Víkingur - 25.04.1918, Blaðsíða 1

Víkingur - 25.04.1918, Blaðsíða 1
X VIKINGUR • BLM'UNGMENNAFÉLAGS ÍSAFJARÐAR ^vftiHÁR' íiAFJÖRÐUR, SUMARDAGINN FYR3TA (25. APRÍL) 1918 4. BLAfi •HiimiiiuiiiiiiiiiH iiimiiiMiiiiMmlliiiiiiiiiiiilNiiiitimiiuiumnlli i' ! Allir fugua söl og sumri. '''• jHB&þ'jfotr, sem í Jiöliluin Vóudum ' bfta, eins' ófi'v ð lifendinqar,' fagna Uíl&ýíAíd * 'íneira au'markbihuhhi,' en JiíncÁ", sem bíta'ói'S jafhari ársiíðir. Hjá oJiJcur er sunia'rJcoihan oq Jiefir lenl/i 'verið einn af tnestu tyllidög- ttmirn. »' * •'••'• ' ' Og 'þó nú'ie sutristaðar Jtorfiun að "'thestu Jiinn ytri fagnaður' og Jtdlíða- blœr; þá er'víst að sumarJcomunni v fagntí átllr. *' " Hiffl*gláeðir og sJcapar nýjar vonir. Tohir útri Jiagsœld fyrir þjóðina og éihatáícUnginn. 4 1 þeíta'skifti Jtbfum viðöllumeiri ást'œðu 'en nokkru sinui fyr lil þess að fagna sumri vel og rœkilega. Við Jiöfum staðist einn Jtinn tnesta þrauta-vetur, sem Jtomið ltsfir yfir l'ahdið, og bjargast sœtnilega með guðs Jtj'alj), 'eftir ástceðunt. Og vorboðinn Ijúfi, aem komið Jtefir > aíðustu daga vetrarma, gefur oJckur fulla áítteðu til að vœnta Jtins bezta á sumrinu. >* *' Hugglaðir, með djörfung vonar- innar, sJcidum vérólcvíðin mœla sumr- inu 'og óshum Jtver öðriim góðs og gleðilegs sutnars, með þöJck fyrir veturinn! .Er.ekki oflítið gert fytif unglingana? —:o:— Er ekki oflitið gei t fyrir unglingana í bæri'um ! o'kk'ar ? Oflitið gertaðþví, að leiða 'huga þeirra fia gjálíft og vondum siðum. :Easi þesör/sfcaðikapp* kostað að leiðbeipa .þeim i fögrum leikjuni eítir settum reglum og öðru nyteamlegu, eftir aldri og þtoska. Manni hlýtú'r að blöskra oft, þegar reikað er um götúi'nar,' munnsöfnuður barna og unglinga." Iilyiðin og for- mæliugarnar etu á svo h.iu stigi, að niaður gæti treistast til að tiii.i, að þessar saklausu sáIir vxrtt m'klu n e n. ari á ilt en gott. Eintiig er alfitt, því iniður, að börn og uugliugar luekki skepnur — og j.iftivel fni iila með þær, eiukum eiga vesalings kettiruir oft voudri meðferð að sæta. Flestir, sem þetta geru, vita, að þetta er Ijótt verk og sg þykist vita, að allir foreldrar og forráð.nnern barua og uníílinga banni þefta liiklaust og stiaugíega. En áminuingar reynast sio.ld.in ein. hlítar. Það, setn vaul.ar, er leiðbfíining og eftirlit. Á því er ungliugunum bein nauðsyn. En fæst heimili geta látið það í tó vegna aunríkiu, 0„' göturnar, þó i smabæ sé, oru ekki hollur uppeldisstaður fyiir neinn. Allir vilja sjálfsagt, að kynslóðin, sem við tekur, sé betri en sú sein fellur. Æskan er avalt framtiðin. Að Y.su verður inaigur ódæll drengur að gójutn nmnni, sökum batrandl ahrlf i siðar ineir og góðra eiginleika. Eu það eru uudautskningar, og mestu valda þau áhrií, sem bainið verður fyrir í æsku, Pað er iiú almenl alit, sem íeyitsi.u: staðf^sti , ið ininni vinn jsenii og nieiri hiusimg og lieniii fylgjandi uflsiðiugar eéj nú i þjúðiiíi okkai: ísJendiiiga en áður h.ili vuiið. Við eiun að t ipa þar lifsuauðsytilegustu íiiannkosliiuum — og fáum vena eu ekkert í stað- fnn. Eu á þessu veiður aldrei veruleg bJt raðiii, neiiiM nieð bættu nppeldi. Böiitiu veiða strax ,i æsku að læra að skilj.i og læia að meta lihiagoðu kod'.i og þýðingu þeina — o^; þtt er vaila hætt við að þeir gleymi.st eða tiipiat. llvað ungur neinur, gatnalJ teniur. llið íyrsta, sem þarf að gura til lagfæiiugar, er að útvega heiitugan leikotað fyiir börnin og góðan og ötulan uinsjónarmann með útihíl uug< lingauua. Án þessn koma ekki j^óðir skólar ué dyrir kenuaiar að iullum uotuin. Héi' þaif að vera Kóður barnaleiki völlur. Vegn.i þess hve bæiinn er litill umfang's gæti huun dugað einn iyrst uíu. Færi vel a að einu af keniuiruai barnaakölana beiði þann btarfa t\ hondi, að veia eflirlitiiuaður Víkingur skýst iun á sjón iis/i8 nlineotiiugn til IiiKðaÍKÍgðÍH rið Nuniaikoinuna ogef verða rattii til hv.ilniiiíir nauö^ya le?um niá'efnu n; þykrhmum lika dauft yflr hinum prentuðu stallbr«8r um Binum. — öllu, aem inn kemur fyrir blaðið, verður vai ið til glaðningar íátækum börnu-ti hér í bænum nd j dag. Ungmennafélagið Rieiðir litgitfo kostnaðinn og nmrgir atvinnurekendur bafa lagt góðau skeif nteð auglýainguni síntim. Þeir, rim kaupa blaðio, asltu að iniunast þess, að tiiy,inguiinn hann stuðlar að aukinni Btimargleði hjá fitækuai bjin.mi. baruaiin.i dti, a.,ðVii.4ð fy.ir s.oniileg laun. Eu glöggan skilning og ahuga irði sá maður«5 hs/a fyrir stuflnu. Það er aðalatiiði, þvií kostgæfni hans og áhuga, felsltryggingfyri, g.gninti. Og þegarUtilífiðlagast, verðui intii. l)f barnanna betra En svo er annaft verkefni. Það er, að auka vimiuseini ung- li'iga. Miklu geta heimilhi þn- 4o'taí>, eins og í fleiru. Ei oft er óhm^tal ía Þá viuau, sem telja má Uhglfögi unum hæftleáa. Og því liggj.i nia-girþei, ii^juleys »em vildu vuiua. Færi ekki vel á þ^i — og er euda sjfiIÍHagt — að b.riiiun heíð. n.eð hönduin fyrirtæki, ti d. garðrækt a Bunnum, en ý-nsa iuii|?IuÉfu á vttrum, þar sem unglingar lærðu o^ feng u að viuua uudir góðliiumsjoiiQg verk« sfjóin. Víster það, að aðrfelðarleysið verður að hverfa. Af því" llýtur bvo margt ilt. — Og þó heimilin legðu sig betur fram, dugar það eiski i jafufjölmennv um bæ. Hið opiubera verður að skeraat í leikiuu. Bæj.ofúlagið á að btra fctin marg< háttaða kostuað, soin af þessu leiðir, o,; niuuu fair telja þvi,^é illa variB. Þvi það inuu ollum ljösf, að basrÍM getur hveigi ávaxtað sitt puud bttur, en með þvi að mauna og betra œnku' iýð sinti. AÖ þvi verður að róa öllumaium.

x

Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Víkingur
https://timarit.is/publication/778

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.