Fjarðbúgvin - 03.05.1973, Blaðsíða 4

HÓSDAGUR, 3. MEI 1973
StDA 4
Richard Stratton
YNSKINI
VÓRÐU
UPPFYLT
Tann hugnaliga smáttaniNat-
han Street I Polo Alto í Calij
forniu var stásað upp heilt út
á ytstu gátt at taka fmóti
húsfaðirinum, ti 41 ára gam-
la, Richard A. Stratton. Sum
flogskipari varð hann niður-
skotin uppi yvir Norður Viet-
nam fyri seks longum og kvøl-
fullum árum síðani.
Kona hansara, Alice, ið er
38 ára gomul, hevur saman
við teimum trimum sonunum
Pat, 10 ár, Mike, 6 ár og C
Charlie 7 ár, trúgv bíðaðeftir
manninum. Gjøgnum hesi seks
árini hevur hon varðveitt all-
ar pappírslepar, tekin,, skri-
vi-, og rokniheftir hja drein-
gjunum við ti I huga, atfaðir-
in soleiðis við egnum eygum
kundi síggja, hvørji framstig
dreingirnir høvdu gjørt, með-
an árini runnu, og hann var
fjarlagin. Somuleiðis hevur
hon við hóskandi millumbil-
um avmyndað dreingirnar og
fest myndirnar í trý tíðar-
skipað album við ti sama og
eina fyri eygað: atsýnamann-
inum, hvussu dreingirnir
vuksu, mentust og broyttust,
sum hesi árini gingu.
Tann sjey ára gamli Char-
lie, gongur í 1. fl. x barna-
skúlanum. Eina ferð \ vár
bað ein lærari flokkin um at
tekna myndir av trimum
ynskjum, børnini høvdu hugs-
að sær at fingið uppfylt. Und-
ir eini mynd av einum heli-
koptara, einum bili og tveim-
um smáum fólkum skrivaði
Charlie \ føgrum spjaldra-
bókstøvum: Eg vildi ynskt
at pápi var heima. Eg vildi
ynskt, at pápi var heima. Eg
vildi ynskt, at pápi var hei-
ma.
Dagin eftir bað lærarin
børnini um attekna eina mynd,
sum skuldi sýna, hvussu tey
uppfyltu ynskini mundu fara
at taka seg út. Charlie^skriv-
aði niðast á arkið: Pápi min
er heima hjá okkum -; hann
festi annars einki annað orð
á blaðið.
Hann hevurjúongahiigmynd
av, 'hvat ið tao vil siga at ha-
va pápan heima, sigur mam-
ma hansara. 011 børnini vóru
heilt pinkalitil, tá ið pápin.
SJÁLVUR ANNAR
Á NÁTT ÍOPNUM BÁTI
í ÍSLANDI
Greitt frá hevur Jógvan á Geilini í Svínoy
Eg var í Islandi við EME-
RAL hjá Mortensen á Tvør-
oyri. Jóan Jákup Jacobsen
var skipari.
Eg bleiv purraður út. Tað
var ruskveður á landnyrðingi
eystri. Eg helt tað ikki vera
veður at royna eftir sild. Teir
høvdu koyrt alt niður I bátin,
og tað var bara hjá okkum at
taka sjóklæðini við í bátin.
Vit fóru so niður \ hann. Teir
loystu so' ibátin; vindurin var
nogvur, og myrkt var. Skipið
fór skjótt frá okkum. Egskul-
di tendra lanternuna a báti-
num, men fekk hana ikki at
brenna. Eg sá tað, atteir høv-
du tikið skeiva lanternu. Teir
høvdu avmisgáum tagóðulan-
ternuna eftir umborð. So fór
eg at royna at stinga trevs-
ur av fanglinuni aftur \ har,
sum eg helt trekk koma til
lj’ósið. Eg fekk so liósið at
brenna til endan. Tao var so
skjótt, vit mistu skipið burt-
ur, og ongantið vistu teir nak-
að ljós% Vit'sóu I hvørtfall
einki ljós. Teir hava tá ver-
ið so langt burturkomnir.
Vit seta so gørnini og hin-
gu so I trossanum, bakevndin
upp \ vindin. Veðrið, tað
ruskaði. Og fyri tað, at tað
ikki skuldi taka inn I bátin,
vendu vit so framendan upp
\ vindin; so var betri at oysa,
og minni sjógvur kom \ bát-
in. Tá bakskuturin kom upp \
ættina, kom nógv i"bátin; men
nú kom minni.
Nú hanga vit har við báti-
num; vit síggja einki skip.
Klokkan mundi vera út \ moti
8 um kvøldið, vit fóru I bát-
in. Vit sita so og kúra í bár-
inum. Tað varð ikki nógv
snakkað. Tað vísti seg at
verða ringar vónir fyri okk-
um, ti vit sóu einki skip aft-
ur. Eg veit ikki, hvat iðKris-
tin Sámuelsen hjá Sámali, hin
ið var við mær, tonkti; men
tað fóru nógvirtankar ígjøgn-
um hjernan á mær, hvat ið
var best at gera hjá okkum.
Tað var um klokkan 11 um
kvøldið; nú var ein bátur við
tveimum monnum dygst hjá
okkum. Og ^vit kundu gott
snakka við bátin; hann var so
nær. Sum vit sita o§ hyggjaat
hesum bátinum, nu hvørvur
hesin báturin so knappliga.
Báturin var at síggja afturút
vinstrumegin; vit sou millum
menninar, men kendu teir
ikki. NÚ situr hin og júkar,
hin maðurin, at hatta var ein
merkiligur bátur. Taðfór ein
sittring út í .hvønn lið, hvønn
fingur á mær við at síggja
bátin, at hann hvarv. So sigi
eg við Kristin: Snakka ikki
um hatta. So sótu vit har.
Men eina løtu seinni kemur
báturin undan høgrumegin;
men nú varhann solangtburt-
ur, at ov langt var at rópa
til teirra, og vit prøvaðu
heldur ongantíð at rópa á
teir.
Vit sóu so skipið aftur,
hálvaljóst um morgunin. Bát-
urin var enn at síg^gja; men
hann var nú so kamur, og
kámaðist so fíðandi burtur. A
skipinum høvdu teir hildið
vakt alla náttina, men sóu
ongan bát. Um 2-tíðina lýsti
{ og bleiv makligari. Teir
sigldu eystur og vestur, men
sou okkum ongantið. So segði
ein umborð a skipinum, at
nú máttu teir fyri einaferð
skyld sigla longur eysturyv-
ir, áðrenn teir fóru longur
vestur, sum ætlað, og beint
áðrenn teir á hesum túri
skuldu fara vesturyvir, sóu
teir okkum. Tá var klokkan
umleið 6 um morgunin.
Vit vóru | Bakkafjørðinum
dagin fyri.^og tá var ein før-
oyskur bátur horvin við
tveimum monnum. Annar var
slektaður úti á Toftum og hin
úr Rituvúc.
Soleiðis greiddi Jógvan á
Geilini í Svmoy mær frá
hesum túri við skipsbáti av
EMERAL. "Hetta kemurpfta
fram fyri meg", sigur Jógv-
an, meðan vit annars práta
um fiskimið og gomul minni
av sjónum heima'í Føroyum.
"Eg kann ikki lata vera við at
tosa um ‘hesa hending. Hetta
er einastu ferð, ateghavisæð
huldubát. M en báturin hevur
verið har, tí vit sóuhannbáð-
ir, bæði koma og hvørva."
Hetta var óhugnaligasta nátt-
in/Jógvan hevði, meðan hann
var í Islandi.
Michael Matras
*
fór heiman. í roynd og veru
ána tey onki um, hvat ið tey
skulu vænta. Og tað geri eg
heldur ikki.
^Eitt:er/givið, at mangar
húsmøður qg børn í USA ha-
va verið I somu støðu sum
Alice og børn hennara, með-
an faðirin hevur^ sitið í viet- |
namesiskari krigsfangalegu.
(Úr Newsweek)
Alice og teir tríggir synirnir gera eitt mynda-
úrval við tí í hyggju, at Richard Stratton kundi
síggja, hvussu teir vóru vaksnir, meðan hann
hevói verið burturstaddur.
Sjómansskúlalærarar
Á Føroya Sjómansskúla eru hesi tænastumanna-
størv leys:
1 starv sum varaskúlastjóri-við løn eftir 20. løn-
arrammu og
2 størv sum sjómansskúlalærarar við løn eftir 10,21
og 26. lønarrammu.
Annar av sjómansskúlalærarunum má kunna taka
sær av lærugreinunum enskt, danskt og møguliga
eisini føroyskt.
Til størvini krevst hægsti nautiski kunnleiki.
Umsóknir stílaðar til Føroya landsstýri verða at
senda Føroya Sjómansskúia í seinasta lagi 31. mai
1973.
FØROYA LANDSSTYRI
BLÁKROSS - STEVN A
Bjóðað verður \ Jesu navni til Blákross-stevnu I Fugla-
firði í døgunum 5. og 6. mai 1973 við hesi skrá:
Leygardagin 5. mai kl. 16:
Fundur fyri Blákrosslimir um evni: Nýggj rúsdrekkalóg
til fólkaatkvøðu.
Leygardagin 5. mai kl. 20:
Oda M. Hansen úr Danmark talar um evni: BKU - hvat
vilja vit? og hvussu virka vit?
Sunnudagin 6. mai:
Guðstænasta við altargangi.
Sunnudagin 6. mai kl. 16:
Ludvig Petersen, landsskúlaráðgevari, heldur fyri-
lestur um evni: Undirvfsing I rúsdrekkavandanum."
Sunnudagin 6. mai kl. 20:
Fundur við fríúm vitnisburði. Oda M. Hansen úr Dan-
mark innleiðir um evni: "Kristus, frelsariminogfreis-
ari næsta mins."
Allir fundir^eru almennir uttan hin fyrsti og verða hildnir
1 missiónshúsinum Tabor. Umframt streingjakórvilja eis-
ini hjúnini Oda og Kjeld Hansen medvirka við sangi.
Tann, sum ikki veit sær innivist, sigi frá til tlf. 35 og
45 { Fuglafirði.
HJARTALIGA VÆLKOMIN
FELAGSNEVNDIN