Vesturland


Vesturland - 06.10.1927, Blaðsíða 2

Vesturland - 06.10.1927, Blaðsíða 2
VESTURLAND. vikið frá sýslan, um stundarsakir eða íyrir fult og alt, en skýra skal þá tafarlaust ráðuneytinu frá mála- vöxtum. Nú álítur skipherra, sem staddur er á varðskipi utan Reykjavíkur, nauðsynlegt, að cinhverjum þeirra starfsmanna, sem taldir eru í 3. gr., sé þegar vikið frá sýslan, og má hann þá vikja sýslunarmann- inum frá um stundarsakir, en skýra skal hann ráðiineytinu þegar í stað frá því, og leggur ráðherra úrskurð á málið. 5. gr. Laun sýslunarmanna skulu á- kveðin í launalögum. Skráning manna á skipin fyrir skráningar- stjórum skal ekki í'ara fram. Siglingatími sýslunarmanna á varðskipuntim skal tekinn til greína sem siglingatími skráðra manna á öðrum eimskipum söniu stærð- ar í utanlandssiglingum. 6. gr. Sé sýslunarmanni vikið frá um stundarsakh, tekur hann ekki laun á meðan. Sé honum vikið frá fyr- ir fult og alt, og það er ekki gert vegna elli eða vanheilsu, ákveður ráðuneytið, hvort honum eftir at- vikum skuli endurgoldin iðgjöld þau, er hann hefir greitt samkvæmt launalögunum í lífeyrissjóð em- bættismanna, eða ekki. Sýsiunar- menn þessir, aðrir en skipherra, 1. stýrimaður og 1. vélstjóri, fá að öðru leyti endurgreiðslu ið- gjalda úr lífeyrissjóði eftir reglum laga nr. 51, 1921- 4. gr. 7. giv Ráðuneytið setur reglugerð um löggæslustarfið og um einkennis- búninga sýslunannanna. Það má einnig ákveða tilhögun alla á starf- inu, verkaskiftingu o. fl. 8. gr. Nú brýtur sýslunarmaðnr gegn skyldum sínum eftir reglum þeim sem settar eru samkvæmt lögum þesstim, eða aö öðru leyti, og varðar það þá ábyrgð eins og brot á cinbætíisfærslu, nema brof- ið sé svo vaxið, að ábyrgð varði eftir siglingalögunum og eigi liggi þyngri refsing við því sem broti í embættisfærslu. Mtttaka í verk- falli varðar skipverja á varð- skipunum ábyrgð eftir lögum nr. 33 1915. 9. gr. Lög þessi ná aðeins til þeirra varðskipa, sem eru eign rikisins og ráðuncytið telur aðalvarðskip. 10. gr. Lög þessi öðlast gildi þegar í stað." Frá bæjarstjórn. Fundur var haldinn 28. f. m. Fyrir lágu ýmsar nefndargérðir. Hafnarbætur. IV. liður í gerðarbók hafnar- nefndar var svo hljóðandi: „Lagt fram erindi frá Hálfdáni Hálfdánssyni dags. 14. þ. m. Þar sem hann biður urri leyfi til að gera við bryggju sina í Norður- tanganum, ennjfremur lengja hana og búa til uppfyllingu innan við bryggjuna. Bæjarfógeti lagði til að leyfið yrði veitt að því áskildu, að Hálf- dán leggi fyrir hafnarnefipd tipp- drátt að viðbótinni við bryggjuna og uppfyllingunni, og byrji ekki á verkinu, fyr en hafnarnefnd liefir samþykt uppdrætti þessa, og enn fremur að bryggjan verði ekkí notuð nema í þágu þess atvinnu- reksturs, sem eignin notast til". Tillaga þessi var í hafnarnefnd samþykt með 4 atkv. gegn einu (Finns Jónssonar). í bæjarstjórn bar Matthías Ás- geirsson fram þessar breytingar við tillögu hafnarnefndar: „Á eftir orðunum: „en liafnar- nefnd" korhi: „og bæjarstjórn". Og eftir orðunum: „eignin notast „Var Jesús sonur Jóseps?" Séra Gunnar Benediktsson í Saurbæ í Eyjafirði hefir nýlega gefið út pésa með yfirskrift þess- ari, Reynir séra G. B. að leiða líkur að. því, að Jesús Kristur hafi verið sonur Jóseps, og því lausa- leikskrakki Jóseps og Mariu, en alls ekki eingetinn sonur hins lif- andi guðs, eins og kirkja Krists hefir ávalt viðurkent. Séra G. B. viðurkennir reyndar, að kirkjan °yggi þessa kenningu sína á skýr- um orðum heilagrar ritningar, en sögulegt gildi þeirra reynir hann að vefengja. Tekur hann sérstak- lega þrjú atriði til meðferðar, máli sínu til sönnunar, o: þessi: 1. Söguna um Jesúm 12 ára. 2. Söguna um það, að móðir hans og bræÓur kölluðu á hann, þegar hann átti kappræðuna við fræðimennina í Jerúsalem. 3. Ættartölurnar. Meginatriði sögunnar um Jesúm 12 ára, er svarið, sem Jesús gaf móður sinui, þegar liún með móð urlegri bliðu og alvöru ávítarhaun íyrir að hafa horfið frá þeim. Þess- um dásamiegu orðum Jesús and- mælir séra G. B. ekki, en viil gera lítið úr þeim, af því ekki verði vart við hrifningu í orðum móðurinnar, og af þvi að Lúkas segir, að þau hafi ekki skilið það sera liann sagði, o: þetta: „Vissuð þið ekki að mér ber að vera í þyí, sem míns föður er?" Allir athugulir menn hljóta að sjá, að ómögulegt er að byggja nýjá kennisetningu um faðerni Jesú Krists á þessum atriðum. Hvernig hugsar G. B. að þessi hrifni eða helgitilfinning, sem hann saknar svo mjög hjá Maríu, hefði átt að lýsa sér? - Mér finst framkoma Maríu við Jesúm svo móðurleg og fögur, sem mest má verða. María er fyrirmyndarmóð- irin, hvort sem vér mætum henni í musterinu ávítandi barnið, eða í fylgd með hinum sonum sínum, kallandi Jesúm úr yfirvofandi SKÓFATNAÐUR karla og kvenna nýkominn, óvenjulega góður og ódýr. Komið oq skoðið. G. B. G. sparar útgerðarmannínum fé cn vélamanninum vinnu. til" komi: „og í ftillu samræmi við hafnarlög og hafnarreglugerð ísafjarðar". Þessar tillögur fundu ekki náð fyrir augliti þeirra rauðu i bæjar- stjórninni, og urðu um þær tals- verðar deiltir. Bæjarfógeti sýndi fram á að bæjarstjórn bæri að taka þakksamlega öllum umbótum í bænum, einkum þeim sem gerðu hann byggilegri ' og veittu jafn- framt atvinnu. Var af minnihlut- antim skorað á þá rauðu að gera grein fyrir, af hvaða ástæðum þeir væru mótsnúnirtillögum hafn- arnefndar og þessum endurbótum á lendingarstað i Norðurtangan- um, en við því fengust engin bein svör, og sýndist meirihlut- anum að fara þar undan í flæm- ingi. Lauk þessu.máli svo á fund- inum, að samþykt var svohljóð- andi tillaga frá Finni Jónssyni: „Bæjarstjórnin samþykkir að fresta að taka ákvörðun um beiðni H. Hálfdánssonar, þar til fyrir liggur uppdráttur aí fyrirliuguðu mannvirki og nánari tipplýsingar". Var lillaga hafnarnefndar þar hættu, cða heima í Nazaret grát- biðjandi hann um að fara ekki til Jerúsalem, ganga ekki út í ber- sýnilega Jifshættu, eða ekkaþrungna undir krossinum á Golgata, harm- andi deyjandi soninn sinn elsku- lega. — Er nokkurt vit í því, að gera þá kröfu til Maríu, að hún hafi skilið til fulls Messíasarstarfsemi Jesú, og það þegar hann var að- eins 12 ára gamall drengur, áður en hann var tekinn til starfa op- inberlega? Engillinn hafði mælt til hennar alt of dularfullum orðum til þess að nokkurt vit sé í því að gera slíka kröfu til hennar. Saga þessi bcr í sér svo ljós sannleiksmerki, að fegurri verða þau ekki kosin. Hún er til vor komin einmitt af því, að Jesús talar þar um sig sem guðs son. — Dásamlegt er þetta, að barnið, aðeins 12 ára snýr aðfinslu móð- urinnar í kærleiksríka áminningu í garð hennar og fósturföðurins, og minnir þau þannig á alt hið undursamlega, sem þeim var kunn- ugt um, viðvíkjandi getnaði hans og lífi. með fallin. Og ekkert fékst fram um það, hverjar þessar „nánari upplýsingar" ættu að vera, en getspakir giska á, að það sé olíu- hjartað í Finui sem herpist sam- an við tilhugsunina um hverja lendingarbót hér; muni hann sjá þar í anda olíutunnuraðir upp velta, en það boðar krónu blóðtap úr hans óeigingjörnu olíuæðum, fyrir hverja tunnu sem gengur undan hinni gömlu Landsverslunareinok- un. Fjölda manna utan bæjar og innan væru það stórkostleg þæg- indi, að við Norðurtangann yrði góð bátalending. Mun það án efa mælast illa fyrir, ef bæjarstjórn hefir þá hagsmuni og þau þæg- indi af almenningi fyrirímyndaða hagsmuni eins manns. — Rafvirkjun. Svohljóðandi tillaga frá Matthí- asi Ásgeirssynni var samþykt í einu hljóði: „Bæjarstjórn felur ljósnefnd að leita álits bræðranna Ormsson í Reykjavík um hvort árnar á Engi- dal: Fossá Selár og Langá séu svo vatnsmiklar að nægi til ljósa, suðu og hitunar fyrir ísafjarðar- kaupstað, eða hvaða afl þær gefi og hvað kosta muni virkjun ánna og árlegur reksturskostnaður slík- rar rafstöðvar". Eftirfarandi viðaukatillaga frá Jóh. Bárðarsyni var og samþykt: „Einnig sé verkfræðingur látinn athuga til samanburðar, hvort til- Sögunni um boðun Mariu virð- ist G. B. hafna með öllu. — Það út af fyrir sig er hreinskilni, að láta það skýrt í ljósi. Á þeirri braut, að hafna skýlausum kenn- ingum heilagrar ritningar, hafa ýmsir komist enn lengra. Hafa menn ekki aðeins hafnað frásög- unum um kraftaverkin, heldur jafn- vel neitað því, að Jesús Kristur hafi nokkumtíma verið til; en slík- ir menn vilja tæplega telja sig kristna. Þá kemur til athugunar frásag- an um það, að María og synir hennar kölluðu á Jesúm frá fræði- mönnunum í Jerúsalem. Skoðanir G. B. á þessum atburði eru bygð- ar á sömu ósanngirninni í garð Maríu og eg hefi þegar bent á. Ekkert bendir til þess, að Jesús hafi fyrirfram skýrt móður sinni frá því starfi, sem fyrir honum lá, og þeim þrautum, sem þvi voru samfara. Hann mun ekki hafa vilj- að hryggja móðurhjartað við- kvæma fyr eða meir en þörf var á. Mér finst blátt áfram ekkert vit í því, að búast við meiri trú- arþroska í þessu efni, éða meiri

x

Vesturland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vesturland
https://timarit.is/publication/633

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.