Stormur - 07.02.1925, Blaðsíða 3

STORMUR
3
Líftryggíngafélagið „Andvaka”
Osló — Noregi.
Islan ds deildin.
Allar teg. líftrygglnga! — Fljót og refjalans rlðskifti!
Roynslan heiir skorið úr málnm.
Læknir félagsins i Reykjavík: Sæm. próf. tijarnkéðinsson.
Lögfræðisráðunautur: Björn Þórðarson, hæstaréttarritari.
F'orstjóri: Helgfi Valtýsson, CJ-rundarstíg- lö.
Pósthólí 533 — Beykjavik — Síml 1850.

1 TROLLE & ROTHE H/F.
@ Elsta vátryggingarstofa landsins stofnnð 1910.
^ IPóstlnisstraeti 3. — Sími S35. — Reykjavík.
® ISLENSKT HLOTAFJELAG.
Sjóvátryggingar, Stríðsvátryggingar,
^ Brunatryggingar, Ferðavátryggingar,
gegn lægstn iðgjöldnm og með bestn kjörnm og eingöngu hjá
© ábyggilegnm fjelögmn.
©
©
©
©
©
©
©
©
©
Það undarlega hefir nú viðborið, að
stjórnin hefir nú tilkynt, að Búnaðar-
lánadeildin yrði stofnuð 1. febr. og þá
sennilega með hámarkshöfuðstólnum
250 þúsund krónum, því að ef um
minna fjármagn væri að ræða, mundi
gagnið verða lítið.
Hvað hefir valdið þessum skjótu um-
skiftum er ekki gott að segja, því að
stjórnin hefir enga skýringu gefið á
þessum skjótu og góðu sinnaskiftum.
Ef til vill hafa bankastjórarnir fundið
allálitlega seðlahrúgu, sem þeim áður
var ókunnugt um, eða þá það sem lik-
legra er, að Jón Þorláksson hafi nú
safnað f sig kjarki og knúð bankastjórn-
ina til að gera þessa sjálfsögðu skyldu
sina, sem hún átti ofur auðvelt með að
inna af hendi.
Því verður ekki neitað, að það var
leiðinlegt, að stjórnin skyldi nokkru
áður vera búin að gefa út yfirlýsingu
um, að deildin yrði ekki stofnuð og
færði engin nýtileg rök fyrir þvf, en
lýsa því svo yfir nokkrum dögum siðar,
að hún verði stofnuð og færa þá held-
ur engin rök að því, hvað þessari
breytingu olli. — Og satt að segja er
þetta hverflyndi vel til þess fallið, að
Nýtt met í verðlækkun!
MOLASYKUR á 0,92 pr. kg. í kössum og 0,95 pr. kg. lausri vigt.
Verzlun Gruðmundar Jóhannssonar
Baldurssötu 30. — Sími 077.
I* j öf akonungurinn. 25
hans til þess að gefa fátækri stúlku,
sem I raun og veru á fullan rétt til
fjársins. Ég Aston lávarður, kallaður
þjófakongurinn Buffles, hef gerst þjófur
og ræningi, aðeins til þess að hjálpa
þeim, sem örlögin hafa leikið grátt, og
samviskan segir mér, að ég hefi ekki
gert annað en það sem rétt er«.
Lávarðurinn tók því næst snúru og
var járnkrókur festur á enda hennar.
Snúrunni rendi hann niður gatið, og
eftir litla stund var taskan með fjár-
sjóðnum dregin upp.
»Sofið þið nú rólega til morguns«,
sagði lávarðurinn. »Ég hefi náð þvi,
sem ég ætlaði mér, og ég mun standa
við orð min. Dolly og Holding skulu
ná saman, og falli hamingja i þeirra hlut.
Rétt á eftir sveipaði Lord Aston að
sér löngu kápunni, lét á sig grimuna
og tylti dýru töskunni á sig innanklæða
svo henni var óhætt.
Hann gekk að skápnum, sem Hold-
ing var i, rak lleininn undir hurðina
. . . og hún hrökk upp.
Holding féll þá í faðm honum hálf-
rænulaus.
Fyrst í stað gat hann ekki hreyft sig
en svo stundi hann við og mælti: »Ég
var næstum kafnaður í skáp skrattan-
um. Það mátti ekki tæpara standa að
þér tækuð mig þaðan, Buffles minn.
Hér eru launin, sem ég lofaði yður;
þér hafið sannarlega til þeirra unnið«.
»Ekki þarf ég auranna með«, sagði
Lord Aston og ‘hló við, »yður verður
þeirra meiri þörf en mér. í nótt verðið
þér að flýja yfir fjöll og fyrnindi með
Dolly litlu, og látið um fram alt ekki
ná í yður. Það yrði yður dýrt«.
En Dolly, hvar get ég fundið hana«,
spurði Holding.
»Ekkert er hægara«, sagði grimu-
maðurinn hlæjandi. »Farið þér hérna
niður i salinn í gegnum opið á gólfinu«.
»Nei, hvað hafið þér gert Buffles,
hafið þér brotið upp gólfið 1«
»Já, og sist ættuð þér að vera mér
gramur fyrir það, Holding, því þar hefi
ég rutt hamingjuveginn fyrir yður.
Rennið þér nú yður eftir snúruuni. Og
þegar þér eruð kominn niður, skuluð
þér vekja Dolly varlega og flýta yður
burt með hana svo fljótt, sem yður er unt«.
»Jeg er yður mjög þakklátur, — en
þér Buffles«.
»Ég fer mina leið. — En bíðið þér
við. Takið þér þetta bréf og látið það
á borðið fyrir framan Strong. f*að er
heppilegra fyrir yður sjálfan, því ann-
ars gæti grunurinn fallið á yður, að
þér hefðuð verið hér að verki. Þér
hlaupist á brott með Dolly, og þvi ekki
ólíklegt að yður verði veitt eftirför,
einkum þar sem taskan er lika horfin,
eu þetta ætia ég einmitt að koma i veg
fyrir. Verið þér nú sælir, Holding minn,
við sjáumst sennilega ekki aftur«.
Áður en Holding fengi ráðrúm til að
þakka, var þjófakongurinn Buffles allur
á bak og burtu. En Holding fór að
leita hamingju sinnar við hlið Dolly og
hafa hana á burtu með sér.
7. kapituli.
Vöröur HuUleysÍHÍne.
»Opnið þér, ungfrú Paula, opnið
þér«.
Þessi rödd heyrðist fyrir utan svefn-
herbergisdyr Paulu Gamed á þeim tíma
sólarhringsins, þar sem eigi hafði heyrst
þar áður karlmannsrödd. — Þetta var
Aston lávarður, sem hafði mælt svo
fyrir, að hún biði eftir sér og opnaði
þegar hann kæmi.