Einherji - 25.07.1950, Blaðsíða 4

/
—rn
EINHERJI
t
GUÐMUNDUfi ÁSMUNDSSON
FBA LAUGALANDI
1 gær var jarðsettur að Barði
í Fljótum Guðmunclur Ásmunds-
son, fyrrum. bóndi á Laugalandi.
Guðmundur var fæddur í Neskoti
í Flókadal 31. marz 1871, að var
mestan liluta æfi sinnar i Haganes
hreppi. Hann bjó á ýmsum stöð-
um í þeim breppi, en lengst á
Laugalandi, þar sem hann dó á
heimili Jónmundar sonar síns, og
konu hans Valeyjar Benedikts-
dóttur, þann 13. þ. m. Kona Guð-
mundar var Lovísa dóttir Grims
bónda á Minni-Reykjum, sem víða
var þekktur fyrir lækniskunnáttu
sína og framúrskarandi hjálpsemi
á því sviði. Þau Guðmundur og
Lovísa eignuðust 9 börn — 5
þeirra dóu í æsku, en f jögur kom-
ust til fullorðinsára. Dúi, sem
síðar várð sjómaður og lærði skip
stjóm, en fórst með Jarlinum á
síðari stríðsárunum, Eiríkur, sem
einnig gerðist sjómaður, en fórst
með Maríönnu árið 1922. Eugenia
ikona Gunnars Bildals, kaupmamis
nú í Reykjavik, og Jónmundur,
ibóndi á Laugalandi. Auk þess ólu
þau hjónin upp að mestu tvö fóst
urbörn, Lovísu Sigurbjörnsdóttir,
kona Sigurðar Maðnússönar, bif-
vélavirkja á Siglufirði, og Pál Guð
mundssön, böndá á Miðhóli. Kónu
sína, Lövisu missti Guðmundur
2. des. 1940.
Allir hinir mörgu, sem kyntust
þeim Guðmundi og Lovísu, munu
með þakklæti og virðingu mixm-
ast viðkynningarinnar, hvort held
ur um er að ræða gesti og gang-
amdi menn, sem svo margir þáðu
góðgerðir, aðhlynningu og fyrir-
greiðslu, eða fólk, sem bjó í ná-
grenni þeirra, og fékk að kynnast
glaðværð, góðviid, og nákvæmni
húsmóðurinnar, og hins trausta og
rólynda skaplyndi húsbóndans. —
Bæði voru þau samhent um að
hjálpa mönnum og málleysingjum,
þegar veikindi báru að höndum.
Var LoVÍsa, eins og hún átti ætt
til, mjög nærgætin í slíkum til-
fellum, átti oift lyf og ráð til að
miðla, þangað til hjálp var fengin
af læikni. Guðmundúr var mikill
athafna -og atorkmnaður. Sam-
hliða búskap sínum stundaði hann
oft sjósókn, og um tíma verzlun.
Hann var karlmenni mikið, bæði
að líkamlegum burðum og sálar-
þreki. Heldur var hann hlédrægur
í félagsmálum, en fylgdist þó vel
með öllu sem. gerðist, og hafði
ákveðnar og heilbrigðar skoðanir
i þjóðfélagsmálum, og tillögugóð-
ur, ef hann lét uppi skoðanir sin-
ar. Ýms trúnaðarstörf voru hon-
um falin, sem hann leysti með
alúð og samvizkusemi. Guðmund-
ur var hestamaður mikill, og hafði
yndi af því að koma á hestbak,
enda átti hann oft góðhesta, svo
af bar. Hann var ræðinn við gesti
sína, og skemmtilegur heim að
sækja, og því oft glaðværð á heim
ili hans.
Nú hefur Guðmundur lagst til
hinztu hvilu, eftir langt og vel
unnið æfistarf. Sveitungar hans
allir munu einum rómi þakka sam
veruna, hjálpsemina og allt það,
er heimili þeirra Guðmundar og
Lovísu lét þeim í té, fyrr eða síð-
ar á búskaparárum þéirra hér í
Haganeshreppi. Hamingjan gefi
sveitirmi mörg slík heimili í fram-
tíðinni. Jarðarför Guðmundar bar
þess ljósan vott, að sveitungar
hans, og fleiri vildu heiðra minn-
ingu hans, því þar var fólk frá
hverjum bæ í hreppnum, og fjöldi
manns annarstaðar frá, svo að
jarðarför þessi var einhver liin
fjöimennasta hér í sveit.
Fyrir okkur hjónin, og okkar
heimili, vil ég flytja þessum látnu
merkishjónufn alúðarþakkir fyrir
allan hlýleikann, hjálpsemina, og
ÞAKK4RÁVAEP
Innilegustu þakkir færum við öllum þeim, nær og fjær, sem
auðsýndu okkur samúð og hluttekningu við fráfall og jarðarför
Hermanns Einarssonar
og veittu margskonar hjálp í veikindum lians.
Halldóra Bjarnadóttir — Einar K. G. Hermannsson
Einar V. Hermannsson
ÞAKKARÁVARP
Mitt innilegasta þakklæti votta ég öllum, nær og fjær, sem
auðsýndu mér samúð og vinarhug við andlát og jarðarför konunnar
minnar
Jónu Þorbjörnsdóttur
Guð blessi ykkur öU.
FRIÐRIK SVEINSSON
trausta vináttu, frá því fyrst við
fluttumst í þetta byggðarlag, og
kynntumst ágæti þeirra, og til
hinnztu stunda æfi þeirra.
Guð blessi minningu þeirra, og
gefi ættingjmn þeirra langa og
góða framtíð.
■ Yzta-Mói, 23. júlí 1950.
Hermann Jónsson.
f
STEINGRIMUR BENEDiKTSSON
VERZLUNARMAÐUR
>3i
Fæddur 21. september 1915. t— Dáin n6. júlí 1950.
*Wí^
-|r
Hann var sonur hjónanna Unu
Kristjánsdóttur, sem dáin er fyrir
nokkrum árum og Benedikts
Kristjánssonar bónda í Haganesi.
Steingrímur sál. hóf vinnu við
verzlunarstörf í Haganesvík 1937
og vann að þeim störfum áfram
er hann fluttist til Siglufjarðar
1940. Steingrímur var sérstaklega
lífsglaður maður og minnast marg
ir Siglfirðingar hans með ljúfum
og skemmtilegum endurminning-
um. Hann var sérstaklega vel
félagslega þroskaður og var mjög
viðsýnn og glöggskygn og hafði
þann sérstaka kost að vera fljót-
ur að greina aðalatriði frá auka-
atriði í hverju máli.
Hann hafði ætíð mikinn áhuga
fyrir félagsmálum og starfaði þar
af alhug og víðsýni, ibæði í Fljót-
um og hér í bæ.
Steingrímur var mjög dagfars-
góður, ætíð glaður og alúðlegur
í viðmóti, svo öllmn sem kynntust
honum hlaut að vera hlýtt til
hans. Hann vildi hverjum manni
vel, enda var hann fús til að
greiða úr erfiðleikum manna er
til hans leituðu.
Steingrímur var umhyggjusam-
T'toÚfY-':- •>’* ' - '
ur og ástríkur sonur, bróður, og
unni mjög velferð syst'kyna sinna.
Það er mikil eftirsjón, er slíkur
maður sem Steingr. var, fellur
frá í blóma líifsins.
Sikyldmenni hans og vinir sakna
hans mjþg, en sárast sakna hans
hinn aldraði faðir og systkyni
hans. En harmléttir eru þó hinar
fögru og ljúfu minningar, er hann
lætur eftir sig í hugum ástvina
og kunningja, allra er af honum
höfðu kynni.
Vinur.
Sundlaug SigSuf jarðar
hefur nú stanfað um hálfsmán-
aðartíma. Fyrstu vikuna eftir að
laugin var tekin til notkunar var
hún til frjálsra afnota almenn-
ingi alla daga og var aðsókn
mikil. Sundkennsla hófst ’i siðustu
viku og stendur meginhluta dags
eða fram til kl. 5 síðd. Frá 5 til
9 er laugin opin fyrír almenning.
Fjöldi barna og unglinga stunda
sundnám eða nokkuð yfir þrjú
hundruð.
Almenn ánægja ríkir í ibænum
yfir því, að sundlaugin er nú að
nýju tekin til starfa hér og ekki
lengur þörf á að senda börn burtu
til sundnáms.
Til þessa hefur starfræksla laug
arinnar gengið hið bezta. Á mámi
daginn henti þó það óhapp, að
aðkomumaður stakk sér í grunn-
enda laugarinnar til botns, með
þeim afleiðingum, að hann misti
meðvitund og flytja varð hann
á Sjúkrahúsið.
Auglýsið í Eiíiherja
TIL HÚSEÍGANDA
Samkvæmt ákvæði reglugerðar um brunavamir og brirna-
mál er hverjum húseigenda, sem hefur olíukyndingartæki í liúsi
sínu, skylt að hafa löggiltan öryggisútbúnað við kyndingartæki
sín. Slökkviliðsstjóri, hr. Egill Stefánsson, mun útvega öryggis-
útbúnað þennan hverjum sem þess óska.
Bæjarstjórinn í Siglufirði 23. júlí 1950.
JÓN KJARTANSSON