Morgunblaðið - 27.03.2010, Síða 40

40 Minningar
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 27. MARS 2010
Elsku vinkonan mín.
Það eru nú ekki svo mörg ár sem ég
hef þekkt þig kæra vinkona, fara að
verða átta ár. Við kynntumst í brjál-
uðu fjöri í brúðkaupi í Færeyjum og
þannig hefur það alltaf verið hjá okk-
ur allar stundir síðan, alltaf gaman og
alltaf fjör.
Það er því óneitanlega erfið stað-
reynd að sætta sig við að heyra ekki
meira í þér hérna megin. Minningarn-
ar um sameiginlegar stundir streyma
um huga mér, það var heiður að að
þekkja þig mín kæra. Lífskraftur
þinn og viljastyrkur smitaði frá sér
yfir til okkar allra sem voru í kringum
þig og hefur gefið okkur kraft og sýn
á það sem hægt er að gera í lífinu með
réttu hugarfari. Alveg sama hvað hef-
ur dunið á, það hefur alltaf verið
óstöðvandi líf og fjör í kringum þig
yndislega vinkona. Orðin þín voru ein-
faldlega – eigum við eitthvað að ræða
þetta, eða?! Svo var bara kýlt áfram
og allt klárað og gert.
Þú hafðir sterka nærveru kæra vin-
kona og ákefð þín til að hafa gaman af
lífinu og njóta þeirra stunda sem gáf-
ust hverju sinni var yndisleg upplifun,
Elísabet Sigurðardóttir
✝ Elísabet Sigurð-ardóttir lögfræð-
ingur og LL.M í sam-
keppni- og
Evrópurétti fæddist
27. nóvember 1973 í
Reykjavík. Hún lést á
líknardeild Landspít-
alans í Kópavogi 11.
mars síðastliðinn.
Útför Elísabetar
fór fram frá Dóm-
kirkjunni 19. mars
2010.
það var alltaf gaman og
aldrei tími til að láta
sér leiðast. Við áttum
saman margar vanga-
velturnar um lífið og
tilveruna og það sem
skipti okkur máli en
alltaf komumst við að
sömu niðurstöðu. Ég
held því áfram á þeirri
braut sem þú settir
ljós, við lifum einn dag í
einu og það er bara eitt
í boði – það er áfram.
Knús og kram til þín,
lúv.
Ragnheiður.
Elsku Elísabet mín, það var gott að
fá þig inní „kvenfélagshópinn“ okkar
á fallegum vordegi árið 2007. Ragn-
heiður kynnti þig, vinkonu sína, með
stolti og við hinar hlustuðum með að-
dáun þegar þú sagðir okkur frá þér,
hvað þú hefðir verið að gera og hvað
þú værir að gera og það leyndi sér
ekki að hér var mikill orkubolti á ferð.
Hjá þér virtist allt framkvæmanlegt
og lífsgleðin skein svo fallega af þér.
Ég mun aldrei gleyma hversu gam-
an það var hjá okkur á annan í hvíta-
sunnu fyrir aðeins tæpu ári síðan þeg-
ar við fórum uppí Kjós til þess að taka
myndir og umfram allt eiga skemmti-
legan dag saman. Þú varst ein af fjór-
um útvöldum vinkonum sem ég fékk
til að túlka lífsglaðar yndislegar kon-
ur sem eru lausar við alla duttlunga
og vilja lifa lífinu lifandi. Ég man
hversu spennt þú varðst yfir þessu
verkefni og stakkst strax uppá að við
fengjum að vera hjá henni Huldu í
Elífsdal því þar væri svo óskaplega
fallegt og friðsælt, þar ættir þú svo
góðar minningar. Þegar dagurinn
rann upp, ríkti mikil gleði og eftir-
vænting hjá okkur öllum. Vorið var að
koma og sólin gægðist fram og allar
höfðu einhverja skoðun á hvernig
myndir ég ætti að fá. Þarna hlupu þið
um eins og unglingsstelpur, flissandi
og hlæjandi og gleymduð ykkur alveg
á þessum fallega stað við hjartalaga
tjörn umkringda trjám og tignarleg-
um fjöllum. Þú passaðir svo sannar-
lega í þetta hlutverk, þú leyfðir ljós-
inu þínu að skína svo skært enda bera
myndirnar þess glöggt merki og nú
geyma þær ómetanlegar minningar
um unga, lífsglaða vinkonu sem mér
þykir svo mikið vænt um.
Elsku Elísabet mín, ég er þér
þakklát fyrir að leyfa mér að njóta
þinnar sterku nærveru sem aldrei
minnkaði þrátt fyrir það hversu mikið
veik þú varst orðin. Það var aðdáun-
arvert að sjá hversu mikið þú gast
stólað á hann Gest þinn því hann
skildi þig og þekkti svo vel. Það var
svo greinilegt að þú sjálf, sálin þín,
varst svo lifandi og kröftug, það var
bara líkaminn sem var að gefa sig. Ég
er líka þakklát fyrir að hafa fengið að
halda í höndina þína og segja þér
hversu glöð ég var að fá að hitta þig í
draumi þar sem þú varst svo tignar-
leg, sast eins og hafmeyja og tilkynnt-
ir mér að þú værir að hefja nýtt starf.
Þetta starf var svo stórkostlegt og
göfugt að það fór út fyrir mín skiln-
ingarvit.
Það er svo sárt að sjá á eftir þér
mín kæra en það er mér huggun að
trúa því að þú sért áfram að láta gott
af þér leiða á öðrum stað.
Elsku Gestur, Tara, Mikael og Júl-
íus, ég óska þess að Guð gefi ykkur
styrk því missir ykkar er svo mikill.
Einnig votta ég Sigurði, Guðríði,
Svölu og Agli mína dýpstu samúð.
Jóna Þorvaldsdóttir.
Nú hefur Katrín
okkar Thors kvatt
þennan heim, þ.e.
sína nánustu vanda-
menn, vini og leik-
húsið, sem henni var svo einkar
kært, en þaðan sem hún lét sig því
Katrín Kristjana Thors
✝ Katrín KristjanaThors fæddist í
Reykjavík 10. mars
1929. Hún lést á
Droplaugarstöðum 9.
mars 2010.
Katrín var jarð-
sungin frá Dómkirkj-
unni í Reykjavík 19.
mars 2010.
miður hverfa allt of
snemma. Hér verða
ekki tíunduð hlutverk
hennar, en það er
engan veginn ofmælt
að fullkomnun var
ætíð hennar aðals-
merki á stuttum, já
alltof stuttum en
stórglæsilegum leik-
ferli hennar. Við
hjónin, einlægir vinir
hennar, kveðjum
hana með sárum
söknuði.
Andrea Odd-
steinsdóttir og Halldór
Þorsteinsson.
Með þessum fátæk-
legu orðum vil ég
minnast ömmu minn-
ar. Hún amma var yndisleg kona.
Hún var með eindæmum hjartahlý,
falleg og vinmörg. Eftir að amma
kvaddi okkur eru minningarnar
sem ég á um hana fjársjóðurinn
minn. Kisa hleypur yfir götuna og
ég hugsa til ömmu sem var alltaf
með einhverjar kisur nálægt sér.
Þegar ég fæ mér súpu þá nota ég
ausuna sem ömmu fannst nauðsyn-
legt að gefa mér eftir að ég bauð
henni og afa upp á súpu án þess að
eiga ausu. Amma fór þá á Lauga-
veginn og keypti fallegustu ausuna
og lét svo afa keyra sig með hana
til mín þannig að ég gæti nú boðið
fólki almennilega upp á súpu.
Amma og ég deildum áhuga fyrir
ljósmyndum. Dýrmætar stundir átti
ég með ömmu þar sem hún sýndi
mér myndir frá því í gamla daga
þegar hún var að alast upp á Vatns-
nesi og síðar þegar hún kynntist
afa og eignaðist börnin sín. Þær
minningar voru henni kærar og
mér fannst það forréttindi að hún
Sigríður Jónsdóttir
✝ Sigríður Jóns-dóttir fæddist í
Keflavík 25. október
1924.
Hún lést á líkn-
ardeild Landakots
hinn 20. mars síðast-
liðinn.
Útför Sigríðar fór
fram frá Fríkirkjunni
í Reykjavík 26. mars
2010.
skyldi deila þeim með
mér. Hún var líka
dugleg að fylgjast
með myndunum mín-
um. Það finnst mörg-
um ótrúlegt að hún
amma mín á níræð-
isaldri hefði verið
duglegust allra að
fylgjast með heima-
síðu barnanna minna
á netinu. En það er
einmitt svo lýsandi
fyrir hana ömmu.
Hún fékk sér fartölvu
og fór á námskeið til
að læra á netið. Þá gat hún fylgst
betur með fjölskyldu sinni úti um
allan heim.
Þegar ég sit í sólinni eða horfi á
fólk njóta góðs veðurs reikar hug-
urinn líka til ömmu. Amma vildi
góða veðrið og margar af hennar
bestu stundum voru einmitt í sól-
arlöndum með afa. Þegar ég var
yngri fórum við í ferðalag saman til
Þýskalands þar sem góða veðrið lék
við okkur. Minningarnar úr þeirri
ferð eru margar. Við fórum einn
daginn í heimsókn í klaustur Mar-
íusystranna, skoðuðum heimili
þeirra og borðuðum með þeim
súpu. Á þessum tíma fannst mér
þetta mjög áhugavert þar sem
amma var búin að fræða mig um
þeirra góða starf. En það sem stóð
upp úr í barnshuga mínum við
heimsóknina var að bæði ég,
mamma og amma þurftum að vera í
pilsi og það fannst mér stórkost-
legt. Í ferðinni kom í ljós að hún
amma hafði ekki mikla þolinmæði
þegar kom að tónlistinni sem ég
vildi hlusta á í útvarpinu. Hún vildi
hafa rólegt og hljótt í kringum sig.
Eftir að ég eltist fæ ég oft að heyra
það að ég sé alveg eins og hún
amma mín, ég á það nefnilega til að
slökkva á sjónvarpi og útvarpi til að
fá smárólegheit. Ég hef alltaf verið
stolt af því að teljast lík henni
ömmu, enda hefur hún verið mér
fyrirmynd í mörgu því sem ég hef
tekið mér fyrir hendur. Minning
hennar lifir áfram í hjörtum okkar
allra sem þekktum hana og elsk-
uðum.
Sigurrós Jóhannsdóttir.
Amma Sigga eins og ég kallaði
hana alltaf var kona sem mér þótti
afar vænt um. Hvað sem á bjátaði
rétti hún alltaf fram hjálparhönd.
Amma var mjög virk kona, alltaf
úti um allt og alls staðar. Ég man
eftir að hafa hitt hana einn sunnu-
daginn en þá var hún búin að fara á
þrjár samkomur. Hún amma var
nefnilega afar trúrækin kona og
mikil félagsvera þar að auki. Um
leið og maður kom inn til hennar
voru pönnsur eða hvað sem til var
(eða eitthvað búið til á staðnum)
sett fyrir framan mann og ætlast
var til að maður skóflaði því öllu í
sig.
Amma kom oft í heimsókn til
okkar þegar við fjölskyldan bjugg-
um í Keflavík og ég man að sem lít-
il stelpa fannst mér alltaf svo fynd-
ið að um leið og hún kom inn fór
hún í símann til að hringja í allar
vinkonurnar í Keflavík.
Ég var það lánsöm að hafa ömmu
og afa alltaf hjá mér á aðfangadags-
kvöld. Jólin gátu ekki byrjað fyrr
en amma og afi komu. Ég man ein
jól að það var svo slæmt veður að
þau komust ekki suður til okkar.
Ég man vel eftir þessum jólum
vegna þess að þau voru ekki al-
mennileg jól. Mér leiddist án ömmu
og afa. Ég er nefnilega svolítil
Sigga í mér.
Sumrin voru tími ömmu, stund-
um held ég að hún hafi fæðst í vit-
lausu landi. Hún elskaði sólina og
bjarta veðrið. Það var oft að ég
kom til hennar þar sem hún sat úti
á svölum að sóla sig og þar sem
hún var frjálslega amma mín kom
hún oft til dyra bara á brjóstahald-
aranum, alltaf brosti ég og hugsaði
að mig langaði að vera alveg eins
og hún amma mín þegar ég yrði á
hennar aldri.
Þegar ég bjó á Englandi var
amma svo dugleg að skrifa mér.
Það var alltaf svo gaman að fá bréf
frá henni. Oftast fylgdu kisumyndir
og biblíuvers bréfunum. Amma var
reyndar alltaf svo hrædd um að
mér væri of kalt í illa kyntu ensku
húsunum og sendi hún því oft hlýja
sokka og inniskó handa mér.
Ég á eftir að sakna hennar ömmu
en ég veit að hún er hjá drottni sín-
um.
Að lokum lygni ég aftur aug-
unum og ímynda mér hana elsku
ömmu mína. Þá sé ég litla dökk-
hærða stelpu leika við dýrin á
Vatnsnesi, unga stúlku í tjaldferð í
Vaglaskógi að kynnast framtíðar-
eiginmanni sínum, fjögurra barna
móður á Heiðavegi 4 með fullt hús
af fjölskyldu og vinum, ömmu sem
sat á fótum sér að skafa rófu handa
afkomendum sínum og að lokum
heiðarlega, brosmilda, gjafmilda, fé-
lagslega, trúrækna og fallega konu
sem snerti við öllum sem hún hitti.
Elsku amma, takk fyrir allt!
Ég elska þig.
Þín,
Hanna Sigríður Ragnarsdóttir.
Kveðja til langömmu.
Við biðjum að þér ljóssins englar lýsi
og leiði þig hin kærleiksríka hönd
í nýjum heimi æ þér vörður vísi,
sem vitar inn í himnesk sólarlönd.
Þér sendum bænir upp í hærri
heima
og hjartans þakkir öll við færum þér.
Við sálu þína biðjum guð að geyma,
þín göfga minning okkur heilög er
(Guðrún Elísabet Vormsdóttir.)
Sunna Margrét Eyjólfs-
dóttir, Jón Ásgeir
Eyjólfsson og Jóhann
Birkir Eyjólfsson.
Morgunblaðið birtir minningar-
greinar endurgjaldslaust alla út-
gáfudaga.
Skil | Greinarnar skal senda í
gegnum vefsíðu Morgunblaðsins.
Smellt á reitinn Senda inn efni á
forsíðu mbl.is og viðeigandi efnis-
liður valinn.
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður grein-
in að hafa borist eigi síðar en á há-
degi tveimur virkum dögum fyrr (á
föstudegi ef útför er á mánudegi
eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað get-
ur birting dregist, enda þótt grein
berist áður en skilafrestur rennur
út.
Minningargreinar
✝
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur samúð og
hlýhug við andlát og útför móður okkar, tengda-
móður, ömmu og langömmu,
SIGURLAUGAR JÓNSDÓTTUR,
Hjallabraut 33,
Hafnarfirði.
Jón Aðalsteinsson, Guðbjörg J. Eyjólfsdóttir,
Björg Aðalsteinsdóttir, Ómar Ólafsson,
Kristín J. Aðalsteinsdóttir, Björn Ágústsson,
Eygló Aðalsteinsdóttir, Bergsveinn Halldórsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu samúð og
hlýhug vegna andláts ástkærrar móður okkar,
tengdamóður, ömmu, langömmu og langalang-
ömmu,
SVANLAUGAR EINARSDÓTTUR,
Birkimörk 8, Hveragerði,
áður Fannborg 1,
Kópavogi,
og heiðruðu minningu hennar.
Alveg sérstakar þakkir færum við starfsfólki hjúkrunarheimilisins að
Ási Hveragerði fyrir frábæra umönnun.
Sigurður Z. Skúlason, Gréta Sigfúsdóttir,
Skúli Skúlason, Elsa Aðalsteinsdóttir,
Baldvin E. Skúlason, Unnur Tessnow,
Gillý S. Skúladóttir, Bjarni S. Þórarinsson,
Ölver Skúlason, Katrín Káradóttir,
Elías S. Skúlason, Kittý M. Jónsdóttir,
barnabörn, barnabarnabörn
og aðrir aðstandendur.
✝
Okkar innilegustu þakkir fyrir kærleik og stuðning
vegna fráfalls
RUTAR MAGNÚSSON,
Skipasundi 77,
Reykjavík.
Jósef Magnússon,
Magnús Yngvi Jósefsson, Sigríður Guðsteinsdóttir,
Ásgrímur Ari Jósefsson, Braghildur Sif Matthíasdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.