Tuttugasti maí - 20.05.1933, Blaðsíða 1

Tuttugasti maí - 20.05.1933, Blaðsíða 1
,AN0S5ÖKASAi~ JCs 13B.080 I. árg. Siglufirði, Laugardaginn 20. maí. 1933 l. tbl. Afmæli Siglufjarðarkaupstaðar 1933 Peir sem standa að útgáfu þessa afmælisblaðs kaupstaðarins, hafa beðið mig að skrifa fáein orð á for- síðu þess, og vil eg ekki skorast undan því. Pað er eðlilegt, að á slíkum af- mælishátíðum, sem þessi er, þá nemi maður staðar og litist um.ogathugi hvort rétt er stefnt, hvort rekur eða gengur, og hvernig forráðamennirn- ir hafa reynzt það sem aferhinum sjálfstæða búskap. Pessi athugun ætti að geta orðið oss gagnleg, því sérhverri stefnu, sem reynzt hefir gagnleg og holl, henni eigum vér að fylgja en hverri þeirri stefnu sem reynist óholl og til ills eins, henni eigum vér að varpa á dyr, senda hana, eins og skáldið sagði, fram á sextugt, og þar til botns. — „Hvert er þá orðið okkar starf" þessi 15 ár, síðan vér urðum sjálf- stætt bæjarfélag? Ekki vantaði góð- ar óskir fyrir heill og hamingju þessa unga bæjar á hinni merkilegu afmælishátið þennan dag fyrir 15 árum síðan. Margar þeirra hafa ræzt og sumar eru að rætast, en aðrar eiga eptir að rætast. Margt hefir breytzt í bænum og bæjarlíf- inu, þó tíminn sé ekki langur; og ó- víða í kaupstöðum landsins hafa breyt ingarnar verið eins srórstígar eins og hér þessi síðustu árin. En ekki hafa allar breytingar verið til bóta, því ver, og er þar.mö.'gu um að kenna, og er hægra á að benda en úr að bæta. En eitt finnst mér mest áberandi: Samúðina og samlyndið vantar, og því fer samstarfið í því að efla heill og heiður bæjarins svo opt út um þúfur. Pegar Pétur post- uli hélt hina orðlögðu ræðu sína á hinum fyrsta Hvítasunnudegi, spurðu áheyrendurnir að ræðunni lokinni: „Hvað fiigum vér að gjöra, góðir menn og bræður?" Og Pélur svar- aði samstundis: „Takið sinnaskifti." Og þetta er einmitt það, sem vér þurfum að gjöra, ekki að eins í ">nd- légum efrium heldur og íveraldleg- um efnum. Vér þurfum að vanda framferði vort betur en vér almennt Með glöðum hug mót sumri og sól, vér sönginn hefjum, skátar, frá hlíð að bröttum harnrastól nú hljómi raddir kátar. Vér erum vorsins unga þjóð, með æskufjörið bjarta, vér eigum vænan vonasjóð og viljaþrek í hjarta. i Og þótt vér séum ungir enn og eigum lítt af völdum, vér allir viljum verða menn, er veifa hreinum skjöldum. Vér heitum alla æfistund, unz ellin skugga lengir, að starfii fyrir fósturgrund sem frjálsir, sannir drengir. H. J. gjörum; vera vandir að virðingu vorri, hafa taumhald á tungu og penna, og ekki láta þessa umbrota- öld, sem nú er að ganga yfir þessa álfu, teygja oss, svona afskekkta og fáa, og þó svona sérstæða og menn- ingarmikla, — vér megum ekki láta þennan óholla ólgustraum teygja oss út í ófæru agaleysis og óstjórnar. Vér höfum fyrir guðs náð staðizt margarplágur af ísi ogeldi, af áþján og undirokun erlendra valdhafa um margar aldir. En nú litur helzt út fyrir að vér íslendingar ætlum í fyrsta skipti að láta bugast fyrir ó- hollum erlendum áhrifum á þjóðlíf vort og stjórnmálalíf. Og þegar þessi óholli straumur berst utan úr lönd- unum upp að ströndum landsinsog svo upp um landið, eins og illkynj- uð farsótt, þá er þess ekki að vænta, að okkar unga bæjarfélag geti orðið laust við hin skaðlegu áhrif, enda enda er ekki því að heilsa. Samúð- ina og samlyndið vantar svo til- finnanlega. Okkar ungi kaupstaður heldur 15 ára afmæli í dag. En því er ver að það eru fleiri en eg, sem ekki geta tekið þátt í þeim afmæl- isfagnaði með óblandinni ánægiu. Óskirnar um góða framtíð Siglu- fjarðar eru eflaust eins hjá öllum. En endurminning hinna liðnu 15 ára, og dómurinn um nútiðarástand- ið og hugboðið um framtíðina er ekki eins hjá öllum. Psðerkominn nú á seinustu árum inn í þetta unga bæjarfélag ein óhappanorn, sem heit- ir sundrung, eða öðru nafni stétta- rígur; og fái hann að vaxa hér og þróast, þá er bæjarfélaginu glötuni.i vís. Pví orð Jesú Krists munu standa stöðug i þessum efnum, eins og í öðr- um efnum, en orð hans eru þessi: Hvert það ríki, sem er sjálfu sér sundurþykkt, það mun falla í grunn. Astandið er nú ekki betra og út- litið ekki bjartara en þetta frá mínu sjónarmiði, nú á þessu 15 ára af- rnæli kaupstaðarins. Skeð getur að aldur minn glepji mér eitthvað sýn, eða sú mannlega tilfinning, að eldri mönnum finnast venjulega farnir

x

Tuttugasti maí

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tuttugasti maí
https://timarit.is/publication/666

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.