Faxi - 01.02.1963, Qupperneq 15

Gustavsberg
hreinlætistæki
Baðkör
Sambyggð klósett
Handlaugar á fæti
Handlaugaskálar,
ásamt tilheyrandi
blöndunartækjum
Kaupfélag
Suðurnesja
Járn- og skipadeild.
— Sími 1505. —
x
X
X
x
1 Keflavík - nágrenns
x
x
X
I
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
X
y
I
X
X
X
X
x
x
x
x
X
X
X
X
X
X
X
X
y
Matarlegt í Faxaborg,
sérstaklega um helgar.
J af f a-appelsínur,
sætar, safaríkar og ódýrar
Hveiti og strásykur,
í sekkjum og smásölu.
Krydd — Kæfa
Söltuð rúllupylsa
Bauiía-saltkjötð komið.
MuniS hinar vinsœlu
laugardagssendingar
eftir lokunartíma.
Jakob Smáratúni 28
Sími 1826.
K><><><><>S><><><$K><3><><><>O<^<><3>0<?>0<>0<><2><^<$k><>
K R I S T1 N N REYR:
BLÓT Á ÞORRA

Lag: „Komdu og skoðaðu í kistuna
mína“.
Er árvíllans bíllinn var aftur í skralli
og akbrautir lágu á kafi í snjó,
eg keypti mér miða að kliðmjúku balli,
af konum og flatkökum sá cg þar nóg.
Og ein var í silki og alin á breidd
og öll saman púðruð og máluð og greidd.
Og þarna var dansað með þrumur við eyra,
en ]>ar næst kom dömufrí, herra minn trúr,
og hún, sem var alin, já, lielmingi mcira,
kom hlaupandi og kippti mér þvögunni úr.
Og skelfing var manncskjan syngjandi sæl
að sveifla mér þarna í polka og ræl.
Við skoppuðum hraðar en skopparakringla
og skölluðum ljóskcr og pörin í kring.
Svo batt eg mig fastan, Iét bífumar dingla
og blessunin snérist og snérist í hring.
En loksins í fanginu á frúnni eg sat
með flatköku og allskonar þorrahlótsmat.
Þá gaf hún mér vökvun úr glitrandi pela,
ó, guð, hvað eg hrcssdst af sopunum þeim.
Svo fórum við dáltið að flissa og kéla.
Hún fylgdi mér rétt undir morguninn lieim.
A tröppunum kvaddi hún tökubam sitt,
er tókst mér að hitta á skráargat mitt.
A kvistinum uppi cg kveikti , eins og gengur,
en kærastan reis upp með pilsvargaþyt:
— Kvur andskoti að sjá á þér andlitið, drengur,
allt atað í púðri og blóðrauðum lit.
Og kvar varstu, spyr eg jú, kvert fórstu i geim
og kversvcgna drattastu blekfullur heim?
Æ, Ijúfan mín, dúfan mín, lúttu ekki svona,
eg lenti í liúsi og þannig stóð á,
að þar var, hikk, hákarl og þar var, liikk, kona,
sko, það er að scgja hún fóstra mín, já.
Og skál sagði fóstra og skál sagði eg,
og skrambi, hvað fóstra var tilkippileg.
Ef árvíllans bíllinn fer aftur í klessu
og akbrautir liggja á kafi í snjó,
þá borga eg miða að balli sem þessu,
af brjóstgóðum flatkökum sé eg þar nóg.
Og cin verður ríflega alin á breidd
og öll saman púðruð og máluð og greidd.
F A X I — 31