Skátablaðið Faxi - 31.01.1969, Blaðsíða 5

hann fengi pata af, að ég
vœri að leita eftir vin- j
áttu þinni." . \
Toni stappaði niður fst—
inum. „Þhð er. illt," sagði !
hann. „FulXorðna fólkið i,
stti ekini áð, sletta sér
fram 'í þetta. , Frsndi ;
.■inn ná ekki til þess i
hugsa, a.ð. þu gérist vinur j
stráks, sen hefur att j
meiri láni að fagna en þá.
Og foreldrar drengsins, ;
sen betur hefur verið ;
búið í haginn fyrir, stla j
líka af göflunun að ganga i
af því að haningjuhrélf- j
urinn, sonur peirra, vill !
vera vinur þess érengs, !
sem á viö neiri erfið- j
leika að etja."
Já, þetta var ég að. reynaí
að konaþér í skilning un, i
eftir að þú hafðir stuggaðj
við porgsstrákiunun. En ef' j
þú fœrð að ganga'í skáta- j
sveitina, - og v’ég held, j
að þeir nundji bjéða þig j
velkoninn í hépinn - er I
hætt við, að sunir for— J
eldrar nundu taka drengi |
sína úr skolanun. Það:er !
an'.styggilegt að vera; að j
segja þetta, en ,satt er |
það eigi að- sfður, For- I
eldrar eru oflátungar, en !
ekki strákarnir."
„Fg býst við, að þetta í
sé rétt hjá þér," sagði j
Davið og brosti við. „Eg |
nundi kona öllu á annan i
endann. En ég skal ábyrg- !
jast, að annað yrði uppi j
á teningnun, ef ættingjar I
ykkar byggju neð okkur í J
tjaldbúðun á alþjóðaskáta—j
néti."
„Þú verður einhvern txna j
að segja uér allt af léttaj
un nétin," sagði Toni. i
„Þc,ð hlýtur að vera meira !
en lítið. ganan að taka j
þátt í slíku. " ■ ... i
„Það er afar ganam. Þú '
hittir alls konar náuhga. 1
Á alþjóðanétunun hittist I
félk frá fjölnörgun þjéð- i
un heims, og allir eru x \
sjöunda hiiani og ei ns og j
góðir bræðxir."
Hann stoþ upp og bættj.
við; „Eg ætti víst að !
hypja nig. Mig langar ;
ekki til að reita frænda ’
til reiði, en að geri ég ;
vafalaust, ef ég fer ekki j
að hraðanér." Hann !
hikaði ■ i.i , i- en!
rétti svo skyntíilega fram j
vinstgi höndina. „Mér !
hefur falJ.ið ágætlega að. !
spjalla við þig, og nér ;
þykir fyrir, að við skuluij
ekki geta orðið vinir, !
raunverulegir vinir, á ég
við. Viltu taka í hönd!
nér?
„Með nestu ánægju, en j
hvers vþgna áegir þú
alltáf, ðð- við getun ekiíi J
oröið vinir?"
Davíð hefði getað sagf !
sitt af Lverju til skýr- j
ingar, en hann lét sér
nsgja að segja: „Foreldr: ,!
úu ' pxnun nundi falla það. j
niður." 'j
„Foreldrun nínuu:" sagði I
Toni og hlo digurbarklega. !
„Þú þekkir ;ekki pabba, |
Ham er bezti naður í hei- i
ui. Veiztu, hverja hpnn j
telur neðal beztu vina ;
sinna, Eavið. Eg skal i
segja þér það. Það eru' j
alýðunenn verkanenn.
járnbrautarstarfsnenn og I
iðnaðarnenn, J?g ■ ætia að j
lofa þér að lesa sun j
bréfin frá honun, og þá J
nuntu skiija það. líann er j
sjálfur verkfræðingur, og |
hann hefur tekizt á hendur j
.ð vinna mikið verk fyrir !
stjárnina í Indlandi og j
verður þar í nokkur ár Í
og hann getur ekii konið
hein í leyfun."
„En nanna þín, sagði i
Davíð. . \ ~ v.
'„Mamna dá skönnu eftir j
að ég fædcist, ég er i
viss að húh hefði {
látið KÓr á sana standa ur:i j
þetta. Það eru uiklu neirij
líkur, til ,að hún hefði j
reyözt nér, ef- ég h'efði |
ekki viljað verða vinur !
þinn."
'Toni brosti. Davið v..'r i
élíkur öllun strákun í i
skélanun. „Eg er hreykinn
af að geta sagt pabba í ;
næsta bréfi, áð. ég hafi j
eignast nýjan vin hér." 1
Þeir héldu niður stigann |
ti 1 skálans. Er þei r áttu
drjúgan spöl eftir, nan
Eavxð staðnr. „Það er bezt
að við förun ekki sanan
inn un hliðið," sagði
hann, „Eg veit, að við
höfun ekkort g.-rt af okkur
bætti hann við, en \d ð
eigun að reyna að konast
hjá oþæginuun, ef þess er
kostur,"
„Það er rétt. lxjá þér.
En hvað segir þú un norg-
undaiinn? Geturðu verið
úti allan daginn? Ef svo
er, gætun við farið í
konnunarferð- neð i ströndi —
inni, Sg get sýnt þér
nokkra hel'lisskúta."
'Eg býst .ekki við, að-
frændi hafi á r.:éti oví
að, gefa nér frí, " svaraði
Davið.. „Mér þætti njö:g
ganan 'að far . En hvernig
á ég að kona boöun ti1
þín? "
Toni hugsaði sig un and—
artak.
Gátan er leyst, þú veizt
hvar leikfinshúsið er.
Þar er laus: núrsteinn, é
að gizka fyrir niðjun dyr-
?astcf til vinstri handar.
Við. Farson notuðun það til
að kona boðun, og enginn
hefur uppgötvað. staðinn,
Láttu niða bak við. lausa
steininn, og segðu nér
hvenær þú getur konið.
Við hittunst hér klukkan
níu, Ef ekkert er þér
til fyrirstöðm."
„Allt x lagi," sagði
Bavíð. „Og vertu svo
blessaður, og hittixnst á
norgun," - Þeir skildust
að svo búnu.
Un kvöldið ritcði Davíð
Hennett bréf, og var það
á þessa leið.:
Kæri Bennett:
Mér er farið að falla
betur hérna. Erengirnir
eru allir í jélaleýfi,
svo að vinnc nín er ekki
byrjuð enn. Einn strákur
er þé hér, en hann á
hvcrgi athvarf, því að
paboi hans er x Indlandi.
Eg hef konistað raun un,
að hann er bezti náungi,
og við erun vinir, eins
og er að ninnsta kosti.