Röðull - 08.11.1925, Side 2

R 0 Ð U L L
Skiftafundur
verc'ur haldinn í dánarbúi Einars Guðnasonar frá Tunghaga, laugardaginn 28.
nóv. n. k. kl. 1 e. h., á skrifstofu sýslunnar á Eskifirði.
Verðui þar tekin ákvórðun um sölu á hlutabréfi dánarbúsins í fiskveiða-
hlutafélaginu „Kári“.
Skrifstofu Suður-Múlasýslu.
Eskífirði 14. okt. 1925
Magnús Gíslason.
Smurningsolíur,
allar tegundir,
og Bensín
selur ódýrast
Símon Jón^son, Eskifirði.
byggja og treysta á landið“, ekki ólík
„recrviting“-ræðum Lloyd George frá
stríðstímunum — nema í göfugra
augnamiði; — er ólíklegt að sumum,
er á ræðuna hlýddu, hafi ekki hitnað
í hamsi, hafi hún verið jafn vel flutt
og hún er samin. Auk þessara ræðna
er í heftinu ýmiss annar fróðleikur.
Frásögn um sköpun kvæðisins „Ferða-
loka eftir Jónas (Matth. Þ.). Um sjó-
orustuna miklu f Skagerak (Þ. J.).
Skyrtusöngurinn eftir Hood, íslenskað
af Sigurj. Jónss. Grímur fjósamaður,
góð smásaga eftir Soffíu Ingvarsd., o.
fl. Yfirleitt er jafnan margt gott í Ið-
unni og á hún skilið að hafa marga
kaupendur.
Úr bréfi
frá gömlum kunningja.
---------Af eigin högum er alt gott
að segja. Hamingjan hefir verið mér
allfylgisöm síðan hingað kom vestur.
Að sönnu hefir verið á brattann að
sækja, en hver sannur Íslendíngur ætti
að vera svo brekkuvanur, aö honum
ægði eigi alt í augum. — Námsfer-
illinn hefir verið örðugur á köflum,
en „mikið skal til mikils vinna", og
með sanni má ég segja, að hamingja
og heill hefir fylgt þeirri viðleitni minni,
að reka eigi lestina í hópi samferða-
fólksins á þeirri braut. Er mér það
gleðiefni og metnaðar, að ég hefi
máske ekki orðið ættlandi og þjóð til
ófrægðar eða óhags, enda finst mér
að allir íslendingar, sem utan fara,
ættu að minnast þess, að þeir eru
ávalt auglýsing fyrir heimaþjóðina til
h' : H.-’t h eða uprrq Ekki síst hér
vc>.i , par sem di.ur borri manna veit
ekkert um ísland, og dæmir því al-
gerlega eftir þeim einstaklingum það-
an, sem á vegi þeirra verða.
Eins og þú vissir var ég ávalt hneigð-
ur fyrir enskar bókmentir og tungu
og hefi því lagt stund á þær hér við
skólann. Eru þær aðalgrein mín, en
aukagrein fornenska og nú einnig nor-
ræna. Hefi ég ágætiskennara í þess-
um greinum. Magisterprófi lauk ég,
sem þér máske er kunnugt, í fyrravor,
og ritaði ég um „Áhrif Byron’s lávarð-
ar á íslenskan kveðskap á 19. öld“.
Mun sú ritgerð síðar birtast á íslensku.
Nú er ég að lesa undir doctorspróf
(Ph. D.) og vonast til að ná því næsta
sumar. Er líkiegt að ég semji prófrit-
gerð mína um Jón Þorláksson skáld
og þýðingar hans af enskri tungu.
Verðlaun hefi ég tvisvar hlotið fyrir
best próf í fornensku. Einnig var mér
í fyrra veittur heiðursnámsstyrkur, The
Cornell Scholarship in English, að
Kærar þakkir öllum þeim,er sýndu
okkur hluttekningu við fráfall ísleifs
sonar okkar.
Ragnheiður Pálsdðttir. Jðn ísleifsson.
upphæð 200 dalir og í vor til næsta
árs annar heiðursnámsstyrkur, The
Cornell Fellowship in English, 400
dalir, en þessum báðum fylgir ókeypis
kensla, sem annars kostar 75 dali ár-
lega. Einungis einn nemanda þeirra,
er ensku stunda, fær verðlaun þessi,
en auðvitað sóttu allmargir um bit-
ann, eins og ataf vill verða.
Gæfuspor hið mesta tel ég það, að
ég kom til Cornell. Háskólinn hér er
að mínu áliti hin ágætasta stofnun,
enda er hann talinn í fremstu röð, þó
ungur sé að árum, stofnaður 1865.
Hingað sækja árlega yfir 5000 nem-
endur hvaðanæfa. Voru hér síðast-
liðinu vetur stúdentar frá meira en 40
.löndum heims. Hefi ég kynst þeim vel,
einkanlega síðastliðið ár, er ég var
forseti Cornell Cosmopolitan Club, sem
er miðstöð skólalífs þeirra utan
kenslustunda. Gæti ég margt sagt um
félagsskap þann, ef tóm væri til, en
læt nægja að vísa til síðasta bindis
tímaritsins „Rökkur“, en þar hefir hr.
Axel Thorsteinsson birt bréf frá mér
um það efni.
Frjálslyndi og andleg víðsýni ein-
kendi stofnendur Cornell háskóla og
enn eiga þær dygðir hér höfuðból.
Hér er því holt andrúmsloft andlegt
öllum, ekki síst þeim, sem koma úr
fámenni og afskektum hlutum heims,
þar sem hætt er við þröngsýni og
lítilsvirðing fyrir öllu ókunnu og nýju.
Vafalaust er okkur það nauðsynlegt,
ungum fslendingum, að hleypa heim-
draganum og lauga sálir okkar í nýjum
lífsstraumum, ef okkur á að skiljast
kall tímans og verða að fyistum not-
um sem borgarar í landi okkar. Ekki
svo að skilja, að öll aðfengin menn-
ing sé þeirri heimafengnu hollari eða
fremri. Framsókn og íhaldsemi verða
báðar, hér sem annarsstaöar, að eiga
hlut í leiknum, ef vel á að farnast.
Richard Beck.
„Eimreiðin“, júlí—sept., nýkomin,
fjölbreytt að efni og vönduö að frá-
gangi: „Við þjóðveginn“, yfirlitshug-
vekja eftir ritstjórann, sem endar á fyr-
irbæn um rétta hagnýting gulls og
þekkingar vorra síðustu tíma — og
mun ekkiafveita. Björg Þorláksdóttir:
„Helstu tilgátur um uppruna lífs á
jörðu“, fróðleg grein. „Ferhendurnar
Iifa“, eftir Margeir Jónsson. Er gott
að eiga von á ferskeytlubók eftir ýmsa
höfunda. Má búast við, að ekki lýsi
hún minna en ýmsir „g!amparnir“,
sem verið hafa að koma út upp á stð-
kastið. Verst er, að safnið verður
sennilega heldur lítið og of fáir höf-
undarnir, en máske hygst M. að halda