Bæjarins besta - 21.08.1996, Síða 6

Opnir og hressir
skvassspibrar

mmgsL
!i SlaíSsls1

Þau Hjálmar S. Bjömsson og Rósamunda Baldursdóttir hafa
undanfarin ár verið á fullu að æfa skvass í Stúdíó Dan á ísaftrði.
Þau eru bæði í landsliði Islands í skvassi og eru á leiðinni til
Búdapest í Ungverjalandi þann 18. september n.k., þar sem fram
fara smáþjóðaleikarnir í skvassi. Skvass er frekar ný íþrótt og
ekki mjög útbreidd á íslandi, en þó vinsælust í Reykjavík. Þau
Hjálmar og Rósa eru einu landsliðsmennirnir í skvassi sem ekki
eru frá Reykjavík, en Isafjörður er einnig einn af fáum stöðum á
landinu þar sem skvassið hefur náð einhverjum vinsældum.
Blaðamaður náði tali af þeim Hjálmari og Rósu í vikunni og
ákvað að grennslast aðeins fyrir um þessa nýju íþrótt sem hefur
gefið Isfirðingum tvo landsliðsmenn til að státa sig af. Rósa og
Hjálmar ákváðu að byrja á þvf að útskýra hvað skvass er.
Mikil tækniíþrótt
„Skvass er spilað inni í sal sem er alveg lokaður og þú getur
slegið með þar til gerðum spaða og bolta í fjórar áttir, þ.e.
framvegginn, bakvegginn, og báða hliðarveggina. Reglurnar
eru þannig að boltinn verður að lenda í framveggnum og má
aðeins hoppa einu sinni í gólfinu. Einn skvassleikur stendur yfir
í um klukkutíma. Tvö leikkerfi eru í gangi og spilum við eftir
kerfi þar sem eru 9 stig í hverri lotu og þá þarftu að vinna
uppgjöfina til að eiga möguleika á því að vinna stig. Bandaríkja-
menn eru svo auðvitað með annað kerfi þar sem þú þarft að skora
15 stig, en þarft ekki að vinna uppgjöfina. Fimm lotur eru í
hverjum leik þar sem sigurvegarinn þarf að sigra í a.m.k.
þremur. Þetta er mjög mikil tækniíþrótt og byggist mikið á því
að koma andstæðingnum á óvart. Þú þarft að kunna hin ýmsu
brögð til að nota á andstæðinginn þannig að gamlir bragðarefir
hafa oft á tíðum betur. Það er mjög mikilvægt að fá góða
leiðsögn í byrjun upp á að læra réttu handtökin. Annars er þetta
þolíþrótt út í gegn og keppendur verða að vera í mjög góðu
líkamlegu ástandi."
Skvass iðkendur skemmtilegt fólk
„Þessi íþrótt er mjög vinsæl út í heimi. Það
eru 110 þjóðir í alþjóða skvasssambandinu,
þannig að það eru milljónir sem stunda
þetta. Skvassið byrjaði á Islandi fyrir svona
15 árum. Það voru læknar sem höfðu
verið að læra í Englandi sem komu nteð
þetta fyrst til landsins, en þessi íþrótt er
upprunnin í Englandi. Þetta breiddist út á
Islandi þegar líkamsræktirnarfóru að spretta
upp og menn tóku upp á því að láta upp svona
sali. Hér á Islandi er þessi íþrótt mjög ung og
lítið komin af stað. Það hafa t.d. aldrei komið
hingað erlendir þjálfarar til að vera í einhvern
tíma. Þeir hafa komið í um mánaðartíma, en samt
sem áður erum við með mjög mikil samskipti við
erlendar þjóðir. Fjölmennasta mót ársins er
Norðurljósamótið og nú í ár komu 27 erlendir
keppendur. Það má segja að skvass fólk sé
mjög opið, fyrst þegar þú hittir þetta fólk þá
er eins og þú hafir þekkt það í langan tíma.
Þetta er mikið sama fólkið, það koma
náttúrulega alltaf einhverjir nýir inn,
en kjaminn er sá sami. Það er alltaf
mjög skemmtilegt að hitta þetta
fólk. Það er kannski gallinn við
okkur hér á Islandi að það er
svo dýrt fyrir okkur að fara
út og keppa, þannig að
við einangrumst
svolítið. Það
eins og gengur og gerist með allt á íslandi, við erum einangurð,
það er staðreynd og þar af leiðandi auðvelt að kvarta yfir því.“
Mikil brennslu íþrótt
„Búið er að stofna Skvassfélag Isafjarðar og er það meðlimur
í Skvasssambandi Islands. I Skvassfélagi Isafjarðar eru um 30-
40 meðlimir, en það eru aðeins nokkrir sem æfa reglulega. Það
sem háir svolítið framgangi íþróttarinnar er að það er ekki hægt
að spila þetta í íþróttahúsunum. Að mörgu leiti hentar þessi
íþrótt íslendingum vel. Það er mikil brennsla í þessari íþrótt,
kyrrsetumenn stunda þetta mikið fyrir sunnan og reyndar hér
líka. Síðan er þetta íþrótt sem hægt er að spila allan ársins hring.
Ahuginn hér á Isafirði byrjaði árið 1989 þegar Stebbi Dan setti
upp skvasssal í húsakynnum sínum. Það var frá áhrifum að
sunnan sem að hann fékk þá hugmynd að setja upp svona sal hjá
sér. En svo nýtist salurinn einnig fyrir svokallaðan „streetball"
eða götukörfubolta, sem er virkilega vinsælt."
Færri konur í skvassi en karlar
Mun færri konur stunda skvass en karlar og virðast konur
hætta mun fyrr að æfa en karlarnir. Karlmenn eiga auðveldara
með að finna tíma til að stunda skvassið heldur en konur.
Rósamunda segist vera sú eina sem æfir reglulega hér á Isafirði,
en það eru mun færri keppendur í kvennaflokki en karlaflokki á
landinu. Rósamunda byrjaði að spila árið 1991. „Þá var ég bara
að leika mér, en svo fóru að koma kennarar úr Reykjavík sem
sýndu mér réttu tökin og þá fór ég að fá áhuga. Vorið 1993 fór ég
á fyrsta mótið mitt og var það sveitakeppni, en þá fórum við sem
lið héðan og kepptum fyrir sunnan. Síðan veturinn eftir, eða
1994, fór ég að fara á mótin fyrir sunnan. Punktamót eru haldin
í hverjum mánuði yfir veturinn í Reykjavík, og svo er íslands-
meistaramótið haldið í apríl. Ég varð þriðja á íslandsmeistara-
mótinu nú í vetur, önnur í fyrra og árið 1994 náði
ég nú ekki verðlaunasæti en ég vann bikar
fyrir mestu framfarir milli
ára. Eg var síðan fyrst
valin í landsliðið til
að keppa á smá-
þ j ó ð
leikunum í Monaco árið 1994. Síðan keppti ég á smáþjóða-
leikunum í Liechtenstein árið eftir og núna er ég á leiðinni til
Ungverjalands til að keppa á mínum þriðju smáþjóðaleikum í
skvassi."
Spilaði á móti heimsmeistaranum
Hjálmar byrjaði að spila skvass um það leiti er skvasssalurinn
opnaði í Stúdíó Dan. Þetta er í fyrsta skipti sem hann er valinn í
landsliðið og í fyrsta skipti sem hann fer að keppa erlendis. „Ég
keppti reyndar á smáþjóðaleikunum sem haldnir voru hér á
Islandi árið 1993, en þá kom sjálfur heimsmeistarinn til íslands.
Kom hann ásamt öðrum góðum skvassleikara og voru þeir með
nokkra sýningarleiki. Þá voru nöfnin á öllum keppendum látin í
pott og síðan dregið um hver fengi að spila á móti heims-
meistaranum. Þetta var eftir mótið og var ég að kyngja síðasta
bitanum af ljúffengri langloku er ég heyri nafnið mitt í há-
talaranum. Þá höfðu þeir dregið mitt nafn úr pottinum og varð ég
þess heiðurs aðnjótandi að fá að spila á móti sjálfum heims-
meistaranum."
Styrkja heimamenn
Allar keppnisferðir sem þau Rósa og Hjálmar fara í verða þau
að fjármagna úr eigin vasa. Skvasssambandið er enn mjög ut^fe
og hefur ekki bolmagn til að hjálpa til með ferðakostnað.
sem öll mót eru í Reykjavík og punktamót í hverjum mánuði yfir
veturinn, þá er þetta mikill kostnaður hjá fólki úti á landi.
Hjálmar segist til dæmis aðeins fara á svona 4-5 punktamót yfir
veturinn, það sé of mikill peningur að fara til Reykjavíkur í
hverjum mánuði. „Við erum búin að fara í nokkur fyrirtæki hér
á Isafirði til að athuga hvort þau vilji styrkja okkur fyrir smá-
þjóðaleikana í september. Það má segja að viðtökurnar hafi
verið mjög góðar. Menn hafa verið jákvæðir og þeim hefur þótt
sjálfsagt að styrkja heimamenn, það hefur svona verið
viðkvæðið hjá þeim. Síðan vita þeir lfka í hvað
peningarnir fara, þetta eru bara einstaklingar að
afla fjár fyrir sjálfan sig til að komast þessa
keppnisferð. Því miður þá er ekkert
landsliðsbatterí sem borgar fyrir þetta."
Hjálmar Björnsson
Rósamunda Baldurdóttir,
landsliðsmenn Islands í
skvassi.
6
MIÐVIKUDAGUR 21. ÁGÚST 1996