Feykir


Feykir - 22.10.2015, Síða 6

Feykir - 22.10.2015, Síða 6
6 40/2015 Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma, Sigþrúður Sigurðardóttir sjúkraliði, Kvistahlíð 7 Sauðárkróki, lést á heimili sínu mánudaginn 12. október. Útförin fer fram frá Sauðárkrókskirkju laugardaginn 24. október, klukkan 14:00. Ingvar Gýgjar Jónsson Þuríður D. Ingvarsdóttir Alexander G. Eðvardsson Jón O. Ingvarsson Gígja Rafnsdóttir Sigurður H. Ingvarsson Berglind Ragnarsdóttir Magnús Ingvarsson Aðalheiður Reynisdóttir Ingvar P. Ingvarsson barnabörn og barnabarnabörn. DÁ NA RT I L K Y N N I N G Vikuna 11.–17. október var tæpum 400 tonnum landað á Skagaströnd. Þá var landað rúmum 50 tonnum á Hofsósi, tæpum 200 tonnum á Sauðárkróki og rúmum 20 tonnum á Hvammstanga. Alls gera þetta um 670 tonn á Norðurlandi vestra. /KSE Aflatölur 11.–17. október á Norðurlandi vestra Hátt í 400 tonn á Skagaströnd SKIP/BÁTUR VEIÐARFÆRI KG SKIP/BÁTUR VEIÐARFÆRI KG HOFSÓS Bíldsey SH 65 Lína 37.374 Þorleifur EA 88 Dragnót 13.244 Alls á Hofsósi 50.618 SAUÐÁRKRÓKUR Hafborg SK 54 Þorskfisknet 2.863 Helga Guðm. SK 23 Handfæri 789 Klakkur SK 5 Botnvarpa 7.143 Málmey SK 1 Botnvarpa 166.373 Már SK 90 Handfæri 1.717 Óskar SK 13 Handfæri 294 Röst SK 17 Rækjuvarpa 6.330 Tumi EA 84 Handfæri 205 Vinur SK 22 Handæri 607 Þorleifur EA 88 Dragnót 11.419 Alls á Sauðárkróki 197.740 HVAMMSTANGI Bergur Vigfús GK 43 Lína 6.927 Harpa HU 4 Dragnót 13.245 Alls á Hvammstanga 20.172 SKAGASTRÖND Addi afi GK 97 Landb.lína 3.078 Alda HU 112 Landb.lína 20.801 Bergur sterki HU 17 Landb.lína 5.884 Blær HU 77 Landb.lína 2.216 Guðmundur á Hópi Landb.lína 12.818 Húni HU 62 Handfæri 1.083 Kristinn SH 812 Landb.lína 43.340 Muggur HU 57 Landb.lína 13.474 Ólafur Magnússon Net 1.359 Páll Jónsson GK 7 Lína 94.120 Sighvatur GK 57 Lína 167.603 Stella GK 23 Landb.lína 5.375 Sveinbjörg HU 49 Handfæri 485 Særif SH 28 Landb.lína 20.740 Alls á Skagaströnd 392.376 húsið var fjós, í horninu var hænsnakofi, 30 til 40 rollur tilheyrðu búinu, tveir til fjórir hestar, síðan var kýr og alltaf kálfur – þetta var eins og pínu- lítið sveitabú. Það var heyskapur og svo áttum við trillu,“ rifjar Gísli upp. Hann segist muna eftir því hve lengi lifnaðarhættir hafi verið gamaldags á Króknum og einkennst af sjálfsþurftar- búskap. Hann segir frá því þegar hann var sendur í hinar ýmsu búðir sem strákur áður en kjörbúð kaupfélagsins kom til. „Allt var þá selt yfir borð. Maður sótti fisk í fiskbúðina á Freyjugötu. Þá var stungið stórri nál og snæri í gegnum augun á fiskinum og hnýtt saman. Svo hélt maður í snærið en þá var maður svo lítill og dró fiskinn á eftir sér,“ segir hann. Sigrún hlær og bætir við að það hafi komið fyrir að þegar ungir menn hafi komið heim hafi sporðurinn verið horfinn. „Sporðurinn fór í mölina á leiðinni. Fiskurinn var jafngóður fyrir því,“ segir Gísli brosandi. „Ég man þegar það voru hundrað kýr hér í gamla bænum og það var beitarhólf hér rétt hjá Samlaginu. Guðmundur Jóns- son frá Stapa í Lýtó, var hættur að búa og var kúasmali fyrir bæinn. Hann fór með beljurnar á morgnana og ég labbaði með honum þarna suður eftir, svo sótti hann þær á kvöldin. Þá var komið með þær þangað sem tjaldsvæðið er núna. Allir sóttu beljurnar þangað og fóru með þær heim í sín í fjós til að mjólka. Þá var mjólkað hérna og spenvolg mjólk með kvöld- matnum,“ segir Gísli kíminn. Hann segist ekki hafa komið á Sauðárkrók í um þrjú til fjögur ár á fyrstu árum sjöunda ára- tugarins, og segir bæinn hafa tekið miklum breytingum á því stutta tímabili. „Á fimm árum varð Sauðárkrókur nútímasam- félag, allt í einu, þá voru t.d. beljurnar farnar.“ Alla tíð góðir vinir Gísli segist hafa heimsótt frænda sinn á hverju ári, með smá hléi á meðan þau hjónin bjuggu erlendis. Hann lýsir Birni sem víðlesnum og ákaflega fróðum manni. „Hann einangraðist talsvert mikið. Hann bjó nátt- úrulega einn og varð snemma heyrnadaufur. Það versnaði heil- mikið með árunum og hann var eiginlega alveg orðinn heyrnar- laus undir lokin. Heyrnartæki gögnuðust honum ekki mikið. Maður þurfti því að sitja hér í svolitla stund þangað til maður komst af stað með að tala við hann. Það þurfti að tala skýrt og vel, þá náðum við saman,“ segir Gísli. „Þegar Björn komst á eftirlaunaaldur segir Sigrún hann hafa farið að spila og sótt í ýmsa aðra samveru með öðrum eldri borgurum. „Hann fór í ferðalög með þeim um landið, spilaði í Ljósheimum og margt fleira. Það lifnaði yfir honum af samverunni við annað fólk. Það var honum heilmikið til bóta,“ segir hún. Gísli segist einstaka sinnum hafa reynt að fá Björn til að gera breytingar í húsinu til að gera þægilegra í kringum hann, þægi- legri hreinlætisaðstöðu og þess háttar en þær tillögur hafi fallið í grýttan jarðveg. „Þegar árin liðu þá vildi hann það ekki, hann vildi engu breyta. Þannig að það var svolítið snúið og ég tók nokkrar snerrur við hann, að reyna fá hann í einhverjar framkvæmdir, en það var ekki að ræða það. Á endanum gaf ég mig, ég gat ekki verið óvinur Bjössa, það var ekki hægt. Við vorum alla tíð góðir vinir,“ segir Gísli. Þar sem Björn var barnlaus erfði Gísli húsið að Suðurgötu 14. „Nú fyndist okkur mjög gaman, fyrst að ég er hans nánasti ættingi og endaði með að erfa hann, að gera þetta hús þannig að það sé sómi af því hérna í götunni – gamalt fínt hús, fallegt og notalegt að vera í,“ segir hann. Sigrún tekur í sama streng og segir að þau séu rétt að byrja að kanna hvaða þýðingu þetta hefur fyrir þau. „Við erum alveg með það á hreinu að þetta er heilmikið verkefni. En til þess að það sé notalegt að vera í húsinu þá þarf að byggja hérna við salernisaðstöðu og svefn- herbergi,“ segir hún. Gísli dregur fram teikningu af húsinu eins og þau myndu vilja sjá það. „Það sem við mynd- um gera væri að halda gamla húsinu og gera eins lítið og hægt er, en samt vistlegt. Svo myndum við rífa viðbyggingarnar, bæði innganginn og breyta honum og gera hann í stíl við húsið, og gamla fjósið, sem er ónýtt. Byggja við í svipuðum stíl úthall- andi svokallað bíslag, sem yrði svefnherbergi og salerni. Fyrst verðum við að kanna hvort þetta sé gerlegt en það væri gaman að gera þetta í góðu samstarfi við Minjavernd, það á eftir að koma í ljós,“ sögðu þau áður en blaðamaður kvaddi og steig aftur út í 21. öldina, eftir notalega h e i m s ó k n aftur í tímann í hús með sál. Gísli og Sigrún við Ártún, Suðurgötu 14 Sauðárkróki. MYND: BÞ Björn Ásgrímsson á sínum yngri árum. MYND: HSK Kári Steinsson og Björn Á sgrímsson á góðri stundu við Sauðárkrókskirkju. MYND: FEYKIR Gömul mynd af Ártúni frá Héraðskjalasafni Skag-firðinga, mögulega úr safni Kristjáns C. Magnús-sonar.

x

Feykir

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Feykir
https://timarit.is/publication/1151

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.