Fjarðbúgvin - 03.05.1973, Síða 6

HÓSDAGUR, 3. MEI 1973
SÍÐA 6
Føroya Skúlabókagrunnur
hevur nú um dagarnar ^ivið
út eina heila røð av bokum
og heftum , tey eru : Smáir
Skúlaleikir, Piltarnir og 5
ævintýrheftir.
"Smáir Skúlaleikir" eru
umsettir av Elin Mortensen.
Leikirnir eru: Snjóhvíta,
Tornarósa, Kýsareyða,
Øsku-Fia, Móses og Minsti-
Engil. Hetta eru nøvn, sum
vit øll kenna sera væl, so
ikki er neyðugt at siga nak-
að um innihaldið; uttan tað,
at umsetingin er smidliga
framd. Við hesum leikum ber
til at taka nakað við f und-
irvísingini, sum helst eigjur
at vera við, nevniliga sjon-
leikin, hetta at børnini læra
at upptrakka fritt yvir fyri
hvørjum øðrum. Eisini ber
til at seta serligan dám á
onkra løtuna, eitt nú til for-
eldraveitslur, har foreldur
so kunnu síggja børn sini
leika.
Bókin er 38 blaðsíður og
kostar 11 krónur.
"Piltarnir" er 35 blaðsíð-
ur stór, skrivað hevur Jo-
hannes Enni.
^Nógvar tekningar eru f
bókini, tær hevur ^ Bárður
Jacobsen teknað. Bókin snýr
seg um vinmenninar Kara
og Jógvan, sum snimma ein
morgun^ fara niðan at leita
eftir pápa Kára og Jógvan,
eftir pápa Kára, sum er og
sjýtur harur. Eftir ymsar
trupuleikar koma teir aftur
til hús. Bókin kostarókrón-
ur.
Jóhs. Enni hevur týttævin-
týr'úr ymsum londum, o§
;jrunnurin hevur givið tey ut
i fimm heftum, sum hvørt
kostar 3 krónur. Ævintýrini
eru týdd eftir Lisbeth Al-
green-Petersen, tekningar-
nar eru eftir Erik Hjort
Nielsen og Erik Holm. Hesi
ævintýr^eru vasl hóskandi til
framinjálestur 'í teim yngstu
klassunum, og aftast íteim-
um eru spurningar, har
næmingarnir kunnu prógva,
at teir hava fingið nakað við
av søguni og skilt nakað
av innihaldinum.
HARRA ÁRNI S. F. JOENSEN
f brævi tygara \ Fjarðbúgva-
num nr. 8 skriva tygum um
Fjarðavegin í samband við
vegin inn f Fjørð. Tá talan er
um Fjarðavegin, so er tað
vegurin fmillum Funnings-
fjørð og Skálafjørð, meint
verður við, og eg haldi, vit
skulu royna at halda okkum
til^ tey nøvnini fedrarnir
brúktu, og var tað Funnings-
fjørður og ikki botnur. Síoani
nevna tygum um, atFunnings-
fjørðurin er besta havnin við
Norðhavið; tað ^gevi eg tyg-
um fullan rætt í, og harmar
tað meg, at so illa er statt.
men eg eri ikki samdur við
«tygum. tá tygum kasta ting-
monnunum fyri, at einki er
gjørt.
Initiativið til eina utbygg-
ing má koma onkunstaðni frá,
og f hesum føri frá teimum
bygdum, sum liggja viðfjørð-
in, nevniliga Elduvík, Funn-
ingsfjørður, Funningur og
Gjógv, og stóðu hesar bygdir
saman, hevði tað ikkiveriðso
lftil útbygging, tær høvdu
kunnað fario undir, ogegivist
ikki f, at allir tingmenn høv-
du stuðlað tiltakið, ogtáhevði
vegurin eftir Funningshjøllum
eisini blivið veruleiki.
Hin eina av spurningunum
kann eg svara tygum uppá:
viðvíkjandi havnalagnum f
Funningsfirði. Elduvíkar
kommuna hevur fingið eina
játtan uppá eina slaka hálva
millión, og eru uppmálingar
gjørdar seinasta ar, og^ skulu
botnkanningar gerast nú f
summar, og er tað tá klárt at
fara undir arbeiðið við fyrsta
stigi av eini havnagerð.
Elduvík 28/4-1973
Malevinus Reyná
EDINBURGSFUNDURIN
Aftaná samráðingar viðBret-
land um fiskirættindini undir
Føroyum f Edinburgh f døg-
unum 25.-26. apríl f ár hava
vit fingið soljóðandifrágreið-
ing:
,1f døgunum 25.-26. aprfl f
ár hava samráðingar verið f
Edinburgh millum eina dansk/
føroyska sendinevnd og bret-
skar embætismenn um ta ver-
andi støðuna viðvíkjandifiski-
skapinum á føroyska land-
grunninum uttan fyri 12 fjórð
inga markið og á Føroya Ban-
ka; ein støða, sum báðir part-
ar hava stóran áhuga f.
Samráðingarnar endaðu við
semju um, at tey vfsindaligu
prógvini, sum eru fingin til
vega frá báðum pørtum, vfsa,
at tað er neyðugt alt fyri eitt
at seta f verk varðveitingar-
tiltøk; og báðir partar eru til
reiðar til, uttan skyldur og
aftaná samráðingar við fis-
kafdnaðin, skjótast gjørligt at
seta fram uppskot fyri hin-
um størru fiskivinnutjóðunum
á økinum um eina ætlan fyri
avmarking í *eiðuniog mink-
ing av trolfifctiskapinum hjá
øllum tjóðunuHl\á ávfsum økj-
um til avfsar árstfðir. Tá hes-
ar størru fiskivinnutjóðirnar
koma saman ti) fundar f
NEAFC fyrst f rtoei, er ætl-
anin at samráðstst um støð-
una við tf fyri eyga at trygg-
ja eina fyribilsloysn so skjott
sum møguligt."
Føroya Landsstýri,
26. aprfl 1973
K
IT5Í
KRAMBtJÐESr
VIÐ Tí STORA tJRVALINUM
Fuglafjarðar KeypssamtØka
tlf. 95
Har peningurin røkkur longst.
NEYÐUGTT VIÐ
NÝGGJUM
ÍTRÓTTI
Tann ftróttargreinin, ið sýn-
ist at hava sera góð gróðrar-
líkindi her f Føroyum er vol-
ley ball. Tað eru bert fá ár,
síoan volleyball fyrstu ferð
varð leiktur her, men longu nú
kann sigast, at greinin rætti-
liga hevur fest røtur og ger
seg galdandi. Tað er sera á-
hugavert.
Tfverri má sigast, at vit
føroyingar tykjast vera aft-
urhaldandi ella konservativ-
ir innan ftrótt. Tað finnast
ftróttargreinar, sum verða
nógv dyrkaðar her f oyggj-
unum - serliga fótbóltur og
hondbóltur. Um veturin eru
eisini aðrar greinar nógv
frammi, so sum badminton,
borðtennis, volleyball o.a., og
um summarið kappróður og
svimjing.
Tao hevur vfst seg, at
ítróttarhallirnar her hava
havt eina avgerandi rollu. Tær
geva ftróttarfólkinum møgu-
leika at venja og hava kapp-
ingar alt árið runt. Hetta er
gleðiligt. Nakað annað er
so, at vit hava brúk fyri flei-
ri slíkum hallum. Her áttu
bæði privat og tað almenna
at tikið seg saman.
Tá vit í fjør lurtaðu eftir
útvarpingunum frá olymp-
isku stevnuni f Miinchen, løg-
du vit^ merki til, ^at kappast
varð f fleiri ftróttargrein-
um, ið eru okkum meiri og
minni okendar. Har var t.d.
skjóting (bæði við boga og
øðrum), renning, boksing,
vektlyfting og róður av ym-
iskum slag.
Tvær av hesum nevndu f-
tróttargreinum verða nú fðk-
aðar f Havn - vektlyfting og
boksing, Tað er felagið
Bragdio, ið skipar fyri hes-
um venjingum. Vit eiga at
vera Bragdinum takksom fyri,
at teir eru við til at le^gja
lunnar undir nýggjan ftrott-
aráhuga f Føroyum. Ein onn-
ur grein, ið Bragdið eisini
skipar fyri, er judo. Hendan
grein hevur eisini vakt ávfs-
an áhuga fmillum fólk, og
kappingar eru farnar fram,
har næmingarnir hava roynt
sfni kynstur.
So eru tað hinar greinar-
nar, sum eg nevndi f áðni.
Kappróður hevur verið tann
ftróttargrein, sum f mong ár
hevur vakt størsta áhugan í-
millum føroyingar. Gamla
orðatakið sigur jú, at føroy-
ingurin er føddur við ár f
hond. Aýt ^ gott at siga um
hendan ítrótt, men vit eiga at
gera okkum greitt, at kapp-
roður við føroyska bátinum
ikki gevur atgongd til altjóða
kappingar. Vit eiga tf her at
leggja á annan bogv og byrja
at verja róður við teimum
bátum, sum nýttir verða f al-
tjóða kappingum, t. d. single-
og double-scollarum. Hetta
skal tó ikki uppfatast, sum
at føroyski kappróðurin skal
leggjast niður, als ikki.
Viðvíkjandi renning er at
siga, at her má rættiligt tak
takast. Hendan grein verður,
so vítt mær kunnugt, als ikki
íðkað her á landi. Tað finn-
ast kortini uttan iva mong, ið
kunđu hugsað sær atvanthesa
áhugaverdu ítróttargrein. 1Í
Greinin tykist ikki rættiliga
at liggja høgt her f Norður-
londum, men við seinastu 01-
ympiadu (1972) vóru finskir
rennarar kortini stinnir f
kappingunum.
Onkur vil kanska siga, at
føroyingar renna bara, tá teir
eru á fjalli og reka seyð, men
vit eiga at minnast, at fyrsti
olympiski meistarin fMara-
thon renningini var ein
grikskur seyðamaður. Sohvør
veit, um ikki onkur føroyskur
seyðamaður hevði kunnað
gjørt um seg? .' Tá torað
varð um at gera núverandi
minkagarðsøkið f Hoydølum
til ítróttarvøll, varð nevnt,
at rennibreytir áttu at verið
gjørdar runt vøllin. Tað er at
vóna, at Tórshavnar býráð
gongur hesum ynski á møtiog
harvið leggur støði undir
nýggja ftrottargrein í Føroy-
um.
Um áhugi er tyri skjóting
við boga og øðrum amboðum
er verri at siga.^mentaðkann
tó roknast vio áhuga. Hesar
greinar munnu uttan iva vera
ahugaverdar, og vónandi
verða tær eisini tiknar upp.
Endamál okkara við ftrotti
m á vera at leggja venjing og
greinar soleiðis til rættis,
at vit kunnu vera við alla-
staðni, har høvi býðst. Tað
hevur longu vfst seg ferð eft-
ir ferð, at smáar tjóðireisini
kunnu vera við at gera um seg,
og hvf skuldu vit ikki kunnað
tað? Væl er land okkara ÍÍF-
ið, og lftið er at taka av,
men givið er^ at tað eru fólk
við gavum og áhuga.
Ein fyritrejytin fyri hes-
um umtalaðu ítróttargreinum
er, at vit fáa okkum kvalifi-
seraðar venjarakreftir. Tað i
eru tílikar, okkum restar,
so her er aftur nakað at hug-
sa um. Kundi ÍSF ikki sent
fólk til t. d. Danmarkar at
lært til venjarar? Tað ergiv-
ið og skilligt, at hetta vildi
givið úrslit.
Her, sum so manga aðra-
staðni, restar bert initiativ-
tøkan.
Árni