Fréttablaðið - 06.09.2012, Side 29

FIMMTUDAGUR 6. september 2012 29
Þann 1. september fékk ég útborg-að. Það heyrir ekki til tíðinda
hjá launþegum en þessi útborgun
gerði mig hugsi. Föstudaginn 31.
ágúst sat ég ráðstefnu á vegum
mennta- og menningarmálaráðu-
neytis um innleiðingu sex nýrra
grunnþátta í allt skólastarf. Grunn-
þættirnir auk annarra breytinga
sem kveðið er á um í nýjum lögum
um leik-, grunn- og framhaldsskóla
valda umbyltingu í öllu skólastarfi.
Ég fagna breytingunum en innleið-
ingarferli er ekki til og fjármagn er
óskilgreint. Með öðrum orðum; það
fjármagn og sú fræðsla sem þarf til
að barnið komist til manns er ekki
til staðar. Þetta mun auka það mikla
álag sem nú þegar hvílir á kennur-
um og þeir eiga ekkert að fá borgað
fyrir ómakið. Mér var kennt að gera
alltaf mitt besta og nýta hvert tæki-
færi vel en hér er það ekki í boði.
Viljum við það?
Staðan
Ég er háskólamenntuð með meist-
aragráðu.
Ég er framhaldsskólakennari til
15 ára.
Ég er í frábæru starfi sem gefur
mikið á meðan álagið er eðlilegt.
Undanfarin ár hefur álagið auk-
ist svo mikið að undir lok skólaárs
finn ég fyrir einkennum kulnunar
sem stafar m.a. af þyngri nemend-
um (álag vegna sértækra örðug-
leika og vegna annars móðurmáls
nemenda er stórlega vanmetið) og
aukinnar yfirferðar verkefna vegna
stærri hópa. Að auki mun á kom-
andi vikum og mánuðum bætast
við undirbúningur og vinna vegna
nýrra áherslna í kennslu og innleið-
ingar nýrrar aðalnámskrár fram-
haldsskóla.
Niðurskurður hefur blóðmjólkað
framhaldsskólann og nú er komið
að þolmörkum. Framleiðni hans er
augljós og mikilvæg. Hann býr ung-
menni undir þátttöku í þjóðfélag-
inu. Hann býr til virka þjóðfélags-
þegna og kemur börnunum okkar
til manns. Kennarinn kemur beint
að borðinu. Án framhaldsskólans og
kennaranna væri samfélagið annað
en það er.
Viljum við það?
Ég skulda námslán og hóflegt
íbúðasjóðslán.
Ég á Skoda frá 2003.
Ég bý í 80 fermetra óuppgerðri
blokkaríbúð.
Ég á einn dreng og við erum tvö
í heimili.
Ég veit nákvæmlega hversu háa
upphæð ég þarf til að standa undir
veltu heimilisins. Þannig hef ég
fulla stjórn á útgjöldum og inn-
komu.
Ég hef aldrei farið fram á meira
en ég þarf, þannig að endar nái
saman og ég geti lagt lítilræði fyrir
í hverjum mánuði fyrir ófyrirséð-
um útgjöldum.
Ég þarf 400.000 kr. eftir skatt en
ég hef 232.110 kr. í ráðstöfunarfé á
mánuði. Rökin fyrir því að leggja
fram grunnlaun eftir skatt en ekki
heildarlaun er staðreynd máls-
ins. Þetta er handbært fé heimilis-
ins. Vegna mín sjálfrar, fjölskyldu
minnar, nemenda og vinnuveitanda
á ég rétt á því að 100% starfshlut-
fall nægi til framfærslu. Fram-
haldsskólakennari í 100% starfi á
að geta lifað mannsæmandi lífi og
horft stoltur framan í heiminn. Slík
er ekki raunin í dag.
Núna í upphafi mánaðar stend ég
á núlli þegar öll útgjöld eru greidd.
Hver á þá að brauðfæða fjölskyld-
una?
Ef þetta er staða mín þá er þetta
staða fjölda annarra í þessu þjóð-
félagi.
Viljum við það?
Staðan í dag
Í upphafi nýrrar árstíðar, eins og nú þegar haustönn er að ganga
í garð, óska ég þess ætíð að ég
gæti fjölfaldað sjálfa mig. Vegna
þess að það er svo ótrúlega margt
skemmtilegt, spennandi og upp-
byggjandi í boði, lítið bara yfir
síður dagblaðanna. Ótal viðburð-
ir, námskeið og tilboð um þátt-
töku í öllu sem nöfnum tjáir að
nefna, auðvitað er þetta framboð
bara dásemdin ein í sjálfu sér og
vitnar um kraft og líf samfélags-
ins okkar.
Staðreyndin er hins vegar sú að
ÖLL höfum við sömu 24 klukku-
stundirnar í sólarhringnum, þar
ríkir algjört jafnrétti, enginn fær
fleiri klukkustundir en annar,
ekki ég heldur. Það er því í raun
kjánalegt og sjálfmiðað að kvarta
yfir tímaleysi því að við höfum öll
sama tímann á meðan við lifum
hér á þessari jörð.
Tímaskortur verður til vegna
þess að við yfirhlöðum lífsvagninn
okkar, viljum engu sleppa, höfum
ekki bein í nefinu til að segja nei,
hvorki við okkur sjálf né aðra og
ekkert svigrúm fyrir það óvænta
og ófyrirsjáanlega í lífsdansinum.
Nöldur um tímaskort vitnar því
aðeins um að við sjálf höfum ekki
nógu gott tak á okkar eigin hugs-
un og hegðun og náum ekki að
skipuleggja okkur á raunhæfan og
skynsamlegan hátt heldur höldum
áfram að bæta í tímapottinn þótt
þegar flæði upp úr.
Þess vegna verðum við, ég og
þú, að velja markvisst og með-
vitað hvernig við ætlum að njóta
tímans komandi vikur og mánuði.
Í atinu á markaðstorgi nútímans
eru gylliboðin ótalmörg og við
þurfum að gæta þess að áreiti
umhverfisins teymi ekki hugann í
aðrar áttir en okkar eigin. Það eru
okkar draumar, ekki annarra, sem
við ætlum að upplifa. Svo þurfum
við líka að passa að eftir verði á
hverjum degi tóm í dagskránni
til þess bara að vera til, rými til
að skapa sjálfum sér og sínum
óvæntar og viðeigandi sælustund-
ir í takt við daginn, bara þegar
að honum kemur. Múlbinding og
vanafesta er vísasti vegurinn
til leiða, þreytu og dofa. Gefum
okkur opið svæði í eigin dagbók
til að njóta þess að stökkva á það
nýja sem heillar í núinu, þá, þegar
þar að kemur.
Fjölföldun
er ekki í boði
Glæsilegur kaupauki fylgir ef keypar eru vörur
frá Clinique fyrir 6.500 kr eða meira.*
*meðan birgðir endast
Bætt útlit í dag -
bjartari framtíð

„Ég hef oft óskað mér að eiga
Photoshop sem væri ekki bara í
tölvunni heldur kæmi í túpu. Nú
hefur sá draumur ræst og ekki nóg
með það því hann vinnur
góðverk á húðinni í leiðinni.
Hvað getur maður beðið um
meira en Photoshop í túpu“.
Rikka Sjónvarpskokkur
Kjaramál
Sigrún Birna
Björnsdóttir
framhaldsskólakennari
Samfélagsmál
Kristín Linda
Jónsdóttir
ritstjóri Húsfreyjunnar