Fríu Føroyar - 31.12.1943, Blaðsíða 2

Nr, 25
s.oleiSis, og lønspurningurin kom til
vakigerðarrættin.' Dórnurin fail ikkí
tann tlagrn, og arlieiðararnir fóru so
ikk'i t i arbfciois dagin eftfr.
Valigerðárfunclirnir vóru drúgvir,
ffiru húdnir i tinghúsinum, og tá. de-
rnonstreraði -arbeiðararnir. Vi3 fel-
agsmerki og kornblístri á odda sam-
laóust teir á tinglíúsvøílinurp, undir
Kús nurn har dóraari og dómsmenn
sQ 'i at grans .a og dama um r'ø .’na:
Dóinurin gekk ikki arbeiSaruiiU.m
til vildaí-, og arbeiðaravnir fófu ik i
aítur til arbeiðis.
Me3an ' streika var, íór bo3 t:l løg-
tingsmennirnar. Irngið kom sarnan,
og Iandsnevwdin gav nú áftur, tingsins
vegna, vátban til arbeiðaraj-nar, at
teir skuldu lønast sarnbært løgtingsins
samrykt á mars-tinginum.
I juni sóndi Brelar teirra úrslit inn
til umhugisan og tingviðgerS, og ein
, løgtingsnevnd bleiv sett, hesir menn:
J. P. Henriksen, Kr. Djurhuus Andr.
Djurhuus, Th. Petersen og Rob. Jo-
ensen. 1 il okkum, sum undan løg-
tings' allnum styðaði fólkaflokksins
stø3u í prístalsmálinum, vendi eisini
nú tingsiná • formaður S£er yiðvikjandi
støð u minnilutans. Frá nevndini fyri
felagið Fríu Føroj'ar kom soljóðandi
úttaliisí:
„7 órsbavn, 5. .desember 1943,
Tii harrar løgtingsmenn
Tli. Pelers.ejr og Rob. Joensen.
Undirs' riv-aðir t< kka týkkum báð-
um prk :a s•novndadimúm tí tit hava
sent okkum u pskotini í prístals-
málihuní til umhugsanj og vit eru
fegnir y.vir at síggja, hvussu væl
minniluta-áíitið ber saman við okk-
ara hugsan.
Eisini síggja vit, at hajra Samuels
atfinningar og 1: iðbeiningar í hesum
má!i falia á tað saina rættvísis grund-
arlag, sMtn vií: tríggir hava barst fyri
í blaðnum „Fría K øroj ar" og á fclags-
furíd um i Flavnar Arbeiðsinannafelag.
Tað er ávist av tykkum og olckum-,
at fættvíst „budget“ og rótt prfstals-
útrokning ■'kKi kanrí fáast úr ti núv.
riøgd-g ■" darlag (Búdget), men einarís,
tá ejn r.y. ;j nøgdseting er gjørd av
eini nýgg.a ••• nevnd, sum eisini verð-
ur umboða av húsmøðrurn, ið best
duga at ceiía um, Jrvat tí dagliga hús-
haldinum tørvar. I hvørt fall má tað
gerast soleijjis, at Húsrnøðrir koma
við til teir sumráðingsíundir har
nøgdsetingin verður løgd.
Andin, sum ber minnilutans og
harra Samuels úppskot, má gleða
ein hvønn hugsandi arbeiðara, li hann
miðar rrióti teirri 'góðsku og trygd,
FRÍU FØROYAR
sum ' eitt rættvíst prístal kann geva
arbeiðarunum.
Meðan soleiðis hugurin til at finna
og seta rættvísa tímaløn er hin sami
hjá nevndar-minnilutinum, harra,
Samuel og okkum trimum, er tað
tó ikki klárt framkomi í uppskcti-
num, halda vit, hvussu arbeiðarin
skal tryggjast til tess at hanh skal
verunliga fáa tann árspeningl sum
nøgdsetingin umfatar. Fle.rrá Sáimuel
nevnfr í sínum uppskoti 48 típaar
uppá vilcuna, s”m í 52 vikur verða
2496 „nøgdsetings-tímar“, men( vit
vita, at hetta er ikki verunleiki.
Vit loyva okkum. tí her at seta
fram ávísing um, hvussu møguleikar
Tórshavnar arbeiðarar hava verið til
.at arbeiða útiarbeiði, tá teir hava
arbeit hjá býráðnum, ið vieirður rokna
fyri hin besta,- tryggasta, arbeiðsgev-
arin her.
í 1941 vóru t d., sambært cftir-
kánning, 1 1 arbeíðarir útskeiðáðir
har, ið høvdu arbeit árið runt, við
samlaðari árstímaløp soleiðis: ,
Nr. 1. Útiarbeiði alt árið kr. 3431,14
- 2. do - 3352,06
- 3. do - 3145,75
- -4. do - 3033,80
- 5. do - 1955,83
- 6. dó - 21.53,1!
- 7. do - 2325,74
- 8. do - 3202,56
- 9. do - 2763,82
- 10. do 2557,85
- 11. do - 2058,65
tilsaman kr. 29,990,3!
Gjøggnumsnit-tímalønin i 1941 var
um kr. 1,60.
Tað giøggnumsnítlíga tirnata'ið
finst soleiðis:
Kr. 29.990,3! : 11 =. 2.726,39: 1,60
1704 tímar.'sum fyri hetta ár og
hesar menn kunnu kallasi „nógdí’imai,“
til eina nøgdseting (Budget).
Men vit noyðast at fara aftur t i
tað grundleugjandi árið, „budget-árið‘‘
1939, sum .krevur eina eftirkanning á
sama hátt, men har mega vit rlci.i
neyða^t víð eina eftirkanníng fyri
bara 11 arbeiðarar, soleiðis si_-m nú
var ávíst fyri hesar teir 1 1 heppr astu.
Grundleggjingar-árið má koma. so
nær verunleika og sanníeika cum
møguligt, fyri at eitt rættvíst p :sf-.l
og ein ^ rættvís timaløn lcarm fáast
saman við einatfi só raettvísap ríøgd-
seting sum møguligt. Har má lei.ast
fram eitt størci arbeiðaiatal, fyri tað
áráð, eini 50 til 100 arbeiðarar kunna
væli finnast tá her í staðnum. at Iei-3-
beinina seg eftir.
Á henda hátt kann finnast ein
minimurhsløn tilsvarandi nøgdif cg
2. árgj
. - : ’ ; "
vøruprjsir o. a., tí møguleiki má
gerast soleiðis, at1 arbeíðarín ikki
kennir seg sum abeiðistræl, men kann,
útyvir teir funnu „ríøgdtímarnar“.
hava sær nakrar fleiri tímar, sum
verður tá eit-t, tilskot til hansara fyri
at kunna møta .ririgari arbeiðistíðum-
Vit skula her s^manbera tvey
dønrir'frá gamlári tíð, nemlíga:
••Tá vísmaðurin jósef ráddi PharaO
til at bjarga úr góðum árum korn-
grunp til at vinna tey komandi sjey
soítnú árini við. Eisini hetta , úr
nýsgja testament í Matteus 26.:
„ H at himmiií.ki er likt einum
húsbónda, sum fór út snimma á
morgni at leiga sær bønarmerín i
■ víngarð sin.
Og tá ið fiann var kcwnin ásamt
við, bønahiennirnar um ein dfcnar um
dagin, sendi h.ann teir út. í víngarð
sin.
Og hann fcir út aftui urrí landsuðu'os-
tíð, og s.á nakrar aðrár metin standa
íyri einki á torgin.m;
Og harín -segði við teir: „Farið tit
við út í vingarðirí, ríg eg vil lata lykkum
fáa tað, ib hósk;. rídi er.V Og teir fóru.
Uppaftu.r fór hann ýt um middags-
ieitið cg um nón og gjørdi tað sama-
Og um -hálvgavestur fór harín út
og hitti nakrar aðrwr, sum stóðu har
fyri einki, og hanu sigur við teir;
„ÍIvi starída tit -her allan dagin
fyri. ein’ki? “
I'eir siga við h; nn r ,*,ií at eingin
litívur leiga okkum.“ Hárín sigúr við
teh-: „Farið tit1 .:3 út í vingarðin."
Mórí'. tá ið k'orríið vár at kvøldi.
sigur vrngarðsharrin við fofmanp sin:
,.i\ópa bønamennirnar inn og fá
teimum lønina, cg lcgg fyri vio
íeirvum seinastu cg síðan til terr
fyr3tu.“
Og teir, ið bidnir vóru um hálvga-
vestur, komu og fingu eirí denar hvør-
Men tá ið teir íyrstu komu, hildu
teir seg fara at fáa meira; og terí
fingú eisini ein'denar hvør. '
Men tá i0 teir íingu haftn, ijlkend-
ust teir við húsbóndan og hildu fyr,:
„Hcsir scir^astu h.ava ikkii / arbeitt
mcira enn cm tíma, og tú hevur
nre’t teir javnt við okkum, sum borm
hava cJagsins sveitta møði.“
Men hann svayoaði og segði við
ein teirra : ..Viftur min, eg geri .tser
ongan órætt. Ert tú ikki kornu'i
ásámt við meg um ein denar?
Tak tú titt og fkr hiðani! Men eg
vil geva hesum sejr.asta h’ka við tøer-
Ella haví eg ikki loyvi at gera vi3
mitt, surn eg vil ? Eila er eyga t,lt
ilt fyri tað, at eg eri góður?“