja
hennar kynni ef til vill að særa hina, sem eigi
væri eins heppin og hamingjusöm. Hún gat