Freyr - 01.04.1910, Page 17

FREYR.
63
ferð á kjöti að því er snertir þrifnað og sölt-
un á því. Kjöt af heimaslátruðu fé verður
aldrei útlitsfallegt; ljókkar í flutningnum, verð-
ur hárugt og óhreint; má ekki láta það saman
við kjöt sláturhúsanna; Jón skoðaði talsvert af
islenzku kjöti þegar það kom til Danmerkur.
Kjöt frá sláturhúsinu í Reykjavík reyndist
hreint og mest af því vel saltað. Borgarnes-
kjötið ekki eins vel aðgreint. Mikill hluti af
því kjöti, sem pöntunarfeiögin sendu Zölluer,
var farið að skemmast. Kaupmaður einn á
Vesturlandi sendi 2 tunnur af kjöti til Esbjergs,
átti það að vera sýnishoru af kjöti hans. Af
því iagði megna ýldulykt og var það gulum
flekkjum og þykk slepja utan á því. Pækill-
inn var of daufur, 11 gr. í stað 20—25.
Asgeir Torfason: jSTokkur orð um mjöl. - -
í þessari grein, sem allir ættu að kynna sér,
leitast höfundurinn við að kenna mönnum að
varast svikna kornvöru. Það her ekki sjaldan
við að mjölvara er svikin, síður er það um
kornið ómalað, þó heyrist stundum talað um
maðkað og skemt korn. Rúgur á að vera ein-
litur, ljósgalur, kornin slétt utan, ■ hrökkva í
sundur undir tönninni og vera hvít í sárið. 1
pottur af rúg á að vega sem næst 1 pd. 40
kvint. í>að er auðveldara að svíkja mjölið og
erfiðara að sanna svikin. Rannsókn á mjöli
verður að gjörast á rannsóknarstofum og slikt
má ekki láta undir höfuð leggjast ef mjölið
þykir grunsamt. Mjölið er venjulega því betra
sem það er ljósleitara, þó getur slíkt brugðist
ef mjölið er blandað einhverjum þeim efnum
Sem lýsa það. Mjölið á að vera sætt á bragð
og slimkent, án nokkurs afkeims. Það má
ekki vera dauft og óþægilegt á bragðið
og allra síst ramt, og ekki má það hafa óþægi-
lega lykt. f>egar mjölið er kreist má það ekki
fara saman í harðan kökk, en á þó að haldast
saman þegar höndin opnast og fingraförin eiga
að sjást greinilega á kökknum. Eari mjölið í
harðan kökk er það rakt. Ef mjölkökkurion
loðir ekki saman, þegar höndin opuast, er mjöl-
ið venjulega slæmt til bökunar, of hratmikið
eða aðrir gallar á því.
Hallgrimur Þorbergsson: Kynblöndunar-
rækt á Englandi. Innflutningur búfjár til ís-
lands. — Löng grein og. rækileg um kvikfjár-
rækt Breta, sem þeir eru heimsfrægir fyrir.
Brezkur kvikfénaður er fluttur árlega til flestra
landa í Evrópu og i allar aðrar heimsálfur til
kynhóta og kynblöndunar með góðum árangri.
Höfundurinn ræður eindregið til að vérflytjum
inn brezk fjárkyn og framleiðum með því vænna
og arðmeira fé til slátrunar en annars er kost-
ur á. Mestur hluti greinarinnar er um sauð-
fjárræktina, en þó er þar Hka drepið á hesta-
rækt og nautgripa. Hallgrímur álítur að vér
ættum að blanda hestakynið með erlendum
hestum til þess að fá kynblendinga til vinnu,.
stærri en vorir hestar eru nú. A Norður-Eng-
landi sá hann einblendingshest undan íslenzkri
hryssu og graðhesti af Yestur-Skotlandi. Þessi
einblendingur var 57 þuml. á hæð. Ritgerð
þessa ættu menn að lesa og athuga vel.
Páll Jónsson : Aburðurinn og ræktuu lands-
ins. — Áminniug til islenzku bæodanna um að
auka ræktaða landið og hagnýta áburðinn bet-
ur en gjört er. Með aukinni ræktun hækka
fasteignirnar í verði og að því verður hið opin-
bera að styðja með hagkvæmum lánum.
Skýrslur um Búnaðarsamband Austurlands.
Formaður sambandsins er séra Magnús Bl. Jóns-
son í Vallanesi, ráðunautur Benedikt Kristjáns-
son og starfsinaður við gróðrarstöðina Metúsal-
em Stefánsson. Auk þessa hefir fólagið haft
Þorkel búfræðing Jónsson í sinni þjónustu um
tíma til að leita að mó; hann er óvenjulega
fundvís á móinn. Haustið 1908 fór hann um
Suður-Múlasýslu og Skaftafellssýslu og fann
mó á 23 bæjum, sem enginn mór var áður fund-