Bæjarins besta - 10.09.2015, Qupperneq 7

fimmtudagur 10. SEPTEMBER 2015 7
Öll þrjú eru sammála um
nauðsyn þess að um sameigin­
legt verkefni stjórnvalda, rauða
krossins og sjálfboðaliða verði
að ræða.
„Menntamálaráðuneytið á
byggingarnar sem við leigjum af
þeim fyrir hótelreksturinn. Sem
leigjendur ættum við þó að hafa
ákveðinn ráðstöfunarrétt – en
auðvitað myndum við vilja gera
eitthvað í sátt og samlyndi við
menntamálaráðuneytið,“ segir
Sigurður og Guðmundur bætir
við: „Hér erum við með stórar
og rúmgóðar byggingar, manni
finnst það nú ekki vera í anda
miskunnsama samverjans að
láta þær standa að mestu auðar
yfir vetrartímann þegar þörfin er
svona mikil.“
Verðum að bregðast
við vandanum
Núpsfólkið hefur mestmegnis
fengið jákvæð viðbrögð en líka
heyrt einhverjar gagnrýnisraddir.
„Þar sem skólinn er ríkiseign
hefur fólk látið í ljós áhyggjur af
kostnaðinum fyrir ríkiskassann.
Ég sé fyrir mér að ríkið myndi
koma að þessu með einhverjum
hætti sem þarf alls ekki að felast
í beinhörðum peningum. Til að
mynda í formi leigu, rafmagns
og hita og annað slíkt. Það þarf
ekkert endilega að vera bein fjár­
framlög. Eins og ég hafði hugsað
mér þetta þá myndi ég, ef af þessu
yrði, fara af stað með söfnun því
það þarf föt, dót, hreinlætisvörur
og aðra praktíska hluti sem þurfa
að vera til staðar. Svo myndi ég
líka vilja fara af stað með ein­
hvers konar fjársöfnun, því það
mun alltaf einhvers staðar vanta
eitthvað upp á. Svo til þess að vel
megi fara þá yrði þetta að vera
sameiginlegt átak allra, allir yrðu
svolítið að vilja vera „memm“.
Auðvitað verða svona hlutir að
vera samstarfsverkefni á milli
ríkis, sveitarfélaga og almenn­
ings því við megum ekki gleyma
hinum almenna borgara í þessu.
Margir eru tilbúnir að gera allt
sem í þeirra valdi stendur til að
aðstoða og það skiptir allt máli.“
Sigurður segist vongóður um
að stór hópur fólks sé reiðubúinn
að leggja sitt á vogarskálarnar til
að styðja við flóttamennina.
„Mín tilfinning er sú að flestir
vilji hjálpa og það sem flestum.
Manni sýnist það svona miðað
við það sem fram kemur á samfé­
lagsmiðlunum og í athugasemd­
um við fréttum. Það er bara einn
og einn neikvæður og auðvitað
mega allir hafa sínar skoðanir.“
Hann segist þó hafa fullan
skilning á því að fólk hræðist
að takast á við þennan erfiða og
krefjandi vanda.
„Auðvitað myndi allur heimur­
inn vilja vera laus við flótta­
mannavandann. En þetta er
staðan í dag og við verðum að
bregðast við og reyna hjálpa úr
því sem komið er. Vil nú minna
á að okkur Íslendingum hefur
nú verið hjálpað af erlendum
aðilum þó við höfum ekki þurft
að flýja land. Nú síðast í hruninu
er erlent fjármagn hjálpaði okkur
við að kljást við vandann. Svo
er alltaf verið að tala um Katla
muni gjósa í náinni framtíð og ef
til þess kæmi er ég ansi hræddur
um að við myndum jafnvel þurfa
hjálp frá alþjóðasamfélaginu.
Auðvitað vonum við þó að Ís­
lendingar þurfi aldrei að lenda í
hörmungum sem neyða þá til að
flýja úr landi. En við ættum þó
að geta sett okkur í spor annarra
og hjálpað þeim sem minna mega
sín burtséð frá trú eða kynþætti.“
Baráttukona fyrir betri
lífs kjörum almennings
Ásta er, auk þess að vera fimm
barna móðir og aðstoðarhótel­
stýra á sumrin, viðskiptafræðing­
ur að mennt og mikil baráttukona
fyrir betri lífskjörum almennings
í heild sinni. Til að mynda situr
hún í stjórn leigjendasamtaka
Íslands og hefur unnið hjá Hags­
munasamtökum heimilanna um
árabil.
„Mitt helsta baráttumál undan­
farin ár hefur verið að lögfesta
lágmarksframfærsluviðmið, ég
er enn að berjast fyrir því. Ég
hætti ekkert heldur held áfram í
bakgrunninum og reyni að leggja
mitt af mörkum til samfélagsins.
Það eru mörg mál sem enn þarf að
berjast fyrir í okkar samfélagi.“
Ef flóttamannabúðir að Núpi
yrðu að veruleika segist Ásta
tilbúin til þess að flytja með
fjölskyldunni á Núp yfir veturinn
til að halda um taumana og fylgja
málinu úr hlaði.
„Ef af þessu verður, förum við
fjölskyldan á Núp yfir vetrartím­
ann. Við erum nú þegar á Núpi
yfir allt sumarið og finnst það
öllum yndislegt. Einhver yrði
að sjá um daglega umsjón með
þessu og ég er tilbúin til þess að
bjóða mig fram í það. Börnin
mín fimm sömuleiðis, sá eini sem
myndi mótmæla væri kötturinn,“
segir Ásta hlæjandi og slær á létta
strengi en segir svo í alvarlegum
tón. „Það var alveg ljóst frá
upphafi að við værum tilbúin í
að fylgja þessu eftir. Enda ekki
annað hægt þegar maður er búinn
að varpa hugmyndinni fram á
annað borð. Ég er með börn á
öllum aldri og þau hafa öll lýst
því yfir að þau séu tilbúin fyrir
vetursetu að Núpi.“
Mikilvægt að leyfa ekki umræð­
unni að verða miskunnarlaus
Þremenningarnir benda jafn­
framt á að Vestfirðir henti vel
fyrir verkefni af þessu tagi þar
sem þekking og kunnátta sé enn
til staðar í fjórðungnum eftir að
tekið var á móti hópi flóttamanna
frá Austur­Evrópu um miðbik
tíunda áratugsins.
„Það liggur mikil kunnátta í
sveitarfélaginu í meðferð svona
mála sem er mjög gott að geta
nýtt,“ segir Ásta.
„Okkur finnst kjörið að endur­
virkja þessar stöðvar sem settar
voru upp er tekið var á móti álit­
legum hópi frá fyrrum Júgóslavíu
á sínum tíma. Það gekk mjög vel
og Vestfirðingar tóku vel á móti
þeim. Í því samhengi má benda
á að að öldruðum, öryrkjum og
atvinnulausum var ekkert minna
hjálpað þó þessum hópi væri
boðið hingað. Enda hefur það
fólk sem kom um miðjan tíunda
áratuginn leitað á önnur mið
eftir að það hafði komið undir
sig fótunum hér vestra, eftir því
sem ég best veit. Og ekki eru þeir
á atvinnuleysiskrá á Vestfjörðum
eins og sumir vilja meina að
verði raunin ef flóttamönnum
verði hleypt í stórum hópum inn
ER NÆSTA STÓRSTJARNA
ÍSLANDS AÐ VESTAN?
Við leitum að hæfileikaríku fólki á öllum aldri til að taka þátt í Ísland Got Talent.
Áheyrnarprufur fyrir Vestfirði fara fram þann 17. september nk. kl. 14 í Edinborgarhúsinu.
Erum við að leita að þér?
Skráning í áheyrnarprufur er hafin. Smelltu þér inn á www.stod2.is/talent